Marcos 5

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ntjanganga tjananhamalantama etna pmara Gerasa-urna pitjika.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Jesuanha warta boat-anga tnanpuka, kanha artwa enka kornakarta ekururna arrtjanentjika, wolknga mpopanga.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Artwa nhanha erataka pmara ekuranha mpaarakala, relha errilkngaka wolknganga mpopala. Relhala turta erinha yarna kuta yirnitjata, chain-alalka paka.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Relha ntjarrala paka iltja pa ingka ekuranha chain-ala yirnamanga, era chain etnanha kala urltakitjatanta. Relhalantama erinha yarna kuta parraka, era ekarlta inthorra namanga.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ingula pa arltala era relha errilkngaka wolkngala ilkarlaputjata, iltjetala turta kalhitjata.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Artwa nhanha era Jesuanha ilangakantema araka. Erantama ekururna arrtjanentjika, ekuranga urlarra mparalela turta arrarnalhaka.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Erantama intarra ilkaka, “Jesuai, Altjirra Kngarra ekura ‘Lirai, iwukama unta nukurna pitjika? Yinganha Altjirranga urlarra lhelai, unta yinganha itja rrukunthakunthilitjinala.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Era lakinha angkaka, Jesuala kala enka korna erinha turnakalanga ekuranga rratitjika.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Jesualantama erinha pmarraka, “Rretnya ngunhama unta?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Artwa era erinha ilaka, “Yinga nama rretnya ‘Ntjarra’, yinga enka korna ntjarrakarta warta namanga.” Erantama Jesuaka kuta ngkangkawulhaka, era itja enka korna etnanha pmara lenhanga unpurlenitjika.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Etinya wara, parta ingkala, pig ntjarrala marna ilkurlanaka.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Enka korna etnantama Jesuaka ngkangkawulhaka, “Nurnanha pig ntjarrurna yairnai, nurna etnakurna irrputjinanga.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Jesuala kala etnanha impurlarrarnaka. Enka korna etnantama artwa ekuranga rratamala, pig ntjarrurna irrpuka. Pig worla etnataka 2,000 ngerra naka. Pig etnantama rirterramala parta irnkurna arrtjanamala, kwatja ntjangurna tnyinhaka, alkngontingkaka turta.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Artwa pig ntarntarintja ntjarrantama town-urna arrtjanaka, tnukulpa ntjarrurna turta, yia erinha ilarlaputjika. Pmararinya ntjarrantama pitjika, aritjika.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Jesuurna etinyerramala, etna artwa nhanganha araka. Era eterrintja marrakartantama naka, mantarraka ekarralhakala turta. Etnantama trerraka.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Kurunga relha etnala nhanha arakala, etna relha pitjikala etnanha yia nhanha ingkarraka alpmelaka.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Relha nhanha etnantama Jesuanha ilaka, “Nurna antja nama unta pmara nurnakanhanga kala rratitjikanta.”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Jesuanha kala boat-aka ntjimalangantama, artwa marrerrakala era Jesuanha ilaka, “Yingataka ungkwangalela lhitjika antja.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Jesuala pula erinha parraka. Era erinha ilaka, “Tjina ungkwanganha ntjarrurna alpai. Etnanha turta ilai Ingkartala nganha marrilakala, ungkwanga kangkintja ntelalhakala turta.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Artwa era kala pmara Decapolis-urna lhaka. Era turta relha ingkarrakanha ilaka Jesuala erinha marrilakala. Relha ntjarrala yia nhanha wumalanga, etna ingkarraka tnolkaka.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jesuanhantama wotha ntjanganga tjananhaka, boat-ala. Ntjanga altorlampinyakerramala, relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Jairus, synagogue lenharinyaka itornka, era turta pitjikantema. Jesuanha aramala, era ekuranga urlarra mparalela arrarnalhaka.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Erantama ingkaka, “Jesuai, kwarra nukataka kala ilutjikerrama. Nukalela pitjai iltja ungkwanganha ekurakarlaka arrarnitjika era wotha marrerritjinanga.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Jesuanha kala Jairus-alela lhaka. Worla kngarra turta ekuralela lhakantema. Etna lhapalhamalanga, relha ntjarrala erinha parlpapauwurlapuka, ekururna etinyerritjikerramala.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Arrkutja nyinta worla lenhala nakantema, erala 12 years menta kngarrakarta nakala.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Era kala ngangkara ntjarrurna lhakala, etna pula erinha yarna marrilaka. Erantama kala money-akunya naka, money ekuranha ingkarraka ngangkara ntjarranha nthakala. Erarrpa pula mentalkurala naka.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Arrkutja nhanhala kala arrkurlantema wukala Jesuala menta ntjarranha marrilamanga. Erantama Jesuurna etinyerraka, mantarra tjenya ekuranha anpuka turta.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Erataka lakinha eterraka, “Atha paka mantarra ekuranhanta anpumanga, yinga kala marrerritjina.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Erantama mantarra tjenya ekuranha anpumanga ngerra, era marrerralalhaka. Era turta wulhaka mpurrka ekura kala marrantama namanga.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Era warta Jesuaka mantarra anpuka, kanha Jesuanha wulhalalhaka era kurrka thaltjerramanga. Erantama relha ntjarranha pmarraka, “Ngunhalama mantarra nukanha anpuka?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Kurtungurla ekuranha ntjarrala pula erinha ilaka, “Iwunhangala unta pmarrama, ‘Ngunhalama mantarra nukanha anpuka?’ Unta yarnala arama relha ntjarra ungkwanganga etinya itnamanga, nganha parlpapauwumanga turta?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jesuanha pula ilkngaralhamala relha ekura kuta yonthaka.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Arrkutja nhanga kaltja naka era marrerrakala, era nhanga wulhalalhakanga warta. Erantama ekururna pitjika, kngarra trerramala. Mparalela arrarnalhamala, era ilalhaka.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesuala erinha ilaka, “Kwarra nukai, unta yinganha tnakakalanga Altjirrala nganha kala marrilaka. Kala tnoatnoa alpai.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jesuanha arrkutja ekururna angkamalangantema, urrpia Jairus-aka pmaranga pitjika. Etna Jairus-anha ilaka, “Kwarra ungkwanga kunha kala itja wotha. Itornka erinha kala impai erarrpa lhitjika.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Jesuanha pula angkatja nhanhaka itja kangkwerraka. Era Jairus-anha ilaka, “Itja trerrai. Kala yinganha tnakantai.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Relha arrpunha ntjarranha parramalantama, era Peter-anha, James-anha, tjia ekura John-anha turta urraramala, etnakakartantantama Jairus-aka ilthurna anparerraka.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jairus-aka ilthakerramala, Jesuala araka relha ntjarra itnimanga, nthorrkngerramanga turta.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Irrpunhamala era etnanha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra itnima, nthorrkngerrama turta? Katjia nhanha itjama errilknga. Era wara ankwentama.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Etna pula ekura tharrakala.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Katjia erinhantama iltjanga errkumala, era erinha ilaka, “Talitha koum!” Nhanhatitja, “Kwarra kurrkai, atha nganha ilama, kamerrai!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kwarra era kala kamerrakanta, ingka nthulapuka turta. Kwarra era 12 years ingkwia naka.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Jesuala pula etnanha angkatja ekarltala tjatjatuka, etna itja relha arrpunhanha nhanhiperra ilitjika. Erantama kaarta pa mianha ilaka eratharra kwarra erinha marna ilkutjika nthitjika.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.