Lucas 18
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs NVT
1 Jisas nasoꞌam basef wamon atin alipumi ananimi ma nigihimbaꞌmam mondabeten nimaguf danda ma amom ina alaꞌuta toham ukup iwanip, owaꞌi.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Anen naꞌias naꞌi, “Anona dembinai jas nogonandona basefi, nape anin taun. Anen ina ombal bahana ma dembinai God, ina nomonas sapoma anis epes wapani, owaꞌ.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 “Anoꞌw nemataꞌw waulunamaꞌw nagagaꞌaꞌwi kwape taun inimba. Dondol akoꞌw kwafiꞌmai jas anamba kwaꞌipana kwaꞌi, ‘Bousi aeꞌasi saꞌi sohambombaga aeꞌ. Inaꞌ ataꞌ netopalope ma kot.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 “Jas anamba naliꞌ nandaiwaꞌma nogatopalopaꞌw. Aꞌi owaꞌ main, okom ananimi maꞌi, ‘Aeꞌ ina ombal bahema God a ukup epesi.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Apaꞌ nemataꞌw akwamba alifiꞌwi kwaseꞌe numaꞌumi aeꞌ. Eaꞌ hapaimi, ataꞌ etopalopago akoꞌw ulala kot. Naꞌamba kufiꞌi lifilafi kondaꞌ okom molowe.’”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Eaꞌ Dembinai naꞌipam naꞌi, “Ipaꞌ pemeꞌ basefa jas anamba aunai.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Epes isimba God nandandepas eaꞌ ananisii, esis salef sakokona lifilafi owamb alip. Deiꞌ God notopalopasa kot aꞌa owaꞌ? Ahoꞌ, nogatopalopasi. Anen ina niꞌipas fafifafi, owaꞌatin.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Aeꞌ aꞌipipa endilisi, atiasi nogatopalopas kwafalisi. Aeꞌ ataga epen egefaꞌ alop epesi. Apaꞌ anaf aeꞌ igafiꞌi, nemaf afamba iti amam nematawa itapipai pihapifi, aꞌa owaꞌatin?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Anis epes ukup pandapoma esis atis saꞌi esis epes fasisi sandaꞌ waf buꞌwafi, eaꞌ saꞌi anis daias awasisi. Epes isimba Jisas nasoꞌasa basef waminif atin naꞌi,
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Anom amam biam maꞌi mofeꞌ mondabeten ipat luꞌunai Godi. Anona Farisi, anona aman aunai nogofaꞌ takisi.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Farisi anamba nalutu okom mandapoma anen atona nandabeten naꞌamba naꞌi, ‘Aeꞌ anifelina God, ama aeꞌ ina siꞌi anis epes daias awasisi. Esis sambasoꞌmas sogofaꞌ uga mais anis daiasi, sandaꞌ waf awafii, sagatopaꞌ muꞌuli ineꞌini ma sandaꞌ waf awafi soꞌa waulafi. Aeꞌ ina andaꞌam siꞌi esis, owaꞌatin. Aeꞌ anifelina ma aeꞌ ina siꞌi aman nanumba aunai nogofaꞌ takisi.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Wikifah hiagahi aeꞌ akwaha gwaꞌaisi nimaguf bifa andabeten. Eaꞌ hiahawes hiasi aeꞌ egefaꞌasi, awala duꞌwanis ilifunamaisa aseꞌenas inaꞌ.’”
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 — ausente —
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 — ausente —
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Esis saoꞌwamanai anis awasi saꞌwisi sofaꞌas safiꞌmai Jisas, saꞌi anen nosa lagofa nofaloꞌmasa nondaꞌas sonogahas. Owaꞌ, alipumi ananimi mati isimba mandaiwaꞌma awasi isimba eaꞌ masopama esis sofaꞌas sogafiꞌmai anen.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Eaꞌ Jisas nofala awasi isimba safiꞌi felefeleꞌma anen eaꞌ naꞌipam naꞌi, “Ipaꞌ kwahowa awasi isimba sifiꞌmai aeꞌ. Owaꞌi piliꞌamasa. Deiꞌ main, esis amam nematawa sogawis nomona maol Godi nope Dembinai nugumafias anaf sefeꞌ anen nagalaꞌambemagomai, esis sameꞌ basef ananifi sagailif siꞌi awasi isimba.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Aeꞌ aꞌipipa endilisi. Epen ami niꞌi ahoꞌma God nope Dembinai ma anina neseꞌana nembel God siꞌi awasi isimba sagaꞌi ahoꞌmana, isimba sandaꞌas naꞌambai atiasi sogawis anamba God nagalaꞌambemagomai. Iꞌi owaꞌ, owaꞌatin.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Anona agilinai Judainai nahaliꞌ Jisas naꞌi, “Tisa buꞌwinai, aeꞌ atiasi endaꞌ maina egefaꞌ ambal namili egape andeandeꞌ lifilafi?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Deiꞌ maina nagaꞌi aeꞌ buꞌuwai? God atona buꞌunai.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Inaꞌ negawa muꞌuli God nagasoꞌ Mosesani nagaꞌi, ‘Inaꞌ owaꞌi nendaꞌ waf awafi soꞌa waulafia, ina neha anis epes sogaꞌ nendaꞌ wal, owaꞌi, inaꞌ owaꞌi nembasoꞌma anis epes daiasa, inaꞌ nemeꞌ basef mamasinai nihapilif nilif eaꞌ nindimafias andeandeꞌ.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Eaꞌ naꞌipana naꞌi, “Muꞌuli inimba hiani ahapilan ailan fowaꞌ ataꞌ saꞌowe afiꞌi afiꞌi ataga deiꞌ.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Eaꞌ Jisas nameꞌ basef ifimba naꞌipana naꞌi, “Inaꞌ anef waf fasifi atetef owaꞌ ataꞌ nendaꞌafa. Inaꞌ foꞌo neseꞌasa hiahaom ineꞌimi hiꞌindalama anis daias sotalinama nefaꞌ moni inimba nendaꞌan nesoꞌ isimba kwahusi. Nendaꞌas naꞌamba ma anaf negefaꞌ hiahawes fasisi gani heven. Eaꞌ nifiꞌi nihapifi nila aeꞌ.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Owaꞌ anen nameꞌ basef ifimba, nembel ananimbili nimanimbil aꞌowaꞌ. Anen agilinai hiahaom hiamunai. Naꞌamba deiꞌ anen nembel nimanimbil.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Eaꞌ Jisas natolona naꞌi, “Epes isimba ugai moni hianaisi, sandaꞌam dandaꞌ ahifim aꞌowaꞌ ma sogafeꞌ anamba God nagalaꞌambemagoma. Atona atin sefeꞌ.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Anin mafin luꞌunai kamel nogawis bolotaf nil sogosambala luwagufeli, anamba ila ina ahifim aꞌowaꞌ ma nogawis. Apaꞌ amam nematawa hiahaom hiamisi iꞌi sogafeꞌ anamba, sondaꞌam dandaꞌ ahifim aꞌowaꞌ ma sogafeꞌ. Maol inimba ahifim aꞌowaꞌ nikilaꞌ maol kamel nogawis bolotaf nili.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Epes isimba sameꞌ naꞌamba saꞌi, “Iꞌi naꞌambaiai, anaf God nuwambilai epes mamahisa sotanimai sope andeandeꞌ lifilafi? Owaꞌatin.”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jisas naꞌipas naꞌi, “Hiahaom epes owaꞌ laꞌifisa sondaꞌamia, amamba God atona banagonai ma nondaꞌam.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Eaꞌ Pita naꞌipana naꞌi, “Nemeꞌ, afaꞌ eaꞌ wakwaha hiahaom afaꞌii hiami eaꞌ deiꞌ wafiꞌi wahapifa basef ineꞌifi wailina.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Jisas naꞌipas naꞌi, “Aeꞌ aꞌipipa endilisi, ipaꞌ epen ami nekwaha ipat toloma akoꞌw awasi sahin owan ahasan mamasan ananisi, ma nendaꞌ maola epes hiasi sogawis nomona maol Godi nope Dembinai nugumafias,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 anef nemaf God nogwaman hiahaom hiami mikilaꞌ amamba naliꞌ nagalamonomi. Anaf owagama nogota buꞌutai togataga, epen inimba aꞌ nofaꞌ ambal namili ma negape andeandeꞌ lifilafi.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Eaꞌ Jisas naoꞌwa alipumi ananimi 12-pelaim naꞌipam naꞌi, “Pemeꞌ, deiꞌ afaꞌ eaꞌ ondowasaꞌ Jerusalem. Ama basef ifimba hiafi amom profet fowaꞌ mandaꞌef fagail buki fagaꞌi aeꞌ ataga epen egefaꞌ alop epesi fetaga alihif fendawalap hiꞌigalef.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Atiasi amom mondaꞌe efeꞌma anis epes sogolalama Godi. Eaꞌ sondaꞌ waꞌap sondaꞌe findiwae sehe sondaꞌme waf awafi sisisiꞌwafe
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 a sopopagahowe sehe egaꞌ. Ama nimaguf bif hiꞌilif, ama anef fegafeꞌma wanifi, owaꞌ, aꞌ itanima esafel wapani.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Apaꞌ amom alipumi ananimi ina mogawa basef ifimba, owaꞌ. Basef kofagefa fagaꞌias ataꞌ fandambahoꞌma amom, eaꞌ ina ukup pandandaꞌmas andeandeꞌma hiahawes Jisas naꞌi nondaꞌasi, owaꞌatin.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Jisas nafeꞌ nataga felefeleꞌma anambel wambel Jeriko, eaꞌ anona aman naep pagasoꞌanai nape ufiaꞌw waꞌakw dawalegef nandailasa gwaꞌaisi moni mais.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Owaꞌ nameꞌ esis hiasi safiꞌi sikilaꞌana safeꞌ, nahaliꞌas naꞌi, “Esis sandaꞌ main notaga?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Eaꞌ saꞌipana saꞌi, “Jisas Nasaretinai anamba deiꞌ nafiꞌi nikilaꞌena nafeꞌ.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Eaꞌ nofalana naꞌi, “Jisas, inaꞌ Devit akunamana, niti aeꞌ owahipiwi!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Epes isimba saliꞌ sagafiꞌi sinifalona naꞌamba saꞌi, “Inaꞌ sopama malogol!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Eaꞌ Jisas nafiꞌi nalutu naꞌipas naꞌi, “Daꞌana nifiꞌmai aeꞌ.”
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Inaꞌ naꞌi aeꞌ endaꞌmena main?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Naep ineꞌipi piti. Inaꞌ nahapifa aeꞌ banagena. Isimba atis deiꞌ nataga boꞌwena wapani.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Eaꞌ kwafalis atis naep apatiana andeandeꞌ, nagiꞌma Jisas nafeꞌ ufiaꞌw nasaꞌma agol Godi. Eaꞌ esis amam nematawa sati isimba sasaꞌma agol Godi wapani.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.