Lucas 15

Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Epes hiasi saloma anom amam mandaꞌ waf awafi mogofaꞌ takisi saloma anis epes sandaꞌ waf awafii safiꞌi felefeleꞌma Jisas sameꞌ basefa ananifi.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Eaꞌ anom dembami Farisi maloma amom dembami magawalipasa muꞌuli Godi mandaꞌ megahahama anen maꞌi, “Aman anamba nandaloma epes isimba sandaꞌ waf awafii nofalas alipisi nalomas nandaꞌ gwaꞌaisi.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Owaꞌ Jisas nasoꞌama basef ifimba waminif atin naꞌipam naꞌi,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Iꞌi anona aman ipeꞌinai numafi anop sipsip 100-pelaip ama anop atotop higililap, aman anamba ataꞌ nokwaha sipsip apamba 99-pelaip pulutu peaꞌ gwaꞌaisi anagon, anen ataꞌ nefeꞌ nolaꞌ nolaoma anona higilagalanai. Nolaomana nafeꞌ nafeꞌ natolona nasaꞌmana
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 nowandefana ikaf ananifi, sonahanamana nofaꞌana nafiꞌi.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Nafiꞌi nataga ipat ananitai, nofalai esis alipisi ananisi saloma esis anen wambel atembel sandakolas atogon. Eaꞌ naꞌipas naꞌi, ‘Ipaꞌ pendagala peloma aeꞌ! Anona sipsip aeꞌanai higilalana, owaꞌ aeꞌ afaꞌ elaomana itanima ifaꞌanai eaꞌ.’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Deiꞌ Jisas naꞌipas naꞌi, “Aeꞌ aꞌipipa eaꞌ naꞌamba atina esis amam nematawa sagape heveni sandagala kwasakwasala ma epes isimba 99-pelais amboꞌwes, ina sandaꞌ waf awafi ma sotanima sogambema nelelemb, owaꞌ. Apaꞌ iꞌi anin epen nendaꞌ waf awafii niꞌi negambema nembel, atiasi esis sagape heveni sondagala aꞌowaꞌ ma anin.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Iꞌi anoꞌw nemataꞌw anin moni ilifunamain siliva anin atitin higiligalan, atiasi kondaꞌ maina kolaoman kogatilin? Akoꞌw kokata lam kombehagon ipat nomon kolaoman andeandeꞌ hiꞌilagon kofeꞌ kofeꞌ ma kogatilin.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Akoꞌw kwatilin eaꞌ, kofala esis alipisi wambel akwaꞌumbili sondakolasi eaꞌ kwiꞌipas kwiꞌi, ‘Ipaꞌ pendagala peloma aeꞌ! Anin moni aeꞌani higilalan, owaꞌ deiꞌ elaoman afeꞌ atilin itanima ifaꞌani eaꞌ.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Deiꞌ aeꞌ aꞌipipa eaꞌ naꞌamba atin siꞌi amom ensel Godi sonogahama anin epen nandaꞌ waf awafii nembema nembel negafeꞌma God.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Eaꞌ Jisas naꞌipam wapani naꞌi, “Anona aman nogaopana biam.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Aonama nafeꞌ naꞌipa ahamana ananinai naꞌi, ‘Ahame, aeꞌ okom mapoma otamba mais hiahawes afaꞌ ogafaꞌasi ma nemaf inaꞌ negagaꞌ. Deiꞌ aeꞌ aꞌi efaꞌ duꞌwanis aeꞌasi. Inaꞌ niwalis biafis newalogamafas afaꞌ biafa. Aeꞌ aꞌi inaꞌ neseꞌeas deiꞌ.’
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Eaꞌ aꞌi owaꞌ main, ina ataꞌ nogota laota aonama nakolasa hiahawes hiasi ananisi nafeꞌ napani anambel wambel lauguni eaꞌ nalalamona hiahaom hiami ananimi ma waf naninani aunai anen nagiꞌma okom ananimi maꞌiama nandaꞌami. Eaꞌ otamba ananimbai hiꞌalamba ma waf awafi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Anen nandaꞌ otamba ananimbai ma hiꞌalamba, aꞌi owaꞌ main, nogota nolom luꞌunai nagahasatama nataga itap apamba hiagoma hiꞌalagon. Eaꞌ anen hiahawes akana nape wahifina.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Anen nafeꞌ nandaꞌ maola anona aman itap apambainai. Aman anamba nasapaꞌana nafeꞌ itap ananipi ma nugumafi bogof ananigufi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Bogof afamba faꞌ saꞌutip lawahip, eaꞌ anen wapani naꞌi neaꞌ saꞌutip ipimba ma opaf ananifi. Anen ina anis sasoꞌana gwaꞌaisi, owaꞌ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Aꞌi owaꞌ main, okom ananimi mogawa andeandeꞌ eaꞌ naꞌias naꞌi, ‘Amam hiami mandaꞌ maola ahame aeꞌanai amom gwaꞌaisi hiasi aꞌowaꞌ. Apaꞌ aeꞌ ape naꞌaꞌe ameꞌaga endilisi ma nolomagahe.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Hapaimi, aeꞌ atiasi esafel efeꞌma ahame aeꞌanai. Eaꞌ iꞌipana iꞌi, “Ahame, aeꞌ andaꞌ waf awafi ma God inaꞌ wapani.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Deiꞌ aeꞌ ina aman buꞌuwai ma inaꞌ negefala aeꞌ nogamena ineꞌiwai, owaꞌ. Inaꞌ nendaꞌe epe siꞌi anona nandaꞌmena maoli.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Eaꞌ nosafel nafeꞌma ahamana.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Eaꞌ nogamana naꞌipana naꞌi, ‘Ahame, aeꞌ eaꞌ andaꞌ waf awafi ma God inaꞌ wapani. Aeꞌ ina ataꞌ aman buꞌuwai ma inaꞌ negefala aeꞌ nigaꞌi nogamena ineꞌiwai, owaꞌatin.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Owaꞌ ahamana naꞌipa amom mandaꞌ maola anini naꞌi, ‘Ipaꞌ faꞌai lowaf fasifi laufi namifi aeꞌafi pefaꞌaf pifiꞌi ulal pewahoꞌmanaf anen. Eaꞌ pelamana anin ring faf ananifi, pelamana su boꞌwagah ananigahi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Faꞌai bulmakau noganai anamba luꞌunai gigititiꞌi pehana ma apaꞌ meaꞌana mondagalamana.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Deiꞌ main, nogame anamba aeꞌanai dolomana siꞌi nagagaꞌ eaꞌi, owaꞌ deiꞌ ambal lapaona wapani. Anen higilalana eaꞌ, apaꞌ deiꞌ owaꞌ matolona wapani.’
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Apaꞌ nogamana ananinai dembinai naili aof. Ama main, anen nafiꞌi nataga felefeleꞌma ipat, owaꞌ nameꞌ amalemba sandaꞌ musik sagalemb.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 “Eaꞌ nofala anona nandaꞌ maoli nahaliꞌana naꞌi, ‘Esis sandaꞌ main?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Eaꞌ anen nandaꞌ maoli naꞌipana naꞌi, ‘Owamena ineꞌinai notanima nafiꞌi, eaꞌ ahamena ineꞌinai nandagalamana, naꞌamba deiꞌ naha anona bulmakau luꞌunai. Deiꞌ main, anen notanimai ina ataꞌ nape aona, owaꞌ. Nape andeandeꞌ.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Owaꞌ nogamana ananinai dembinai okom numbutim eaꞌ nandaiwaꞌma nogawis nomon. Eaꞌ ahamana nawisi andoꞌ naꞌipana dindina nogawis nomon, apaꞌ owaꞌ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Anen nagwamana basef ahamana naꞌi, ‘Afagof hiagufi aeꞌ ahapila maol ineꞌini siꞌi agol ake andaꞌ maol dowafi. Aeꞌ ina esambala basef muꞌuli ineꞌini anef atetef, owaꞌ. Apaꞌ inaꞌ owaꞌ neseꞌe anin mae saꞌwini dowaf siꞌi meme nogani ma endagala eloma alipisi aeꞌasia, owaꞌatin.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Apaꞌ awani anamba ineꞌinai anen nalalamona hiahaom hiami ineꞌimi eaꞌ ma awo nematawa gembaiwai. Eaꞌ deiꞌ notanimai, inaꞌ okom mapomana deiꞌ nahamana bulmakau anamba anen.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Eaꞌ ahamana naꞌipana naꞌi, ‘Nogame, dondol lifilafi afaꞌ biafa wagape atogini. Eaꞌ hiahawes aeꞌasi isimba ineꞌisi atis.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Apaꞌ deiꞌ afaꞌ ondagala, eaꞌ nelelemb afaꞌilimbi boꞌwalemb. Deiꞌ main, owamena anamba ineꞌinai fowaꞌ nafeꞌ lauguni siꞌi nagagaꞌi, owaꞌ deiꞌ nafiꞌi nataga ambal lapaona wapani. Anen higilagalanai, owaꞌ deiꞌ afaꞌ watolona wapani.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.