João 4
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs BKJ
1 Nemaf afamba amom Farisi dembami Judai mameꞌ anif basef naꞌamba faꞌi, “Jisas napisiꞌ alipisi hiasi nikilaꞌ isimba Jon nagapisiꞌasi.”
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Apaꞌ Jisas ina napisiꞌas, owaꞌ. Amom alipumi ananimi atom mapisiꞌas.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Jisas eaꞌ nogawa amom Farisi mameꞌ basef ifimba. Eaꞌ anen nakwaha itap apamba Judia notanima nafeꞌ itap luꞌupa Galili wapani.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ufiaꞌw akwamba anen nailaꞌw nagafiꞌi, kwafeꞌ laꞌafena itap luꞌupa Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Eaꞌ nafeꞌ nataga anambel wambel nagape Samariai taun inimba agiligima saꞌi Sikar. Anamba nape felefeleꞌma Jekop fowaꞌ nagasoꞌanap nogamana ananinai Josepa.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ifata sogola embelatai fowaꞌ Jekop nagandowatai tape wambel ambalemba. Nogota atamba nemaf awin nandasapaꞌ. Jisas nafiꞌi laogon naꞌamba napoma nomaꞌw ifata atamba sagaꞌ embela.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Eaꞌ anoꞌw nemataꞌw Samariaiꞌwi kwafiꞌi kwaꞌi kola embel, owaꞌ Jisas natoloꞌw aꞌ nahaliꞌakwa kogasoꞌana anambel embel.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Apaꞌ alipumi ananimi mafeꞌ wambel luꞌwambili ma mogatalai gwaꞌaisi.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Eaꞌ nemataꞌw akwamba kwaꞌipana kwaꞌi, “Inaꞌ Judainai, ina apaꞌ atepa, owaꞌatin. Aeꞌ nemataꞌw Samariaiwai. Deiꞌ maina inaꞌ nagahaliꞌima embel, ‘Isiꞌina embel negaꞌ embel?’”
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Eaꞌ Jisas nagwamaꞌwa basef akoꞌw naꞌi, “Iꞌi inaꞌ okom mopaina ma negawa anin mae fasifasini God naꞌi nogasiꞌinaniai, inaꞌ aꞌ negawa aman anamba nagahaliꞌinai ma embeli, inaꞌ nihaliꞌanama anambel embel ambal namili lagapaimbeli anen aꞌ neseꞌenambel.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Aman Dembinai, ifata anaꞌe launai nowala gani awin. Inaꞌ baket akena ma negela embel. Deiꞌ inaꞌ nilai embel ambalemba ambal namili lagapaimbeli anima?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Akunamapa apeꞌinai Jekop naꞌ embelata naoꞌwa nogaopana ananisi saloma mafis bulmakau sipsip maim asasimi saꞌambelata. Deiꞌ eaꞌ nakwahota tapoma apaꞌ. Aꞌi inaꞌ nikilaꞌ anen ama negeseꞌapa embel ambal namili lagapaimbeli?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisas nagwamaꞌwa basef naꞌi, “Epes mamahisa sogaꞌ embel ambalembai, bola iap peseꞌas wapani.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Apaꞌ epen ami negaꞌ embel ambalemba aeꞌ aꞌi igasoꞌanambeli, anin ina atiasi iap peseꞌan wapani ma nimaguf hiafi dondol negape, owaꞌatin. Embel ambalemba aeꞌ agasoꞌanambeli atiasi begataga siꞌi embel bagataga dowafi bambul atapimbel bagapani ma nomon opaf ananifi nefaꞌ ambal namili negape andeandeꞌ lifilafi.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, inaꞌ seꞌe embel ambalemba ma aeꞌ ina ataꞌ iap peseꞌe itanima ifiꞌi naꞌa ma egela embel wapani, owaꞌ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Inaꞌ foꞌo falai waulunamena niliꞌ eaꞌ pitanima pifiꞌi naꞌa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Eaꞌ kwagwamana basef kwaꞌi, “Aeꞌ aman ake.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Deiꞌ main? Inaꞌ fowaꞌ amam ineꞌimi wanom biam. Apaꞌ aman anamba deiꞌ inaꞌ nape nagalomanai anamba ina aman ineꞌinai, owaꞌ. Basef ifimba ineꞌifi endilisifi.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 — ausente —
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 — ausente —
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Nemataꞌw, inaꞌ nindahapifa aeꞌ. Anef nemaf fegataga ipaꞌ ina atiasi pefeꞌ pendaꞌ lotuma Ahame halafuta atamba, a pendaꞌ lotumana Jerusalem atogon, owaꞌatin.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ipaꞌ pandaꞌ lotuma hiahawes ipaꞌ owaꞌ pegegawasia. Apaꞌ Juda mandaꞌ lotuma hiahawes apaꞌ mogogawasi. Basef kofagefa ma apaꞌ mandaꞌ lotu ifimba. God nowambilai amam nematawa ma nogakwaha waf awafi esis sandaꞌafi, amamba matagama apaꞌ Juda atepa.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Nemaf afamba faꞌi figatagai, deiꞌ fataga eaꞌ ma amam nematawa mamahisa sandaꞌ lotu endilisii aꞌ sondandaꞌ lotuma Ahamapa Goda Ambal buꞌunai ananinai noloma waf buꞌwafi endilisifi. Anen nowandoꞌma amam nematawa naꞌambaisi ma sondaꞌ lotumana.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 God anen ambal. Naꞌamba amam nematawa mamahisa siꞌi sondaꞌ lotumana endilisii, esis aꞌ sondandaꞌ lotumana andeandeꞌma ukup peloma ambagof asasimi ma waf endilisifi.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nemataꞌw akwamba kwagwamana basef kwaꞌi, “Aeꞌ egawa aman anamba Mesaia sofalana sagaꞌi Kraisi, God nandandepana nosapaꞌana nugafiꞌii. Afamba anen nugafiꞌi, nowalapam niꞌipapa hiahaom hiami.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Aeꞌ eaꞌ maꞌuwi, deiꞌ aꞌi alomena.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Anen naꞌipa akoꞌw naꞌamba, owaꞌ alipumi ananimi motanima mafiꞌi. Eaꞌ amom aꞌ nomonas hiahawesa anen naloma nemataꞌw akwamba nalutu nagaꞌi. Apaꞌ amom ina anona nahaliꞌana naꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefaꞌ main? Ama deiꞌ nalomaꞌw nagaꞌi?” Owaꞌ.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ama main, nemataꞌw akwamba kwaꞌwaha baket kogola embelatai taꞌoh, kotanima kwafeꞌ taun wambel luꞌwambili. Eaꞌ kwaꞌipa esis kwaꞌi,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Ipaꞌ pifiꞌi piti anona aman nawalapai hiahaom hiami fowaꞌ aeꞌ andaꞌami naꞌipiam hiꞌalam. Anen Krais aꞌamon?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 sakwaha wambel safiꞌi sati Jisas.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Owaꞌ alipumi ananimi maꞌipana dindinip maꞌi, “Inaꞌ ataꞌ neaꞌ gwaꞌaisi.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Owaꞌ anen naꞌipam naꞌi, “Aeꞌ anis gwaꞌaisi saꞌoh, isimba ipaꞌ owaꞌ pegawasa.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Eaꞌ alipumi ananimi atom mape manifas maꞌi, “Aꞌ anis sofaꞌmanai anis gwaꞌaisi aꞌa?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Ama main Jisas nawalapef naꞌipam naꞌi, “Gwaꞌaisi aeꞌasi isimba. God nasapaꞌe afiꞌi. Deiꞌ aeꞌ aꞌi indaila okom ananimi atom endaꞌ maol ananini atin efeꞌ imbifan hiꞌindalan. Maol inimba siꞌi gwaꞌaisi aeꞌasi.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ipaꞌ pagaꞌias paꞌi, aomb biambibiamb ataꞌ bape ma nogota atamba gwaꞌaisi sogaofatai togataga. Apaꞌ deiꞌ aeꞌ aꞌipipa, ipaꞌ ataꞌ saꞌma naep petologon aof tulif. Gwaꞌaimi maof eaꞌ ma sogalaꞌam.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Epen ami negalaꞌ gwaꞌaisii, anin nefaꞌ otamba ma maol inimba nandaꞌani. Eaꞌ nakolasa gwaꞌaisi isimba ambal namili lagapaisi sogape lifilafi. Eaꞌ epes isimba sagawasi saloma anis daias sagalaꞌasi sokolata sondagala atin.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Naꞌamba deiꞌ basef gawaifi ifimba afataga endilisifi atif, ‘Anin epen nawasogon aof afamba, eaꞌ anin daian nafeꞌ nalaꞌas.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Aeꞌ asapaꞌ ipaꞌ pafeꞌma pegalaꞌi gwaꞌaisi aof afamba fowaꞌ ipaꞌ owaꞌ pendaꞌ maolanafia. Anis epes sandaꞌ maola aof afamba, eaꞌ ipaꞌ pefaꞌ gwaꞌaisi dowafa esis daias sandaꞌas sagawasi.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Akoꞌw dokoꞌ kwaꞌi Jisas nawalapa hiahaom akoꞌw fowaꞌ kwandaꞌami, nawalapam naꞌipaꞌwam alihim. Eaꞌ esis Samaria amam nematawa hiasi sagape taun inimbai sameꞌ basefa akoꞌw asahapifana.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Eaꞌ esis safiꞌmai anen sahaliꞌana dindinip saꞌi ataꞌ nope nogaloma esis. Eaꞌ napani nimaguf bif nalomas wambel ambalemba.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Eaꞌ epes hiasi wapani wambel ambalembaisi sameꞌ basef ananifi sahapilif.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Eaꞌ saꞌipa akoꞌw saꞌi, “Deiꞌ apaꞌ ina mameꞌ basef ineꞌifi atif mahapilif, owaꞌatin. Apaꞌ mameꞌ basef aman anambai aꞌ mogawa anen atona nowambilai amam nematawa hiasi itapasi mokwaha waf awafi asasifi sogotanimai.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nimaguf ifimba bif hiꞌalef, Jisas nakwaha wambel ambalemba aꞌ nafeꞌ itap luꞌupa Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Fowaꞌ jisas anen atona nawalapa basef naꞌif naꞌi, “Anona profet ina anagol agol gatoma gandawalapana alihigila wambel kofagama ananima, owaꞌ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Eaꞌ deiꞌ nafeꞌ nataga itap apamba Galili, eaꞌ esis asonahasa anen nagafiꞌi. Deiꞌ main, esis fowaꞌ safeꞌ Jerusalema nemaf buꞌwafi Pasovaefi eaꞌ satolom sogawa hiahaom hiami anen nandaꞌam nemaf afambai.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 — ausente —
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Iꞌi ipaꞌ hipai pigati banagami mamimami siꞌi God nandaꞌamima, ipaꞌ pihapifi. Iꞌi owaꞌ, owaꞌatin.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Eaꞌ anen nandaꞌ maola dembinai kingi naꞌipana naꞌi, “Dembinai, inaꞌ lianai kwafalis. Naꞌamba nogame aeꞌanai aꞌ nogaꞌ.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 — ausente —
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 — ausente —
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Eaꞌ nahaliꞌama nogota mamahotama nogamana ananinai nosafel boꞌona kwasakwasala. Eaꞌ maꞌi, “Nambatiꞌ awin nendembaꞌa aowas alop nifipini nakwahona eaꞌ hiꞌalan.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Eaꞌ ahama awani inimbai aꞌ nogawa nambatiꞌ nogota atamba atota Jisas naꞌipana naꞌi, “Nogamena ineꞌinai ambal lopain nepe.”
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Fowaꞌ Jisas nakwaha itap luꞌupa Judia aꞌ nafeꞌ nataga itap luꞌupa Galili, eaꞌ deiꞌ nandaꞌ ametal inimba banagani. Ametal inimba nagafeꞌma bifi nandaꞌ awani inimba boꞌwen.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.