2 Samuel 11

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ana ka̱ya̱ ko doku ko bonoi, a ayin a na ngono n tsu uta̱ kuvon, ɗa Dawuda u suki Jowabu n aza e kelime ko osoji a̱ ni koɓolo n osoji aza a Isaraila ra̱ka̱, a bana una aza Amon. Ɗa kpamu a kanzai likuci i Raba. Ama ɗa Dawuda u shamgbai a Urushelima.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Kanna ko yoku n kulivi, Dawuda u ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u kuvuka u ni, ɗa wu uta̱i a̱ kuka̱ra̱sa̱ a gaɗi e kefeku ko tsugono ka̱ ni, ɗa we enei vuka a̱ kusumba̱ a̱ kushiri. Vuka va tana wi ta̱ n tsuloboi ka̱u.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Ɗa Dawuda u suki agbashi a̱ ni ece ko vuka vu yayi. Ɗa kabara ka ko bonoi ka danai Dawuda, <<Vuka va kula ku ni ku ɗa Betusheba. Mekere ma Eliyam, vuka vu Uriya vuza vu Hitiya.>>
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Ɗa Dawuda u suki a bana e ɗeke yi, ana u yawai a kpaꞋa ku mogono ma, ɗa tana mogono ma ma vaki n a̱yi. Wana ɗai tana vuka va vu kotso kutakpa nshinda̱ ana we enei kusumbu ku ni, ɗa tana u bonoi a kpaꞋa.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Ɗa tana vuka va vu ɗikai ka̱tsuma̱, ɗa u suꞋuki n akaka a dana mogono Dawuda, <<Mi ta̱ n ka̱tsuma̱.>>
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Ɗa Dawuda u suki n akaka a dana kovonshi vo osoji a̱ ni, Jowabu,<<SuꞋuku mu n Uriya vuza vu Hitiya.>>Ɗa Jowabu u suki Uriya u Dawuda.
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Ana Uriya u yawai, ɗa Dawuda we ecei ni ko Jowabu n osoji a̱ ni i ta̱ ɗe m ma̱ta̱na̱, n uteku tsu na kuvon ka ki ɗe.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Bana vu uvuka biꞋi kenu a kpaꞋa ku nu.>> Ana Uriya wu uta̱i e kefeku ko mogono ka, ɗa mogono ma zuwai o tonoi ni n ili i kulyaꞋa.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Ama Uriya u bana a kpaꞋa ku ni ba, ɗa wa asai lo a̱ utsutsu u kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Ana a danai Dawuda Uriya va u wu asa a kpaꞋa ba, ɗa u ɗeke ni we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana a kpaꞋa? Avu na vi ishi vi yaꞋin nwalu?>>
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Ɗa Uriya u danai mogono Dawuda, <<Akpati vu uzuwakpani, n osoji a Isaraila n Yahuda i ta̱ ɗe a a̱pa̱m. Vuza vu kelime vu va̱ Jowabu n aza a gbagbaꞋin osoji i ta̱ ɗe e keteshe. Nini ɗai n kubana a kpaꞋa ku va̱ n lyaꞋa n soꞋo ka̱ta̱ kpamu n vaku n vuka vu va̱? N kucuna ta̱ mpa ma kuyaꞋan ili i nanlo ba.>>
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Ɗa Dawuda u danai Uriya, <<Doku vu asa na anana, ka̱ta̱ mkpa n yeve n dana wu vu wala vu bono ɗe.>> Ɗa Uriya u doku wa asai lo a Urushelima.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Ana kayin ka asai ɗa Dawuda u ɗekei ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa, ɗa kpamu u zuwai ni u soꞋi ma̱ra̱ ali ma makai ni. Ama n nannai dem Uriya u bana wa asa a kpaꞋa ku ni kayin ka nanlo ba, ɗa u vaki a kajiba wa asai e kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Ana kayin ka asai n usana, ɗa Dawuda u ɗanai katagarda ka akaka ɗa u nekei Uriya u banka Jowabu.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Punu akaka a u dana ta̱ Jowabu, <<Banka Uriya kelime a̱ ubuta̱ u na vishili vu laꞋi n usuɗukpi, ka̱ta̱ i bono n ka̱ca̱pa̱ i ka̱sukpa̱ a una yi.>>
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 Ana Jowabu u yawai n vishili ɗevu n likuci ya, ɗa u zuwai Uriya u shamgba a̱ ubuta̱ u na u yevei osoji aza a Amon a na fuɗai kuvon i.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Ana osoji a̱ likuci a̱ uta̱i a̱ shilika̱i n Jowabu, ɗa a unai osoji a Dawuda o yoku. Koɓolo n Uriya vuza vu Hitiya feu punu.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Ɗa Jowabu u suki n akaka a bana a dana Dawuda tsu na kuvon ka ki a nwalu.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 Ɗa Jowabu u danai vuza vu usuki va, <<Dana mogono Dawuda uteku tsu na kuvon ki a nwalu ra̱ka̱.
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 Ɗa baci vu enei mogono ma yaꞋin wupa ali ɗa we ecei nu, <Yiɗa̱i i zuwai ali ɗa i yawai ɗevu n likuci ya n vishili? A̱ɗa̱ i yeve a na a kufuɗa kutawa ɗa̱ n ayaꞋa n tsu nshilya ba?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 I ciɓa n ili i na i ciya̱i Abimeleki maku ma Jerubeshetu ba? Na ɗe a Tebezu vuka ɗa vu taɗuki kutali a mashilya ma̱ likuci ma, ɗa tana ku varai ni a kaci ɗa u kuwa̱i lo. Adama a̱ yiɗa̱i i banai ɗevu m mashilya ma̱ likuci ma?> Dawuda mogono we ece wu baci nannai, ka̱ta̱ vu dana yi, <Kagbashi ka̱ nu Uriya vuza vu Hitiya feu u kuwa̱ ta̱.> >>
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Ɗa tana vuza vu usuki va u banai u danai Dawuda ili i na Jowabu u danai ni ra̱ka̱.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 Ɗa vuza vu suki va u danai Dawuda, <<Irala i tsu yi uta̱ ta̱ adama a na a̱ shilika̱ n a̱tsu e keteshe, ɗa tana tsu lokoi le a kubana a̱ utsutsu u likuci.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 Ɗa aza a̱ vishili e le a na i a kuyaꞋan vishili nu njiki, a taki ayaꞋa n tsu mashilya ɗa a unai osoji a̱ nu o yoku. Ali kagbashi ka̱ nu Uriya feu u kuwa̱i.>>
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Ɗa Dawuda u danai vuza vu suki va,<<Bono ɗe vu dana Jowabu kadanshi ka nampa ka, <Ka̱ta̱ u na̱mgba̱ ka̱tsuma̱ adama a kakuna ka nampa ba, adama a na kotokobi ka tsu zagba vuza na wa kuna ba. Dana yi u lulukpa̱ ka̱ta̱ kpamu u doku utsura ali u la̱nga̱sa̱ i ɗa ra̱ka̱-ra̱ka̱.> Dokushi nannai.>>
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Ana vuka vu Uriya Betsheba u panai vali vu ni vu kuwa̱ ta̱, ɗa u yaꞋin kpalu adama a vali vu ni.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Ana ayin a kpalu a lazai, ɗa Dawuda u suki a̱ tuka̱ yi m Betsheba va a kpaꞋa ku ni, ɗa wo okpoi vuka vu ni ali ɗa tana u matsakai ni maku mo kolobo. Ama Vuzavaguɗu u pana uyoꞋo n ili i na Dawuda u yaꞋin va ba.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.