Atos 27
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs NTLH
1 وكي نَحكَم باش نْشَدّو البْحَر للطاليان، سَلّمو بولَس ومْحابسِيّة واحَدُخرين لواحَد قايَد المْية من كَتيبة أوغَسطَس واسمو يوليوس.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 طْلَعنا في واحَد البابور مْتاع أَدراميت، وقَلَّعنا وحْنا مْعَوّلين نْجوزو على المْدارَب اللي على شَط آسيا وكان مْعانا أرِستَرخُس، واحَد المَكدوني من تِسالونيكي.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 اليوم اللي من بَعد، وْصَلنا لصَيدا، وكان يوليوس يْدير المْليح مع بولَس وخَلاّه يْزور حْبابو باش يَتهَلاّو فيه.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 من تَم، قَلَّعنا وجَزنا على شَط قُبرُص خاطَر الريح كان يْجي مْعاكَس لينا،
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 وبَعد ما جَزنا على البْحَر اللي قُدّام كيليكِيّة وبَمفيلِيّة، وْصَلنا لميرا في ليكِيّة،
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 وكي لْقا تَمّة قايَد المْية بابور سْكَندراني رايَح للطاليان، رَكَّبنا فيه.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 يامات بَزّاف وحْنا نَمشيو بالعْقَل وما جينا نَوَّصلو قْريب لكْنيدس حَتّى بالسيف بَصَّح الريح ما خَلاّناش نَحَّبسو فيها وجُزنا على شَط كْريت قُدّام سَلموني،
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 اللي جَوَّزناه بَعد مَجهود كْبير، ووْصَلنا لواحَد المْكان واسمو "المَرسات الشَبّان" قْريب من لِسائيّة.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 جاز وَقت كْبير ووَلاَّ السْفَر واعَر خاطَر حَتّى وَقت الصْيام كان فات، هِمّالا بْدا بولَس يْشور عليهُم،
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 وقالَلهُم: "يا رْجال، راني نْشوف باللي هاد السْفَر ما راهوش رايَح يْجوز بْلا ما يْضَر ويْجيب خْسارة كْبيرة ماشي غير للسَلعة والبابور، بَصَّح لحْياتنا حْنا تاني"،
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 بَصَّح قايَد المْية كان يَسمَع لكْلام البَحري ومول البابور كْتَر من بولَس.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 وعلى حْساب اللي المَرسى كان ما يَصلَحش باش يْجَوّزو فيه الشْتا، الكَترة مَنهُم حَبّو يْقَلّعو من تَم بَلاك يَقَّدرو يْوَّصلو لفينِكس، مَرسى في كْريت تْقابَل الجَنوب الغَربي والشَمال الغَربي ويْجَوّزو فيها الشْتا.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 كي ضْرَب ريح خْفيف من الجَنوب، حَسبو روحهُم نالو مُرادهُم، وطَلّعو المَخطاف ومْشاو على شَط كْريت.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 بَصَّح، شْوِيّة من بَعد، هاج على الجَزيرة ريح قْوي واسمو أوروكليدون.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 نَخطَف البابور وما قْدَرش يْقاوَم الريح، وحْنا خَلّينا الريح يَدّينا.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 جُزنا على جَزيرة صْغيرة يْقولولها كودا وبالسيف باش قْدَرنا نَلقاو فْلوكة السْلاك،
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 وبَعد ما رَفدوها للبابور، شَدّو البابور بالحْبيلة باش يَضَّمنو سْلاكو وكي خافو نْعودو نَزَّدمو في شَط الرْمَل عَند سِرتَس، هَبطو القْلوع وخَلاّو الريح يَدي البابور.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 كي قْوا علينا الريح بَزّاف، غَدوة من داك بْداو يَرميو السَلعة للبْحَر،
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 وفاليوم التالَت، رْماو بيَدّيهُم دوزان البابور.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 يامات بَزّاف والشَمس والنْجوم ما بانوش، وبْقا الريح قْوي حَتّى قْطَعنا لِيّاس باللي نَسَّلكو.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 كُنّا ما كْليناش من مُدّة، هِمّالا وْقَف بولَس في وَسطهُم وقال: "يا رْجال، كان لازَم تَسَّمعوني وما تْروحوش من كْريت، باش تَسَّلكو من هاد الضَر والخْسارة،
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 دُرك نْقولَلكُم، أَتسَجّعو خاطَر واحَد فيكُم ما يْضيع من غير البابور،
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 خاطَر هاد الليلة، وْقَفلي مْلاك الله اللي أنا ليه واللي نَعَّبدو،
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 وقال: "ما تْخافش يا بولَس، يَلزمَك تَوقَف قُدّام قَيصَر، والله هاو وْهَبلَك حْياة كامَل اللي راهُم مْسافرين مْعاك"،
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 على هَدا، أتسَجّعو يا رْجال، خاطَر نامَن بالله باللي يْكون الشي كيما تْقاللي،
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 بَصَّح، لازَم نْطيحو في كاش جَزيرة."
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 في اليلة الرْبَعطاش، كي كُنّا ضايعين في بْحَر أَدرِيّا، شَكّو البَحرِيّة في نَص الليل باللي بْدينا نْقَرّبو للأَرض،
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 قاسو الغامَق ولْقاو عَشرين قامة، بَعّدو شْوِيّة وزادو قاسو ولْقاو خْمَسطاشَن قامة،
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 خافو يْعود البابور يْقيس الصْخور ورْماو من اللور رْبَع مْخاطَف وتْقَلّقو باش يَطلَع النْهار.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 حَبّو البَحريّة يَهَّربو من البابور وهَبّطو الفْلوكة مْتاع السْلاك للبْحَر ولْقاو السَبّة باللي يَرميو المْخاطَف من القُدّام،
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 وقال بولَس لقايَد المْية والعَسكَر: "وَلاّ هاد الرْجال ما بْقاوش فالبابور، ما تَقَّدروش تَسَّلكو".
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 هِمّالا، قَطّعو العَسكَر الحْبيلة مْتاع الفْلوكة وخَلاّوها تْطيح.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 وكي كان قْريب يَطلَع النْهار، طْلَب بولَس مَنهُم كامَل باش ياكلو وقال: "عَندكُم رْبَعطاشَن يوم من اللي راكُم تَستَنَاو وأنتومَ صايمين وما تاكلوش،
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 على هَدا، نْشور عليكُم باش تاكلو خاطَر هاد الشي لازَم ليكُم باش تَسَّلكو وشَعرة ما تْطيح من راس واحَد فيكُم"،
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 كي قال هاد الشي، خْدا خُبز، شْكَر الله قُدّامهُم كامَل، قَسمو وبْدا ياكُل،
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 وكامَل تْسَجّعو وكْلاو تاني.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 كُنّا ميتين وسَتّة وسَبعين نَفس فالبابور.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 كي شَبعو من الماكلة، بْداو يَرميو القَمح فالبْحَر باش يَخفاف البابور،
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 وكي طْلَع النْهار، ما عَرفوش الأَرض اللي وَصلو ليها بَصَّح شافو خَليج بالشَط وعَوّلو يْطَبّعو البابور ليه وَلاَّ قَدرو.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 قَطّعو المْخاطَف وطَلقوهُم يْروحو فالبْحَر وحَلّو الحْبال مْتاع الدْمانات، وطَلّعو القْلوع اللي من القُدّام للريح وراحو للشَط،
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 بَصَّح طاحو في واحَد المَدرَب بين زوج بْحور، هِمّالا حَبّسو البابور فالشَط، وتْرَكَّز القُدّام مْتاعو وما وَلاّش يَزغُد ومن اللور بْدا يَتكَسَّر من قُوّة الموجات.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 العَسكَر حَبّو يَقُّتلو المْحابسِيّة يْعود كاش واحَد فيهُم يْروح يْعوم ويَهرَب.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 بَصَّح قايَد المْية، كي كان حاب يْسَلَّك بولَس ما خَلاّهُمش يْديرو رايهُم وآمَر اللي يَعَّرفو يْعومو يْنَڤزو للما هومَ الأولين باش يَوَّصلو للشَط،
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 والأخرين يَطَّلعو على اللوح وَلاّ على الحْطَب اللي تْكَسَّر من البابور وهَكدا كامَل وَصلو للشَط بخير وعافية.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.