Atos 25

Filifita NT (AOJ_FIL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Festus nafiꞌi nofaꞌ maol nape dembinai gavman numafi etap hiagoma fowaꞌ Feliks numafiagoma. Nape nimeguf wanom eaꞌ, nakwaha wambel Sisaria nondowasaꞌ Jerusalem.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Eaꞌ amam pris dambami maloma agufumi Judai mafiꞌmai anan mambasoꞌma Pol.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Maꞌipa Festus mehip maꞌi, “Ineꞌ nigiambamafa nesapaꞌ aman anama nifiꞌi anaeꞌ.” Deiꞌ main, amam maꞌi mondambahoꞌ mope eafa mohana nogaꞌ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Eaꞌ Festus nagwa basef naꞌipam naꞌi, “Pol nandaꞌ kalabus nape wambel Sisaria. Nambimb aeꞌ etanima efeꞌ ganima.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Eaꞌ amam agufumi ipeꞌimi mifiꞌi mikiniꞌi moloma aeꞌ. Iꞌi aman anama nandaꞌ waf aonai, amam mondaꞌ kotimana.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festus nape nalomam nimeguf 8-peleim o 10-peleim, eaꞌ nakiniꞌ wambel Sisaria. Wafilu nafeꞌ nawis ipat sandakota naꞌipa amam soldia moꞌwa Pol mifiꞌi.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Eaꞌ amam Juda makwaha Jerusalem mape mahafa Pol nafiꞌi makiniꞌi maitu felefeleꞌma anan mambasoꞌmana basef hiami nimanimi. Eaꞌ amam mandaꞌmana basef etin, basef ofagema amamumi ina anom.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Eaꞌ Pol nagwa basef naꞌi, “Aeꞌ ina andaꞌ anona waf aonai ma miꞌuli apeꞌ Judai, ipat luꞌunai Godi, o miꞌuli Sisari wapotiꞌ, owaꞌetin.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Naꞌama Festus naꞌi nondaꞌ ukup esis Judai mope boꞌom. Eaꞌ nahaliꞌ Pol naꞌi, “Ineꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama nambimb emeꞌenama basef ineꞌimi gani?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Eaꞌ Pol naꞌi, “Ipat anaeꞌ aeꞌ deiꞌ aituanai, anaeꞌ ipat Sisari sandaꞌ kota. Ipat anaeꞌ atona pemeꞌ basefa kot aeꞌanai. Ineꞌ etina negawa, aeꞌ ina andaꞌ anona waf aonai ma esis Juda, owaꞌ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Iꞌi aeꞌ anona waf aonai ma endaꞌ anom amamaga awami mondahama aeꞌ egaꞌ, andeandeꞌma amam mohe egaꞌ. Iꞌi basef amama amam mandaꞌ kotima aeꞌami owaꞌ endilisimi, ina andeandeꞌma dembinai gavman neseꞌe efeꞌma lagof amamumi, owaꞌ. Deiꞌ aeꞌ efala gavman dembinai Sisar nemeꞌ kot aeꞌanai.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Eaꞌ Festus ataꞌ naꞌi basef naloma amam dambami ananimi, naꞌipa Pol naꞌi, “Ineꞌ nefala Sisar ama nemeꞌ kot ineꞌinai, ineꞌ foꞌmago Sisar.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Anom nimeguf mafeꞌma eaꞌ, dembinai king Agripa nafiꞌi naloma anoꞌw nemataꞌw Bernaisi esis bias safiꞌi Sisaria saꞌi sondaꞌmana nemaf buꞌunai Festus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Esis sape Sisaria nimeguf hiami eaꞌ Festus nawalapa basef naꞌipanam king Agripa ma Pol. Anan naꞌi, “Anona aman fowaꞌ napani Feliks nandaꞌana deiꞌ nandaꞌ kalabus.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Fowaꞌ aeꞌ apani Jerusalem, amam pris dambami maloma agufumi esis Judai mambasoꞌmana mahaliꞌ aeꞌ ma iꞌi endilisi anan aman aonai ma nogaꞌ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Eaꞌ aeꞌ agwamama basef naꞌama aꞌi, ‘Apeꞌ Rom waf anama aꞌapa ma moseꞌana nimanimi naꞌa enin epen, owaꞌ. Iꞌi basef milan, enin ataꞌ niliꞌ nitu nondaꞌ basefa naep esis isima sandaꞌ kotimani ma apeꞌ ataꞌ moseꞌana nogota ma enin negwa anom basefa esis sandaꞌ kotimani.’ ”
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nemaf anama amam agufumi Judai mafiꞌi naꞌae, ina apoma noma ma emeꞌ basefana, owaꞌ. Nemaf giꞌmainai aeꞌ afeꞌ ape ipat sandaꞌ kota aꞌipa esisa sofaꞌ aman anama nafiꞌi.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Eaꞌ amam mandaꞌ kotima anan mafiꞌi maitu mambasoꞌmana. Eaꞌ amam ina maꞌi anom basef endilisimi ma waf aonai masindinana aꞌi amam mondaꞌ kotimanami, owaꞌ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Amam mandahihianama anom basef malomana ma waf esis sandaꞌ lotuwanai eaꞌ anona aman nagaꞌi, Jisas. Eaꞌ Pol naꞌi aman anama nape namunai ambal napaina.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Aeꞌ aꞌi egolopa basef amama ofagema andeandeꞌ, naꞌama okom aeꞌanai ina egawa, owaꞌ. Aeꞌ ina laꞌifiwi, owaꞌ. Eaꞌ ahaliꞌana aꞌi, “Ineꞌ naꞌi nefeꞌ Jerusalem ama nambimb emeꞌenama basef ineꞌimi gani?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Eaꞌ Pol naꞌi anan nope kalabus ama nambimb gavman dembinai apeꞌinai Sisar nemeꞌ basef ananimi. Aeꞌ aꞌi anan nope kalabus eaꞌ esapaꞌana nefeꞌmago Sisar.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Eaꞌ Agripa naꞌipa Festus naꞌi, “Aeꞌ atowe aꞌi emeꞌ basef ananimi.” Eaꞌ Festus naꞌipana naꞌi, “Naman ineꞌ nemeꞌana.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Wafilu Agripa naloma nemataꞌw akwama Bernaisi safiꞌi sandaꞌ sosaf hianai ma sefela agof asasimi luꞌum. Eaꞌ sawis ipat luꞌunai sandatama etifigin sape saꞌi basef nomon saloma amam soldia dambami maliꞌi maloma amam agufumi taun anama. Eaꞌ Festus naꞌipas mehip saoꞌwa Pol nafiꞌi.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Eaꞌ Festus naꞌi, “King Agripa, naloma ipeꞌ epes hipei pape paloma apeꞌ, ipeꞌ pati aman anama. Esis amam nematawa hiesi Juda sape Jerusalemi saloma sape naꞌae wapotiꞌ sandaꞌ kotimana naep aeꞌami. Esis saꞌipi basef laifimi saꞌi ehana afuna. Saꞌi ꞌIna nope, hana afuna.’
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Naꞌama aeꞌ ati anan ina nandaꞌ anom amamaga awami ma nogaꞌ, owaꞌ. Eaꞌ anan nofala gavman dembinai Sisar ma nomeꞌ kota anan. Amama atom aeꞌ aꞌi basefa esapaꞌana nofoꞌo.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Eaꞌ aeꞌ ina ati anom basefa anan mataga alihima endaꞌ anom basefa pas esapaꞌam mofeꞌma Sisar, owaꞌ. Eaꞌ deiꞌ king Agripa aeꞌ auꞌwai aman anama nafiꞌmai ineꞌ neloma ipeꞌ hipei wapotiꞌ. Afaꞌ omeꞌ basef ananimi andeandeꞌma nambimb aeꞌ egawama endaꞌ anom basef mil pas.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Deiꞌ main, ina andeandeꞌma esapaꞌana nofeꞌ etin. Afaꞌ ondaꞌ anom basef sandaꞌ kotimanami mil pepa mefeꞌ molomana, andeandeꞌ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.