Lucas 18
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs BKJ
1 Jisas nasoꞌam basef wamon atin alipumi ananimi ma nigihimbaꞌmam mondabeten nimaguf danda ma amom ina alaꞌuta toham ukup iwanip, owaꞌi.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Anen naꞌias naꞌi, “Anona dembinai jas nogonandona basefi, nape anin taun. Anen ina ombal bahana ma dembinai God, ina nomonas sapoma anis epes wapani, owaꞌ.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 “Anoꞌw nemataꞌw waulunamaꞌw nagagaꞌaꞌwi kwape taun inimba. Dondol akoꞌw kwafiꞌmai jas anamba kwaꞌipana kwaꞌi, ‘Bousi aeꞌasi saꞌi sohambombaga aeꞌ. Inaꞌ ataꞌ netopalope ma kot.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 “Jas anamba naliꞌ nandaiwaꞌma nogatopalopaꞌw. Aꞌi owaꞌ main, okom ananimi maꞌi, ‘Aeꞌ ina ombal bahema God a ukup epesi.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Apaꞌ nemataꞌw akwamba alifiꞌwi kwaseꞌe numaꞌumi aeꞌ. Eaꞌ hapaimi, ataꞌ etopalopago akoꞌw ulala kot. Naꞌamba kufiꞌi lifilafi kondaꞌ okom molowe.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Eaꞌ Dembinai naꞌipam naꞌi, “Ipaꞌ pemeꞌ basefa jas anamba aunai.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Epes isimba God nandandepas eaꞌ ananisii, esis salef sakokona lifilafi owamb alip. Deiꞌ God notopalopasa kot aꞌa owaꞌ? Ahoꞌ, nogatopalopasi. Anen ina niꞌipas fafifafi, owaꞌatin.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Aeꞌ aꞌipipa endilisi, atiasi nogatopalopas kwafalisi. Aeꞌ ataga epen egefaꞌ alop epesi. Apaꞌ anaf aeꞌ igafiꞌi, nemaf afamba iti amam nematawa itapipai pihapifi, aꞌa owaꞌatin?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Anis epes ukup pandapoma esis atis saꞌi esis epes fasisi sandaꞌ waf buꞌwafi, eaꞌ saꞌi anis daias awasisi. Epes isimba Jisas nasoꞌasa basef waminif atin naꞌi,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Anom amam biam maꞌi mofeꞌ mondabeten ipat luꞌunai Godi. Anona Farisi, anona aman aunai nogofaꞌ takisi.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisi anamba nalutu okom mandapoma anen atona nandabeten naꞌamba naꞌi, ‘Aeꞌ anifelina God, ama aeꞌ ina siꞌi anis epes daias awasisi. Esis sambasoꞌmas sogofaꞌ uga mais anis daiasi, sandaꞌ waf awafii, sagatopaꞌ muꞌuli ineꞌini ma sandaꞌ waf awafi soꞌa waulafi. Aeꞌ ina andaꞌam siꞌi esis, owaꞌatin. Aeꞌ anifelina ma aeꞌ ina siꞌi aman nanumba aunai nogofaꞌ takisi.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Wikifah hiagahi aeꞌ akwaha gwaꞌaisi nimaguf bifa andabeten. Eaꞌ hiahawes hiasi aeꞌ egefaꞌasi, awala duꞌwanis ilifunamaisa aseꞌenas inaꞌ.’”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 — ausente —
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 — ausente —
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Esis saoꞌwamanai anis awasi saꞌwisi sofaꞌas safiꞌmai Jisas, saꞌi anen nosa lagofa nofaloꞌmasa nondaꞌas sonogahas. Owaꞌ, alipumi ananimi mati isimba mandaiwaꞌma awasi isimba eaꞌ masopama esis sofaꞌas sogafiꞌmai anen.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Eaꞌ Jisas nofala awasi isimba safiꞌi felefeleꞌma anen eaꞌ naꞌipam naꞌi, “Ipaꞌ kwahowa awasi isimba sifiꞌmai aeꞌ. Owaꞌi piliꞌamasa. Deiꞌ main, esis amam nematawa sogawis nomona maol Godi nope Dembinai nugumafias anaf sefeꞌ anen nagalaꞌambemagomai, esis sameꞌ basef ananifi sagailif siꞌi awasi isimba.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Aeꞌ aꞌipipa endilisi. Epen ami niꞌi ahoꞌma God nope Dembinai ma anina neseꞌana nembel God siꞌi awasi isimba sagaꞌi ahoꞌmana, isimba sandaꞌas naꞌambai atiasi sogawis anamba God nagalaꞌambemagomai. Iꞌi owaꞌ, owaꞌatin.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Anona agilinai Judainai nahaliꞌ Jisas naꞌi, “Tisa buꞌwinai, aeꞌ atiasi endaꞌ maina egefaꞌ ambal namili egape andeandeꞌ lifilafi?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Deiꞌ maina nagaꞌi aeꞌ buꞌuwai? God atona buꞌunai.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Inaꞌ negawa muꞌuli God nagasoꞌ Mosesani nagaꞌi, ‘Inaꞌ owaꞌi nendaꞌ waf awafi soꞌa waulafia, ina neha anis epes sogaꞌ nendaꞌ wal, owaꞌi, inaꞌ owaꞌi nembasoꞌma anis epes daiasa, inaꞌ nemeꞌ basef mamasinai nihapilif nilif eaꞌ nindimafias andeandeꞌ.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Eaꞌ naꞌipana naꞌi, “Muꞌuli inimba hiani ahapilan ailan fowaꞌ ataꞌ saꞌowe afiꞌi afiꞌi ataga deiꞌ.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Eaꞌ Jisas nameꞌ basef ifimba naꞌipana naꞌi, “Inaꞌ anef waf fasifi atetef owaꞌ ataꞌ nendaꞌafa. Inaꞌ foꞌo neseꞌasa hiahaom ineꞌimi hiꞌindalama anis daias sotalinama nefaꞌ moni inimba nendaꞌan nesoꞌ isimba kwahusi. Nendaꞌas naꞌamba ma anaf negefaꞌ hiahawes fasisi gani heven. Eaꞌ nifiꞌi nihapifi nila aeꞌ.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Owaꞌ anen nameꞌ basef ifimba, nembel ananimbili nimanimbil aꞌowaꞌ. Anen agilinai hiahaom hiamunai. Naꞌamba deiꞌ anen nembel nimanimbil.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Eaꞌ Jisas natolona naꞌi, “Epes isimba ugai moni hianaisi, sandaꞌam dandaꞌ ahifim aꞌowaꞌ ma sogafeꞌ anamba God nagalaꞌambemagoma. Atona atin sefeꞌ.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Anin mafin luꞌunai kamel nogawis bolotaf nil sogosambala luwagufeli, anamba ila ina ahifim aꞌowaꞌ ma nogawis. Apaꞌ amam nematawa hiahaom hiamisi iꞌi sogafeꞌ anamba, sondaꞌam dandaꞌ ahifim aꞌowaꞌ ma sogafeꞌ. Maol inimba ahifim aꞌowaꞌ nikilaꞌ maol kamel nogawis bolotaf nili.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Epes isimba sameꞌ naꞌamba saꞌi, “Iꞌi naꞌambaiai, anaf God nuwambilai epes mamahisa sotanimai sope andeandeꞌ lifilafi? Owaꞌatin.”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jisas naꞌipas naꞌi, “Hiahaom epes owaꞌ laꞌifisa sondaꞌamia, amamba God atona banagonai ma nondaꞌam.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Eaꞌ Pita naꞌipana naꞌi, “Nemeꞌ, afaꞌ eaꞌ wakwaha hiahaom afaꞌii hiami eaꞌ deiꞌ wafiꞌi wahapifa basef ineꞌifi wailina.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jisas naꞌipas naꞌi, “Aeꞌ aꞌipipa endilisi, ipaꞌ epen ami nekwaha ipat toloma akoꞌw awasi sahin owan ahasan mamasan ananisi, ma nendaꞌ maola epes hiasi sogawis nomona maol Godi nope Dembinai nugumafias,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 anef nemaf God nogwaman hiahaom hiami mikilaꞌ amamba naliꞌ nagalamonomi. Anaf owagama nogota buꞌutai togataga, epen inimba aꞌ nofaꞌ ambal namili ma negape andeandeꞌ lifilafi.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Eaꞌ Jisas naoꞌwa alipumi ananimi 12-pelaim naꞌipam naꞌi, “Pemeꞌ, deiꞌ afaꞌ eaꞌ ondowasaꞌ Jerusalem. Ama basef ifimba hiafi amom profet fowaꞌ mandaꞌef fagail buki fagaꞌi aeꞌ ataga epen egefaꞌ alop epesi fetaga alihif fendawalap hiꞌigalef.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Atiasi amom mondaꞌe efeꞌma anis epes sogolalama Godi. Eaꞌ sondaꞌ waꞌap sondaꞌe findiwae sehe sondaꞌme waf awafi sisisiꞌwafe
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 a sopopagahowe sehe egaꞌ. Ama nimaguf bif hiꞌilif, ama anef fegafeꞌma wanifi, owaꞌ, aꞌ itanima esafel wapani.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Apaꞌ amom alipumi ananimi ina mogawa basef ifimba, owaꞌ. Basef kofagefa fagaꞌias ataꞌ fandambahoꞌma amom, eaꞌ ina ukup pandandaꞌmas andeandeꞌma hiahawes Jisas naꞌi nondaꞌasi, owaꞌatin.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Jisas nafeꞌ nataga felefeleꞌma anambel wambel Jeriko, eaꞌ anona aman naep pagasoꞌanai nape ufiaꞌw waꞌakw dawalegef nandailasa gwaꞌaisi moni mais.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Owaꞌ nameꞌ esis hiasi safiꞌi sikilaꞌana safeꞌ, nahaliꞌas naꞌi, “Esis sandaꞌ main notaga?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Eaꞌ saꞌipana saꞌi, “Jisas Nasaretinai anamba deiꞌ nafiꞌi nikilaꞌena nafeꞌ.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Eaꞌ nofalana naꞌi, “Jisas, inaꞌ Devit akunamana, niti aeꞌ owahipiwi!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Epes isimba saliꞌ sagafiꞌi sinifalona naꞌamba saꞌi, “Inaꞌ sopama malogol!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Eaꞌ Jisas nafiꞌi nalutu naꞌipas naꞌi, “Daꞌana nifiꞌmai aeꞌ.”
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Inaꞌ naꞌi aeꞌ endaꞌmena main?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Naep ineꞌipi piti. Inaꞌ nahapifa aeꞌ banagena. Isimba atis deiꞌ nataga boꞌwena wapani.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Eaꞌ kwafalis atis naep apatiana andeandeꞌ, nagiꞌma Jisas nafeꞌ ufiaꞌw nasaꞌma agol Godi. Eaꞌ esis amam nematawa sati isimba sasaꞌma agol Godi wapani.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.