Apocalipse 16
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs VC
1 وسْمَعت صوت قْوي جاي من الهَيكَل يْقول للسْبَع مَلايكة: "روحو وفَرّغو السْبَع كيسان مْتاع زْعاف الله على الأرض".
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 راح الأَولاني وفَرَّغ كاسو على الأرض، وجات قُرحة خَبيتة وتَوجَع على الناس اللي عَندهُم صِفة الهايشة واللي كانو يَسَّجدو قُدّام تَصويرَتها.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 والتاني فَرَّغ كاسو على البْحَر، ووَلاّ كي دَم المِيَّت، وكُل نَفس حَيّة فالما ماتَت، فالبحَر.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 والتالَت فَرَّغ كاسو فالويدان وعْناصَر الما، ووَلاّو دَم.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 وسْمَعت مْلاك الما يْقول: "أنتَ صالَح، الكايَن واللي كان، القُدّوس، خاطَر حاكَمت هاد الحاجات،
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 خاطَر هومَ سَيّلو دَم القَدّيسين والأنبيا، وأنتَ الدَم عَطيتَلهُم باش يَشَّربوه، يَستاهلو"
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 وسْمَعت المَدبَح يْقول: "إيه، يا رَب الإِلَه القادَر، حْكامَك حَقّانِيّين وصالحين"
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 والرابَع فَرَّغ كاسو على الشَمس، وأتَّعطالها باش تَحرَق الناس بالنار،
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 ونْحَرقو الناس بحْريق كْبير، وسَبّو آسَم الله اللي عَندو القُدرة على هاد المْصايَب، وما تابوش وما سَبّحوهش.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 والخامَس فَرَّغ كاسو على عَرش الهايشة ووَلاّت مَملَكتو مَضلامة، وكانو يْعَضّو لْسانهُم من الوْجاع،
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 وسَبّو إِلَه السْما على جال وْجاعهُم والقُرحات مْتاعهُم وما تابوش من فْعالَهُم.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 والسادَس فَرَّغ كاسو على واد الفُرات الكْبير، ونْشَف الما مْتاعو، باش يَتوَجَّد طْريق السْلاطَن اللي من المَشرَق.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 وشَفت من فَم التَنّين، ومن فَم الهايشة ومن فَم اللأَنبيا الكَدّابين، تَلت أرواح ناجسين كي المُڤَّرڤرات،
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 ياخي هومَ أرواح الشْياطَن اللي يْديرو المارات، ويْروحو لسْلاطَن الأرض المَسكونة كامَل، باش يْلَمّوهُم لحَرب اليوم الكْبير مْتاع الله القادَر.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 "وهاني جاي كي السَرَّاق. يا سَعد اللي يَسهَر ويَحفَض حْوايجو باش ما يَمشيش عَريان ويْشوفو عارو".
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 ولَمّهُم في مْكان يْعَيّطولو بالعَبرِيّة: "هَرمَجِدّون"
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 والسابَع فَرَّغ كاسو على الهْوا، وخْرَج صوت قْوي من الهَيكَل، من قُدّام العَرش يْقول: "صْرات".
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 وكانو بْروق وصْوات ورْعود وضَربَت زَنزلة كْبيرة ما ضَربَتش بْحالها زَنزلة كْبيرة قَد هَدي من اللي جا بْنادَم على الأرض.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 ونْقَسمت المْدينة الكْبيرة على تْلاتة، وطاحو مْدايَن الأُمّات، ونْدكرَت بابَل الكْبيرة قُدّام الله باش يَعطيها كاس شْراب كَترة زْعافو.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 وكُل جْزيرة نَخفات والجْبال ما بْقاوش.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 وتَبروري كْبير يَوزَن قْريب رَبعين كيلو، طاح من السْما على بْني آدَم، وسَبّو الناس الله على جال مُصيبة التَبروري خاطَر هاد المُصيبة كْبيرة بَزّاف بَزّاف.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.