Lucas 14

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sabbath arlta arrpunhala Jesuanha artwa Pharisee itornkaka ilthurna lhaka, marnaka. Relha ntjarralantama erinha montjala ararlanaka.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Artwa menta inthorrataka Jesuanga urlarra itnaka.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Jesualantama artwa Intarrangaltha ntjarranha, artwa Pharisee ntjarranha turta pmarraka, “Nhanha arratjama nama Sabbath arltala relha mentanha marrilitjika? Itjakwia?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Etna pula pmarna kuta naka.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Kurunga era etnanha pmarraka, “Thunga worra ungkwanga paka, bullock ungkwanga paka ipartaka tnyima, Sabbath arltala. Unta kunha erinha Sabbath arltalantema parrpa urlpuntjima.”
5 Aí disse:
6 Etnantama yarna angkitjikerraka.
6 E eles não puderam responder.
7 Jesuala araka relha marnaka ntangkakala ntjarra katha marralkuraka arrarnalhamanga. Erantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Arai, thunga artwala nganha mpanyaka tjinkarraka ntangkama. Unta itja katha marralkuraka arrarnalhitjika. Itornka kngarra turta paka pitjakitja.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Kurunga artwa erala nganha tjinkarraka ntangkakala, era ungkwangurna pitjimala, nganha ilakitja, ‘Katha nhanhanga lhai, itornka nhanha arrarnalhitjinanga.’ Kurunga unta errakarrerramala katha kornakornakantama arrarnalhakitja.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 “Lakinhatitja. Unta tjinkarraka pitjimalanga, katha kornakornaka arrarnalhai. Kurunga artwa erala nganha ntangkakala, era nganha ilitjinanga, ‘Tjinai, katha marralkurala nitjika pitjai.’ Arrpunha ntjarrala nhanha aramala, etna nganha kala tnantjitjina.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Arai, relha erala Altjirranga urlarra tnakalhama, erinha Altjirrala ipmintja iwutjina. Kanha relha erala Altjirranga urlarra porapora ntelalhama, erinha Altjirrala tnyinitjina kuta.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Jesuanhantama artwa Pharisee ekururna angkaka, erala erinha nhanga marnaka ntangkakala, “Arai, unta paka tjinkarra urrkapumanga, unta itja tjina ungkwanganha ntjarranha, tjia ungkwanganha ntjarranha, tjina netaneta ungkwanganha ntjarranha turta marnaka ntangkitjika. Unta etnanha ntangkamanga, etna nganha kapanha marnaka ntangkitjinantema.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Unta pula tjinkarra urrkapumanga, relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, inurra ntjarranha, panga ntjarranha turta ntangkai.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Etnaka itja intama nganha kapanha marnaka ntangkitjika. Altjirrala pula nganha kwartiwutjina era anma relha arratja ntjarranha kamalhelamanga.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Jesuanha kala tjukunyerrakalangantama, artwa arrpunhantama angkaka. Artwa erataka marnakantema pitjikala. Era lakinha angkaka, “Nthurrpa relha era arrkana nama, erala anma Altjirraka pmara kutathala marna ilkutjina.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Jesuala erinha ilaka, “Artwa nyintala tjinkarra kngarra urrkapuka, era turta relha arrpunha ntjarranha mparrama kuta ilaka era etnanha tjinkarraka ntangkitjinala.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Marnalka, karalka ingkarraka kala etakalangantama, era urrkapunhapunha ekuranha yairnaka relha nhanha etnanha ilitjika, ‘Pitjai, marnalka ingkarraka kala nama.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 “Relha etna pula itja antja naka pitjitjika. Nyinta angkaka, ‘Arai, athataka tnukulpa buy-emilaka. Yinga nhanha lhama tnukulpa erinha aritjika. Yinganha anmakarrka impai.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 “Arrpunha angkaka, ‘Atha kunha bullock errkurrintja 5 buy-emilaka. Yingantama nhanha lhama etnanha arrkarnitjika. Yinganha anmakarrka impai.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 “Kanha arrpunha lakinhala angkaka, ‘Atha kunha lyarta noa eknguka. Yingantama yarna lhama.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Urrkapunhapunha era nhanha itornka ekuranhaka ilitjalpuka. Aalerramala, itornka era urrkapunhapunha ekuranha ilaka, ‘Parrpa tjaiya kngarra ntjarrurna, tjaiya kurrka ntjarrurna turta lhai, town kngarritja nhanhala. Untantama relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, panga ntjarranha, inurra ntjarranha turta nhanhurna kngitjai.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Urrkapunhapunha era lhaka. Pitjalpumala era itornka ekuranha ilaka, ‘Atha kala relha nhanha etnanha kngitjika, untala yinganha turnakala ngerra. Katha pula iltha ungkwanganhala namantema.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 “Itornka ekuranhalantama erinha ilaka, ‘Town-anga rratamala, kathurna lhai. Relha ntjarraka yonthai, etnanha turta kala iltha nukanhurna kngitjantai, kala relha kngarra iltha nukanhala nitjinanga.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Atha nganha arratja ilama. Relha athala arrkurla nganha ntangkakala, etnakanga itja nyintala tjinkarra nukanhanga marna kurrka paka ilkutjina.’”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Relha worla kngarra kuta Jesuanga tnaartangala lhaka, era nhanga Jerusalem-urna lhamalanga. Erantama etnanha ilaka,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala nuka kngarralkura kangkitjika. Era nuka kngarralkura kangkitjika, kaarta ekuranhangatjina, mia ekuranhangatjina, noa ekuranhangatjina, katjia ekuranhangatjina, kalya ekuranhangatjina, kwaiya ekuranhangatjina, tjia ekuranhangatjina.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala ntolka ekuranha kngarnitjika, nukanga tnaartangala pitjitjika turta.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Thunga rrakangkarranga arrpunhala iltha kngarritja ititjika antja nama. Era kunha arrkurla pmarralhama ekura paka money intamanga iltha erinha ititjika, itja tjontitjikanta.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Itjanga paka, era iltha erinha itarlanamangantema money ekura yirrakitja. Kurunga arrpunha ntjarrala nhanha aramala erinha arrampowukitja,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 lakinha angkamala, ‘Era iltha kngarritja ititjika tjontaka, era pula nhanha yarna mangkilaka.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Thunga king nyinta king arrpunhalela turritjika antja. Ekura pula tjapartia 10,000 wara nama. Kanha king arrpunha ekura tjapartia 20,000-ala nama. King tjapartia 10,000-akarta era arrkurla pmarralhitjika era paka king tjapartia 20,000-akartanha irrpalthala pmakwinamara.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Itjanga paka, era itja ekuralela turritjina. Era urrpiatitja ekururna yairnitjina, ekuralela rilhererritjina turta.”
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Jesuala etnanha ilaka, “Relha erala antja nama kurtungurla nuka nitjika, era kala yultha ingkarraka ekuranha ipmintja imputjika.”
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Peinta kunha marra. Peinta era pula kornerrakalanga, relhala erinha yarna wotha marrilama.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Era kala ipmintja nama. Relhala erinha kala iwumanta. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.