Lucas 15

Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Epes hiasi saloma anom amam mandaꞌ waf awafi mogofaꞌ takisi saloma anis epes sandaꞌ waf awafii safiꞌi felefeleꞌma Jisas sameꞌ basefa ananifi.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Eaꞌ anom dembami Farisi maloma amom dembami magawalipasa muꞌuli Godi mandaꞌ megahahama anen maꞌi, “Aman anamba nandaloma epes isimba sandaꞌ waf awafii nofalas alipisi nalomas nandaꞌ gwaꞌaisi.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Owaꞌ Jisas nasoꞌama basef ifimba waminif atin naꞌipam naꞌi,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Iꞌi anona aman ipeꞌinai numafi anop sipsip 100-pelaip ama anop atotop higililap, aman anamba ataꞌ nokwaha sipsip apamba 99-pelaip pulutu peaꞌ gwaꞌaisi anagon, anen ataꞌ nefeꞌ nolaꞌ nolaoma anona higilagalanai. Nolaomana nafeꞌ nafeꞌ natolona nasaꞌmana
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 nowandefana ikaf ananifi, sonahanamana nofaꞌana nafiꞌi.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Nafiꞌi nataga ipat ananitai, nofalai esis alipisi ananisi saloma esis anen wambel atembel sandakolas atogon. Eaꞌ naꞌipas naꞌi, ‘Ipaꞌ pendagala peloma aeꞌ! Anona sipsip aeꞌanai higilalana, owaꞌ aeꞌ afaꞌ elaomana itanima ifaꞌanai eaꞌ.’”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Deiꞌ Jisas naꞌipas naꞌi, “Aeꞌ aꞌipipa eaꞌ naꞌamba atina esis amam nematawa sagape heveni sandagala kwasakwasala ma epes isimba 99-pelais amboꞌwes, ina sandaꞌ waf awafi ma sotanima sogambema nelelemb, owaꞌ. Apaꞌ iꞌi anin epen nendaꞌ waf awafii niꞌi negambema nembel, atiasi esis sagape heveni sondagala aꞌowaꞌ ma anin.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Iꞌi anoꞌw nemataꞌw anin moni ilifunamain siliva anin atitin higiligalan, atiasi kondaꞌ maina kolaoman kogatilin? Akoꞌw kokata lam kombehagon ipat nomon kolaoman andeandeꞌ hiꞌilagon kofeꞌ kofeꞌ ma kogatilin.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Akoꞌw kwatilin eaꞌ, kofala esis alipisi wambel akwaꞌumbili sondakolasi eaꞌ kwiꞌipas kwiꞌi, ‘Ipaꞌ pendagala peloma aeꞌ! Anin moni aeꞌani higilalan, owaꞌ deiꞌ elaoman afeꞌ atilin itanima ifaꞌani eaꞌ.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Deiꞌ aeꞌ aꞌipipa eaꞌ naꞌamba atin siꞌi amom ensel Godi sonogahama anin epen nandaꞌ waf awafii nembema nembel negafeꞌma God.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Eaꞌ Jisas naꞌipam wapani naꞌi, “Anona aman nogaopana biam.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Aonama nafeꞌ naꞌipa ahamana ananinai naꞌi, ‘Ahame, aeꞌ okom mapoma otamba mais hiahawes afaꞌ ogafaꞌasi ma nemaf inaꞌ negagaꞌ. Deiꞌ aeꞌ aꞌi efaꞌ duꞌwanis aeꞌasi. Inaꞌ niwalis biafis newalogamafas afaꞌ biafa. Aeꞌ aꞌi inaꞌ neseꞌeas deiꞌ.’
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Eaꞌ aꞌi owaꞌ main, ina ataꞌ nogota laota aonama nakolasa hiahawes hiasi ananisi nafeꞌ napani anambel wambel lauguni eaꞌ nalalamona hiahaom hiami ananimi ma waf naninani aunai anen nagiꞌma okom ananimi maꞌiama nandaꞌami. Eaꞌ otamba ananimbai hiꞌalamba ma waf awafi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Anen nandaꞌ otamba ananimbai ma hiꞌalamba, aꞌi owaꞌ main, nogota nolom luꞌunai nagahasatama nataga itap apamba hiagoma hiꞌalagon. Eaꞌ anen hiahawes akana nape wahifina.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Anen nafeꞌ nandaꞌ maola anona aman itap apambainai. Aman anamba nasapaꞌana nafeꞌ itap ananipi ma nugumafi bogof ananigufi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Bogof afamba faꞌ saꞌutip lawahip, eaꞌ anen wapani naꞌi neaꞌ saꞌutip ipimba ma opaf ananifi. Anen ina anis sasoꞌana gwaꞌaisi, owaꞌ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Aꞌi owaꞌ main, okom ananimi mogawa andeandeꞌ eaꞌ naꞌias naꞌi, ‘Amam hiami mandaꞌ maola ahame aeꞌanai amom gwaꞌaisi hiasi aꞌowaꞌ. Apaꞌ aeꞌ ape naꞌaꞌe ameꞌaga endilisi ma nolomagahe.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Hapaimi, aeꞌ atiasi esafel efeꞌma ahame aeꞌanai. Eaꞌ iꞌipana iꞌi, “Ahame, aeꞌ andaꞌ waf awafi ma God inaꞌ wapani.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Deiꞌ aeꞌ ina aman buꞌuwai ma inaꞌ negefala aeꞌ nogamena ineꞌiwai, owaꞌ. Inaꞌ nendaꞌe epe siꞌi anona nandaꞌmena maoli.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Eaꞌ nosafel nafeꞌma ahamana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Eaꞌ nogamana naꞌipana naꞌi, ‘Ahame, aeꞌ eaꞌ andaꞌ waf awafi ma God inaꞌ wapani. Aeꞌ ina ataꞌ aman buꞌuwai ma inaꞌ negefala aeꞌ nigaꞌi nogamena ineꞌiwai, owaꞌatin.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Owaꞌ ahamana naꞌipa amom mandaꞌ maola anini naꞌi, ‘Ipaꞌ faꞌai lowaf fasifi laufi namifi aeꞌafi pefaꞌaf pifiꞌi ulal pewahoꞌmanaf anen. Eaꞌ pelamana anin ring faf ananifi, pelamana su boꞌwagah ananigahi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Faꞌai bulmakau noganai anamba luꞌunai gigititiꞌi pehana ma apaꞌ meaꞌana mondagalamana.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Deiꞌ main, nogame anamba aeꞌanai dolomana siꞌi nagagaꞌ eaꞌi, owaꞌ deiꞌ ambal lapaona wapani. Anen higilalana eaꞌ, apaꞌ deiꞌ owaꞌ matolona wapani.’
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Apaꞌ nogamana ananinai dembinai naili aof. Ama main, anen nafiꞌi nataga felefeleꞌma ipat, owaꞌ nameꞌ amalemba sandaꞌ musik sagalemb.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 “Eaꞌ nofala anona nandaꞌ maoli nahaliꞌana naꞌi, ‘Esis sandaꞌ main?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 “Eaꞌ anen nandaꞌ maoli naꞌipana naꞌi, ‘Owamena ineꞌinai notanima nafiꞌi, eaꞌ ahamena ineꞌinai nandagalamana, naꞌamba deiꞌ naha anona bulmakau luꞌunai. Deiꞌ main, anen notanimai ina ataꞌ nape aona, owaꞌ. Nape andeandeꞌ.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Owaꞌ nogamana ananinai dembinai okom numbutim eaꞌ nandaiwaꞌma nogawis nomon. Eaꞌ ahamana nawisi andoꞌ naꞌipana dindina nogawis nomon, apaꞌ owaꞌ.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Anen nagwamana basef ahamana naꞌi, ‘Afagof hiagufi aeꞌ ahapila maol ineꞌini siꞌi agol ake andaꞌ maol dowafi. Aeꞌ ina esambala basef muꞌuli ineꞌini anef atetef, owaꞌ. Apaꞌ inaꞌ owaꞌ neseꞌe anin mae saꞌwini dowaf siꞌi meme nogani ma endagala eloma alipisi aeꞌasia, owaꞌatin.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Apaꞌ awani anamba ineꞌinai anen nalalamona hiahaom hiami ineꞌimi eaꞌ ma awo nematawa gembaiwai. Eaꞌ deiꞌ notanimai, inaꞌ okom mapomana deiꞌ nahamana bulmakau anamba anen.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Eaꞌ ahamana naꞌipana naꞌi, ‘Nogame, dondol lifilafi afaꞌ biafa wagape atogini. Eaꞌ hiahawes aeꞌasi isimba ineꞌisi atis.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Apaꞌ deiꞌ afaꞌ ondagala, eaꞌ nelelemb afaꞌilimbi boꞌwalemb. Deiꞌ main, owamena anamba ineꞌinai fowaꞌ nafeꞌ lauguni siꞌi nagagaꞌi, owaꞌ deiꞌ nafiꞌi nataga ambal lapaona wapani. Anen higilagalanai, owaꞌ deiꞌ afaꞌ watolona wapani.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.