2 Coríntios 7
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs NAA
1 U nje aꞌamu soku, oso hungkuno wopɨngo hiso mtɨꞌmokoheso Anɨtu nejapmmentiso soꞌno nakwo huno syofɨsyɨhwasi yoꞌmayo wonyo nakwoe sɨmeho wonyo umo lonte soꞌnji yoꞌmayo nakwoe huyoꞌmango hwasyo honɨngkanomo ipemotonawe soꞌnji nɨhuꞌnahone hoꞌnaofɨhwasi Anɨtuye yahino wopɨngo somo unɨngkohwano. Nakwo nakwoe yahino somneꞌno Anɨtumo wonɨmango uyosoꞌno iyoho wonanono. Honɨngkano wopɨngo itoꞌnohino somo unɨngkohwano.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nakwo sekumo wonyo maselohofe hwonaꞌnyoho. Nakwo hwe fihumo wonyo mulohofefoho. Nakwo afofo hungkuno hwasyo ulontani aꞌamu fihwamo mokompemaso hwonaꞌnyoho. I osoꞌno sekwo sɨmeho monejapeꞌnjo pehoꞌneto.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ngko yoka hungkunoso momjoselalokuyohono. Oꞌo, hungkuno ole nto selohono. Nakwo sekuneꞌno sɨmeho engo sejopalokuhwono. Oseso sekwo songo humafijoꞌmanji nakwo sekwoꞌnji songo wohumano. Sekwo poyo imoꞌnɨfijoꞌmanji nakwo huhwonaꞌni poyo umoꞌnano.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Hungkuno yolohoꞌnohini selalokweno. Ngko sekumneꞌno sɨmonyo engo yalokweno. Yoꞌmayo tango nɨꞌmanteso ngko sekumneꞌno apaꞌno huno syafɨsyontnneso nje sɨmeho wopɨngo nɨmoꞌnɨwoꞌnɨngkisofoho. Sɨmonyo yɨwoꞌnɨngkohefoho.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nakwo ango Tɨlouas ulɨkoꞌmentani hwaho Masetouniya iꞌmofapmmentɨhwone sohonta nakwoe aꞌapaho usijo weꞌe mofosyohumayofoho. Oꞌo, yoꞌmayo yoꞌmayo tango engoso neꞌmaꞌmojofoho. Yoꞌmayo yoka neꞌmahonjoso nakwo iyoho nanɨmojofoho.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 I osoꞌno Anɨtu kako kakoe aꞌamu sɨmeho tangoꞌnjo somo sɨmeho wopɨngo umokiyoso hwapɨngo hweho. Anɨtu kako Taitas nɨhwatɨmentiso sohwo kako noneꞌmanto nakwoe sɨmeho wopɨngo namokumentisofoho.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Taitas nakumo neꞌmayoso osoꞌneꞌnohinoꞌmaho. Oꞌo, kako hungkuno sekumtaꞌango oso nemotapmmentiso soꞌne nakwo sɨmonyo mɨkunɨmposo yontani sɨmeho wopɨngo namokumentisofoho. Kako sekwoꞌnji nohumentanɨngki sekwo hofiyo umokosyohumamentohofofoho. Kako sekwoꞌnji humamentiso soꞌno ole nalɨmento, Sekwo nohonyoꞌne humotaho lalokwofo. Sekwo oso honɨngkano wonyo soꞌno sɨmeho tango seyahonɨngki itoꞌno mɨhwajɨmalofo kuyoho. Sekwo ngkoꞌnji sɨmeho afa inyoꞌne syafɨsyontɨfi nje hungkunomo inɨngkayoꞌne semoꞌnɨngkohoho. Ose upaꞌnɨmentiso soꞌno ngko sɨmonyo imentohefoho.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Oso iyoswo sɨmoꞌmjo ngko sekumneꞌno semtɨꞌmokimentohe soꞌno sekwoe sɨmeho tango ko seimentisoso olohonta nje sɨmeho tango maniyantofiyoho. I sɨmoꞌmo ngko mtɨꞌmokumentohe sohonta sekumo sɨmeho tango seyoꞌne soꞌno huno syafɨsyonji ngko sɨmeho tango engo nimentisofoho. I osoꞌno oso sɨmeho tango seꞌmayoso sɨkuno piꞌnɨngoꞌmaho. Oꞌo, sɨkuno tɨfoponoho.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Oseso olohonta oso hungkuno tangoꞌnjo semtɨꞌmokimentohe soꞌno ngko sɨmonyo yalokweno. Hwapɨngoso sekwo sekwoe sɨmeho tango somjo osoꞌneꞌmaho. Oꞌo, olenoho. Oso sɨmeho tangoso sekwoe yahino wonyo somo iwoloꞌmokumentohofo soꞌno yalokweno. Ngko huno ole niyohoho. Oso sɨmeho tangoso Anɨtu huhwo sejapmmentisofoho. Osoꞌno nakwoe hungkunoso sekumo wonyo maselohofefoho. Awonoho.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Anɨtu kako kakoe aꞌamumo sɨmeho tango uyosoꞌmanji oso tango hiso aꞌamu honɨngkano wonyo somneꞌno iꞌwaho ikuji yahino wonyo somo hohujo ikinjaofɨkuji Anɨtumo ufohiꞌnyoꞌne wonefoꞌmaꞌmontonoho. I oseso Anɨtu kako sɨmeho tango nejaposo somo nakwo nakwolaho molanehwono. I osoꞌno aꞌamu Anɨtumo sɨmeho munyoso sɨmeho tango uyɨhwosoꞌno oso sɨmeho tango hiso hofɨkoe yahino wonyo somo mɨwoloꞌmokufitnnehofo. Osoꞌno hofɨko tɨkanomo ufitnnefoho.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ou, sekwo huno itoꞌno fɨkwesyafɨhupmno. Oso sɨmeho tango Anɨtu sejapmmentisoso sekumo yahino wopɨngo wopɨngo setɨhwamentisofoho. Sekwo yahino wopɨngo itoꞌnohino somo hi semoꞌnɨngkahonɨngki sekwo olo honɨngkano wonyo soꞌno semtɨꞌmokimentohe soꞌno komoꞌno lɨkafontɨfi hungkuno homo somo itoꞌno mɨhwatɨmentohofofoho. Mɨhwajontɨfi oso hwe honɨngkano wonyoꞌnjo sohumo yoka ulontɨfi honɨngkano wonyo somneꞌno iyoho senalofoho. Sekwo nakumo nahonyoꞌne humotaho lontɨfi oso hwe huhwo sohwoe honɨngkano wonyo somtaꞌni hungkuno mikwolofɨhwatɨmentohofofoho. Ose imentohofo soꞌno olohonta sekwo wonyo ane kuyoho, huno nayohoho.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Oso iyoswo sɨmoꞌmjo semtɨꞌmokimentoheso ngko oso hwe honɨngkano wonyoꞌnjo sohwoꞌnji oso hwe kako kakimo wonyo ulohoꞌmentisoso huneꞌnohini semtɨꞌmokimentoheꞌmaho. Oꞌo. Olenoho. Sekwo olo hilo soꞌno huno seyoneꞌnji semtɨꞌmokimentohefoho. Sekwo Anɨtuye tɨmopo nohumafɨkuji nje hungkuno soꞌno hi semoꞌnɨngkuhwosoꞌno nakwoꞌnji sɨmeho afa inyoꞌneꞌeno lonji semtɨꞌmokimentohefoho.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Oso hiso ne imoꞌnɨmentiso soꞌno nakwo nakwoe sɨmeho wopɨngo namoꞌnɨmentisofoho.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Sɨmoꞌmo ngko sekwoe yofe Taitasɨye sɨmanopo hoꞌnosemaꞌmentohe soꞌno ngko sekumneꞌno wonɨmango mannɨmentisofoho. Oꞌo, yoꞌmayo hungkuno hopiꞌnonohino ngko sekumneꞌno Taitasɨmo ulɨmentoheso nehopi imoꞌnɨmentisofoho. Ngko sekumo hungkuno nehopiꞌnohino selɨwoꞌnɨngkohe hopaso oso hungkuno Taitasɨmo ulɨmentoheso ne imoꞌnɨmentisofoho.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Taitas kako sekumo seꞌmaꞌmentiso sohonta sekwo kakineꞌno yomoꞌnji iyohoꞌnji ko yontɨfi kakimo utɨmantɨfi wopɨngo ulohoꞌmentohofofoho. Sekwo kakoe hungkunomo hofiyoꞌno inɨngkamentohofo soꞌno huno syafɨsyonto kako sekuneꞌno umoꞌnalofoho. Oso hisoꞌno ntɨmentisofoho.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Oseso sekwo yahino wonyoangkafo yontɨfe soꞌno ngko huno niyohoho. Sekwo yahino wonyoangkafoꞌnohinoso neꞌno uyɨhwantɨfeho. Osoꞌno ngko sɨmonyo yalokweno.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.