Lucas 14
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ACF
1 Sabbath arlta arrpunhala Jesuanha artwa Pharisee itornkaka ilthurna lhaka, marnaka. Relha ntjarralantama erinha montjala ararlanaka.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Artwa menta inthorrataka Jesuanga urlarra itnaka.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesualantama artwa Intarrangaltha ntjarranha, artwa Pharisee ntjarranha turta pmarraka, “Nhanha arratjama nama Sabbath arltala relha mentanha marrilitjika? Itjakwia?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Etna pula pmarna kuta naka.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Kurunga era etnanha pmarraka, “Thunga worra ungkwanga paka, bullock ungkwanga paka ipartaka tnyima, Sabbath arltala. Unta kunha erinha Sabbath arltalantema parrpa urlpuntjima.”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Etnantama yarna angkitjikerraka.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Jesuala araka relha marnaka ntangkakala ntjarra katha marralkuraka arrarnalhamanga. Erantama etnanha yia nhanha alpmelaka.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Arai, thunga artwala nganha mpanyaka tjinkarraka ntangkama. Unta itja katha marralkuraka arrarnalhitjika. Itornka kngarra turta paka pitjakitja.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Kurunga artwa erala nganha tjinkarraka ntangkakala, era ungkwangurna pitjimala, nganha ilakitja, ‘Katha nhanhanga lhai, itornka nhanha arrarnalhitjinanga.’ Kurunga unta errakarrerramala katha kornakornakantama arrarnalhakitja.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Lakinhatitja. Unta tjinkarraka pitjimalanga, katha kornakornaka arrarnalhai. Kurunga artwa erala nganha ntangkakala, era nganha ilitjinanga, ‘Tjinai, katha marralkurala nitjika pitjai.’ Arrpunha ntjarrala nhanha aramala, etna nganha kala tnantjitjina.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Arai, relha erala Altjirranga urlarra tnakalhama, erinha Altjirrala ipmintja iwutjina. Kanha relha erala Altjirranga urlarra porapora ntelalhama, erinha Altjirrala tnyinitjina kuta.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jesuanhantama artwa Pharisee ekururna angkaka, erala erinha nhanga marnaka ntangkakala, “Arai, unta paka tjinkarra urrkapumanga, unta itja tjina ungkwanganha ntjarranha, tjia ungkwanganha ntjarranha, tjina netaneta ungkwanganha ntjarranha turta marnaka ntangkitjika. Unta etnanha ntangkamanga, etna nganha kapanha marnaka ntangkitjinantema.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Unta pula tjinkarra urrkapumanga, relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, inurra ntjarranha, panga ntjarranha turta ntangkai.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Etnaka itja intama nganha kapanha marnaka ntangkitjika. Altjirrala pula nganha kwartiwutjina era anma relha arratja ntjarranha kamalhelamanga.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Jesuanha kala tjukunyerrakalangantama, artwa arrpunhantama angkaka. Artwa erataka marnakantema pitjikala. Era lakinha angkaka, “Nthurrpa relha era arrkana nama, erala anma Altjirraka pmara kutathala marna ilkutjina.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesuala erinha ilaka, “Artwa nyintala tjinkarra kngarra urrkapuka, era turta relha arrpunha ntjarranha mparrama kuta ilaka era etnanha tjinkarraka ntangkitjinala.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Marnalka, karalka ingkarraka kala etakalangantama, era urrkapunhapunha ekuranha yairnaka relha nhanha etnanha ilitjika, ‘Pitjai, marnalka ingkarraka kala nama.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Relha etna pula itja antja naka pitjitjika. Nyinta angkaka, ‘Arai, athataka tnukulpa buy-emilaka. Yinga nhanha lhama tnukulpa erinha aritjika. Yinganha anmakarrka impai.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Arrpunha angkaka, ‘Atha kunha bullock errkurrintja 5 buy-emilaka. Yingantama nhanha lhama etnanha arrkarnitjika. Yinganha anmakarrka impai.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Kanha arrpunha lakinhala angkaka, ‘Atha kunha lyarta noa eknguka. Yingantama yarna lhama.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Urrkapunhapunha era nhanha itornka ekuranhaka ilitjalpuka. Aalerramala, itornka era urrkapunhapunha ekuranha ilaka, ‘Parrpa tjaiya kngarra ntjarrurna, tjaiya kurrka ntjarrurna turta lhai, town kngarritja nhanhala. Untantama relha ilkngara ntjarranha, iltja korna ntjarranha, panga ntjarranha, inurra ntjarranha turta nhanhurna kngitjai.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Urrkapunhapunha era lhaka. Pitjalpumala era itornka ekuranha ilaka, ‘Atha kala relha nhanha etnanha kngitjika, untala yinganha turnakala ngerra. Katha pula iltha ungkwanganhala namantema.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Itornka ekuranhalantama erinha ilaka, ‘Town-anga rratamala, kathurna lhai. Relha ntjarraka yonthai, etnanha turta kala iltha nukanhurna kngitjantai, kala relha kngarra iltha nukanhala nitjinanga.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Atha nganha arratja ilama. Relha athala arrkurla nganha ntangkakala, etnakanga itja nyintala tjinkarra nukanhanga marna kurrka paka ilkutjina.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Relha worla kngarra kuta Jesuanga tnaartangala lhaka, era nhanga Jerusalem-urna lhamalanga. Erantama etnanha ilaka,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala nuka kngarralkura kangkitjika. Era nuka kngarralkura kangkitjika, kaarta ekuranhangatjina, mia ekuranhangatjina, noa ekuranhangatjina, katjia ekuranhangatjina, kalya ekuranhangatjina, kwaiya ekuranhangatjina, tjia ekuranhangatjina.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Relha erala kurtungurla nuka nitjika antja, era kala ntolka ekuranha kngarnitjika, nukanga tnaartangala pitjitjika turta.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Thunga rrakangkarranga arrpunhala iltha kngarritja ititjika antja nama. Era kunha arrkurla pmarralhama ekura paka money intamanga iltha erinha ititjika, itja tjontitjikanta.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Itjanga paka, era iltha erinha itarlanamangantema money ekura yirrakitja. Kurunga arrpunha ntjarrala nhanha aramala erinha arrampowukitja,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 lakinha angkamala, ‘Era iltha kngarritja ititjika tjontaka, era pula nhanha yarna mangkilaka.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Thunga king nyinta king arrpunhalela turritjika antja. Ekura pula tjapartia 10,000 wara nama. Kanha king arrpunha ekura tjapartia 20,000-ala nama. King tjapartia 10,000-akarta era arrkurla pmarralhitjika era paka king tjapartia 20,000-akartanha irrpalthala pmakwinamara.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Itjanga paka, era itja ekuralela turritjina. Era urrpiatitja ekururna yairnitjina, ekuralela rilhererritjina turta.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Jesuala etnanha ilaka, “Relha erala antja nama kurtungurla nuka nitjika, era kala yultha ingkarraka ekuranha ipmintja imputjika.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Peinta kunha marra. Peinta era pula kornerrakalanga, relhala erinha yarna wotha marrilama.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Era kala ipmintja nama. Relhala erinha kala iwumanta. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.