Mateus 25
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ARA
1 ومَلَكوت السْما يْكون يْشَبَّه لعَشر عْواتَق، اللي أَدّاو كانكِيّاتهُم وخَرجو يْلاقيو العْريس.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 خَمسة مَنهُم كانو مْهابَل وخَمسة عاقلين.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 المْهابَل أَدّاو كانكِيّاتهُم وما أَدّاوش معاهُم الزيت،
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 بَصَّح العاقلين أَدّاو الزيت في قْرَع مع الكانكِيّات مْتاعهُم.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 كي بْطا العْريس، نَعسو كامَل ورَقدو.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 وفي نَص الليل، واحَد عَيَّط: "هاو العْريس، أَخُّرجو تْلاقيوَه".
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 داك الوَقت، فَطنو كامَل هَدوك العْواتَق ووَجّدو كانكِيّاتهُم.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 المْهابَل قالو للعاقلين: "أَعطيولنا من الزيت مْتاعكُم، خاطَر كانكِيّاتنا راهُم يَطفاو"،
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 جاوبو العاقلين وقالو: "لالا، ما تَكفيش قيسنا وقيسكُم، روحو عَند اللي يْبيعو وأَشريو"،
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 وكي راحو يَشريو، جا العْريس، واللي كانو واجدين دَخلو معاه للعَرس ونْغَلقَت الباب.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 من بَعد، جاو العْواتَق الأُخرين يْقولو: "سيدي، سيدي، حَلَّنّا"،
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 جاوَب هُوَ وقال: "فالصَح، ما نَعرَفكُمش"،
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 رَدّو بالكُم هِمّالا، خاطَر ما تَعَرّفو لا اليوم وَلا الساعة".
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 كيما واحَد كان مْسافَر، عَيَّط للخَدّامين مْتاعو وخَلاّلهُم مْلاكو،
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 عْطا لواحَد خَمس ويزات، ولواحَدآخُر زوج ويزات، وللآخُر ويزة، لكُل واحَد على حْساب مَقدورو وسافَر.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 راح اللي أدّا خَمس ويزات، خْدم بيهُم ورْبَح خَمسة واحَدُخرين.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 كيف كيف اللي أدّا زوج، رْبَح زوج واحَدُخرين.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 بَصَّح اللي أدّا واحدة، راح حْفَر فالأَرض وخَبّاها.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 وبَعد مُدّة طْويلة، جا المْعَلَّم مْتاع هَدوك الخَدّامين وتْحاسَب معاهُم.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 تْقَدَّم اللي أدّا خَمس ويزات، جاب خَمس ويزات واحَدُخرين وقال: "سيدي، خَلّيتلي خَمس ويزات، هامليك خَمس ويزات واحَدُخرين زَدت رْبَحتهُم".
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 قاللو المْعَلَّم مْتاعو: "مْليح يا الخْديم الصالَح والحْلالي، كُنت حْلالي فالقْليل، نْكَلّفَك على الكْتير، أَدخُل في فَرح سيدَك".
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 تْقَدَّم تاني اللي أدّا زوج ويزات وقال: "سيدي، خَلّيتلي زوج ويزات وهامليك زوج ويزات واحَدُخرين زَدت رْبَحتهُم".
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 قاللو المْعَلَّم مْتاعو: "مْليح يا الخْديم الصالَح والحْلالي، كُنت حْلالي فالقْليل، نْكَلّفَك على الكْتير، أَدخُل في فَرح سيدَك".
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 بَصَّح زاد تْقَدَّم اللي أدّا ويزة واحدة وقال: "عْرَفت باللي أنتَ راجَل قاسي، تَحصَد وين ما زْرَعتش وتْلَم وين ما فْرَقتش،
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 خَفت ورُحت خَبّيت الويزة مْتاعَك فالأرض، هاك أَدّي شَيَّك."
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 جاوَب سيدو وقال: "يا الخْديم المَشرار والفَنيان، كُنت عارَف باللي نَحصَد وين ما زْرَعتش ونْلَم وين ما فْرَقتش،
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 هِمّالا كان لازَم تْحَط الويز مْتاعي فالبانكة، وكي نْجي، نْرَد شَيّي بالفايدة.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 نَحّيولو الويزة وأعطيوها للي عَندو عْشَر ويزات،
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 خاطَر اللي عَندو بَزّاف يَتَّعطالو ويْفيض عليه الخير، بَصّح اللي ما عَندوش، حَتّى واش عَندو يَتنَحّالو.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 والخْديم اللي ما يَصلَحش، أَرميوَه بَرّا فالضْلام مْتاع بَرّا. تَمّة يْكون البْكا وغَز السْنان.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 كي يْجي بْن الإنسان في مَجدو وكامَل المَلايكة معاه، داك الوَقت يَقعُد على عَرش المَجد مْتاعو،
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 يَتلَمّو قُدّامو كامَل الأُمّات، ويْفَرَّقهُم كيما يْفَرَّق الراعي الخَرفان على العْتارَس.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 يْحَط الخَرفان على اليْمنى مْتاعو والعْتارَس على اليْسرى.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 داك الساع، يْقول السَلطان للي على اليْمنى مْتاعو: "أَرواحو يا المْباركين من عَند بابا، أَدّيو المَلَكوت اللي تْوَجَّدلكُم من اللي نْدارَت الدَنيا،
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 خاطَر جَعت وعْطيتوني ناكُل، عْطَشت وعْطيتوني نَشرُب، كُنت غْريب وسَكَّنتوني،
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 عَريان وكَسّيتوني، كُنت مْريض وزَرتوني، فالحَبس وجيتو لعَندي".
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 داك الساع يْجاوبوه الصالحين ويْقولو: "يا رَب، وَقتاش شَفناك جيعان ووَكَّلناك، وَلاّ عَطشان وعْطيناك تَشرُب؟
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 وَقتاش شَفناك غْريب وسَكَّنّاك، وَلاّ عَريان وكَسّيناك؟
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 وَقتاش شَفناك مْريض وَلاّ فالحَبس وجينا لعَندَك؟"
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 ويْجاوَبهُم السَلطان ويْقولَلهُم: "نْقولَلكُم الصَح، كُل مَرّة دَرتو هاد الشي لواحَد من هَدو خاوتي الصْغار، كي شْغُل دَرتوهولي لِيَّ."
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 داك الساع يْقول تاني للي على اليْسرى: "روحو بْعيد عليَّ يا المَنعولين للنار الدايمة اللي تْوَجّدت لإبليس والمَلايكة مْتاعو،
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 خاطَر جَعت وما عْطيتونيش ناكُل، عْطَشت وما عْطيتونيش نَشرُب،
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 كُنت غْريب وما سَكَّنتونيش، عَريان وما كَسّيتونيش، مْريض وفالحَبس وما زَرتونيش".
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 داك الساع يْجاوبوه هومَ تاني ويْقولو: "يا رَب، وَقتاش شَفناك جيعان وَلاّ عَطشان وَلاّ غْريب وَلاّ عَريان وَلاّ مْريض وَلاّ فالحَبس وما خْدَمناكش؟"
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 يْجاوَبهُم ويْقول: "نْقولَلكُم الصَح، كُل مَرّة ما دَرتوش هاد الشي لواحَد من هاد الصْغار كامَل، أنا تاني ما دَرتوليش".
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 ويْروحو هَدوك للعِقاب الدايَم بَصَّح الصالحين للحْياة الدايمة".
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.