Marcos 5
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARIB
1 Ntjanganga tjananhamalantama etna pmara Gerasa-urna pitjika.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesuanha warta boat-anga tnanpuka, kanha artwa enka kornakarta ekururna arrtjanentjika, wolknga mpopanga.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Artwa nhanha erataka pmara ekuranha mpaarakala, relha errilkngaka wolknganga mpopala. Relhala turta erinha yarna kuta yirnitjata, chain-alalka paka.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Relha ntjarrala paka iltja pa ingka ekuranha chain-ala yirnamanga, era chain etnanha kala urltakitjatanta. Relhalantama erinha yarna kuta parraka, era ekarlta inthorra namanga.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ingula pa arltala era relha errilkngaka wolkngala ilkarlaputjata, iltjetala turta kalhitjata.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Artwa nhanha era Jesuanha ilangakantema araka. Erantama ekururna arrtjanentjika, ekuranga urlarra mparalela turta arrarnalhaka.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Erantama intarra ilkaka, “Jesuai, Altjirra Kngarra ekura ‘Lirai, iwukama unta nukurna pitjika? Yinganha Altjirranga urlarra lhelai, unta yinganha itja rrukunthakunthilitjinala.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Era lakinha angkaka, Jesuala kala enka korna erinha turnakalanga ekuranga rratitjika.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jesualantama erinha pmarraka, “Rretnya ngunhama unta?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Artwa era erinha ilaka, “Yinga nama rretnya ‘Ntjarra’, yinga enka korna ntjarrakarta warta namanga.” Erantama Jesuaka kuta ngkangkawulhaka, era itja enka korna etnanha pmara lenhanga unpurlenitjika.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Etinya wara, parta ingkala, pig ntjarrala marna ilkurlanaka.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Enka korna etnantama Jesuaka ngkangkawulhaka, “Nurnanha pig ntjarrurna yairnai, nurna etnakurna irrputjinanga.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesuala kala etnanha impurlarrarnaka. Enka korna etnantama artwa ekuranga rratamala, pig ntjarrurna irrpuka. Pig worla etnataka 2,000 ngerra naka. Pig etnantama rirterramala parta irnkurna arrtjanamala, kwatja ntjangurna tnyinhaka, alkngontingkaka turta.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Artwa pig ntarntarintja ntjarrantama town-urna arrtjanaka, tnukulpa ntjarrurna turta, yia erinha ilarlaputjika. Pmararinya ntjarrantama pitjika, aritjika.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesuurna etinyerramala, etna artwa nhanganha araka. Era eterrintja marrakartantama naka, mantarraka ekarralhakala turta. Etnantama trerraka.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Kurunga relha etnala nhanha arakala, etna relha pitjikala etnanha yia nhanha ingkarraka alpmelaka.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Relha nhanha etnantama Jesuanha ilaka, “Nurna antja nama unta pmara nurnakanhanga kala rratitjikanta.”
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesuanha kala boat-aka ntjimalangantama, artwa marrerrakala era Jesuanha ilaka, “Yingataka ungkwangalela lhitjika antja.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesuala pula erinha parraka. Era erinha ilaka, “Tjina ungkwanganha ntjarrurna alpai. Etnanha turta ilai Ingkartala nganha marrilakala, ungkwanga kangkintja ntelalhakala turta.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Artwa era kala pmara Decapolis-urna lhaka. Era turta relha ingkarrakanha ilaka Jesuala erinha marrilakala. Relha ntjarrala yia nhanha wumalanga, etna ingkarraka tnolkaka.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesuanhantama wotha ntjanganga tjananhaka, boat-ala. Ntjanga altorlampinyakerramala, relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jairus, synagogue lenharinyaka itornka, era turta pitjikantema. Jesuanha aramala, era ekuranga urlarra mparalela arrarnalhaka.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Erantama ingkaka, “Jesuai, kwarra nukataka kala ilutjikerrama. Nukalela pitjai iltja ungkwanganha ekurakarlaka arrarnitjika era wotha marrerritjinanga.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesuanha kala Jairus-alela lhaka. Worla kngarra turta ekuralela lhakantema. Etna lhapalhamalanga, relha ntjarrala erinha parlpapauwurlapuka, ekururna etinyerritjikerramala.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Arrkutja nyinta worla lenhala nakantema, erala 12 years menta kngarrakarta nakala.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Era kala ngangkara ntjarrurna lhakala, etna pula erinha yarna marrilaka. Erantama kala money-akunya naka, money ekuranha ingkarraka ngangkara ntjarranha nthakala. Erarrpa pula mentalkurala naka.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Arrkutja nhanhala kala arrkurlantema wukala Jesuala menta ntjarranha marrilamanga. Erantama Jesuurna etinyerraka, mantarra tjenya ekuranha anpuka turta.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Erataka lakinha eterraka, “Atha paka mantarra ekuranhanta anpumanga, yinga kala marrerritjina.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Erantama mantarra tjenya ekuranha anpumanga ngerra, era marrerralalhaka. Era turta wulhaka mpurrka ekura kala marrantama namanga.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Era warta Jesuaka mantarra anpuka, kanha Jesuanha wulhalalhaka era kurrka thaltjerramanga. Erantama relha ntjarranha pmarraka, “Ngunhalama mantarra nukanha anpuka?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Kurtungurla ekuranha ntjarrala pula erinha ilaka, “Iwunhangala unta pmarrama, ‘Ngunhalama mantarra nukanha anpuka?’ Unta yarnala arama relha ntjarra ungkwanganga etinya itnamanga, nganha parlpapauwumanga turta?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesuanha pula ilkngaralhamala relha ekura kuta yonthaka.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Arrkutja nhanga kaltja naka era marrerrakala, era nhanga wulhalalhakanga warta. Erantama ekururna pitjika, kngarra trerramala. Mparalela arrarnalhamala, era ilalhaka.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesuala erinha ilaka, “Kwarra nukai, unta yinganha tnakakalanga Altjirrala nganha kala marrilaka. Kala tnoatnoa alpai.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesuanha arrkutja ekururna angkamalangantema, urrpia Jairus-aka pmaranga pitjika. Etna Jairus-anha ilaka, “Kwarra ungkwanga kunha kala itja wotha. Itornka erinha kala impai erarrpa lhitjika.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesuanha pula angkatja nhanhaka itja kangkwerraka. Era Jairus-anha ilaka, “Itja trerrai. Kala yinganha tnakantai.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Relha arrpunha ntjarranha parramalantama, era Peter-anha, James-anha, tjia ekura John-anha turta urraramala, etnakakartantantama Jairus-aka ilthurna anparerraka.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jairus-aka ilthakerramala, Jesuala araka relha ntjarra itnimanga, nthorrkngerramanga turta.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Irrpunhamala era etnanha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra itnima, nthorrkngerrama turta? Katjia nhanha itjama errilknga. Era wara ankwentama.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Etna pula ekura tharrakala.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Katjia erinhantama iltjanga errkumala, era erinha ilaka, “Talitha koum!” Nhanhatitja, “Kwarra kurrkai, atha nganha ilama, kamerrai!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kwarra era kala kamerrakanta, ingka nthulapuka turta. Kwarra era 12 years ingkwia naka.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jesuala pula etnanha angkatja ekarltala tjatjatuka, etna itja relha arrpunhanha nhanhiperra ilitjika. Erantama kaarta pa mianha ilaka eratharra kwarra erinha marna ilkutjika nthitjika.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.