Romanos 3
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn bɛ́ mɔ bɛ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ nvasʋɛ dɩɛ y'ɔ le benin? Anaan bɛ́ mmian nun ɛkpɛ'n mɔ bɛ kpɛ'n, yɩ́ kpa dɩɛ m'ɔ tɩ'n y'ɔ le benin?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Sakpa lɩlɩ, yɩ́ biala kʋalaa nvasʋɛ mɔ bɛ le yɩ́ sʋ'n tɩ kpili! Ɔ sanlɩn kɛ alimʋa nvasʋɛ'n y'ɔ le kɛ bɛ́ yɛ̂ Nyanmɩan falɩ yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n wulalɩ bɛ́ sa nun ɔ.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Yɛ 'kan sɛ? Sɛ bɛ́ mmie-mɔ a nni man Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn asʋ ati a, asʋ ɔ kele kɛ Nyanmɩan kʋsʋ a nni man yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ dɩɛ nɩn asʋ?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Cɛcɛ! Ɔ tɩ man sɔ. Sɛ menian'n-mɔ kʋalaatin tɩ atofʋɛ bɔbɔ a, Nyanmɩan dɩɛ, ɔ tɩ ananhɔlɛfʋɛ. Afɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ lɛ kele kɛ:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Mɩɩn jʋjɔ kɛ eyuadɩ amma'n. Sɛ yɛ́ sɛsɛ'n mɔ yɛ tɩ man'n man bɛ nwun kɛ Nyanmɩan tɩ sɛsɛ a, anɩn yɛ 'se sɛ? Sɛ Nyanmɩan sikpɛ'n cɩ yɛ́ a, asʋ ɔ kele kɛ Nyanmɩan tɩ man sɛsɛfʋɛ ɔ?
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Cɛcɛ! Ɔ tɩ man sɔ. Afɩ, sɛ Nyanmɩan tɩ man sɛsɛfʋɛ a, anɩn ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a hʋala mân'n ndɛɛ bua?
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Yɩ́ ti, sɛ mɩ́n ato'n mɔ mɩn di'n man bɛ nwun kɛ Nyanmɩan tɩ ananhɔlɛfʋɛ, anunminnyanmʋn kan yɩ́ kpa a, anɩn nzukɛ ati yɛ̂ bɛ tɛ bu mɩ́n kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ ɔ?
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Anɩn nzukɛ ati yɛ̂ yɛ ngan man kɛ: “Yɛ yɔ́ ɛtɛ maan like kpa fíte nun ɔ?” Dunmannzɛcɩɛ mma'n-mɔ nwan mɩ́n ɛjɔlɛ mɔ mɩ́n kan nɩn anɩn. Nan dunmannzɛcɩɛ mma sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan ahatua nɩn ala yɛ̂ ɔ sɛ fata bɛ́ ɔ.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Ɛhɩ nʋn ɛhɩ a, anɩn yɛ 'se sɛ? Asʋ yɛ tɩ kpa yɛ tala menian nga'n-mɔ anaan? Cɛcɛ. Afɩ, m'an hele kɛ menian'n-mɔ kʋalaa, Zufʋ o, m'ɔ tɩ man Zufʋ o, bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ ɛtɛ nɩn anun.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Ɛhɩ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ,
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Bɛ́ kʋalaa b'a fʋn Nyanmɩan atɩn'n,
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 Ɛjɔlɛ mɔ bɛ kan bɛ kele sʋanlan'n,
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 Sasan ɛbɔ nʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛhan
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 Sʋanlan ehuan tɩ man bɛ́ nyɩnsʋ like fɩ́ɩ́.
15 Eles se apressam para matar.
16 Lɩka biala mɔ bɛ kɔ sɩn'n,
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Bɛ nzɩ man anzʋnunjɔ atɩn'n.
17 Não conhecem o caminho da paz
18 Bɛ́ ɛtɩɛ mɔ bɛ tɩ'n,
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Nan yɛ́ dɩɛ, yɛ nwun yɩ́ kɛ ɛjɔlɛ kʋalaa mɔ Nyanmɩan mala kalata'n kan'n, ɔ kan man menian'n-mɔ mɔ bɛ́ nwʋn wɔ mala nɩn anun'n. Ɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ nʋan buke kʋ́n, nan bɛ́ kʋalaa bɛ di fʋɔ Nyanmɩan anyunnun.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Ɛhɩ, ɔ man ɔ nanndɩ mala elie nɩn asʋ, sʋanlan fɩ́ɩ́ ngɔ li bɩ Nyanmɩan anyunnun. Afɩ, mala'n yɛ̂ ɔ man sʋanlan nwun kɛ ɔ'a yɔ ɛtɛ ɔ.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Nan sian dɩɛ, sɛ bɛ yɩ mala'n nun an, Nyanmɩan a hele yɛ́ kɛ ɔ kpɩn yɔ maan yɛ kaci sɛsɛfʋɛ wɔ yɩ́ nyunnun'n. Moyizɩ mala'n nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ de Zozi Kilisi bɛ di'n, bɛ́ dedi nɩn anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan nɩan bu bɛ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ mgba man menian'n-mɔ anun,
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 bɛ́ kʋalaa b'a yɔ ɛtɛ, ɔ man Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn a tʋ a fʋn bɛ́.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Nan bɛ́ ɛtɛ nɩn ati kalɛ'n mɔ Kilisi Zozi a tua'n dunman nun, Nyanmɩan a nwun bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn anwunnvoe ɔ'a bu bɛ́ sɛsɛfʋɛ.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Zozi yɛ̂ Nyanmɩan a yɩ yɩ́ kɛ ɔ bála fá yɩ́ moja'n lí bɛ́ mɔ bɛ de yɩ́ bɛ di nɩn ati mgbata ɔ. Nyanmɩan a yɔ sɔ ɔ a hele kɛ ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛtɛ'n mɔ menian'n-mɔ yɔlɩ yɩ́ daba daba'n, ɔ sili abʋtalɛ, ɔ'a ndua man bɛ́ ɛtɛ nɩn anwʋn kalɛ.
25 — ausente —
26 Nan kɩkaala dɩɛ, ɔ lɛ kele kɛ ɔ kpɩn yɔ maan sʋanlan kaci sɛsɛfʋɛ wɔ yɩ́ nyunnun'n. Ɔ sanlɩn kɛ abɛlɛ m'ɔ lɛ bu bɛ́ mɔ bɛ de Zozi bɛ di'n sɛsɛfʋɛ'n, ɔ kele kɛ yɩ́ muonun ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ.
26 — ausente —
27 Sɛ ɛjɔlɛ'n tɩ sʋa a, asʋ kulo sʋanlan le atɩn ngacile ɔ sɩn sʋ fʋa yɩ́ nwʋn ɔ? Atɩn ngacile fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ. Anɩn nzukɛ ati ɔ? Mala nɩn asʋ elie ati ɔ, anaan? Cɛcɛ, nán mala nɩn asʋ elie ati ɔ, nan dedi nɩn ati ɔ.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Yɩ́ ti, yɛ́ dɩɛ mɔ yɛ sɩ'n, y'ɔ le kɛ sʋanlan dedi nɩn anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan nɩan ɔ bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ wɔ yɩ́ nyunnun ɔ. Nan nán mala nɩn asʋ elie nɩn ɔ.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Asʋ ɛmɔ jʋnlɩn kɛ Nyanmɩan tɩ Zufʋ'n-mɔ angʋnmɩn cein ala Nyanmɩan, nan ɔ tɩ man menian nga'n-mɔ Nyanmɩan bie ɔ? Cɛcɛ, ɔ tɩ man sɔ. Nan ɔ tɩ menian nga'n-mɔ kʋsʋ Nyanmɩan.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan tɩ baa kʋnmgba cein. Wɔ́ mɔ ɛ tɩ Zufʋ o, ɔ nʋn wɔ́ mɔ ɛ tɩ man Zufʋ o, wɔ́ dedi nɩn anwʋn yɛ̂ ɔ 'nɩan bu wɔ́ sɛsɛfʋɛ wɔ yɩ́ nyunnun ɔ.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Asʋ ɔ kele kɛ anɩn yɛ lɛ fa dedi'n yɛ bɔ mala nɩn abʋsʋ ɔ? Cɛcɛ, nán yɩ́ sɔ ɔ. Nan yɛ lɛ kele kɛ mala'n tɩ like kpa.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.