Marcos 4
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs VC
1 Jesuala wothantema relha ntjarranha kaltjinthaka, Galilee ntjanganga kutala. Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjimala, kwatjala naka. Kanha relha ntjarra ankerralala itnaka.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Jesualantama etnanha kaltjinthaka, etnaka yia alpmelamala. Nhanga lakinha ngerra era etnanha kaltjinthaka.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Wurrirrai. Artwa nyinta tnukulpa ekuranhurna lhaka marna annga ingkairnitjika.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Erantama annga etnanha alpantiwumanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka. Takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlaka tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka. Etnantama itja kuta marnakarterraka.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Kala annga arrpunha ntjarra pula arna marrakarlakala tnyika. Etna mangkaka, marnakarterraka turta. Arrpunhala annga 30 lhalhelaka. Arrpunhala 60. Arrpunhala 100.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Jesualantama etnanha ilaka, “Ungkwanga paka ilpa intamanga, kala wurlathanai.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Jesuanha kala nyintarinyantama namalanga, kurtungurla ekuranha 12, relha urrputja arrpunha turta ekururna pitjika, erinha yia etnakiperra pmarritjika.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jesuala etnanha ilaka, “Yinga antja nama rrangkarra lhangkaritjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Kanha relha arrpunha ntjarra, etnala itja worla nukanhala namanga, etnanha atha yiala alpmelama.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Atha etnanha yiala alpmelama,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Jesualantama etnanha pmarraka, “Thunga rrangkarra yia artwa nhangiperra yarna lhangkarama, artwa erala marna annga ingkairnakala. Nthakinhantama rrangkarra yia arrpunha ntjarra lhangkaritjina?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Arai, artwa erala marna annga alpantiwuma, erataka relha lenha ngerra nama, erala Altjirraka angkatja relha ntjarranha kaltjinthama.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Annga nhanga tjaiyakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma. Etna pula angkatja erinha wumanga ngerra, Satan-ala angkatja erinha rakama.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala kngarra kangkama etna Altjirraka angkatja wumalanga.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Etna pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga etna Altjirranha itja ekarlta tnakama. Etnantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka etnanha arrampowumanga Altjirraka angkatjakakwia, etna kala Altjirranha impumanta.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Etna pula yulthiperralka, arrkaniperralka money-iperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarterrama ngerra.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Etnantama annga marra lhalhelama ngerra, arrpunhala 30, arrpunhala 60, arrpunhala 100.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Jesuala etnanha ilaka, “Relhala kunha itja alkngantha iltha kwanurna kngamala taarnala korltama, bed-anga kwaninyaka paka arrarnama. Era pula alkngantha erinha table-akatitja arrarnama.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Arai, lyarta relha ntjarrala Altjirraka angkatja itja lhangkaritjina, angkatja nhanga athala etnanha ilamanga. Anma pula Altjirrala angkatja nhanha etnaka nentilitjina.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Era turta etnanha ilaka, “Rrangkarra itja Altjirraka angkatja wara wurlanitjika. Rrangkarra relha arrpunha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthamanga, Altjirrala rrangkarranha turta kngarralkura kaltjinthitjina.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Relha erala Altjirraka angkatjaka kangkama, Altjirraka angkatjaka turta kngarralkura kaltjerritjika antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesuala etnanha ilaka, “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Artwala marna annga arnaka alpantiwuma.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Annga etnanha alpantiwumaliperra, artwa era kunpa ingula ankwentama, kunpa arltala nthulapuma. Annga etna pula lyapuma, mangkama turta. Nthakinhama annga etna mangkama? Artwa era itja kaltja.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Kala arna erarrpa annga etnanha mangkalhelama. Arrkurla annga etna lyapuma. Kurunga etna mangkama. Kurunga etna anngakarterrama.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Anma, annga etna kala urnmerrakalangantama, artwa era marna etnanha kotjima.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesuala etnanha pmarraka, “Nthakinhama relhala lhangkaramara ‘Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga?’ Nthakinha turtama atha nhanha rrakangkarra nentilamara? Arai, atha rrakangkarra yia alpmelitjina.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nhanha kala nama relhala tjurrka annga arnaka ingkairnamanga ngerra. Tjurrka annga era kala kurrka inthorra nama.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Tjurrka annga erinha pula ingkairnamalanga, era kala mangkamala kngarritja inthorrerrama, etintjakarta. Thepa etnantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jesuala relha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthaka, etnanha yia arrpunhakarrpunha alpmelamala. Era pula etnanha lenhakurtitjanta kaltjinthaka, etnala irrpalthala kaltjerraka.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Era kala etnanha yia alpmelamalanta wara kaltjinthaka. Yiakunya era etnanha itja kuta kaltjinthaka paka. Kanha era kurtungurla ekuranha ntjarralela namalanga, nhanga etnanta, era etnaka Altjirraka angkatja ingkarraka nentilakala.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, arlta nyinta ekurala, Jesuala etnanha ilaka, “Mpa, nurna kala ntjanganga tjananhiai, etapa arrpunhurnantama.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jesua era kala boat-ala naka. Relha worla etnanha impurlalhamalantama, kurtungurla ntjarrala Jesuanha kala kngaka. Boat arrpunha ntjarra turta etnakalela lhakantema.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Etna kunpa lhapalhamanga, wurinya ekarlta inthorrala etnanha twentjika. Kwatja kngarrantama boat ekura thalalhaka, inmarra kngarritja inthorranga.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jesuanha pula boat ingkarna mpinyala ankwentarlanakala, kartamalala intamala. Kurtungurla ntjarralantama erinha kamalhelamala pmarraka, “Kaltjinthanhinthanhai, unta kunpala ankwentama nurna ilutjikerramangatanya?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Kamerramala, Jesuala wurinya erinha, inmarra etnanha turta parraka, “Kala yirrai!” Kala wurinya era, inmarra etna turta yirrakanta.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra trerraka? Rrangkarra yinganha itjala tnakama?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Etna pula kala kngarralkuratitja trerraka arrkurlangatjina. Etna pmarrarraka, “Ngunhama artwa nhanha? Wurinya, kwatja inmarralka kunha ekura kangkwerrama.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.