2 Coríntios 12
العهد الجديد باللهجة الجزائرية (ARQ) vs VC
1 لازَم يَنزاخ؟ هاد الشي بلا فايدة. بَصَّح نْروح لرُؤيات ووَحي من الرَب.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 نَعرَف إِنسان فالمَسيح، من رْبَعطاشَن سْنة -ما نَعرَف وَلاّ في داتو وَلاّ بغير داتو، الله يَعرَف- نَخطَف هاد الراجَل حَتّى للسْما التالتة.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 وراني عارَف باللي هاد الإِنسان، في داتو ولا بغير داتو -ما نَعرَف، الله يَعرَف-،
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 باللي نَخطَف للجَنّة، وسْمَع كْلايَم ما يَتَّنطقوش، ماشي مَسموح للإِنسان باش يْقولهُم.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 بهاد الراجَل نْزوخ، بَصَّح بِيَّ أنا ما نْزوخش، وما نْدير قيمة لروحي غير في ضَعفي.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 لو كان حَبّيت نْدير قيمة لروحي، ما نْكونش ناقَص عْقَل، خاطَر نْقول الصَح. بَصَّح ما نَسمَحش لنَفسي، باش الواحَد يْقَيَّمني على حْساب واش يْشوف فِيَّ وواش يَسمَع منّي وماشي كْتَر،
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 وعلى جال هاد الوَحي الهايَل. على هَدا، وباش ما نَتكَبَّرش، نْحَطَّت في داتي شوكة، مَرسول من الشيطان باش يَضرَبني باش ما نَتكَبَّرش.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 في هاد الآمَر، تْرَجّيت الرَب تَلت مَرّات باش يْبَعَّدها علِيَّ،
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 بَصَّح قاللي: "تَكفيك نَعَّمتي، خاطَر القُدرة تَكمَل فالضَعف". خير هِمّالا نْدير قيمتي في ضَعفي باش تْجي علِيَّ قُدرة المَسيح.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 على هَدا، نَفرَح بالضَعف، بالسَبّان، باللازمات، بالحُڤرة، بالتَهوال، على جال المَسيح، خاطَر كي نْكون ضْعيف، تَم نْكون قْوي.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 وَلّيت ناقَص عْقَل، أنتومَ اللي وَصَّلتوني. كان لازَم أنتومَ اللي تَمَّدحوني خاطَر ما راني ناقَص في حَتّى شي على هاد خْيار-الرُسُل، حَتّى وأنا والو.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 مارات الرَسول نْدارو قُدّامكُم بشْحال من الصْبَر: مارات وعْجايَب ومُعجِزات.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 واشَن هُوَ الشي اللي نَلتوه قَل من الكْنايَس الأخرين، من غير اللي ما صْرفتوش علِيَّ؟ أغَّفرولي هاد الباطَل.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 هاي هَدي المَرّة التالتة، راني مْعَوَّل نْجي لعَندكُم وما رانيش رايَح نْخَلّيكم تَصَّرفو علِيَّ، خاطَر ما رانيش نْحَوَّس على شِيّكُم، راني نْحَوَّس عليكُم. خاطَر ماشي الدْراري اللي لازَم يْتَوّلو للوالدين، الوالدين هومَ اللي يْتَوّلو للدْراري.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 وأنا بالفَرح نَصرَف عليكُم، ونَصرَف روحي على جال نْفوسكُم. وَلاّ أنا نْحَبكُم بالزْيادة، نَنحَب قَل؟
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 صَح، ما كُنتش في كَلافَتكُم، بَصَّح جَوّاح كيما أنايَ، جَبتكُم بالحيلة.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 كايَن واحَد من اللي بْعَتهُمَّلكُم، خَلّيتكُم تَصَّرفو عليه؟
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 وَكَّدت على تيطَس وبْعَتت معاه الأَخ اللي دْكَرتو، تيطَس خَلاّكُم تَصَّرفو عليه؟ ماشي بروح واحدة اللي مْشينا؟ ماشي في طْريق واحدة؟
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 من مُدّة وأنتومَ تْخَمّمو باللي حْنا نْحاميو على روحنا قُدّامكُم. قُدّام الله فالمَسيح نَهَّدرو، هَدا كامَل لبَنيانكُم يا الحْباب.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 نْخاف فالصَح نْعود كي نَوصَل ما نَلقاكُمش كيما نْحَب، وما تَلقاونيش كيما تْحَبّو. بَلاك يْكون بيناتكُم دْواس، غيرة، زْعاف، مْشاحنة، تَقطاع، نَميمة، تْعيدير، هَملة،
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 نْزيد تاني كي نَوصل يْدَلّني الله قُدّامكُم ونَحزَن على بَزّاف منكُم اللي خْطاو من قْبَل وما تابوش على اللي داروه من النْجاسة والزِنا والفَسق.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.