Marcos 4
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ACF
1 Jesuala wothantema relha ntjarranha kaltjinthaka, Galilee ntjanganga kutala. Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjimala, kwatjala naka. Kanha relha ntjarra ankerralala itnaka.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Jesualantama etnanha kaltjinthaka, etnaka yia alpmelamala. Nhanga lakinha ngerra era etnanha kaltjinthaka.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Wurrirrai. Artwa nyinta tnukulpa ekuranhurna lhaka marna annga ingkairnitjika.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Erantama annga etnanha alpantiwumanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka. Takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlaka tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka. Etnantama itja kuta marnakarterraka.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Kala annga arrpunha ntjarra pula arna marrakarlakala tnyika. Etna mangkaka, marnakarterraka turta. Arrpunhala annga 30 lhalhelaka. Arrpunhala 60. Arrpunhala 100.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jesualantama etnanha ilaka, “Ungkwanga paka ilpa intamanga, kala wurlathanai.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesuanha kala nyintarinyantama namalanga, kurtungurla ekuranha 12, relha urrputja arrpunha turta ekururna pitjika, erinha yia etnakiperra pmarritjika.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesuala etnanha ilaka, “Yinga antja nama rrangkarra lhangkaritjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Kanha relha arrpunha ntjarra, etnala itja worla nukanhala namanga, etnanha atha yiala alpmelama.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Atha etnanha yiala alpmelama,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jesualantama etnanha pmarraka, “Thunga rrangkarra yia artwa nhangiperra yarna lhangkarama, artwa erala marna annga ingkairnakala. Nthakinhantama rrangkarra yia arrpunha ntjarra lhangkaritjina?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Arai, artwa erala marna annga alpantiwuma, erataka relha lenha ngerra nama, erala Altjirraka angkatja relha ntjarranha kaltjinthama.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Annga nhanga tjaiyakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma. Etna pula angkatja erinha wumanga ngerra, Satan-ala angkatja erinha rakama.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha etna ngerra nama, etnala kngarra kangkama etna Altjirraka angkatja wumalanga.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Etna pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga etna Altjirranha itja ekarlta tnakama. Etnantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka etnanha arrampowumanga Altjirraka angkatjakakwia, etna kala Altjirranha impumanta.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Etna pula yulthiperralka, arrkaniperralka money-iperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarterrama ngerra.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha lenha ntjarra ngerra nama, etnala Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Etnantama annga marra lhalhelama ngerra, arrpunhala 30, arrpunhala 60, arrpunhala 100.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Jesuala etnanha ilaka, “Relhala kunha itja alkngantha iltha kwanurna kngamala taarnala korltama, bed-anga kwaninyaka paka arrarnama. Era pula alkngantha erinha table-akatitja arrarnama.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Arai, lyarta relha ntjarrala Altjirraka angkatja itja lhangkaritjina, angkatja nhanga athala etnanha ilamanga. Anma pula Altjirrala angkatja nhanha etnaka nentilitjina.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Era turta etnanha ilaka, “Rrangkarra itja Altjirraka angkatja wara wurlanitjika. Rrangkarra relha arrpunha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthamanga, Altjirrala rrangkarranha turta kngarralkura kaltjinthitjina.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Relha erala Altjirraka angkatjaka kangkama, Altjirraka angkatjaka turta kngarralkura kaltjerritjika antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesuala etnanha ilaka, “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Artwala marna annga arnaka alpantiwuma.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Annga etnanha alpantiwumaliperra, artwa era kunpa ingula ankwentama, kunpa arltala nthulapuma. Annga etna pula lyapuma, mangkama turta. Nthakinhama annga etna mangkama? Artwa era itja kaltja.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kala arna erarrpa annga etnanha mangkalhelama. Arrkurla annga etna lyapuma. Kurunga etna mangkama. Kurunga etna anngakarterrama.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Anma, annga etna kala urnmerrakalangantama, artwa era marna etnanha kotjima.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesuala etnanha pmarraka, “Nthakinhama relhala lhangkaramara ‘Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga?’ Nthakinha turtama atha nhanha rrakangkarra nentilamara? Arai, atha rrakangkarra yia alpmelitjina.
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nhanha kala nama relhala tjurrka annga arnaka ingkairnamanga ngerra. Tjurrka annga era kala kurrka inthorra nama.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tjurrka annga erinha pula ingkairnamalanga, era kala mangkamala kngarritja inthorrerrama, etintjakarta. Thepa etnantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jesuala relha ntjarranha Altjirraka angkatja kaltjinthaka, etnanha yia arrpunhakarrpunha alpmelamala. Era pula etnanha lenhakurtitjanta kaltjinthaka, etnala irrpalthala kaltjerraka.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Era kala etnanha yia alpmelamalanta wara kaltjinthaka. Yiakunya era etnanha itja kuta kaltjinthaka paka. Kanha era kurtungurla ekuranha ntjarralela namalanga, nhanga etnanta, era etnaka Altjirraka angkatja ingkarraka nentilakala.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, arlta nyinta ekurala, Jesuala etnanha ilaka, “Mpa, nurna kala ntjanganga tjananhiai, etapa arrpunhurnantama.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jesua era kala boat-ala naka. Relha worla etnanha impurlalhamalantama, kurtungurla ntjarrala Jesuanha kala kngaka. Boat arrpunha ntjarra turta etnakalela lhakantema.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Etna kunpa lhapalhamanga, wurinya ekarlta inthorrala etnanha twentjika. Kwatja kngarrantama boat ekura thalalhaka, inmarra kngarritja inthorranga.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Jesuanha pula boat ingkarna mpinyala ankwentarlanakala, kartamalala intamala. Kurtungurla ntjarralantama erinha kamalhelamala pmarraka, “Kaltjinthanhinthanhai, unta kunpala ankwentama nurna ilutjikerramangatanya?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Kamerramala, Jesuala wurinya erinha, inmarra etnanha turta parraka, “Kala yirrai!” Kala wurinya era, inmarra etna turta yirrakanta.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Iwunhangala rrangkarra trerraka? Rrangkarra yinganha itjala tnakama?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Etna pula kala kngarralkuratitja trerraka arrkurlangatjina. Etna pmarrarraka, “Ngunhama artwa nhanha? Wurinya, kwatja inmarralka kunha ekura kangkwerrama.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.