Apocalipse 16
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs ARIB
1 وسْمَعت صوت قْوي جاي من الهَيكَل يْقول للسْبَع مَلايكة: "روحو وفَرّغو السْبَع كيسان مْتاع زْعاف الله على الأرض".
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 راح الأَولاني وفَرَّغ كاسو على الأرض، وجات قُرحة خَبيتة وتَوجَع على الناس اللي عَندهُم صِفة الهايشة واللي كانو يَسَّجدو قُدّام تَصويرَتها.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 والتاني فَرَّغ كاسو على البْحَر، ووَلاّ كي دَم المِيَّت، وكُل نَفس حَيّة فالما ماتَت، فالبحَر.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 والتالَت فَرَّغ كاسو فالويدان وعْناصَر الما، ووَلاّو دَم.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 وسْمَعت مْلاك الما يْقول: "أنتَ صالَح، الكايَن واللي كان، القُدّوس، خاطَر حاكَمت هاد الحاجات،
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 خاطَر هومَ سَيّلو دَم القَدّيسين والأنبيا، وأنتَ الدَم عَطيتَلهُم باش يَشَّربوه، يَستاهلو"
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 وسْمَعت المَدبَح يْقول: "إيه، يا رَب الإِلَه القادَر، حْكامَك حَقّانِيّين وصالحين"
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 والرابَع فَرَّغ كاسو على الشَمس، وأتَّعطالها باش تَحرَق الناس بالنار،
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 ونْحَرقو الناس بحْريق كْبير، وسَبّو آسَم الله اللي عَندو القُدرة على هاد المْصايَب، وما تابوش وما سَبّحوهش.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 والخامَس فَرَّغ كاسو على عَرش الهايشة ووَلاّت مَملَكتو مَضلامة، وكانو يْعَضّو لْسانهُم من الوْجاع،
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 وسَبّو إِلَه السْما على جال وْجاعهُم والقُرحات مْتاعهُم وما تابوش من فْعالَهُم.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 والسادَس فَرَّغ كاسو على واد الفُرات الكْبير، ونْشَف الما مْتاعو، باش يَتوَجَّد طْريق السْلاطَن اللي من المَشرَق.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 وشَفت من فَم التَنّين، ومن فَم الهايشة ومن فَم اللأَنبيا الكَدّابين، تَلت أرواح ناجسين كي المُڤَّرڤرات،
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 ياخي هومَ أرواح الشْياطَن اللي يْديرو المارات، ويْروحو لسْلاطَن الأرض المَسكونة كامَل، باش يْلَمّوهُم لحَرب اليوم الكْبير مْتاع الله القادَر.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 "وهاني جاي كي السَرَّاق. يا سَعد اللي يَسهَر ويَحفَض حْوايجو باش ما يَمشيش عَريان ويْشوفو عارو".
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 ولَمّهُم في مْكان يْعَيّطولو بالعَبرِيّة: "هَرمَجِدّون"
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 والسابَع فَرَّغ كاسو على الهْوا، وخْرَج صوت قْوي من الهَيكَل، من قُدّام العَرش يْقول: "صْرات".
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 وكانو بْروق وصْوات ورْعود وضَربَت زَنزلة كْبيرة ما ضَربَتش بْحالها زَنزلة كْبيرة قَد هَدي من اللي جا بْنادَم على الأرض.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 ونْقَسمت المْدينة الكْبيرة على تْلاتة، وطاحو مْدايَن الأُمّات، ونْدكرَت بابَل الكْبيرة قُدّام الله باش يَعطيها كاس شْراب كَترة زْعافو.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 وكُل جْزيرة نَخفات والجْبال ما بْقاوش.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 وتَبروري كْبير يَوزَن قْريب رَبعين كيلو، طاح من السْما على بْني آدَم، وسَبّو الناس الله على جال مُصيبة التَبروري خاطَر هاد المُصيبة كْبيرة بَزّاف بَزّاف.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.