Lucas 14

God-are Jögoru I'oho (AOM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iae Jew rajo jabesi nuho majaho rovamu Iesuro Pharisee a böröme gemu hesi osare ie iꞌi vaꞌadeje. Osare vaꞌamu gagorovo Pharisee ariböviohuro ë raromoromo Iesu gaꞌi muebejareje hu mu sisë o rabe ëꞌego.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Röhu ë osare ae gemu hijëꞌe jiadeje. Hesi övo höruꞌe ahoꞌobëhe huoꞌamëꞌe jiadeje.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Huoꞌamëꞌe jiamu gagorovo Iesuro riꞌöromo Jew rajo jögoru öri röjëhijarue ariböviohuꞌo Pharisee ariböviohuꞌo uëvadeje: Nuho majare a jabesi sino ajëmijëꞌoho na ëhuro no nosi jögoroho aharue höjo o bogajo.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Bogajamu rueho jaburo jörumoraejareje. Jörumoraejamu Iesuro aho baeromo sinoho avohahoromo nugöꞌöjamu vaꞌadeje.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Vaꞌamu gavëꞌi Iesuro uëvadeje: Nuho majare jemesi harihoho o mioho jovoꞌe guare bevaꞌibejajo na jemë burëro io barojomoꞌibejarijëjo o bogajo. Iae jemë ëhi ëꞌibejarijëjo.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ëhi ëꞌibejarijëjamu jö mana uaröhoho bogojëvadeje.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jöe bogojëvamu Iesuro gavade ë ruenugade ariböviohuro röho ma-mahemu baeromo raromamu gëgorovo uhuꞌe uëvadeje:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Aehu ja uavëꞌoho: Rueromo masuröhe sörö inë uavëꞌiroho nadi jasi sivuoho uehorovoromo vaꞌo a masijo raromaruiroho hinëjo. Ja ëhi ëꞌëꞌoho nani ae gö jasi iho iosiramijëꞌohuro söröre rueꞌaꞌajëjo sörö arijoꞌohuro mamiꞌe uavëꞌëro.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Rovëꞌoho jaꞌo a börömohuꞌo ruejöro uëvade ahuro rueromo ja uaꞌaꞌajëjo: Röhe bojamego hu ë hijajo. Ëhi uavëꞌoho ja javoje baeromo roriꞌo vaꞌo hiꞌaꞌanuëjo.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Aꞌi aehu ja sörö ro ijöro uavëꞌiroho vaꞌoromo ma-roriꞌo hinëjo. Ëhi ëꞌëꞌoho ro ijöro uavade ahuro rueromo uaꞌaꞌajëjo: Isio döro ajio hijëjo. Ajio hiꞌiramu gagorovo sörö ueꞌaharue ariböviohuro uehorovavoromo uvoꞌaꞌaruëjo: Ja a böröme javajëjo.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ëhesi bëhoho ae rahu hesi sivue uehorovoromo döre bamorovëꞌoho hesi ihoho abueꞌaꞌajëjo. O ae rahu baꞌobuerovëꞌoho hesi ihoho döro ajiomoꞌajëjo.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ëruenugade aribövioho Iesuro ëhi uënugoromo huotorovoromo ro i ijöro uavade aho uavadeje: Jaehu i harihu majaꞌe o jeniꞌe bamoꞌiëꞌiroho nadi jasi aemoꞌaemoho ö muenoꞌoho bövi biseꞌo marohëꞌe mae jiëꞌe bëhire raromarue aribövioho nadi ëhi jiëꞌe ariböviohemuoho uëvego ro ioho ueꞌahoꞌirarëjo. Uëvëꞌoho jabumëro ijonö mana bojamiꞌiramu jasi suvuoroho bae barëꞌanuëjo.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Aꞌi jaehu i bamoꞌiëꞌiroho bövi biseꞌo bogo eni jiëꞌe aribövioho övo höru sisëꞌe o nuni sisëꞌe aribövioho ëhi jiëꞌe aribövioho uëvego rueꞌirarëjo.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ëhi ëꞌëꞌoho ë ariböviehu mana bojamiꞌiröhoho bogo eni jëvëꞌëro ja huë mabëhe baeꞌaꞌanuëjo. Hujeji mu mae vaejarue aribövioho vuovëꞌëro iꞌovoromo riꞌöruomoꞌiramu evare God-ro jasi manaho bojamiꞌajëjo.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ëhi uavamu hegorovo Iesuꞌo raromoromo i iruomade ae gemuëro Iesu uavadeje: Ariböviehu riꞌöromo God-are öri ariꞌere vaꞌo raromoromo i ueꞌahoꞌiröhoho no huë mae baeꞌejarëjo.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Huë mae baeꞌejarëjamu Iesuro uhuꞌe uavadeje: Iae ae gemuëro sörö böröme baeromo ae ahoꞌobëhe uëvade höjo: Rueromo söröe iꞌaꞌarujëjo.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ëhi ëꞌëꞌëro sörö majaho rovamu hesi mu vaejahaje aho nugöꞌöjamu sörö anue vaꞌoromo ae uëbe juvoromo uëvade höjo: Söröho eni jiajëjo. Evaro ruehëjo.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ëhi uëvamu hegorovo ae ahoꞌobëhe mae juahamare höjo. Ae göëro riꞌöromo uavade höjo: O asëꞌëjo. Na öꞌibejodoho röhu na saꞌae iꞌe imëꞌëro ë vaꞌoromo gaꞌejöjo.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ae göëro uavade höjo: O asëꞌëjo. Na öꞌibejodoho röhu na mu vaejaje mioho ahoꞌobëhe 10 imëꞌëro ëhuni ë vaꞌoromo gaꞌiëꞌajëjo gëꞌi mae ëꞌoruomego.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ae göëro uavade höjo: Na magonahe masuvëꞌe jevëꞌëro ëhuni bogo öꞌejöjo.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ëhiꞌamu rue ahuro vuonoröꞌö rueromo hesi a börömoho uavade höjo: Ëhi ëhi uevare höjo. Ëhi uevare höjamu rue osa arijoꞌohuro vöröꞌiraeromo hesi aho uavade höjo: Ma-burëro vaꞌiranoho amoꞌe öri masijoho ininoho ahoꞌobëhe juvo barënëjo. Juvo barëromo bogo eni jiëꞌe aribövioho sino sisërëjëꞌe aribövioho nuni sisëꞌe aribövioho höru sisëꞌe aribövioho ëhi jiëꞌe aribövioho ujuoho ruenëjo.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ëhi uavamu ejahoromo ëhi ëꞌëꞌëro jiëꞌëro rueromo hesi börömoho uavade höjo: Ja uevanëhi iae na ëhi ëꞌëꞌe jevajëjo. Röhu röhe iae jiajëjo.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Röhe iae jiajëjamu rue börömohuro uavade höjo: Mu öroro jeꞌo öroro vaꞌiranoho dinëmiromo uëvego ae ahoꞌobëhe rueruomoꞌirajo ëhuro nasi osaho irijiomoꞌiröhe höjo.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Na jemë ae ahoꞌobëhe uëvajëjo: Na urimo uëvamu juahemijare aribövioho nasi i söröꞌoho bogo iꞌaꞌaruëjo. Bogo mae bogajo.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Iae ae magonahe ahoꞌobëhe siri vaꞌëne Iesuꞌo gemu mae örire jijihoruomonövadeje. Jijihojuvo Iesuro huotorovoromo uëvadeje:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Jemëhu nasiro rovëꞌoho jemesi vëmu vavuꞌe vabore aboji harihuꞌe öe maꞌine nadi ë aribövioho nuninöho bamoꞌi na dejonöho remorëjo. Röhu avehuꞌo gemuoho höjo. Jemëhu ave saꞌare raromoꞌirarijoho nadi ëho nuninöho bamoꞌi na dejonöho remorëjo. Jemëhu bövie biseꞌe göemu göemu nuninö bamëꞌoho nasi ijore ijoroho bogo jijihoꞌarujëjo.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 O ae rahu ja bogo uvëꞌoho: Iesuare jöëni viꞌehe huë vavaene javoje rabe baeromo guomevëꞌoho iae hesi hö uvoromo bogo korosi hesi iꞌu banigojiomanovoromo nasi ijore ijore juvëꞌoho ja bogo nasi ijorajoho javoꞌajëjo.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Nasi ijore ijore jijihoꞌiëꞌiroho ëho mu böröme jiaje nadi ëma jijihoꞌi urimo uehorovo avohoromo evaro nasi ijore ijoroho jijihorëjo. Ëhesi bëhoho ae rahu ja javu ëgobövi vaeꞌiëꞌiroho bogo ëma vaeꞌi urimo saꞌaro hiromo javu vaeꞌirane monioho adaho gaꞌaꞌanuëjo gaꞌi vae barëꞌirane monioho eni jiego o bogo.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ja bogo adaho gavëꞌoho ëhuro nani saꞌahemu vaeromo gaꞌaꞌanuëjo monioho barëꞌiramu vituoho vuonugoꞌanuëjo. Vuonugoꞌiramu ae ahoꞌobëhe ëho garomo ja sivagoromo uvoruomoꞌajëjo:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ësareriꞌe aho javu ëgobövie vaeꞌiëꞌoromo bogo eni jiamu vituoho vuonugade höjo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 O uhu jö göho bëhe gemuoho höjo. Saꞌare a börömo göehu saꞌa a börömo göhuꞌo muorovoꞌiëꞌiroho hu bogo ëma muorovoꞌi urimo saꞌaro hiromo uehorovoromo uvoꞌaꞌajëjo: Rue a börömo göhuro muorovo ae ahoꞌobëhe 20,000 ae ahoꞌobëhe mae sö ujuoho rovajëjo. Na muorovo ae ahoꞌobëhe 10,000 ma-veminoꞌe ëhemu jevajëjo. Naehu huꞌo muorovëꞌoho na na eni jevoꞌajëjo o bogo eni jevoꞌajëjo.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ëhi uvonugoromo uvëꞌoho: Bogo eni jevo hesi hö uvëꞌoho muorovoꞌi rovaje a börömoho bogo bëhiroho rovëꞌe evare ve hijaje a börömo göhuro hesi aho rëmöꞌöꞌiramu vaꞌoromo rue rovaje a börömo göho sanuamiromo jö mae majahiromo uaꞌaꞌaruëjo: No diehiꞌoromo muorovoho tugohoromo avoho raromoꞌejarëjo.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ëuhu jö hesi bëhoho jemëhu jemesi saꞌae inömo inöme bövie biseꞌe uehorovarujoho bogo vuonugëꞌoho bogo nasi ijorajo ömoꞌömoho jëvoꞌajëjo.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Nasi ijore ijore jijiharujoho jemë sö vaꞌëne jëvajëjo. Söho rihuꞌe mabëhe höjo. Röhu sö hesi rihu barëjëꞌoho röhu bogo maho avoho hesi höjo.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ëhuꞌëro ë hesi muoho bogohöjo. Bogo muroho ruruhöꞌöjego muoho rihuvoꞌi bogo mi dëhuꞌo buarohoromo bahijego muoho marëꞌi aꞌi ëhi jiëꞌe söho ma-ruruhöꞌöjarue höjo. Ae rahu ja God-are jö hejanue ae javëꞌoho bëhoho nahoromo birohonëjo.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.