2 Coríntios 7
God-are Jögoru I'oho (AOM) vs NVT
1 Nasi ö muenoꞌe God-hu ëhi mae vaejavuoröhëni uövuadohuni ëhuni mu sisë ahoꞌobëhe vaeꞌamego ëhuro sino hahoꞌo dë vövöbajoꞌo sisërëjavuajoho ëꞌego no ëho goroꞌi God gemu börömoho hö uehorovoromo mu mae gemu vaeromo avoho raromoꞌiro.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Jemesi dë vövöbajoꞌe ahoꞌo nosi öroro bojamuire. Nomë aho bogo sisëꞌioho vaejëvëꞌe javue. Aho bogo ijumëvëꞌe javue. Jemesi bövioho biseꞌoho bogo sarerisareriëmiromo ujuohëhëꞌe javue.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ëjöho na bogo uëromo ëꞌe: Jemë a sisë jëvajëjo. Na mamiꞌe uëvodeje: Jemë nosi dë vövöbajoꞌere jëvajëjo ëhuro no biririvoromo raromëꞌoho o vuovavuëꞌoho jemëꞌo noꞌo gemuoro javuoröhego.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Na jemesi örire mae uehorovëvo avohajeje. Jemesi jöëni sisë maro nimoroheve. Iae no huë vavaene ahoꞌo javue röhu na herove nasi dë vövöbajoꞌere huë sanue rue avohoromo sasohevoꞌego.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Iae no Macedonia saꞌare rueromo uvareje: Nosi dë vövöbajoꞌoho sanuovavuoꞌajëjo röhu bogo. Aꞌi huë vavaene ahoꞌo nosi örire ruenövohijo. Gahijo anaguo biraguoꞌe vaeꞌi ariꞌego. Nosi uhure juhuone rojomohijo.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Röhu God-hu huë vavaeni sanuamuijaje ahuro jiëꞌëro Titus nugöꞌöjamu rovadohuro ëhuro no sanuamuamu biririvavuadeje.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Röhu bogo huhu rueromo sanuamuijadohuremu jioꞌi aꞌi Titus-hu jemesi örire huë sanu baejade jöho no hejamu ëhuro God-ro nosi dëho sanuamuijadeje. Huro rueromo uövuadeje: Corinth ariböviohuro nörö gaꞌi nimohijajo. Jabesi sisëni vavaenimohijajo. Nöruare örire ajamiꞌi nimohijajo. Iae ëhuni avevejöꞌoho na nimorohevo avohe.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Naro urimëꞌi uruꞌö jöho jajivoromo nugöꞌöjamu jemëro garomo huë vavaene baejarijeje. Iae ëhi ëꞌodeje röhu na bogo uehore gö baeromo uvajeje: Uruꞌö jöho rabëni jajivode höjo. Röhu urimo na uvodeje: Na rabëni jajivode höjo. Na gavajoho jemë huë vavaeni baejarijoho ëho majae ma-bisemu baeromo barëjadeje. Ëhi jie röhu iae baejarijeje.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Aꞌi jaruvo na jö jajivodoho dë mae jeve bogo vavaeni bojëmijodohuni aꞌi jemëhu vavaeni baeromo ëhuni huotorovoromo avoho uehorovarijohuni. God-hu nimaje ëhi jiëꞌe vavaenoho baejarijeje. No bogo ëhuro jemë sisë vaejëvareje.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Ae rahu God-hu nimaje ëhi jiëꞌe vavaeni baejëꞌohuro ëhuro ja huotorovoromo avoho uehorovoromo maro hiꞌaꞌanue. Avoho uehorovoromo avoho hijëꞌoho bogo ë hesi jöënioho vavaenimoꞌanue. Aꞌi sinemu uehorovoromo vavaeni baejëꞌohuro ëhuro ma-guomoꞌaꞌanue.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Röhu gare. God-hu nimaje ëhi jiëꞌe vavaeni baejarijohuro ëhuro ave mu maho rovadeje. Jemesirire jiade mu sisë ma-nunëremu gavarijoho vuonugoromo ahoꞌi uehorovarijeje. Övo unoꞌe ma-maemu jëvajoho röjehiꞌi nimarijeje. Mu sisëhuni dë vörönëgadeje. Ëhesi iꞌuohuni juhuonivarijeje. Nasi jöëni vavaenimarijeje. Muoho avohoꞌi nimarijeje. Sisë vaejade aho iꞌue mana bojamiꞌi nimarijeje. Iae no gavö jemë ë mu sisë avoharijoho ma-mabëhe jioꞌego.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ëhuꞌëro jiëꞌëro iae na uruꞌö jöho jemëni jajivodeje röhu na mu sisë vaejade aho bogo uehorovoromo sisë baejade aho bogo uehorovoromo jajivoꞌi aꞌi naehu jajivode hesi bëhoho jemëro God-are nunire riravoromo garomo uvoꞌirarijego: Iae no Paul-mesi jöëni uehorovo avoharue höjo.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Jemëhu nosi jöëni uehorovarujohuro ëhuro no sanuamuijamu birire baejëꞌe javue.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ëhesi bëhoho urimëꞌi naro jemesi jöëni nimorohëꞌi jöe bisemu Titus-are örire majahiromo uavodeje: Corinth aribövioho mu mae vaejarue höjo. Ëhi uavamu hegorovo Titus-ro öꞌoromo gavade jemë mu mae vaejamu gagorovo vuonoröꞌö rueromo uevadeje: Paul ja Corinth amo rajo jabesi jöho mae uevane höjo. Jaehu uevanëhi Corinth aribövioho ëhi jiëꞌe mu maho vaejamu gëvode höjo. Ëhi uevamu hegorovo na javojoho bogo baeꞌi mae jevadeje. Noehu Corinth amo rajo jemesi örire jöe ahoꞌo ma-maemu majëhinövarëhi ëhi Titus-are örire jö mae majahijareje.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 O Titus-ro jemesi örire dë vövöbajoꞌe ahoꞌo uehorovëvajeje. Ëhesi bëhoho hu jemë gëromo simanoro vaejëꞌëro uvajeje: Naro Corinth amore vaꞌamu amo rajohuro juhuonivoromo butubutumoromo jejemiromo ae ahoꞌobëhe nasi jöho gemu ejehare höjo.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ëhuꞌëro jiëꞌëro na uvajeje: Naehu nimaje muoho ae ahoꞌobëhe jemëro majae ëhi vaejaruje hö uvoromo nimoroheve.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.