João 11
Filifita NT (AOJ_FIL) vs BKJ
1 Anona aman awes nandaꞌanai agel ananinai Lasarus. Anan naloma hanitiamana ananiwai biawa, Maria kwaloma Marta sape wambel anama Betani. Maria akwama atoꞌw nambimb kwokoloꞌwam sanda balaga Dembinai ma kondaꞌ auf balaga akoꞌunai kwundisamana boꞌwagah ananimi.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Eaꞌ awau wasapaꞌ basef mafeꞌma Jisas waꞌi, “Dembinai, aman anama ineꞌ okom nainailanai awes nandaꞌana naꞌoh.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Eaꞌ Jisas nameꞌ basef amama naꞌi, “Ina awes nandaꞌana ma neagaꞌ, owaꞌ. Anan awes nandaꞌana ma esis sefela agel aeꞌ Nogalomana Godi, eaꞌ sefela agel Godi wapotiꞌ.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Eaꞌ Jisas okom nainaila Marta kwaloma owamaꞌw Maria waloma Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Anan nameꞌ basefa Lasarus awes nandaꞌana, eaꞌ anan ataꞌ napani nimeguf biam wapotiꞌ wambel anama napanima.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Nimeguf biam mafeꞌma eaꞌ, naꞌipa alupumi ananimi naꞌi, “Afaꞌ deiꞌ otanima ofeꞌ etap hiagoma Judia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eaꞌ alupumi ananimi magwamana basef maꞌi, “Dembinai tisa, nimbewaꞌ esis Juda saꞌi sokwaha otamba sehena afina, eaꞌ deiꞌ ineꞌ naꞌi netanima nefeꞌ anama wapotiꞌ, aꞌ amon?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Eaꞌ Jisas nagwamama basef naꞌi, “Nemaf atotona awa 12-pelain nape. Emi egafis safeꞌ alipi esis ina sowa, owaꞌ. Deiꞌ main, esis sati hauguma etap anaeꞌ howalagon safeꞌ andeandeꞌ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Eaꞌ iꞌi esis seafeꞌ owamb, atuwasi sowa. Deiꞌ main? Esis nagwapin howalagon aꞌas.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas naꞌipam naꞌama ma eaꞌ, naꞌipam wapotiꞌ naꞌi, “Alupunai afaꞌinai Lasarus anan naꞌoh. Aeꞌ atuwasi efeꞌ etap hiagoma Judia ma inimbalona.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Eaꞌ alupumi ananimi magwamana basef maꞌi, “Dembinai, iꞌi anan noꞌoh etin, nambimb amboꞌona.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Doꞌok Jisas naliꞌ naꞌipam naꞌi Lasarus naꞌoh, naꞌi Lasarus nagaꞌ endilisi. Eaꞌ alupumi ananimi ukup maꞌi anan ataꞌ naꞌoh etin.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Deiꞌ Jisas naꞌipam alihim naꞌi, “Lasarus nagaꞌ endilisi.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Aeꞌ andanifel ma aeꞌ ina alomana wape atagon nemaf anan nagaꞌanai. Ama ipeꞌ atuwasi peambaleꞌefa aeꞌ. Deiꞌ afaꞌ ofeꞌma anan naꞌoma.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Eaꞌ Tomas agel waꞌana Didimus naꞌipa anom alupumi Jisasi naꞌi, “Afaꞌ ofeꞌ wapotiꞌ ma ogaꞌ olomana.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Lasarus nagaꞌ eaꞌ sawana. Nimeguf biamibiam mafeꞌ eaꞌ, Jisas nafiꞌi nataga. Anan nogawa Lasarus sawana nape hiꞌagif nimeguf biamibiam.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Wambel anama Betani nape felefeleꞌma Jerusalem, siꞌi kilomita wenifin. Eaꞌ amam Juda hiami mafiꞌi ma mondaꞌ opalef hanitiamana biawa Marta kwaloma Maria mope awanema anan hanitinamawa nagaꞌ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Marta kwameꞌ basefa Jisas nafiꞌi etin, kwafeꞌ kwatolona eaf, eaꞌ Maria ataꞌ kwapani ipat.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Eaꞌ Marta kwafeꞌma Jisas kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, iꞌi ineꞌ nepe naꞌae, hanitiname aeꞌinai ina nogaꞌ, owaꞌ.”
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Eaꞌ akwaꞌw kwaꞌipana wapotiꞌ kwaꞌi, “Aeꞌ egawa ineꞌ deiꞌ atef nihaliꞌ Goda maim amamaga, anan niseꞌenam.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Eaꞌ Jisas naꞌipakw naꞌi, “Hanitinamena nambimb nehafel wapotiꞌ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Eaꞌ Marta kwagwamana basef kwaꞌi, “Aeꞌ egawa anan anona nemaf nehafel wapotiꞌ nemaf akutainai anama epes hiesi sagaꞌi seahafel wapotiꞌanai.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Eaꞌ Jisas naꞌipakw naꞌi, “Ofagema epes seahafel wapotiꞌ ma sofaꞌ ambal namunai, aeꞌ atowe. Emi egafis seambaleꞌefa aeꞌi, anona nemaf sagaꞌ eaꞌ sehafel wapotiꞌ sefaꞌ ambal namunai sope andeandeꞌ laꞌelaꞌef.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Emi epes ataꞌ sape namisa seambaleꞌefa aeꞌi, esis sope andeandeꞌ. Ina ataꞌ sogaꞌ wapotiꞌ, owaꞌetin. Sope laꞌelaꞌef hihif. Ineꞌ nembaleꞌefa basef amama?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Aꞌe Dembinai, aeꞌ embaleꞌefa ineꞌ Krais, God nandandepena nasapaꞌena nafiꞌi. Ineꞌ nogalomana ananinai, fowaꞌ anan naꞌi nifiꞌi etap anaeꞌ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Akwaꞌw kwaꞌipana naꞌama, kotanima kwafeꞌma owamaꞌw Maria kwaꞌipakw saꞌosaꞌombel kwaꞌi, “Dembinai Tisa nafiꞌi nataga nofalena.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria kwameꞌ basef amama etin, kohafel mehip kwafeꞌmana.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jisas ina deiꞌ nawisi wambel luꞌunai laꞌafen, owaꞌ. Ataꞌ napani wambel diꞌinai doꞌok Marta kwatagamana.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Amam Juda mape maloma Maria nomon ipat awaunai maꞌi mondaꞌ okom akwaꞌunai laꞌifina. Eaꞌ amam mati Maria kwahafel mehip kwafeꞌ. Amam ukup maꞌi akwaꞌw kwafeꞌ hiꞌagifa kwaꞌi kwealopana. Eaꞌ magiꞌmokw mafeꞌ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Eaꞌ Maria kwafeꞌma anama Jisas napoma kwatolona kundiwa nembawa felefeleꞌma boꞌwagah ananimi kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, iꞌi ineꞌ nepe nelomapa, hanitiname aeꞌinai ina nogaꞌ, owaꞌ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jisas nati akwaꞌw kwape kwalef etin eaꞌ nati amam Juda mafiꞌi malomaꞌw malef wapotiꞌ. Eaꞌ nati esis uwahipis opaf ananinai aona endilisi naꞌi nelef etin.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Eaꞌ nahaliꞌas naꞌi, “Ipeꞌ pawana eti?” Eaꞌ esis saꞌipana saꞌi, “Dembinai, fiꞌi netologon.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Eaꞌ anan nalef.
35 Jesus chorou.
36 Amam Juda mati anan nalef naꞌama maꞌi, “Ipeꞌ petolona! Anan okom nainailana endilisi.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Eaꞌ anom maꞌi, “Aman anama maꞌuna nandaꞌ aman anama naep maseꞌanai ma deiꞌ naep matiana. Anan laꞌifinai ma fowaꞌ niliꞌ nifiꞌi ma niegiambama aman anama, deiꞌ nope o nogaꞌ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Eaꞌ Jisas opaf nimanina endilisi nafeꞌ nataga hiꞌagif anama luꞌunai sagwasogon nawis owap luꞌunai. Eaꞌ sandaꞌ anona owap luꞌunai sowalo uta.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Eaꞌ naꞌipas naꞌi, “Ipeꞌ lefatana owap anama nowalo utai.” Eaꞌ Marta hanitiꞌmana aman anama nagaꞌi kwaꞌi, “Dembinai, anan nape nimeguf biamibiam eaꞌ. Deiꞌ alogw awami eaꞌ mana.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Eaꞌ Jisas naꞌipakw naꞌi, “Fowaꞌ aliꞌ aꞌipina deiꞌ iꞌipina wapotiꞌ, iꞌi ineꞌ nembaleꞌefa aeꞌ, atuwasi niti nafifili pepel Godi.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Eaꞌ esis selefatana owap anama eaꞌ Jisas naniga nati ilif naꞌi, “Ahalome, aeꞌ anifelina ma nameꞌe. Aeꞌ egawa ineꞌ nameꞌe laꞌelaꞌef eaꞌ aeꞌ aꞌiam naꞌama ma esis amam nematawa saitu anaeꞌ sembaleꞌefa aeꞌ, ineꞌ nasapaꞌe afiꞌi.”
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Jisas nandaꞌ beten naꞌama eaꞌ, nofalana mehip naꞌi, “Lasarus, hafel niwisi andeꞌ.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Eaꞌ aman anama nohafel nawisi andeꞌ. Eaꞌ boꞌwagah maloma lagof amaga ananimi sandaꞌ lowaf sowaꞌana. Eaꞌ Jisas naꞌipas naꞌi, “Ipeꞌ tagahamana luwaguf amama eaꞌ pekwahona nefeꞌ wafifina.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Amam Juda hiami mafiꞌi mati Maria malomaꞌw malef, eaꞌ mati amama doꞌok Jisas nandaꞌami. Eaꞌ mombaleꞌefana.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Eaꞌ anom mafeꞌma amam Farisi maꞌipama amama Jisas doꞌok nandaꞌami.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Eaꞌ amam pris dambami maloma amam Farisi hiami mofala anom dambami mafiꞌi mandakolasa mondaꞌ kot. Eaꞌ maꞌi, “Afaꞌ atuwasi ondaꞌ maina aman anama nandaꞌ ikwaf anama laꞌifinai hianai?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Iꞌi ope weatolona ma nondaꞌ laꞌifimi amama, nambimb hiesi sombaleꞌefana. Eaꞌ amam Rom nambimb mifiꞌi mohambombaga ipat luꞌunai Godi sandaꞌ lotuwanai noloma apeꞌ Juda hiapai wapotiꞌ.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Eaꞌ anona aman agilinai Judai agelinama Kaiafas, anan dembinai pris nape naliꞌma pris hiami ma afagel anama naꞌipam naꞌi, “Ipeꞌ ina pegawa anom amamaga, owaꞌetin.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Ipeꞌ ina deiꞌ pegawa anom basef, owaꞌ. Iꞌi aman atotona neagaꞌma amam nematawa hiesi, naꞌama andeandeꞌma ipeꞌ. Afaꞌ wandaiwaꞌ ma esis seahambombaga apeꞌ Juda. Naꞌama epes hiesi apeꞌisi Juda higililas hiꞌilas.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Anan ina naꞌi basef amama ma okom ananinai atona, owaꞌetin. Anan nape pris dembinai afagel anama. Eaꞌ naꞌi basef Ambal Buꞌunai Godi naꞌipanami siꞌi profet naꞌi Jisas nogaꞌ ma nigiambama esis Juda hiesi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kaiafas naꞌi Jisas ina nogaꞌ nigiambama esis Juda etis, owaꞌ. Anan nogaꞌ ma nigiambama epes Godi hiesi sape safeꞌ etap hiagomai hiꞌilas nefaꞌas sotanimani, eaꞌ nondaꞌas sotaga epes hiesi wambota Godi atotona.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Nemaf anama atona amam agufumi Judai maliꞌ maꞌi basef mandameꞌmama moha Jisas nogaꞌ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Anan nafeꞌ nandambahoꞌ etin felefeleꞌma anama wafiguma fatauguma ma wambel anama Efraim. Nape naꞌama naloma alupumi ananimi.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ina nogota laona ma esis Juda seagwaꞌ gwaꞌaimi luꞌwami saꞌi Pasova, owaꞌ. Eaꞌ esis Juda hiesi sakwaha wambel asasinai safeꞌ Jerusalem atogon. Safeꞌma siela basef Godi fowaꞌimi sosaꞌof sotofa alogwa sondondomba alop asasinai ma God nieti esis boꞌwes andeandeꞌ ma seagwaꞌ gwaꞌaimi amama.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Esis sape ipat luꞌunai Godi nomon sagolopa Jisas eaꞌ sahaliꞌas saꞌi, “Ipeꞌ ukup mape maꞌimama? Anan atuwasi nifiꞌmai gwaꞌaimi amama o owaꞌ?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Eaꞌ amam pris dambami maloma amam Farisi hiami maliꞌ maꞌi mehip maꞌiam maꞌi, “Emi egafis sogawa Jisas napoma siꞌipafa ofeꞌ ombaloꞌana ma weandaꞌmana basef.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.