Marcos 4

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesuala wothantema relha ntjarranha kaltjinthaka, Galilee ntjanganga kutala. Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjimala, kwatjala naka. Kanha relha ntjarra ankerralala itnaka.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Jesualantama etnanha kaltjinthaka, etnaka yia alpmelamala. Nhanga lakinha ngerra era etnanha kaltjinthaka.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Wurrirrai. Artwa nyinta tnukulpa ekuranhurna lhaka marna annga ingkairnitjika.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Erantama annga etnanha alpantiwumanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka. Takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlaka tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka. Etnantama itja kuta marnakarterraka.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Kala annga arrpunha ntjarra pula arna marrakarlakala tnyika. Etna mangkaka, marnakarterraka turta. Arrpunhala annga 30 lhalhelaka. Arrpunhala 60. Arrpunhala 100.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jesualantama etnanha ilaka, “Ungkwanga paka ilpa intamanga, kala wurlathanai.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesuanha kala nyintarinyantama namalanga, kurtungurla ekuranha 12, relha urrputja arrpunha turta ekururna pitjika, erinha yia etnakiperra pmarritjika.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesuala etnanha ilaka, “Yinga antja nama rrangkarra lhangkaritjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Kanha relha arrpunha ntjarra, etnala itja worla nukanhala namanga, etnanha atha yiala alpmelama.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Atha etnanha yiala alpmelama,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Jesualantama etnanha pmarraka, “Thunga rrangkarra yia artwa nhangiperra yarna lhangkarama, artwa erala marna annga ingkairnakala. Nthakinhantama rrangkarra yia arrpunha ntjarra lhangkaritjina?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Arai, artwa erala marna annga alpantiwuma, erataka relha lenha ngerra nama, erala Altjirraka angkatja relha ntjarranha kaltjinthama.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Annga nhanga tjaiyakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma. Etna pula angkatja erinha wumanga ngerra, Satan-ala angkatja erinha rakama.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala kngarra kangkama etna Altjirraka angkatja wumalanga.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Etna pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga etna Altjirranha itja ekarlta tnakama. Etnantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka etnanha arrampowumanga Altjirraka angkatjakakwia, etna kala Altjirranha impumanta.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Etna pula yulthiperralka, arrkaniperralka money-iperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarterrama ngerra.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Etnantama annga marra lhalhelama ngerra, arrpunhala 30, arrpunhala 60, arrpunhala 100.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Jesuala etnanha ilaka, “Relhala kunha itja alkngantha iltha kwanurna kngamala taarnala korltama, bed-anga kwaninyaka paka arrarnama. Era pula alkngantha erinha table-akatitja arrarnama.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Arai, lyarta relha ntjarrala Altjirraka angkatja itja lhangkaritjina, angkatja nhanga athala etnanha ilamanga. Anma pula Altjirrala angkatja nhanha etnaka nentilitjina.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Era turta etnanha ilaka, “Rrangkarra itja Altjirraka angkatja wara wurlanitjika. Rrangkarra relha arrpunha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthamanga, Altjirrala rrangkarranha turta kngarralkura kaltjinthitjina.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Relha erala Altjirraka angkatjaka kangkama, Altjirraka angkatjaka turta kngarralkura kaltjerritjika antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jesuala etnanha ilaka, “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Artwala marna annga arnaka alpantiwuma.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Annga etnanha alpantiwumaliperra, artwa era kunpa ingula ankwentama, kunpa arltala nthulapuma. Annga etna pula lyapuma, mangkama turta. Nthakinhama annga etna mangkama? Artwa era itja kaltja.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Kala arna erarrpa annga etnanha mangkalhelama. Arrkurla annga etna lyapuma. Kurunga etna mangkama. Kurunga etna anngakarterrama.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Anma, annga etna kala urnmerrakalangantama, artwa era marna etnanha kotjima.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesuala etnanha pmarraka, “Nthakinhama relhala lhangkaramara ‘Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga?’ Nthakinha turtama atha nhanha rrakangkarra nentilamara? Arai, atha rrakangkarra yia alpmelitjina.
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nhanha kala nama relhala tjurrka annga arnaka ingkairnamanga ngerra. Tjurrka annga era kala kurrka inthorra nama.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tjurrka annga erinha pula ingkairnamalanga, era kala mangkamala kngarritja inthorrerrama, etintjakarta. Thepa etnantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesuala relha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthaka, etnanha yia arrpunhakarrpunha alpmelamala. Era pula etnanha lenhakurtitjanta kaltjinthaka, etnala irrpalthala kaltjerraka.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Era kala etnanha yia alpmelamalanta wara kaltjinthaka. Yiakunya era etnanha itja kuta kaltjinthaka paka. Kanha era kurtungurla ekuranha ntjarralela namalanga, nhanga etnanta, era etnaka Altjirraka angkatja ingkarraka nentilakala.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, arlta nyinta ekurala, Jesuala etnanha ilaka, “Mpa, nurna kala ntjanganga tjananhiai, etapa arrpunhurnantama.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jesua era kala boat-ala naka. Relha worla etnanha impurlalhamalantama, kurtungurla ntjarrala Jesuanha kala kngaka. Boat arrpunha ntjarra turta etnakalela lhakantema.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Etna kunpa lhapalhamanga, wurinya ekarlta inthorrala etnanha twentjika. Kwatja kngarrantama boat ekura thalalhaka, inmarra kngarritja inthorranga.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Jesuanha pula boat ingkarna mpinyala ankwentarlanakala, kartamalala intamala. Kurtungurla ntjarralantama erinha kamalhelamala pmarraka, “Kaltjinthanhinthanhai, unta kunpala ankwentama nurna ilutjikerramangatanya?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Kamerramala, Jesuala wurinya erinha, inmarra etnanha turta parraka, “Kala yirrai!” Kala wurinya era, inmarra etna turta yirrakanta.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra trerraka? Rrangkarra yinganha itjala tnakama?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Etna pula kala kngarralkuratitja trerraka arrkurlangatjina. Etna pmarrarraka, “Ngunhama artwa nhanha? Wurinya, kwatja inmarralka kunha ekura kangkwerrama.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.