João 4
God-are Jögoru I'oho (AOM) vs NVT
1 Iae Pharisee ariböviohuro hejareje aëro uvoruomamu: John rinëgoromo bapataeto vaejëvobe rovaje aho ma-jianovoꞌi Iesuhu rinëgoromo bapataeto vaejëvobe rovaje aho börömoho höjo.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ëhi hejareje röhu Iesu bogo hesi övoho bapataeto vaejëvoꞌi aꞌi hesi ijorajoho jaburo ëꞌareje.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Amo Iesuro hejade uvavamu: Huhu ëꞌaje muohuro John hesiroho iosiramijëꞌe jöho Pharisee ariböviohuro hejëꞌe hö uvavamu hegorovo Judea saꞌaho vuonugoꞌi vuonoröꞌöromo Galilee saꞌare ajiomoꞌi vaꞌadeje.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilee ajiomoꞌirögoro Samaria örëro vaꞌadeje hesi muëro jiëꞌëro.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Vaꞌoromo Samaria saꞌare ajiomoromo amo ihe Sychar ë rovadeje. Röhu Sychar amo bëhire jiaje saꞌaho urimëꞌi a mami ae Jacob-ro hesi harihoho Joseph bojamijadeje. Ësaꞌanö Iesu rovadeje.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Rueromo maja ririvanovëꞌiro öri ëgoböviro rovëꞌëro uꞌuvamu hegoro Jacob-mëhu jovëni umare gua bëhire hijadeje.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Jove bojemego na ijöjamu rue magonahohuro uavadeje: Ja Jew raje javoꞌi na Samaria rajo magonahe jevajëjo. Ëhuꞌoho rabëni jovo jöho ue gevanuëjo. Ëmagonahehu ëhi uavade hesi bëhoho Jew rajohuro uvoruomajeje: Samaria rajo jabesi ano saboꞌe hevöho enatuoho unoho ioho bogo iꞌejarëjo. Jew rajehu ëhi uvoromo ömaruëhi Iesu bogo ëhioho ömëꞌëro ëhuꞌëro magonahohuro uavadeje: Rabëni jovo jöho ue gevanuëjo.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ue gevanuëjamu hegorovo Iesuro uavadeje: God-hu a bojëmijaje suvuoroho jero bogo gavanuëjo. O naehu jovo bojemijöro ua gavaje aho jero bogo gevanuëjo. Geꞌibejanëjo ja ue geꞌibejanëjo naro a iꞌovëvaje jovoho bojamiꞌibejöjo iromo maro hiꞌiranego.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Bojamiꞌibejöjamu magonahohuro uavadeje: Iae mae höjo röhu jovo vuoromo bojemiꞌirane hevöho bogojavajëjo. Röhu jovo vuoꞌirane guaho ëgobövi mae jio abuejajëjo. Ëhi jiëꞌoho ja diehiꞌoromo a iꞌovëvaje jovoho vuo bojeminëjo.
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Nosi hije bövi mae Jacob-ro ave jovo vuarue guaho bojamuijade höjo. Huꞌo hesi harihu ömoꞌömohuꞌo ëho jaburo ave guare rueromo jovoho vuoromo ueꞌahëꞌi jabesi mioho mioꞌamonövare höjo. Na jero Jacob iosiramiromo börömoho javajëromo ëhuꞌëro jero a iꞌovëvaje jovoho bojemiꞌi uevanuëjo.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Uevanuëjamu uavadeje: Ae rahu ave jovo ueꞌahëꞌoho huë girihëvoꞌiramu röhu maho göꞌo iꞌi nimonövoꞌarujëjo.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 O naehu jovo mëmamu ueꞌahëꞌoho huëho bogo girihëvoꞌi ioroꞌiore gemu ma-maemu jioruomoꞌajëjo. Ëhesi bëhoho naro jovoho bojëmiꞌiramu nasi jovo mahuro jabesi dë vövöbajoꞌere jovëro bubujivanovo rojomëvoꞌiramu ma-ioroꞌiore gemu maro raromoꞌaruëjo.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Raromoꞌaruëjamu magonahohuro uvadeje: Mae jovo jöe jövajëromo uavadeje: Iae mae höjo. Ëhi jiëꞌe jovoho bojemego na ijöjo. Iromo ijonöho huëho bogo girihevego aveho bogo rueromo jovoho vuoꞌirode höjo.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Bogo vuoꞌirode höjamu Iesuro uavadeje: Vaꞌoromo jasi baruoho uaromo huꞌirae baruenëjo.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Baruenëjamu rue magonahohuro uavadeje: Baru rumoꞌe jevajëjo. Baru rumoꞌe jevajëjamu uavadeje: Iae mae uevanuëjo: Baru rumoꞌe jevajëjo.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Urimo baru masu nugobe rovanoho ahoꞌobëhe övo gö mine höjo. Avevejöꞌe garomo hijanuoho ëho bogo jasi baruoho höjo. Ëhuni ja mae uevanuëjo.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Mae uevanuëjamu rue magonahohuro uavadeje: Iae na gavajoho ja jö God-aro baeromo majahuijanue ae javajëjo.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ëhuni ave jöho uevego na hejöjo. Nosi Samaria hijo mionoꞌo ömoꞌömohuro rue dahorure iojiomoromo God rajahibe rovëꞌe höjo. Röhu Jew rajoho jemëro uvaruje höjo: Jerusalem amohuremu rojomoromo God rajahinövorëjo. Di öri ariꞌoho maho höjo.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Maho höjamu uavadeje: Röhu ave nasi jöho mae uehorovëjo. Majae ijonöho aho bogo rue dahoruroho o Jerusalem amoroho Vavuoho rajahiruomoꞌajëjo.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Samaria rajoho jemëhu rajahijaruje bëhoho bogo gavëꞌe ëma ëꞌaruje höjo. Röhu Jew rajo noehu rajahijaruoho noro avoho garomo ëꞌarue höjo. Rabëni hesi bëhoho God-hu a manö babamëvoꞌiröhe muoho Jew rajo nosirire aevëꞌëro jiëꞌëro ëhuꞌëro noro öroho avoho garomo God rajahijarue höjo.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Majae gö rueꞌiëꞌajëjo. Röhu mamiꞌe rovanovëꞌe höjo. Evare majare aehu uhohuꞌo God rajahijëꞌoho God-are Aruꞌahoho baeromo Vavuoho avoho uehorovoromo ëhi rajahiꞌaruëjo. Vavuohuro iae nimajëjo ëhi jiëꞌe ariböviohuro hu rajahinövoröhego.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 God hu aruꞌahe höjo. Ëhuni ae rahu God rajahijëꞌiroho hesi Aruꞌahoho baeromo God avoho uehorovoromo rajahiꞌaruëjo. Öre gö bogohöjo.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Bogohöjamu rue magonahohuro uavadeje: Iae na gavajëjo. Böröme namiromo ajamuiꞌiröhe aho Keriso iae rueꞌaꞌajëjo. Rueromo jöe ahoꞌobëhe huruoho majahui barëꞌajëjo.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Majahui barëꞌajëjamu Iesuro uavadeje: Jaehu uvanue aho iae na aviae jevajëjo jaꞌo jö jövajoho.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ëhi uavamu gavëꞌi Iesuare ijorajoho jaburo vuonoröꞌö rovareje. Rueꞌi gavare Iesuro magonahoꞌo jöe jövamu gagorovo tiöjëvadeje. Tiöjëvamu röhu aho Iesu bogo uavareje: Ja rabe nagajëjo. O bogo uavareje: Ja rabëni huꞌoho jöho jövanuëjo.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ëhiꞌamu magonahohuro riꞌöromo jovoꞌe hevöho ë nugoꞌi amëro vaꞌadeje. Vaꞌoromo ae uëvadeje:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Rueromo ae gemu gahëjo. Naehu bövi biseꞌo ömode jöho huro majehijamu hejëꞌe jevajëjo. Na ë aho böröme namiromo ajamuiꞌiröhe aho höjo o rahuo höjo.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ëhi uëvamu amoho vuonugoꞌi Iesu gaꞌi örire rueruomadeje.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ëmagonahohuro ëhi ëꞌirögoro Iesuare ijorajoho jaburo ioho imëꞌëro uavareje: Tisa ie ijëjo.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ijëjamu Iesuro uëvadeje: Iae nasi ie jiajëjo. Röhu jemë bogo gavarujëjo.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Bogo gavarujëjamu rueho jaburo uarovareje: Na aëro ioho ba ro bojamijare höjo. O dinöꞌe baejade höjo.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ëhi uarovamu Iesuro uëvadeje: Ëho na bogo i jöho uëꞌiro aꞌi Vavuehu saꞌare remöꞌöromo nimaje jöho naro ejahoromo huhu bojemade muoho vae barëjego ëhuro inöꞌe daꞌuegaje höjo.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Jemëꞌo uehorovohëjo. Jemë atoromo ëhi uvaruje höjo: Manaere ëhi niöꞌi ëhi niöꞌi mueberomo irunoꞌoho mavoꞌiramu evare gagovoꞌejarëjo. Röhu aveho hehëjo. Iꞌo muꞌoho ruë numë uherihoromo gahëjo. Irunoꞌoho iae mavoꞌamëꞌe höjo gagovoꞌamoꞌiröhego. Ëhi uëvade jö hesi bëhoho bogo irunoꞌo jöho jioꞌi aꞌi Samaria raje ae ahoꞌobëhe magonahohuro uëvëꞌëro Iesu gaꞌi örire rueruomade jöhoje.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Röhu uhu jö hesi vituoho majëhiromo uëvadeje: Gagovarue ariböviohuro aviavejöꞌe jabesi suvuoroho ujuohoromo aribövioho irunoꞌo vaꞌëne gagovëvaruëjo jaburo ma-ioroꞌioremu maro raromoröhego. Ëhuꞌëro irunoꞌe bamarue ariböviohuꞌo gagovarue ariböviohuꞌo ma-gemuoro nimorohoruomoꞌajëjo.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Röhu ave jöhuꞌo atoromo uvarue höjo: A ioroꞌiorohuro irunoꞌoho bamego a ioroꞌiorohuro gagovarue höjo. Ëjöho iae mae höjo.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Naro jemë rëmöꞌöjode höjo iꞌuꞌe mu bogo vaejarijire ë vaꞌoromo ma-gagovoꞌirarijego. Hesi a ioroꞌiorohuro iꞌuꞌe muoho ë vaejamu jemëro jabesi mu vituoho baejëꞌëro ae ma-gagovëvoꞌiëꞌarujëjo nasinö jëvojöro.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ëhiꞌamu Samaria saꞌa rajo aribövie ë amore raromaruohuro hejare magonahoho uëvamu: Naehu bövi biseꞌo ömode jöho majehijamu hejëꞌe jevajë uëvamu hegorovo ae ahoꞌobëhe Iesu mae uehorovareje.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Mae uehorovoromo rueromo Iesu uavareje: Ro nosi amoro noꞌo hijëjo. Hijëjamu Iesuro vaꞌoromo majae niöꞌi jabuꞌo hijadeje.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Hijamu urimo ae ahoꞌo magonaho hesi jöho heromo mae uehorovëꞌëro hejare Iesuro jöe majëhijamu hegorovo ae gö gö ahoꞌobëhe mae uehorovareje.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Mae uehorovoromo magonahoho uavareje: Urimoho jasi jöho heromo Iesu mae uehorovare höjo. Jaruvoho bogo ëhunioho mae uehorovoꞌi aꞌi nosi hiaꞌëro hejare Iesuro jöe majahuijamu hejëꞌëro ëhuꞌëro noro mae garomo uvarue höjo: Iae mae-ëjo. Ëaho saꞌae dinöꞌe dinöꞌe raromarue aribövioho manö babamavuaje aho höjo.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Ëhi uavamu Iesuro ë amore hiromo majae niöꞌi barëjamu gagorovo vaꞌadeje. Vaꞌoromo Galilee saꞌare ajiomadeje.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Urimëꞌi Iesuro ae majëhiromo uëvadeje: Jö God-aro baeromo majëhijarue aribövioho ëhi jiëꞌe aribövioho nosi saꞌa rajohuro bogo masijoho höromo maho uehorovavuoruomaje höjo.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Röhu vaꞌoromo Galilee saꞌare rovamu gagorovo ë saꞌa rajohuro hu rajahiruomadeje ë hesi bëhoho mamiꞌe söröho iꞌi Jerusalem vaꞌoromo gavare Iesuro darugoꞌe mu masijoho vaejamu gavëꞌëro.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Rajahijamu Iesuro Galilee saꞌare hiromo röhu maho vaꞌoromo Cana amore höröjadeje. Urimëꞌi huro ë amore hiromo jovo maho baeromo avohamu wine-rëjadeje. Ëamore röhu maho rovadeje. Röhu gavamen mu vaejaje aëro ë saꞌae gemuore hijëꞌe jiadeje. Saꞌae gemuore Capernaum amore hiꞌi hesi harihoho guomo guome baeromo huꞌo hijadeje.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Hijamu vavuohuro hejade uvavamu: Iesuro Judea jioromo Galilee ro hijajë uvamu hegorovo ajio Cana höröromo Iesu uavadeje: Nasi harihoho guomehoꞌiëꞌajëjo. Ëhuni naꞌo ruvebiromo anume Capernaum amoro ajamego mae jioꞌirajo.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Mae jioꞌirajamu Iesuro uavadeje: Na jemë nasi darugoꞌe mu masijoho garomo mae uehorovevoꞌi ëhuni na bogo maho uehorovevaruje höjo.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Uehorovevaruje höjamu rue vavuohuro uavadeje: Iae ëhi höjo röhu ruvebiromo ajamijëjo. Jueꞌi guomoꞌiëꞌajëjo.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Guomoꞌiëꞌajëjamu Iesuro uavadeje: Vaꞌëjo. Jasi harihoho iae iꞌovoromo hiꞌiëꞌajëjo. Hiꞌiëꞌajëjamu hegorovo rue vavuohuro jöho mae uehorovoromo abuejadeje.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Abuejamu gagorovo hesi mu vaejaharue ariböviohuro rueromo örire birohoromo uavareje: Jasi harihoho iae iꞌovoromo hijajëjo.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Hijajëjamu uëvadeje: Maja raburo jueꞌi iꞌovade höjo. Iꞌovade höjamu uavareje: Nëri jeniꞌe majae huotorovamu gavëꞌi evare hesi sino dajoꞌe vöröꞌiraejadoho uꞌuhade höjo.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Uꞌuhade höjamu rue vavuohuro uehorovoromo uvadeje: O majae ëhi gemuoho jiamu gavëꞌi Iesuro uevade höjo: Jasi harihoho iae iꞌovoromo hiꞌiëꞌajëromo huꞌo hesi ö muenoꞌe ahoꞌobëhe jabuꞌo mae uehorovareje.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Röhu urimëꞌi Iesuro Judea saꞌare jioromo Galilee rueromo evare bëhiꞌe mu börömo gö vaejadoho avevejöꞌe jö jövamu a börömo hesi harihu iꞌovadoho ëho bëhiꞌe mu göho jiadeje.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.