Lucas 14

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sabbath arlta arrpunhala Jesuanha artwa Pharisee itornkaka ilthurna lhaka, marnaka. Relha ntjarralantama erinha montjala ararlanaka.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Artwa menta inthorrataka Jesuanga urlarra itnaka.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesualantama artwa Intarrangaltha ntjarranha, artwa Pharisee ntjarranha turta pmarraka, “Nhanha arratjama nama Sabbath arltala relha mentanha marrilitjika? Itjakwia?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Etna pula pmarna kuta naka.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Kurunga era etnanha pmarraka, “Thunga worra ungkwanga paka, bullock ungkwanga paka ipartaka tnyima, Sabbath arltala. Unta kunha erinha Sabbath arltalantema parrpa urlpuntjima.”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Etnantama yarna angkitjikerraka.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesuala araka relha marnaka ntangkakala ntjarra katha marralkuraka arrarnalhamanga. Erantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Arai, thunga artwala nganha mpanyaka tjinkarraka ntangkama. Unta itja katha marralkuraka arrarnalhitjika. Itornka kngarra turta paka pitjakitja.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Kurunga artwa erala nganha tjinkarraka ntangkakala, era ungkwangurna pitjimala, nganha ilakitja, ‘Katha nhanhanga lhai, itornka nhanha arrarnalhitjinanga.’ Kurunga unta errakarrerramala katha kornakornakantama arrarnalhakitja.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Lakinhatitja. Unta tjinkarraka pitjimalanga, katha kornakornaka arrarnalhai. Kurunga artwa erala nganha ntangkakala, era nganha ilitjinanga, ‘Tjinai, katha marralkurala nitjika pitjai.’ Arrpunha ntjarrala nhanha aramala, etna nganha kala tnantjitjina.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Arai, relha erala Altjirranga urlarra tnakalhama, erinha Altjirrala ipmintja iwutjina. Kanha relha erala Altjirranga urlarra porapora ntelalhama, erinha Altjirrala tnyinitjina kuta.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesuanhantama artwa Pharisee ekururna angkaka, erala erinha nhanga marnaka ntangkakala, “Arai, unta paka tjinkarra urrkapumanga, unta itja tjina ungkwanganha ntjarranha, tjia ungkwanganha ntjarranha, tjina netaneta ungkwanganha ntjarranha turta marnaka ntangkitjika. Unta etnanha ntangkamanga, etna nganha kapanha marnaka ntangkitjinantema.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Unta pula tjinkarra urrkapumanga, relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, inurra ntjarranha, panga ntjarranha turta ntangkai.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Etnaka itja intama nganha kapanha marnaka ntangkitjika. Altjirrala pula nganha kwartiwutjina era anma relha arratja ntjarranha kamalhelamanga.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Jesuanha kala tjukunyerrakalangantama, artwa arrpunhantama angkaka. Artwa erataka marnakantema pitjikala. Era lakinha angkaka, “Nthurrpa relha era arrkana nama, erala anma Altjirraka pmara kutathala marna ilkutjina.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesuala erinha ilaka, “Artwa nyintala tjinkarra kngarra urrkapuka, era turta relha arrpunha ntjarranha mparrama kuta ilaka era etnanha tjinkarraka ntangkitjinala.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Marnalka, karalka ingkarraka kala etakalangantama, era urrkapunhapunha ekuranha yairnaka relha nhanha etnanha ilitjika, ‘Pitjai, marnalka ingkarraka kala nama.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Relha etna pula itja antja naka pitjitjika. Nyinta angkaka, ‘Arai, athataka tnukulpa buy-emilaka. Yinga nhanha lhama tnukulpa erinha aritjika. Yinganha anmakarrka impai.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “Arrpunha angkaka, ‘Atha kunha bullock errkurrintja 5 buy-emilaka. Yingantama nhanha lhama etnanha arrkarnitjika. Yinganha anmakarrka impai.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Kanha arrpunha lakinhala angkaka, ‘Atha kunha lyarta noa eknguka. Yingantama yarna lhama.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Urrkapunhapunha era nhanha itornka ekuranhaka ilitjalpuka. Aalerramala, itornka era urrkapunhapunha ekuranha ilaka, ‘Parrpa tjaiya kngarra ntjarrurna, tjaiya kurrka ntjarrurna turta lhai, town kngarritja nhanhala. Untantama relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, panga ntjarranha, inurra ntjarranha turta nhanhurna kngitjai.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Urrkapunhapunha era lhaka. Pitjalpumala era itornka ekuranha ilaka, ‘Atha kala relha nhanha etnanha kngitjika, untala yinganha turnakala ngerra. Katha pula iltha ungkwanganhala namantema.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Itornka ekuranhalantama erinha ilaka, ‘Town-anga rratamala, kathurna lhai. Relha ntjarraka yonthai, etnanha turta kala iltha nukanhurna kngitjantai, kala relha kngarra iltha nukanhala nitjinanga.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Atha nganha arratja ilama. Relha athala arrkurla nganha ntangkakala, etnakanga itja nyintala tjinkarra nukanhanga marna kurrka paka ilkutjina.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Relha worla kngarra kuta Jesuanga tnaartangala lhaka, era nhanga Jerusalem-urna lhamalanga. Erantama etnanha ilaka,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala nuka kngarralkura kangkitjika. Era nuka kngarralkura kangkitjika, kaarta ekuranhangatjina, mia ekuranhangatjina, noa ekuranhangatjina, katjia ekuranhangatjina, kalya ekuranhangatjina, kwaiya ekuranhangatjina, tjia ekuranhangatjina.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala ntolka ekuranha kngarnitjika, nukanga tnaartangala pitjitjika turta.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Thunga rrakangkarranga arrpunhala iltha kngarritja ititjika antja nama. Era kunha arrkurla pmarralhama ekura paka money intamanga iltha erinha ititjika, itja tjontitjikanta.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Itjanga paka, era iltha erinha itarlanamangantema money ekura yirrakitja. Kurunga arrpunha ntjarrala nhanha aramala erinha arrampowukitja,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 lakinha angkamala, ‘Era iltha kngarritja ititjika tjontaka, era pula nhanha yarna mangkilaka.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Thunga king nyinta king arrpunhalela turritjika antja. Ekura pula tjapartia 10,000 wara nama. Kanha king arrpunha ekura tjapartia 20,000-ala nama. King tjapartia 10,000-akarta era arrkurla pmarralhitjika era paka king tjapartia 20,000-akartanha irrpalthala pmakwinamara.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Itjanga paka, era itja ekuralela turritjina. Era urrpiatitja ekururna yairnitjina, ekuralela rilhererritjina turta.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jesuala etnanha ilaka, “Relha erala antja nama kurtungurla nuka nitjika, era kala yultha ingkarraka ekuranha ipmintja imputjika.”
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Peinta kunha marra. Peinta era pula kornerrakalanga, relhala erinha yarna wotha marrilama.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Era kala ipmintja nama. Relhala erinha kala iwumanta. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.