Marcos 4
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARA
1 Jesuala wothantema relha ntjarranha kaltjinthaka, Galilee ntjanganga kutala. Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjimala, kwatjala naka. Kanha relha ntjarra ankerralala itnaka.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Jesualantama etnanha kaltjinthaka, etnaka yia alpmelamala. Nhanga lakinha ngerra era etnanha kaltjinthaka.
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Wurrirrai. Artwa nyinta tnukulpa ekuranhurna lhaka marna annga ingkairnitjika.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Erantama annga etnanha alpantiwumanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka. Takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlaka tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka. Etnantama itja kuta marnakarterraka.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kala annga arrpunha ntjarra pula arna marrakarlakala tnyika. Etna mangkaka, marnakarterraka turta. Arrpunhala annga 30 lhalhelaka. Arrpunhala 60. Arrpunhala 100.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Jesualantama etnanha ilaka, “Ungkwanga paka ilpa intamanga, kala wurlathanai.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesuanha kala nyintarinyantama namalanga, kurtungurla ekuranha 12, relha urrputja arrpunha turta ekururna pitjika, erinha yia etnakiperra pmarritjika.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Jesuala etnanha ilaka, “Yinga antja nama rrangkarra lhangkaritjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Kanha relha arrpunha ntjarra, etnala itja worla nukanhala namanga, etnanha atha yiala alpmelama.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Atha etnanha yiala alpmelama,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Jesualantama etnanha pmarraka, “Thunga rrangkarra yia artwa nhangiperra yarna lhangkarama, artwa erala marna annga ingkairnakala. Nthakinhantama rrangkarra yia arrpunha ntjarra lhangkaritjina?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Arai, artwa erala marna annga alpantiwuma, erataka relha lenha ngerra nama, erala Altjirraka angkatja relha ntjarranha kaltjinthama.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Annga nhanga tjaiyakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma. Etna pula angkatja erinha wumanga ngerra, Satan-ala angkatja erinha rakama.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala kngarra kangkama etna Altjirraka angkatja wumalanga.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Etna pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga etna Altjirranha itja ekarlta tnakama. Etnantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka etnanha arrampowumanga Altjirraka angkatjakakwia, etna kala Altjirranha impumanta.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Etna pula yulthiperralka, arrkaniperralka money-iperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarterrama ngerra.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Etnantama annga marra lhalhelama ngerra, arrpunhala 30, arrpunhala 60, arrpunhala 100.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jesuala etnanha ilaka, “Relhala kunha itja alkngantha iltha kwanurna kngamala taarnala korltama, bed-anga kwaninyaka paka arrarnama. Era pula alkngantha erinha table-akatitja arrarnama.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Arai, lyarta relha ntjarrala Altjirraka angkatja itja lhangkaritjina, angkatja nhanga athala etnanha ilamanga. Anma pula Altjirrala angkatja nhanha etnaka nentilitjina.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Era turta etnanha ilaka, “Rrangkarra itja Altjirraka angkatja wara wurlanitjika. Rrangkarra relha arrpunha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthamanga, Altjirrala rrangkarranha turta kngarralkura kaltjinthitjina.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Relha erala Altjirraka angkatjaka kangkama, Altjirraka angkatjaka turta kngarralkura kaltjerritjika antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesuala etnanha ilaka, “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Artwala marna annga arnaka alpantiwuma.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Annga etnanha alpantiwumaliperra, artwa era kunpa ingula ankwentama, kunpa arltala nthulapuma. Annga etna pula lyapuma, mangkama turta. Nthakinhama annga etna mangkama? Artwa era itja kaltja.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kala arna erarrpa annga etnanha mangkalhelama. Arrkurla annga etna lyapuma. Kurunga etna mangkama. Kurunga etna anngakarterrama.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Anma, annga etna kala urnmerrakalangantama, artwa era marna etnanha kotjima.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesuala etnanha pmarraka, “Nthakinhama relhala lhangkaramara ‘Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga?’ Nthakinha turtama atha nhanha rrakangkarra nentilamara? Arai, atha rrakangkarra yia alpmelitjina.
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Nhanha kala nama relhala tjurrka annga arnaka ingkairnamanga ngerra. Tjurrka annga era kala kurrka inthorra nama.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Tjurrka annga erinha pula ingkairnamalanga, era kala mangkamala kngarritja inthorrerrama, etintjakarta. Thepa etnantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesuala relha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthaka, etnanha yia arrpunhakarrpunha alpmelamala. Era pula etnanha lenhakurtitjanta kaltjinthaka, etnala irrpalthala kaltjerraka.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Era kala etnanha yia alpmelamalanta wara kaltjinthaka. Yiakunya era etnanha itja kuta kaltjinthaka paka. Kanha era kurtungurla ekuranha ntjarralela namalanga, nhanga etnanta, era etnaka Altjirraka angkatja ingkarraka nentilakala.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, arlta nyinta ekurala, Jesuala etnanha ilaka, “Mpa, nurna kala ntjanganga tjananhiai, etapa arrpunhurnantama.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Jesua era kala boat-ala naka. Relha worla etnanha impurlalhamalantama, kurtungurla ntjarrala Jesuanha kala kngaka. Boat arrpunha ntjarra turta etnakalela lhakantema.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Etna kunpa lhapalhamanga, wurinya ekarlta inthorrala etnanha twentjika. Kwatja kngarrantama boat ekura thalalhaka, inmarra kngarritja inthorranga.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Jesuanha pula boat ingkarna mpinyala ankwentarlanakala, kartamalala intamala. Kurtungurla ntjarralantama erinha kamalhelamala pmarraka, “Kaltjinthanhinthanhai, unta kunpala ankwentama nurna ilutjikerramangatanya?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Kamerramala, Jesuala wurinya erinha, inmarra etnanha turta parraka, “Kala yirrai!” Kala wurinya era, inmarra etna turta yirrakanta.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra trerraka? Rrangkarra yinganha itjala tnakama?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Etna pula kala kngarralkuratitja trerraka arrkurlangatjina. Etna pmarrarraka, “Ngunhama artwa nhanha? Wurinya, kwatja inmarralka kunha ekura kangkwerrama.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.