2 Coríntios 7
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs VC
1 U nje aꞌamu soku, oso hungkuno wopɨngo hiso mtɨꞌmokoheso Anɨtu nejapmmentiso soꞌno nakwo huno syofɨsyɨhwasi yoꞌmayo wonyo nakwoe sɨmeho wonyo umo lonte soꞌnji yoꞌmayo nakwoe huyoꞌmango hwasyo honɨngkanomo ipemotonawe soꞌnji nɨhuꞌnahone hoꞌnaofɨhwasi Anɨtuye yahino wopɨngo somo unɨngkohwano. Nakwo nakwoe yahino somneꞌno Anɨtumo wonɨmango uyosoꞌno iyoho wonanono. Honɨngkano wopɨngo itoꞌnohino somo unɨngkohwano.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nakwo sekumo wonyo maselohofe hwonaꞌnyoho. Nakwo hwe fihumo wonyo mulohofefoho. Nakwo afofo hungkuno hwasyo ulontani aꞌamu fihwamo mokompemaso hwonaꞌnyoho. I osoꞌno sekwo sɨmeho monejapeꞌnjo pehoꞌneto.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ngko yoka hungkunoso momjoselalokuyohono. Oꞌo, hungkuno ole nto selohono. Nakwo sekuneꞌno sɨmeho engo sejopalokuhwono. Oseso sekwo songo humafijoꞌmanji nakwo sekwoꞌnji songo wohumano. Sekwo poyo imoꞌnɨfijoꞌmanji nakwo huhwonaꞌni poyo umoꞌnano.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Hungkuno yolohoꞌnohini selalokweno. Ngko sekumneꞌno sɨmonyo engo yalokweno. Yoꞌmayo tango nɨꞌmanteso ngko sekumneꞌno apaꞌno huno syafɨsyontnneso nje sɨmeho wopɨngo nɨmoꞌnɨwoꞌnɨngkisofoho. Sɨmonyo yɨwoꞌnɨngkohefoho.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nakwo ango Tɨlouas ulɨkoꞌmentani hwaho Masetouniya iꞌmofapmmentɨhwone sohonta nakwoe aꞌapaho usijo weꞌe mofosyohumayofoho. Oꞌo, yoꞌmayo yoꞌmayo tango engoso neꞌmaꞌmojofoho. Yoꞌmayo yoka neꞌmahonjoso nakwo iyoho nanɨmojofoho.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 I osoꞌno Anɨtu kako kakoe aꞌamu sɨmeho tangoꞌnjo somo sɨmeho wopɨngo umokiyoso hwapɨngo hweho. Anɨtu kako Taitas nɨhwatɨmentiso sohwo kako noneꞌmanto nakwoe sɨmeho wopɨngo namokumentisofoho.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Taitas nakumo neꞌmayoso osoꞌneꞌnohinoꞌmaho. Oꞌo, kako hungkuno sekumtaꞌango oso nemotapmmentiso soꞌne nakwo sɨmonyo mɨkunɨmposo yontani sɨmeho wopɨngo namokumentisofoho. Kako sekwoꞌnji nohumentanɨngki sekwo hofiyo umokosyohumamentohofofoho. Kako sekwoꞌnji humamentiso soꞌno ole nalɨmento, Sekwo nohonyoꞌne humotaho lalokwofo. Sekwo oso honɨngkano wonyo soꞌno sɨmeho tango seyahonɨngki itoꞌno mɨhwajɨmalofo kuyoho. Sekwo ngkoꞌnji sɨmeho afa inyoꞌne syafɨsyontɨfi nje hungkunomo inɨngkayoꞌne semoꞌnɨngkohoho. Ose upaꞌnɨmentiso soꞌno ngko sɨmonyo imentohefoho.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Oso iyoswo sɨmoꞌmjo ngko sekumneꞌno semtɨꞌmokimentohe soꞌno sekwoe sɨmeho tango ko seimentisoso olohonta nje sɨmeho tango maniyantofiyoho. I sɨmoꞌmo ngko mtɨꞌmokumentohe sohonta sekumo sɨmeho tango seyoꞌne soꞌno huno syafɨsyonji ngko sɨmeho tango engo nimentisofoho. I osoꞌno oso sɨmeho tango seꞌmayoso sɨkuno piꞌnɨngoꞌmaho. Oꞌo, sɨkuno tɨfoponoho.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Oseso olohonta oso hungkuno tangoꞌnjo semtɨꞌmokimentohe soꞌno ngko sɨmonyo yalokweno. Hwapɨngoso sekwo sekwoe sɨmeho tango somjo osoꞌneꞌmaho. Oꞌo, olenoho. Oso sɨmeho tangoso sekwoe yahino wonyo somo iwoloꞌmokumentohofo soꞌno yalokweno. Ngko huno ole niyohoho. Oso sɨmeho tangoso Anɨtu huhwo sejapmmentisofoho. Osoꞌno nakwoe hungkunoso sekumo wonyo maselohofefoho. Awonoho.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Anɨtu kako kakoe aꞌamumo sɨmeho tango uyosoꞌmanji oso tango hiso aꞌamu honɨngkano wonyo somneꞌno iꞌwaho ikuji yahino wonyo somo hohujo ikinjaofɨkuji Anɨtumo ufohiꞌnyoꞌne wonefoꞌmaꞌmontonoho. I oseso Anɨtu kako sɨmeho tango nejaposo somo nakwo nakwolaho molanehwono. I osoꞌno aꞌamu Anɨtumo sɨmeho munyoso sɨmeho tango uyɨhwosoꞌno oso sɨmeho tango hiso hofɨkoe yahino wonyo somo mɨwoloꞌmokufitnnehofo. Osoꞌno hofɨko tɨkanomo ufitnnefoho.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ou, sekwo huno itoꞌno fɨkwesyafɨhupmno. Oso sɨmeho tango Anɨtu sejapmmentisoso sekumo yahino wopɨngo wopɨngo setɨhwamentisofoho. Sekwo yahino wopɨngo itoꞌnohino somo hi semoꞌnɨngkahonɨngki sekwo olo honɨngkano wonyo soꞌno semtɨꞌmokimentohe soꞌno komoꞌno lɨkafontɨfi hungkuno homo somo itoꞌno mɨhwatɨmentohofofoho. Mɨhwajontɨfi oso hwe honɨngkano wonyoꞌnjo sohumo yoka ulontɨfi honɨngkano wonyo somneꞌno iyoho senalofoho. Sekwo nakumo nahonyoꞌne humotaho lontɨfi oso hwe huhwo sohwoe honɨngkano wonyo somtaꞌni hungkuno mikwolofɨhwatɨmentohofofoho. Ose imentohofo soꞌno olohonta sekwo wonyo ane kuyoho, huno nayohoho.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Oso iyoswo sɨmoꞌmjo semtɨꞌmokimentoheso ngko oso hwe honɨngkano wonyoꞌnjo sohwoꞌnji oso hwe kako kakimo wonyo ulohoꞌmentisoso huneꞌnohini semtɨꞌmokimentoheꞌmaho. Oꞌo. Olenoho. Sekwo olo hilo soꞌno huno seyoneꞌnji semtɨꞌmokimentohefoho. Sekwo Anɨtuye tɨmopo nohumafɨkuji nje hungkuno soꞌno hi semoꞌnɨngkuhwosoꞌno nakwoꞌnji sɨmeho afa inyoꞌneꞌeno lonji semtɨꞌmokimentohefoho.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Oso hiso ne imoꞌnɨmentiso soꞌno nakwo nakwoe sɨmeho wopɨngo namoꞌnɨmentisofoho.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Sɨmoꞌmo ngko sekwoe yofe Taitasɨye sɨmanopo hoꞌnosemaꞌmentohe soꞌno ngko sekumneꞌno wonɨmango mannɨmentisofoho. Oꞌo, yoꞌmayo hungkuno hopiꞌnonohino ngko sekumneꞌno Taitasɨmo ulɨmentoheso nehopi imoꞌnɨmentisofoho. Ngko sekumo hungkuno nehopiꞌnohino selɨwoꞌnɨngkohe hopaso oso hungkuno Taitasɨmo ulɨmentoheso ne imoꞌnɨmentisofoho.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taitas kako sekumo seꞌmaꞌmentiso sohonta sekwo kakineꞌno yomoꞌnji iyohoꞌnji ko yontɨfi kakimo utɨmantɨfi wopɨngo ulohoꞌmentohofofoho. Sekwo kakoe hungkunomo hofiyoꞌno inɨngkamentohofo soꞌno huno syafɨsyonto kako sekuneꞌno umoꞌnalofoho. Oso hisoꞌno ntɨmentisofoho.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Oseso sekwo yahino wonyoangkafo yontɨfe soꞌno ngko huno niyohoho. Sekwo yahino wonyoangkafoꞌnohinoso neꞌno uyɨhwantɨfeho. Osoꞌno ngko sɨmonyo yalokweno.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.