João 4
Basef Buꞌwafi Godi (AOJ) vs ARA
1 Nemaf afamba amom Farisi dembami Judai mameꞌ anif basef naꞌamba faꞌi, “Jisas napisiꞌ alipisi hiasi nikilaꞌ isimba Jon nagapisiꞌasi.”
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Apaꞌ Jisas ina napisiꞌas, owaꞌ. Amom alipumi ananimi atom mapisiꞌas.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Jisas eaꞌ nogawa amom Farisi mameꞌ basef ifimba. Eaꞌ anen nakwaha itap apamba Judia notanima nafeꞌ itap luꞌupa Galili wapani.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ufiaꞌw akwamba anen nailaꞌw nagafiꞌi, kwafeꞌ laꞌafena itap luꞌupa Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Eaꞌ nafeꞌ nataga anambel wambel nagape Samariai taun inimba agiligima saꞌi Sikar. Anamba nape felefeleꞌma Jekop fowaꞌ nagasoꞌanap nogamana ananinai Josepa.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ifata sogola embelatai fowaꞌ Jekop nagandowatai tape wambel ambalemba. Nogota atamba nemaf awin nandasapaꞌ. Jisas nafiꞌi laogon naꞌamba napoma nomaꞌw ifata atamba sagaꞌ embela.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Eaꞌ anoꞌw nemataꞌw Samariaiꞌwi kwafiꞌi kwaꞌi kola embel, owaꞌ Jisas natoloꞌw aꞌ nahaliꞌakwa kogasoꞌana anambel embel.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Apaꞌ alipumi ananimi mafeꞌ wambel luꞌwambili ma mogatalai gwaꞌaisi.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Eaꞌ nemataꞌw akwamba kwaꞌipana kwaꞌi, “Inaꞌ Judainai, ina apaꞌ atepa, owaꞌatin. Aeꞌ nemataꞌw Samariaiwai. Deiꞌ maina inaꞌ nagahaliꞌima embel, ‘Isiꞌina embel negaꞌ embel?’”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Eaꞌ Jisas nagwamaꞌwa basef akoꞌw naꞌi, “Iꞌi inaꞌ okom mopaina ma negawa anin mae fasifasini God naꞌi nogasiꞌinaniai, inaꞌ aꞌ negawa aman anamba nagahaliꞌinai ma embeli, inaꞌ nihaliꞌanama anambel embel ambal namili lagapaimbeli anen aꞌ neseꞌenambel.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Aman Dembinai, ifata anaꞌe launai nowala gani awin. Inaꞌ baket akena ma negela embel. Deiꞌ inaꞌ nilai embel ambalemba ambal namili lagapaimbeli anima?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Akunamapa apeꞌinai Jekop naꞌ embelata naoꞌwa nogaopana ananisi saloma mafis bulmakau sipsip maim asasimi saꞌambelata. Deiꞌ eaꞌ nakwahota tapoma apaꞌ. Aꞌi inaꞌ nikilaꞌ anen ama negeseꞌapa embel ambal namili lagapaimbeli?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Jisas nagwamaꞌwa basef naꞌi, “Epes mamahisa sogaꞌ embel ambalembai, bola iap peseꞌas wapani.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Apaꞌ epen ami negaꞌ embel ambalemba aeꞌ aꞌi igasoꞌanambeli, anin ina atiasi iap peseꞌan wapani ma nimaguf hiafi dondol negape, owaꞌatin. Embel ambalemba aeꞌ agasoꞌanambeli atiasi begataga siꞌi embel bagataga dowafi bambul atapimbel bagapani ma nomon opaf ananifi nefaꞌ ambal namili negape andeandeꞌ lifilafi.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Eaꞌ kwaꞌipana kwaꞌi, “Dembinai, inaꞌ seꞌe embel ambalemba ma aeꞌ ina ataꞌ iap peseꞌe itanima ifiꞌi naꞌa ma egela embel wapani, owaꞌ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Inaꞌ foꞌo falai waulunamena niliꞌ eaꞌ pitanima pifiꞌi naꞌa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Eaꞌ kwagwamana basef kwaꞌi, “Aeꞌ aman ake.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Deiꞌ main? Inaꞌ fowaꞌ amam ineꞌimi wanom biam. Apaꞌ aman anamba deiꞌ inaꞌ nape nagalomanai anamba ina aman ineꞌinai, owaꞌ. Basef ifimba ineꞌifi endilisifi.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 — ausente —
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 — ausente —
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Nemataꞌw, inaꞌ nindahapifa aeꞌ. Anef nemaf fegataga ipaꞌ ina atiasi pefeꞌ pendaꞌ lotuma Ahame halafuta atamba, a pendaꞌ lotumana Jerusalem atogon, owaꞌatin.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ipaꞌ pandaꞌ lotuma hiahawes ipaꞌ owaꞌ pegegawasia. Apaꞌ Juda mandaꞌ lotuma hiahawes apaꞌ mogogawasi. Basef kofagefa ma apaꞌ mandaꞌ lotu ifimba. God nowambilai amam nematawa ma nogakwaha waf awafi esis sandaꞌafi, amamba matagama apaꞌ Juda atepa.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nemaf afamba faꞌi figatagai, deiꞌ fataga eaꞌ ma amam nematawa mamahisa sandaꞌ lotu endilisii aꞌ sondandaꞌ lotuma Ahamapa Goda Ambal buꞌunai ananinai noloma waf buꞌwafi endilisifi. Anen nowandoꞌma amam nematawa naꞌambaisi ma sondaꞌ lotumana.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 God anen ambal. Naꞌamba amam nematawa mamahisa siꞌi sondaꞌ lotumana endilisii, esis aꞌ sondandaꞌ lotumana andeandeꞌma ukup peloma ambagof asasimi ma waf endilisifi.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Nemataꞌw akwamba kwagwamana basef kwaꞌi, “Aeꞌ egawa aman anamba Mesaia sofalana sagaꞌi Kraisi, God nandandepana nosapaꞌana nugafiꞌii. Afamba anen nugafiꞌi, nowalapam niꞌipapa hiahaom hiami.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Eaꞌ Jisas naꞌipaꞌw naꞌi, “Aeꞌ eaꞌ maꞌuwi, deiꞌ aꞌi alomena.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Anen naꞌipa akoꞌw naꞌamba, owaꞌ alipumi ananimi motanima mafiꞌi. Eaꞌ amom aꞌ nomonas hiahawesa anen naloma nemataꞌw akwamba nalutu nagaꞌi. Apaꞌ amom ina anona nahaliꞌana naꞌi, “Inaꞌ naꞌi nefaꞌ main? Ama deiꞌ nalomaꞌw nagaꞌi?” Owaꞌ.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ama main, nemataꞌw akwamba kwaꞌwaha baket kogola embelatai taꞌoh, kotanima kwafeꞌ taun wambel luꞌwambili. Eaꞌ kwaꞌipa esis kwaꞌi,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ipaꞌ pifiꞌi piti anona aman nawalapai hiahaom hiami fowaꞌ aeꞌ andaꞌami naꞌipiam hiꞌalam. Anen Krais aꞌamon?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 sakwaha wambel safiꞌi sati Jisas.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Owaꞌ alipumi ananimi maꞌipana dindinip maꞌi, “Inaꞌ ataꞌ neaꞌ gwaꞌaisi.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Owaꞌ anen naꞌipam naꞌi, “Aeꞌ anis gwaꞌaisi saꞌoh, isimba ipaꞌ owaꞌ pegawasa.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Eaꞌ alipumi ananimi atom mape manifas maꞌi, “Aꞌ anis sofaꞌmanai anis gwaꞌaisi aꞌa?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ama main Jisas nawalapef naꞌipam naꞌi, “Gwaꞌaisi aeꞌasi isimba. God nasapaꞌe afiꞌi. Deiꞌ aeꞌ aꞌi indaila okom ananimi atom endaꞌ maol ananini atin efeꞌ imbifan hiꞌindalan. Maol inimba siꞌi gwaꞌaisi aeꞌasi.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ipaꞌ pagaꞌias paꞌi, aomb biambibiamb ataꞌ bape ma nogota atamba gwaꞌaisi sogaofatai togataga. Apaꞌ deiꞌ aeꞌ aꞌipipa, ipaꞌ ataꞌ saꞌma naep petologon aof tulif. Gwaꞌaimi maof eaꞌ ma sogalaꞌam.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Epen ami negalaꞌ gwaꞌaisii, anin nefaꞌ otamba ma maol inimba nandaꞌani. Eaꞌ nakolasa gwaꞌaisi isimba ambal namili lagapaisi sogape lifilafi. Eaꞌ epes isimba sagawasi saloma anis daias sagalaꞌasi sokolata sondagala atin.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Naꞌamba deiꞌ basef gawaifi ifimba afataga endilisifi atif, ‘Anin epen nawasogon aof afamba, eaꞌ anin daian nafeꞌ nalaꞌas.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Aeꞌ asapaꞌ ipaꞌ pafeꞌma pegalaꞌi gwaꞌaisi aof afamba fowaꞌ ipaꞌ owaꞌ pendaꞌ maolanafia. Anis epes sandaꞌ maola aof afamba, eaꞌ ipaꞌ pefaꞌ gwaꞌaisi dowafa esis daias sandaꞌas sagawasi.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Akoꞌw dokoꞌ kwaꞌi Jisas nawalapa hiahaom akoꞌw fowaꞌ kwandaꞌami, nawalapam naꞌipaꞌwam alihim. Eaꞌ esis Samaria amam nematawa hiasi sagape taun inimbai sameꞌ basefa akoꞌw asahapifana.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Eaꞌ esis safiꞌmai anen sahaliꞌana dindinip saꞌi ataꞌ nope nogaloma esis. Eaꞌ napani nimaguf bif nalomas wambel ambalemba.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Eaꞌ epes hiasi wapani wambel ambalembaisi sameꞌ basef ananifi sahapilif.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Eaꞌ saꞌipa akoꞌw saꞌi, “Deiꞌ apaꞌ ina mameꞌ basef ineꞌifi atif mahapilif, owaꞌatin. Apaꞌ mameꞌ basef aman anambai aꞌ mogawa anen atona nowambilai amam nematawa hiasi itapasi mokwaha waf awafi asasifi sogotanimai.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nimaguf ifimba bif hiꞌalef, Jisas nakwaha wambel ambalemba aꞌ nafeꞌ itap luꞌupa Galili.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Fowaꞌ jisas anen atona nawalapa basef naꞌif naꞌi, “Anona profet ina anagol agol gatoma gandawalapana alihigila wambel kofagama ananima, owaꞌ.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Eaꞌ deiꞌ nafeꞌ nataga itap apamba Galili, eaꞌ esis asonahasa anen nagafiꞌi. Deiꞌ main, esis fowaꞌ safeꞌ Jerusalema nemaf buꞌwafi Pasovaefi eaꞌ satolom sogawa hiahaom hiami anen nandaꞌam nemaf afambai.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Eaꞌ Jisas naꞌipana naꞌi, “Iꞌi ipaꞌ hipai pigati banagami mamimami siꞌi God nandaꞌamima, ipaꞌ pihapifi. Iꞌi owaꞌ, owaꞌatin.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Eaꞌ anen nandaꞌ maola dembinai kingi naꞌipana naꞌi, “Dembinai, inaꞌ lianai kwafalis. Naꞌamba nogame aeꞌanai aꞌ nogaꞌ.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 — ausente —
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 — ausente —
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Eaꞌ nahaliꞌama nogota mamahotama nogamana ananinai nosafel boꞌona kwasakwasala. Eaꞌ maꞌi, “Nambatiꞌ awin nendembaꞌa aowas alop nifipini nakwahona eaꞌ hiꞌalan.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Eaꞌ ahama awani inimbai aꞌ nogawa nambatiꞌ nogota atamba atota Jisas naꞌipana naꞌi, “Nogamena ineꞌinai ambal lopain nepe.”
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Fowaꞌ Jisas nakwaha itap luꞌupa Judia aꞌ nafeꞌ nataga itap luꞌupa Galili, eaꞌ deiꞌ nandaꞌ ametal inimba banagani. Ametal inimba nagafeꞌma bifi nandaꞌ awani inimba boꞌwen.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.