Atos 27
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs NVI
1 وكي نَحكَم باش نْشَدّو البْحَر للطاليان، سَلّمو بولَس ومْحابسِيّة واحَدُخرين لواحَد قايَد المْية من كَتيبة أوغَسطَس واسمو يوليوس.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 طْلَعنا في واحَد البابور مْتاع أَدراميت، وقَلَّعنا وحْنا مْعَوّلين نْجوزو على المْدارَب اللي على شَط آسيا وكان مْعانا أرِستَرخُس، واحَد المَكدوني من تِسالونيكي.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 اليوم اللي من بَعد، وْصَلنا لصَيدا، وكان يوليوس يْدير المْليح مع بولَس وخَلاّه يْزور حْبابو باش يَتهَلاّو فيه.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 من تَم، قَلَّعنا وجَزنا على شَط قُبرُص خاطَر الريح كان يْجي مْعاكَس لينا،
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 وبَعد ما جَزنا على البْحَر اللي قُدّام كيليكِيّة وبَمفيلِيّة، وْصَلنا لميرا في ليكِيّة،
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 وكي لْقا تَمّة قايَد المْية بابور سْكَندراني رايَح للطاليان، رَكَّبنا فيه.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 يامات بَزّاف وحْنا نَمشيو بالعْقَل وما جينا نَوَّصلو قْريب لكْنيدس حَتّى بالسيف بَصَّح الريح ما خَلاّناش نَحَّبسو فيها وجُزنا على شَط كْريت قُدّام سَلموني،
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 اللي جَوَّزناه بَعد مَجهود كْبير، ووْصَلنا لواحَد المْكان واسمو "المَرسات الشَبّان" قْريب من لِسائيّة.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 جاز وَقت كْبير ووَلاَّ السْفَر واعَر خاطَر حَتّى وَقت الصْيام كان فات، هِمّالا بْدا بولَس يْشور عليهُم،
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 وقالَلهُم: "يا رْجال، راني نْشوف باللي هاد السْفَر ما راهوش رايَح يْجوز بْلا ما يْضَر ويْجيب خْسارة كْبيرة ماشي غير للسَلعة والبابور، بَصَّح لحْياتنا حْنا تاني"،
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 بَصَّح قايَد المْية كان يَسمَع لكْلام البَحري ومول البابور كْتَر من بولَس.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 وعلى حْساب اللي المَرسى كان ما يَصلَحش باش يْجَوّزو فيه الشْتا، الكَترة مَنهُم حَبّو يْقَلّعو من تَم بَلاك يَقَّدرو يْوَّصلو لفينِكس، مَرسى في كْريت تْقابَل الجَنوب الغَربي والشَمال الغَربي ويْجَوّزو فيها الشْتا.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 كي ضْرَب ريح خْفيف من الجَنوب، حَسبو روحهُم نالو مُرادهُم، وطَلّعو المَخطاف ومْشاو على شَط كْريت.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 بَصَّح، شْوِيّة من بَعد، هاج على الجَزيرة ريح قْوي واسمو أوروكليدون.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 نَخطَف البابور وما قْدَرش يْقاوَم الريح، وحْنا خَلّينا الريح يَدّينا.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 جُزنا على جَزيرة صْغيرة يْقولولها كودا وبالسيف باش قْدَرنا نَلقاو فْلوكة السْلاك،
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 وبَعد ما رَفدوها للبابور، شَدّو البابور بالحْبيلة باش يَضَّمنو سْلاكو وكي خافو نْعودو نَزَّدمو في شَط الرْمَل عَند سِرتَس، هَبطو القْلوع وخَلاّو الريح يَدي البابور.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 كي قْوا علينا الريح بَزّاف، غَدوة من داك بْداو يَرميو السَلعة للبْحَر،
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 وفاليوم التالَت، رْماو بيَدّيهُم دوزان البابور.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 يامات بَزّاف والشَمس والنْجوم ما بانوش، وبْقا الريح قْوي حَتّى قْطَعنا لِيّاس باللي نَسَّلكو.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 كُنّا ما كْليناش من مُدّة، هِمّالا وْقَف بولَس في وَسطهُم وقال: "يا رْجال، كان لازَم تَسَّمعوني وما تْروحوش من كْريت، باش تَسَّلكو من هاد الضَر والخْسارة،
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 دُرك نْقولَلكُم، أَتسَجّعو خاطَر واحَد فيكُم ما يْضيع من غير البابور،
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 خاطَر هاد الليلة، وْقَفلي مْلاك الله اللي أنا ليه واللي نَعَّبدو،
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 وقال: "ما تْخافش يا بولَس، يَلزمَك تَوقَف قُدّام قَيصَر، والله هاو وْهَبلَك حْياة كامَل اللي راهُم مْسافرين مْعاك"،
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 على هَدا، أتسَجّعو يا رْجال، خاطَر نامَن بالله باللي يْكون الشي كيما تْقاللي،
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 بَصَّح، لازَم نْطيحو في كاش جَزيرة."
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 في اليلة الرْبَعطاش، كي كُنّا ضايعين في بْحَر أَدرِيّا، شَكّو البَحرِيّة في نَص الليل باللي بْدينا نْقَرّبو للأَرض،
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 قاسو الغامَق ولْقاو عَشرين قامة، بَعّدو شْوِيّة وزادو قاسو ولْقاو خْمَسطاشَن قامة،
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 خافو يْعود البابور يْقيس الصْخور ورْماو من اللور رْبَع مْخاطَف وتْقَلّقو باش يَطلَع النْهار.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 حَبّو البَحريّة يَهَّربو من البابور وهَبّطو الفْلوكة مْتاع السْلاك للبْحَر ولْقاو السَبّة باللي يَرميو المْخاطَف من القُدّام،
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 وقال بولَس لقايَد المْية والعَسكَر: "وَلاّ هاد الرْجال ما بْقاوش فالبابور، ما تَقَّدروش تَسَّلكو".
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 هِمّالا، قَطّعو العَسكَر الحْبيلة مْتاع الفْلوكة وخَلاّوها تْطيح.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 وكي كان قْريب يَطلَع النْهار، طْلَب بولَس مَنهُم كامَل باش ياكلو وقال: "عَندكُم رْبَعطاشَن يوم من اللي راكُم تَستَنَاو وأنتومَ صايمين وما تاكلوش،
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 على هَدا، نْشور عليكُم باش تاكلو خاطَر هاد الشي لازَم ليكُم باش تَسَّلكو وشَعرة ما تْطيح من راس واحَد فيكُم"،
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 كي قال هاد الشي، خْدا خُبز، شْكَر الله قُدّامهُم كامَل، قَسمو وبْدا ياكُل،
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 وكامَل تْسَجّعو وكْلاو تاني.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 كُنّا ميتين وسَتّة وسَبعين نَفس فالبابور.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 كي شَبعو من الماكلة، بْداو يَرميو القَمح فالبْحَر باش يَخفاف البابور،
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 وكي طْلَع النْهار، ما عَرفوش الأَرض اللي وَصلو ليها بَصَّح شافو خَليج بالشَط وعَوّلو يْطَبّعو البابور ليه وَلاَّ قَدرو.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 قَطّعو المْخاطَف وطَلقوهُم يْروحو فالبْحَر وحَلّو الحْبال مْتاع الدْمانات، وطَلّعو القْلوع اللي من القُدّام للريح وراحو للشَط،
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 بَصَّح طاحو في واحَد المَدرَب بين زوج بْحور، هِمّالا حَبّسو البابور فالشَط، وتْرَكَّز القُدّام مْتاعو وما وَلاّش يَزغُد ومن اللور بْدا يَتكَسَّر من قُوّة الموجات.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 العَسكَر حَبّو يَقُّتلو المْحابسِيّة يْعود كاش واحَد فيهُم يْروح يْعوم ويَهرَب.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 بَصَّح قايَد المْية، كي كان حاب يْسَلَّك بولَس ما خَلاّهُمش يْديرو رايهُم وآمَر اللي يَعَّرفو يْعومو يْنَڤزو للما هومَ الأولين باش يَوَّصلو للشَط،
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 والأخرين يَطَّلعو على اللوح وَلاّ على الحْطَب اللي تْكَسَّر من البابور وهَكدا كامَل وَصلو للشَط بخير وعافية.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.