Lucas 14
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NAA
1 Sabbath arlta arrpunhala Jesuanha artwa Pharisee itornkaka ilthurna lhaka, marnaka. Relha ntjarralantama erinha montjala ararlanaka.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Artwa menta inthorrataka Jesuanga urlarra itnaka.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesualantama artwa Intarrangaltha ntjarranha, artwa Pharisee ntjarranha turta pmarraka, “Nhanha arratjama nama Sabbath arltala relha mentanha marrilitjika? Itjakwia?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Etna pula pmarna kuta naka.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Kurunga era etnanha pmarraka, “Thunga worra ungkwanga paka, bullock ungkwanga paka ipartaka tnyima, Sabbath arltala. Unta kunha erinha Sabbath arltalantema parrpa urlpuntjima.”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Etnantama yarna angkitjikerraka.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesuala araka relha marnaka ntangkakala ntjarra katha marralkuraka arrarnalhamanga. Erantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Arai, thunga artwala nganha mpanyaka tjinkarraka ntangkama. Unta itja katha marralkuraka arrarnalhitjika. Itornka kngarra turta paka pitjakitja.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Kurunga artwa erala nganha tjinkarraka ntangkakala, era ungkwangurna pitjimala, nganha ilakitja, ‘Katha nhanhanga lhai, itornka nhanha arrarnalhitjinanga.’ Kurunga unta errakarrerramala katha kornakornakantama arrarnalhakitja.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Lakinhatitja. Unta tjinkarraka pitjimalanga, katha kornakornaka arrarnalhai. Kurunga artwa erala nganha ntangkakala, era nganha ilitjinanga, ‘Tjinai, katha marralkurala nitjika pitjai.’ Arrpunha ntjarrala nhanha aramala, etna nganha kala tnantjitjina.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Arai, relha erala Altjirranga urlarra tnakalhama, erinha Altjirrala ipmintja iwutjina. Kanha relha erala Altjirranga urlarra porapora ntelalhama, erinha Altjirrala tnyinitjina kuta.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesuanhantama artwa Pharisee ekururna angkaka, erala erinha nhanga marnaka ntangkakala, “Arai, unta paka tjinkarra urrkapumanga, unta itja tjina ungkwanganha ntjarranha, tjia ungkwanganha ntjarranha, tjina netaneta ungkwanganha ntjarranha turta marnaka ntangkitjika. Unta etnanha ntangkamanga, etna nganha kapanha marnaka ntangkitjinantema.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Unta pula tjinkarra urrkapumanga, relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, inurra ntjarranha, panga ntjarranha turta ntangkai.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Etnaka itja intama nganha kapanha marnaka ntangkitjika. Altjirrala pula nganha kwartiwutjina era anma relha arratja ntjarranha kamalhelamanga.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Jesuanha kala tjukunyerrakalangantama, artwa arrpunhantama angkaka. Artwa erataka marnakantema pitjikala. Era lakinha angkaka, “Nthurrpa relha era arrkana nama, erala anma Altjirraka pmara kutathala marna ilkutjina.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jesuala erinha ilaka, “Artwa nyintala tjinkarra kngarra urrkapuka, era turta relha arrpunha ntjarranha mparrama kuta ilaka era etnanha tjinkarraka ntangkitjinala.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Marnalka, karalka ingkarraka kala etakalangantama, era urrkapunhapunha ekuranha yairnaka relha nhanha etnanha ilitjika, ‘Pitjai, marnalka ingkarraka kala nama.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 “Relha etna pula itja antja naka pitjitjika. Nyinta angkaka, ‘Arai, athataka tnukulpa buy-emilaka. Yinga nhanha lhama tnukulpa erinha aritjika. Yinganha anmakarrka impai.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Arrpunha angkaka, ‘Atha kunha bullock errkurrintja 5 buy-emilaka. Yingantama nhanha lhama etnanha arrkarnitjika. Yinganha anmakarrka impai.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Kanha arrpunha lakinhala angkaka, ‘Atha kunha lyarta noa eknguka. Yingantama yarna lhama.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Urrkapunhapunha era nhanha itornka ekuranhaka ilitjalpuka. Aalerramala, itornka era urrkapunhapunha ekuranha ilaka, ‘Parrpa tjaiya kngarra ntjarrurna, tjaiya kurrka ntjarrurna turta lhai, town kngarritja nhanhala. Untantama relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, panga ntjarranha, inurra ntjarranha turta nhanhurna kngitjai.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Urrkapunhapunha era lhaka. Pitjalpumala era itornka ekuranha ilaka, ‘Atha kala relha nhanha etnanha kngitjika, untala yinganha turnakala ngerra. Katha pula iltha ungkwanganhala namantema.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Itornka ekuranhalantama erinha ilaka, ‘Town-anga rratamala, kathurna lhai. Relha ntjarraka yonthai, etnanha turta kala iltha nukanhurna kngitjantai, kala relha kngarra iltha nukanhala nitjinanga.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Atha nganha arratja ilama. Relha athala arrkurla nganha ntangkakala, etnakanga itja nyintala tjinkarra nukanhanga marna kurrka paka ilkutjina.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Relha worla kngarra kuta Jesuanga tnaartangala lhaka, era nhanga Jerusalem-urna lhamalanga. Erantama etnanha ilaka,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala nuka kngarralkura kangkitjika. Era nuka kngarralkura kangkitjika, kaarta ekuranhangatjina, mia ekuranhangatjina, noa ekuranhangatjina, katjia ekuranhangatjina, kalya ekuranhangatjina, kwaiya ekuranhangatjina, tjia ekuranhangatjina.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala ntolka ekuranha kngarnitjika, nukanga tnaartangala pitjitjika turta.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Thunga rrakangkarranga arrpunhala iltha kngarritja ititjika antja nama. Era kunha arrkurla pmarralhama ekura paka money intamanga iltha erinha ititjika, itja tjontitjikanta.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Itjanga paka, era iltha erinha itarlanamangantema money ekura yirrakitja. Kurunga arrpunha ntjarrala nhanha aramala erinha arrampowukitja,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 lakinha angkamala, ‘Era iltha kngarritja ititjika tjontaka, era pula nhanha yarna mangkilaka.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Thunga king nyinta king arrpunhalela turritjika antja. Ekura pula tjapartia 10,000 wara nama. Kanha king arrpunha ekura tjapartia 20,000-ala nama. King tjapartia 10,000-akarta era arrkurla pmarralhitjika era paka king tjapartia 20,000-akartanha irrpalthala pmakwinamara.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Itjanga paka, era itja ekuralela turritjina. Era urrpiatitja ekururna yairnitjina, ekuralela rilhererritjina turta.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jesuala etnanha ilaka, “Relha erala antja nama kurtungurla nuka nitjika, era kala yultha ingkarraka ekuranha ipmintja imputjika.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Peinta kunha marra. Peinta era pula kornerrakalanga, relhala erinha yarna wotha marrilama.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Era kala ipmintja nama. Relhala erinha kala iwumanta. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.