Romanos 4
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs ARA
1 Aꞌamu fihwo kako ole wantɨmontolɨkeno. Apɨloham sohwo nakwo paꞌnyo hweho. Kako nakwoe neyakweho. Osoꞌno kɨko kakineꞌno pehofo ulihnnohino. Ose wantɨmontolɨkeno. Ou, ngko ole ulɨmonnoho.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 U, pahnnɨmo hungkuno upaꞌnɨmno. Hwe fihwo kako nomꞌne humo syoho ulohofiyoso sohwo kako hamniyoho mayo sohonta siki ntapohoho eso majofoho. Oꞌo, kakoe syohomneꞌnefoho. I osoꞌno nakwo Anɨtumo uꞌmayo yahinoso oseꞌnjoꞌmaho. Anɨtu kako aꞌamu honɨngkano wopɨngo iwoꞌnɨngkiso soꞌno wopɨngo hwosoho mulonehoho. Oꞌo, aꞌamu Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono unyo sohumo kɨko wopɨngo hwosoho ulɨmontonoho.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Oso hwe honɨngkano wonyoꞌnjo sohumo Anɨtu kako wopɨngo imokiyoso hoponoho. Aꞌamu oso homo somo sɨmeho hiꞌntnnono unyoso sohumo Anɨtu kako nuhwononto yahino wopɨngoꞌnjo paꞌnyo uhwononto wopɨngo hwosoho ulɨwoꞌnɨngkisofoho.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Hwe yofe engoꞌnjo Ntefit aꞌamumo mokosyohumamojo sohwo olo hungkuno homo lomneꞌno mtɨꞌmokumentisofoho. Hwe fihwo kako Anɨtumo uꞌmayo soꞌno syoho engo ko miyoso sohwo kako Anɨtumo unɨngkamoloso sohwo osohumo Anɨtu kako kɨko wopɨngo hwosoho uloso sohwo kako sɨmonyo uyono.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Ole mtɨꞌmokumento,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Anɨtu hwe fihwo wonyo soꞌno huno mosyafɨsiyoꞌnjo yoso sohwo kako sɨmonyo uyono.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Oso sɨmonyo iyoso aꞌamu Juta aꞌapaho sɨhu koloꞌnɨwoꞌnɨngkohofo sofeꞌnohinotaho. Oꞌo, awonoho. Aꞌamu aꞌapaho sɨhu makoloꞌnɨwoꞌnɨngkiyohofo soꞌntnnefoho. Hwapɨngoso ole nto lɨhwone, Apɨloham Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨmentiso soꞌno Anɨtu kako Apɨlohamɨye sɨmeho hiꞌntnnono uyoso yahino wopɨngo paꞌnyofoho ulɨmentisofoho.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Oso hungkuno homo somo Apɨlohammo Anɨtu ntohonta ulɨmentisoto. Aꞌapaho sɨhu nto koloꞌnnyohonta ulɨmentisotaho. Makoloꞌnyohonta ulɨmentisotaho. Oꞌo, aꞌapaho sɨhu makoloꞌnyohonta ole ulɨmento, Kɨko wopɨngo hwosoho, ose ulɨmentisofoho.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ou, Apɨloham aꞌapaho sɨhu makoloꞌnyo sohonta Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyahonɨngki Anɨtu ulɨmento, Kɨko wopɨngo hwosoho ose ulɨmentisofoho. Tɨfi noꞌmo Anɨtu Apɨlohammo ole ulɨmento, Kɨko sɨmeho hiꞌntnnono ntape soꞌno wopɨngo hwosoho kilɨmentohe soꞌno kɨko yofe kuhwoeꞌneso jɨje aꞌapaho sɨhu fɨkoloꞌnyo. Osoꞌno Apɨloham kako aꞌamu hopiꞌnono hofɨko hofɨkoe aꞌapahomo sɨhu makoloꞌnnyo ko huhwa Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨwoꞌnɨngkohofo sofe hofiyakweho. Oso aꞌamumo Anɨtu kako wopɨngo kuyoho ulɨmentisofoho.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Apɨloham kakoe aꞌapaho sɨhu makoloꞌnyo sohonta Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨmentiso soꞌno aꞌamu hopiꞌnono aꞌapaho sɨhu makoloꞌnyo soꞌnji aꞌapaho sɨhu koloꞌnyo soꞌnji hofɨko Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono unyosoꞌno hofɨko Apɨlohamɨye imu nefoho. Hwapɨngoso hofɨko Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyoso Apɨloham paꞌnyo umentohofofoho.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Anɨtu Apɨloham kakoe imu soꞌntnneꞌno hwaho hopiꞌnono wosejapmmo ulɨmentisofoho. Apɨloham kako Anɨtuye honɨngkanomo inɨngkamentiso soꞌno oso hungkuno hiso ulɨmentisoꞌmaho. Oꞌo, Apɨloham kako Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyahonɨngki Anɨtu wopɨngo hwosoho ulɨmentiso soꞌno oso hungkuno hiso Apɨloham kakoe imu somo ulɨmentisofoho.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Anɨtu Apɨlohamꞌnji kakoe imu soꞌntnneꞌno olo hwaho hopiꞌnono wosejapmmo ulɨmentiso sohonta kako aꞌamu Anɨtuye honɨngkano hungkunomnohini inɨngkawowoꞌnɨngkohofo somnohini ulɨmentisoꞌmaho. I oso homo somnohini uyontentesi aꞌamu kakimo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨfijontentesi hofɨko sɨmeho hiꞌntnnono siki uyɨkutnnesohilo. I Anɨtuye hungkunoso yokumpohnꞌnyo mmoꞌnɨngkuhwonesohilo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Ihwoni. Honɨngkano hungkuno we-eꞌmanji aꞌamu oso honɨngkano hungkuno homo somo mtɨhupeso sohwo kako tohino womaꞌmontonoho. I honɨngkano hungkuno aneꞌmanji aꞌamu fihwo mamtɨhupenohoho.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Oseso Anɨtumo uꞌmayo honɨngkano angaꞌnohinoso olenoho, sɨmeho hiꞌntnnohino uyofoho. Osoꞌno aꞌamu hopiꞌnono huno ole uyono. Nakwo yoꞌmayo iwoꞌnɨngkuhwone soꞌno nakwo Anɨtumo muꞌmanehwono. Oꞌo, Anɨtu kako nakumneꞌno wopɨngo nalohoꞌmentiso soꞌno kakimo uꞌmanefoho. Oseso oso hungkuno Anɨtu Apɨlohammo uyɨmentisoso Apɨlohamɨye imu hopiꞌnonohino somnefoho. Aꞌamu Anɨtuye honɨngkano hungkuno hiꞌnjo soꞌnji ane soꞌntnnefoho. Aꞌamu hopiꞌnono Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono Apɨlohammo hopa uyɨwoꞌnɨngkohofoso Apɨlohamɨye imu nefoho.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Aꞌamu Anɨtuye hungkuno mtɨꞌmokumentohofo sohwa ole mtɨꞌmokumentohofi, Anɨtu Apɨlohammo ole ulɨmento, Ngko kikimo aꞌamu kengo kengoꞌmtaꞌango piꞌnɨngo engo sofe hofiyakwosi wakumokumonneꞌno yohono. Ose ulɨmentisofoho. Anɨtu huhwo sohwo kako aꞌamu poyo peꞌnontɨfe somo ulɨkafɨwoꞌnɨngkiso hweho. Yoꞌmayo mꞌmofapeso utɨhwaꞌnyopo nto iꞌmofapinyo paꞌnyo uhwonɨwoꞌnɨngkisofoho. Oso Anɨtu huhwo sohwo kako Apɨlohammo hungkuno ulahonɨngki Apɨloham kako oso hungkuno homo somo sɨmeho hiꞌntnnono umentisofoho.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Anɨtu Apɨlohammo ulɨmento, Jɨje ape kako hwomu aswo womaꞌmontonoho. Oso homo somtaꞌni jɨje imuso piꞌnɨngo engo imoꞌnɨfitnnefoho. Ose ulahonɨngki Apɨloham kako hungkuno homo somo sɨmeho hiꞌntnnono uyonto hontohumamentisofoho. Apɨloham kako Anɨtu hwomu wontapononto neꞌno hontohumanto mehomiꞌmaso nɨhuꞌnahone aꞌmane imoꞌnɨmentisofoho. I osoꞌno Apɨloham kako Anɨtu mtaꞌni kakoe hwomuꞌneꞌno hontohumanto aꞌmane ko imoꞌnonto kako Anɨtumneꞌno hohujo ikinjɨmoꞌmentisoꞌmaho. Oꞌo, kako Anɨtumneꞌno sɨmeho hiꞌntnnono neꞌno umentiso sohwo nakwo aꞌamu temtitofo kengo kengo mtaꞌango hnꞌnwi neyakweho.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Apɨloham kakoe soswo wan hantɨlet (100) uyokolofahonɨngki kakoe ape Sola ape hwonjosi sikoe aꞌapaho honɨngkonɨmentisiyoso poyo wapeꞌnonji mofonepo honɨngkononji Apɨloham kako kakoe hwomumneꞌno Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono uyoso musɨkwajɨmmentisofoho.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Anɨtu Apɨloham yoꞌmayo tɨfi iꞌmofapone soꞌno ulahonɨngki Apɨloham kako huno hufaꞌu syafɨhuꞌmentisoꞌmaho. Oꞌo, kako Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono neꞌno uyosoꞌno kakoe aꞌapaho yokumpohnꞌnyo imokinonto kako Anɨtuye yofe hoꞌnomaꞌmentisofoho.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Hwapɨngoso olenoho. Apɨloham kako huno ole syafɨhuꞌmento, yoꞌmayo hungkuno Anɨtu ntɨmentisoso Anɨtu kako ne imokiyoso hoponoho. Apɨloham kako huno ose syafɨhuꞌmentisofoho.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Oseso Anɨtu Apɨlohamɨye sɨmeho hiꞌntnnonohino uyosoꞌno huno syafɨsyonto lɨmento, Apɨloham kako sɨmeho hiꞌntnnono neꞌno ntapɨwoꞌnɨngkiso soꞌno kako hwe wopɨngo hweho. Ose lɨmentisofoho.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Aꞌamu Anɨtuye hungkuno mtɨꞌmokumentohofoso ole mtɨꞌmokumentohofi, Apɨloham Anɨtumo sɨmeho hiꞌntnnono umentiso soꞌno Anɨtu ulɨmento, Kɨko hwe wopɨngo hwosoho. Oso hungkuno mtɨꞌmokumentohofoso Apɨlohamneꞌnohinɨꞌmaho.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Oꞌo, nakwo hiꞌnnontnneꞌno mtɨꞌmokumentohofofoho. Nakwoe Hwe Engo Jisas poyo imoꞌnɨmentiso sohumo Anɨtu kako apaꞌno songo ulɨkaꞌmentiso oso Anɨtu huhwo sohumo nakwo sɨmeho hiꞌntnnono uyɨmentɨhwone soꞌno wopɨngo kuyoho nelalofoho.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Anɨtu kakoe hwomu Jisas Kɨlais kako nakwoe wonyo wayoꞌne uhwatɨmentisofoho. I osoꞌno Anɨtu kako Jisasɨmo apaꞌno songo ulɨkaꞌmentiso soꞌno nakwo Anɨtumo sɨmeho uyɨwoꞌnɨngkuhwone hnꞌnyumo wopɨngo kuyoho nelalofoho.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.