Atos 15
God-are Jögoru I'oho (AOM) vs NVT
1 Paulꞌo Barnabasꞌo Antioch amore arijamu iae ae göëro Judea saꞌare jiëꞌëro rueromo Keriso-are aribövioho majëhiromo uënövareje: God-arire mae vaꞌi nëgëꞌiroho Moses-hu Jew rajo nosi jögoru jajivadëhi saꞌa ioroꞌioro rajoho jemëꞌo sinoho ëhi tarivëhego God-are aribövie jëvoꞌirajo. Sino bogo tarivëhëꞌoho bogo maroho vaꞌaꞌarujëjo.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Bogo maroho vaꞌaꞌarujëjamu hegorovo Paulꞌo Barnabasꞌo jaburo riꞌöromo irovoromo darugoꞌo jö ahoꞌahëmiromo iꞌe rovare aribövioho uëvareje: Saꞌa ioroꞌioro rajoho nadi ëhi jiëꞌe jöho majëhirëjo. Majëhirëjamu Antioch ekaresiaho jaburo Paul Barnabas Antioch amore ekaresia a ioroꞌioroho ëhi baejëvareje jaburo Jerusalem amore vaꞌoromo apostle ömoꞌömohuꞌo Jerusalem ekaresia a duvaho ioroꞌiorohuꞌo sino tarivoꞌiröhe jöho mevoꞌiröhego.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Baejëvoromo rëmöꞌöjamu Paulꞌo Barnabasꞌo jaburo a ioroꞌiorohuꞌo gemu mae ae jöe majëhibe Phoenicia saꞌare Samaria saꞌare vaꞌareje. Majëhiromo uënövareje: Saꞌa ioroꞌioro rajoho iae aevoromo God mae uehorovoruomohijajo. Ëhi uëꞌego Christian aganoho ahoꞌobëhe ë jöho heromo börömo bëhe nimorohonövareje.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Amo ëhi jiëꞌe jöho majëhibe rueromo Jerusalem suorovareje. Suorovamu gëgorovo apostle ariböviohuro ekaresia a duvaho ömoꞌömohuro ekaresia a ioroꞌiorohuro ëho jaburo jejëmiruomadeje. Jejëmijamu rueho jaburo jöho majëhiromo uëvareje: God-ro ëhi ajamuamu muoho vaeromo rovare höjo.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ëhi majëhijamu Pharisee aribövie Iesu mae uehorovarue a ioroꞌiorohuro riꞌöromo uëvareje: Iae ëhi höjo röhu saꞌa ioroꞌioro rajo jabesi sinoho tarivëhoromo jöe majëhiromo uëꞌejarëjo: Moses-hu bojamuade jögoroho ejahonövorëjo. Ëhuremu mae höjo.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ëhi uëvamu hegoro apostle ariböviohuꞌo Jerusalem ekaresia a duvaho ioroꞌiorohuꞌo ë jöho mevoꞌi gagovareje.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Jöho mevojuvo Peter-ro riꞌöromo uëvadeje: Aganomë jemëꞌo gavarujëjo urimëꞌi God-ro na jemesi ririre baejevade höjo naro hesi jö maho majëhijego saꞌa ioroꞌioro rajoho jaburo heromo Iesu mae uehorovoröhego.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Jaburo mae uehorovamu God-hu hesi Aruꞌaho Jew rajo Keriso-are aribövi mamuadëhi saꞌa ioroꞌioro rajoho jabuꞌo ëhi mëmade höjo ëhuro noro garomo uvoröhego: God ae ahoꞌo nosi dë vövöbajoꞌo gövuajohuro hesi Aruꞌahoho saꞌa ioroꞌioro rajoho mëmijëꞌëro ëhuni huro jabuꞌo mae uehorovëvajëjo.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 God-ro Jew rajohuꞌo saꞌa ioroꞌioro rajohuꞌo bogo gö gö uehorovavuoꞌi ma-gemu uehorovavuade höjo. Ëhesi bëhoho saꞌa ioroꞌioro rajohuro Keriso mae uehorovamu God-ro jabesi sisëho uꞌovëho barëjade höjo.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Moses-hu bojamuade jögoroho iꞌu maꞌëro jiëꞌëro noꞌo nosi hijo mionoꞌohuꞌo vaeromo mare vaꞌiröhoho bogo eni javuade höjo. Ëhi jiëꞌoho jemë rabëni nëgajëjo saꞌa ioroꞌioro rajohuꞌo ëhi jiëꞌe iꞌuꞌe muoho bojëmiꞌiro. Jemë rabëni God-are dëho bijioho gaꞌi nëgajëjo.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Bogajo. No mae uehorovoromo uvarue höjo: Bogo noehu mu vaejaruohuro aꞌi hesi Bada Iesuhu huë baeromo ajamuijajohuro iae ëhuro Jew rajoho no maro raromoꞌejarëjo. Saꞌa ioroꞌioro rajo jabesi öri jiajëhi noehu maro raromoꞌiröhe öroho gemuoho höjo.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Peter-ro ëhi majëhijamu Barnabasꞌo Paulꞌo riꞌöromo uëvareje: God-ro ajamuamu noro darugoꞌe mu gö gö ëhi ëhi vaeromo saꞌa ioroꞌioro rajoho ajëmibe jirehare höjo. Ëjöho heꞌiro ae ahoꞌobëhe jörumoraejareje.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Jörumoraejamu Barnabasꞌo Paulꞌo jöho majëhi barëjamu hegorovo James-ro riꞌöromo uëvadeje: Aganomë nasi jöhuꞌo hehëjo.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 God-hu saꞌa ioroꞌioro rajo aevoromo uehorovëvoromo a ioroꞌioro hesi baejëvade jöho Simon-ro ë jöho majahuijamu no hejare höjo.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ëjöho iae mae höjo. Ëhesi bëhoho God-hu saꞌa ioroꞌioro rajo baejëvoröhe jöho urimëꞌi jö God-aro baeromo majëhinövare ariböviohuro jajivare höjo. Jabesi ae gemuëro David-are ujo gagovëvoröhe jöho uhuꞌe huotovoromo jajivoromo uvëꞌe höjo:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Badaro uvavohijajo: Ëhesi ijonö naro vuonoröꞌö rueromo David-are javu dadorovadoho evare avoho vaeꞌejöjo.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Namiꞌiramu saꞌa göëro göëro Bada na birohevoꞌi nahevoꞌaruëjo.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Mami göꞌe huro ë jöho aevoromo majëhadoho hebe rovëꞌe javuajëjo.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ëhuni na ëhi uehorovajëjo. Saꞌa ioroꞌioro rajehu huotorovoromo God mae uehorovëꞌoho no nosi iꞌuꞌe muoho jabesi öriroho bogo bojëmiꞌi
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 aꞌi ma-suriro jöho nugöꞌöromo uëꞌejarëjo: Aehu sareriꞌe god göëni göëni bahijëꞌe mioho uvorëjo: Sisë höromo nadi ueꞌahorëjo. Nadi önöꞌoho jijihorëjo. Mi hesi köho nadi ueꞌahorëjo. Huë ahahëꞌe mioho köꞌe jiaje nadi ueꞌahorëjo. Ëjöhemu jajivoꞌejarëjo.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ëhi jiëꞌe jögoru jajivoꞌiröhe ë hesi bëhoho Moses-hu ëhi jiëꞌe jö bamadoho mamiꞌe ame ahoꞌobëhe majëhibe rovëꞌe höjo. O hesi jöho Jew rajo nosi nuho majaho rovego noehu God rajahijarue osare osare Moses-are jöho adahego jaburo hejarue höjo. Ëhuni ëhi jiëꞌe mu gororovoꞌiröhe jöho saꞌa ioroꞌioro rajo jabesi örire nugöꞌöꞌejarëjo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 James-ro ëhi uëvamu hegoro apostle-ho jabuꞌo ekaresia a duvaho ömoꞌömohuꞌo ëho jaburo jöe mevoromo uvareje: Ëꞌego no nosi a ioroꞌioroho baejëvego jaburo Paulꞌo Barnabasꞌo gemu mae Antioch amore vaꞌirarëjo. Ëhi majëhijamu ekaresiae ae ahoꞌobëhe uvareje: Ëhi jiëꞌoho iae mae höjo. Ëhi uvoruomoromo Judas hesi iho göho Barsabbasꞌo Silasꞌo jabumë niöꞌi baejëvareje ekaresiaho jaburo ë ae niöꞌi jabesi örire mae uehorovaruëro jiëꞌëro.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Baejëvoromo suroho jajivoromo bavaꞌojöro bojëmijareje. Surire jajivare jöho ëhi uvëꞌe jiadeje: O asëꞌe Jew rajoho bogo aꞌi saꞌa ioroꞌioro rajoho Antioch amore Syria saꞌa ioroꞌiore Cilicia saꞌare raromaruje ariböviohumë apostle ariböviohuꞌo Jerusalem ekaresia a duvaho ömoꞌömohuꞌo jemesi ö muenoꞌëro javuëꞌëro noro jemesi örire jejëmaruëjo.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Röhu no hejare höjo uvavamu: A ioroꞌiorohuro nosirire jioromo öꞌare höjo. Öꞌoromo jöe gö majëhiromo jemesi simanoho sisëvojëhamu uehore gö gö baejarije höjo. Röhu ëho bogo noehu uëvamu ëꞌare höjo.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ëhuni no ae ahoꞌobëhe gemuoro gagovoromo jöe mevoromo uehore gemuoho baeromo uvare höjo: Noro ae gö baejëvoꞌejarëjo jemesi örire rëmöꞌöjëvego jaburo nosi aemoꞌaeme Barnabasꞌo Paulꞌo gemu mae öꞌiröhego.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Barnabasꞌo Paulꞌo vuovëvoröhe jöho bogo uehorovëꞌe ma-biririvoromo nosi Bada Iesu Keriso-are muohuremu uehorovëꞌe arijare höjo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Röhu Judasꞌo Silasꞌo jabuꞌo gemu mae rëmöꞌöjëvaruëjo jaburo öꞌoromo noehu jajivarue jöe gemuoho majëhijego heꞌirarijego.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 God-are Aruꞌahohuꞌo noꞌo jöe gemuoho uehorovoromo uvaruëjo: Jew rajo nosi iꞌuꞌe mue gö gö bogo bojëmiꞌi ave jögorohuremu bojëmiꞌejarëjo.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Aehu sareriꞌe god göëni göëni bahijëꞌe mioho nadi ueꞌahorëjo. Mi hesi köho nadi ueꞌahorëjo. Huë ahahëꞌe mioho köꞌe jiaje nadi ueꞌahorëjo. Nadi önöꞌoho jijihorëjo. Ëhi jiëꞌe mu gororovëꞌoho ëhuro mae jëvoꞌajëjo. Ahia minoꞌëjo. Surire jöho ëhi jajivoromo bojëmijareje bavaꞌoröhego.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Bojëmiromo rëmöꞌöjamu Paul Barnabas Judas Silas ëho jaburo vaꞌaroho vaꞌo Antioch amore suorovareje. Suorovonugoromo Christian aribövioho ahoꞌobëhe gagovëvoromo suroho bojëmijareje.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Suroho bojëmamu ekaresiae ae ahoꞌobëhe hejare adahoromo uvavamu: Jew rajo nosi iꞌuꞌe muoho saꞌa ioroꞌioro rajoho bogo bojëmiꞌejarëjamu hegorovo uvareje: Sasohëꞌe mu maho rovëꞌe höromo nimorohoruomadeje.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ëhiꞌamu Judasꞌo Silasꞌo jö God-aro baeromo majëhijarue aëro jëvëꞌëro majae ëgobövie jöe majëhiromo Christian agano jabesi dë vövöbajoꞌoho biririvëhareje.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ëhiꞌoromo majae ëgoꞌo Antioch arijamu evare ë Christian aganohuro rëmöꞌöjëvoromo uëvareje: Huë mae baeromo vaꞌorëjamu jaburo Jerusalem jioromo rëmöꞌöjëvamu rovare ë aribövi jabesirire sionëro vaꞌareje.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Aꞌi Silas-ro ëhi hiꞌi uvadeje.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Iae Paulꞌo Barnabasꞌo jaburo Antioch majae ëgoꞌo arijareje. Ariromo jabu niöꞌi o a ioroꞌioroho ahoꞌobëhe ëho jaburo Badare jöho ekaresiae majëhiromo bëhoho röjëhinövareje.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Ëhiꞌojuvo iae Paul-ro Barnabas uavadeje: No urimo Badare jöho majëhibe amo göre göre dinöꞌe dinöꞌe jireharire ëꞌego no ë vuonoröꞌö vaꞌoromo gëvarëjo Christian aganoho diehi diehi muoho vaeruomego.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Ëhi uavamu hegoro Barnabas-ro uavadeje: Iae mae höjo röhu na negajëjo John Mark-ro noꞌo öꞌojöro.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ëhi uavamu Paul-ro uavadeje: Bogajo. John Mark-hu noꞌo öꞌëꞌoho bogo maehu höjo. Ëhesi bëhoho urimëꞌi mue ajamuibe juvoromo Pamphylia saꞌare ramuöꞌöꞌi sionëro rovade höjo. Ëhi jiëꞌe a bavaꞌëꞌoho na bijönegajëjo.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Bijönegajë uaromo Paulꞌo Barnabasꞌo irorovoromo göëro öre gö vaꞌi göëro öre gö vaꞌadeje. Vaꞌiro Barnabas-ro Mark huꞌirae baeromo boat-re ajiomoromo Cyprus saꞌare vaꞌadeje.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Cyprus vaꞌirögoro Paul-ro Silas uavadeje: Rovego jaꞌo naꞌo muoho vaebe jirehoꞌirarëjo. Jirehoꞌirarëjamu Silas-ro uavadeje: Iae ëhiꞌoꞌejarëjamu Christian agano ömoꞌömohuro Paulꞌo Silasꞌo Badare övo döre rëmareje huro ajëmego mu mae vaebe jirehoröhego. Rëmamu Paul-ro Silas huꞌiraeromo vaꞌadeje.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Huꞌiraeromo vaꞌadoho vaꞌo Syria saꞌare Cilicia saꞌare ekaresia aribövioho jöe majëhiromo ëhuro jabesi dë vövöbajoꞌoho biririvëhobe vaꞌadeje.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.