Romanos 7

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anianman-mɔ, ɛjɔlɛ'n mɔ mɩɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n, ɛmɔ sɩ sie. Ɔ sanlɩn kɛ, ɛmɔ tɩ menian mɔ bɛ sɩ Moyizɩ mala'n. Ɛmɔ sɩ kɛ mala'n le tunmin wɔ sʋanlan mɔ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ nɩn asʋ. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ wu'n, mala'n le man tunmin kʋ́n wɔ yɩ́ sʋ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn ala y'ɔ le balasua m'ɔ ja bian'n. Mɛlɛ mɔ yɩ́ hun anyɩn wɔ sʋ'n, mala'n wɔ yɩ́ nʋn yɩ́ hun bɛ́ afian. Sɛ belenzua'n wu a, anɩn mala nnʋn man yɩ́ nʋn yɩ́ hun bɛ́ afian fɩ́ɩ́ kʋ́n.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Nan sɛ belenzua nɩn anyɩn wɔ sʋ, nán balasua nɩn anwʋn kan belenzua fʋfɔlɛ a, anɩn balasua nɩn a bɔ bian. Nan sɛ yɩ́ hun'n wu a, mala'n man yɩ́ atɩn maan ɔ ja belenzua fʋfɔlɛ. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, anɩn ɔ'a mmɔ man bian.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Anianman-mɔ, kɛ ɔ tɩ yɩ́ man ɛmɔ nɩn anɩn. Mala nɩn anyunnun an, ɛmɔ nʋn Kilisi yɛ̂ b'a wu ɔ. Ɔ man ɛmɔ nʋn mala nɩn afian a tɩ b'a kaci sʋanlan fɔfʋlɛ dɩɛ. Sʋanlan sɔ'n y'ɔ le Kilisi mɔ Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge'n. Yɩ́ dunman nun, ɔ di kɛ yɛ bɔ bala m'ɔ sɔ Nyanmɩan anyɩn.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Afɩ, daba mɔ anɩn yɛ yɔ mɔ yɛ kulo'n, ninnge ɛtɛ ɛtɛ'n mɔ mala'n wowula anwʋnnaan nɩn abʋ maan yɩ́ nyɩn bʋlʋ yɩ́ nwʋn'n, ewue ninnge yɛ̂ anɩn yɛ yɔ nɩn ɔ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Nan sian dɩɛ, y'a wu yɛ nʋn mala'n yɛ́ afian a tɩ. Ɔ man yɛ tɩ man mala'n nganga kʋ́n. Yɩ́ ti, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n man yɛ sɩn atɩn fʋfɔlɛ asʋ yɛ sʋ Nyanmɩan. Nan yɛ nzʋ man Nyanmɩan kɛ mala'n mɔ b'a hɛlɛ'n kele yɩ́ daba'n.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Asʋ mala'n tɩ like ɛtɛ ɔ? Cɛcɛ! Nan kʋsʋ mala'n y'ɔ man m'an nwun like mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ɛtɛ nɩn ɔ. Afɩ sɛ b'a ngɛlɛ man wɔ mala nɩn anun kɛ: N'ɛ man wɔ́ nyɩn bʋlʋ like a, ahan mɩn nzɩ man like'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ anyɩnbʋlʋ'n.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Nan mala nɩn a kpɛ atɩn ɔ man mɩ́n nyɩn a bʋlʋ ninnge ngacile ngacile m'an tɔ ɛtɛ nɩn anun. Afɩ sɛ mala nnʋn man nun an, ahan bɛ mmu man ɛtɛ'n like fɩ́ɩ́.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Daba mɔ anɩn mala fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ mman man mɩ́n'n, anɩn n ne ngʋan. Nan mɔ mala'n walɩ'n, ɛtɛ nɩn a tanlan asɩ bʋ wɔ mɩ́n nun ɔ'a man m'an wu.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Mala'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan'n, mɩ́n dɩɛ, ewue yɛ̂ ɔ man m'an nyan yɩ́ ɔ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛtɛ'n nanndɩ mala nɩn asʋ ɔ'a hyɩ mɩ́n ɔ'a laka mɩ́n ɔ'a hun mɩ́n.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Nan mala'n muonun tɩ nwannzan-nwannzan, nun ɛjɔlɛ'n kʋsʋ tɩ nwannzan-nwannzan, ɔ tɩ sɛsɛ ɛsɛ ɔ tɩ kpa.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Like m'ɔ tɩ kpa'n, asʋ ɔ kʋalaa kɛ ɔ man mɩn nyan ewue ɔ? Cɛcɛ! Nan sɛ m'an nyan ewue a, anɩn ɔ fi ɛtɛ'n. Afɩ ɛtɛ nɩn a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a man b'a nwun kɛ ɔ kpɩn tɩ yɩ́'n kpa bɔkɔɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ ɔ'a nanndɩ like'n m'ɔ tɩ kpa nɩn asʋ ɔ'a man m'an nyan ewue ɔ. Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ ɛtɛ'n nanndɩ mala nɩn asʋ ɔ'a hele yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ ɛtɛ sakpa nɩn anɩn.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ɛhɩ, yɛ sɩ kɛ mala'n tɩ Wawɛ nun like. Nan mɩ́n dɩɛ, n dɩ kulo sʋanlan, b'a tɔnɩn mɩ́n kɛ kanga b'a man ɛtɛ'n.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ɔ sanlɩn kɛ like muonun mɔ mɩn yɔ'n, mɩn nnwun man nun. Like mɔ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ'n, mɩn nyɔ man, nan mɔ mɩn ngulo man'n, yɛ̂ mɩn yɔ ɔ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Nan sɛ mɩn yɔ like mɔ mɩn ngulo man nɩn an, anɩn mɩn nwun yɩ́ kɛ mala'n tɩ kpa.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Mɩn nwun yɩ́ kɛ nán mɩ́n nyunnunfuu yɛ̂ mɩn yɔ like sɔ nɩn ɔ, nan ɛtɛ'n m'ɔ wɔ mɩ́n nun nɩn ɔ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Afɩ mɩn nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ mɩ́n sʋanlan baka baa'n muonun anun, nyɔlɩɛ m'ɔ tɩ kpa fɩ́ɩ́ nnʋn man nun. Mɩn kulo kɛ mɩn yɔ nyɔlɩɛ m'ɔ tɩ kpa, nan kʋsʋ mɩn nnyan man anwʋnsɛlɛ mɩn nyɔ man.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Ɔ sanlɩn kɛ, nyɔlɩɛ kpa'n mɔ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ'n, mɩn nyɔ man. Nan ɛtɛ'n mɔ mɩn ngulo man'n yɛ̂ mɩn yɔ ɔ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Sɛ mɩn yɔ like mɔ mɩn ngulo man nɩn an, anɩn nán mɩ́n muonun yɛ̂ mɩn yɔ ɔ, nan ɛtɛ'n m'ɔ wɔ mɩ́n nun nɩn ɔ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ɔ man m'an sie yɩ́ nzɔlɛ kɛ cɩan biala mɔ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ nyɔlɩɛ kpa'n, anɩn ɛtɛ nɩn a cɩcɩ mɩ́n.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Mɩ́n kunnun ɛlɔ a, mɩn di Nyanmɩan mala nɩn anwʋn fɛ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nan kʋsʋ mɩn nɩan mɩ́n nwʋn an, mɩn nwun yɩ́ kɛ mala kʋn biekun nʋn m'ɔ wɔ mɩ́n ti anun'n bɛ juju. Mala sɔ nɩn a man m'an kaci ɛtɛ'n m'ɔ wɔ mɩ́n nun'n kanga.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 N dɩ alʋabɔfʋɛ o! Nwan yɛ̂ ɔ 'de mɩ́n fi anwʋnnaan ɛhɩ m'ɔ lɛ cʋɩn mɩ́n kɔ ewue nun nɩn asa nun ɔ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Nan yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi adawʋlʋman, yɛ 'da Nyanmɩan asɩ!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.