Romanos 11
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Nan afɩ mɩɩn bisa kɛ: “Asʋ Nyanmɩan Kpili a yaci yɩ́ menian'n-mɔ a tʋ ɔ?” Cɛcɛ! Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n bɔbɔ muonun n dɩ Izalayɛ sʋanlan. N dɩ Abalahamʋn abʋsʋ sʋanlan. N vi Bɩnnzʋamɩn abusuan nɩn anun.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Menian mɔ Nyanmɩan lili mʋa ɔ falɩ bɛ́'n, ɔ yacilɩ man bɛ́ tʋlɩ man. Ɛmɔ sɩ kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun, kpɔmanfʋɛ Eli lɛ kan Izalayɛ amma'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ ɔ kele Nyanmɩan kɛ:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 Yɛ́ Mɩn, b'a hun wɔ́ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaatin. B'a bubu wɔ́ afɔlɩɛ mʋcɩa'n-mɔ. Ɔ'a ha mɩ́n ngʋnmɩn cein. Ɛsɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n kʋsʋ bɛ kun mɩ́n.
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Nan mɔ Eli hanlɩn sɔ'n, nzu mmua dɩɛ yɛ̂ Nyanmɩan bualɩ yɩ́ ɔ? Nyanmɩan nwan: M'an kpa mɩ́n menian akpɩɩ nsʋ man sie. Bɛ́ dɩɛ, b'a ngʋtʋ man Baalɩ anyunnun fɩ́ɩ́ b'a nzʋ man yɩ́
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Ɛnɛ mɛlɛ ɛhɩ anun kʋsʋ, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn ala anɩn. Menian kaan'n mɔ Nyanmɩan a nwun bɛ́ nwʋn anwunnvoe ɔ'a yɩ bɛ́'n, bɛ wɔ ɛbɛlɛ.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Nán kɛ junman mɔ b'a li ati yɛ̂ Nyanmɩan a yɩ bɛ́ ɔ. Nan anwunnvoe yɛ̂ Nyanmɩan a nwun bɛ́ ɔ. Sɛ ɔ tɩ man sɔ a, ahan bɛ ngan man kɛ Nyanmɩan a nwun bɛ́ nwʋn anwunnvoe.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Nan sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ yɛ 'kan ɔ? Like mɔ Izalayɛ menian'n-mɔ lɛ kpʋnndɛ'n, b'a nnyan man yɩ́. Nan menian mɔ Nyanmɩan falɩ bɛ́ nɩn ala yɛ̂ bɛ nyanlɩn yɩ́ ɔ. Bɛ́ bʋ nga'n, bɛ ngʋala bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ, b'a sʋlʋ.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kele'n, yɩ́ nwan:
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Belemgbin *Davidi kʋsʋ nwan:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Man bɛ́ nyɩn'n sín,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Nan afɩ mɩɩn bisa kɛ: “Asʋ Zufʋ'n-mɔ asɩ ɛtɔ mɔ b'a tɔ'n, bɛ 'ka ɛbɛlɛ ɔ?” Cɛcɛ! Nan bɛ́ asɩ ɛtɔ'n mɔ b'a tɔ'n y'ɔ man menian bʋ nga'n-mɔ a nyan bɛ́ ti ɔ. Menian bʋ nga'n-mɔ ati mɔ b'a nyan yɩ́'n, ɔ man Zufʋ'n-mɔ a fa bɛ́ nwʋn ɛkpɔ.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Sɛ Zufʋ'n-mɔ asɩ mɔ b'a tɔ nɩn a man mân nɩn anyan yɩ́ nwʋn, ɛsɛ sɛ Zufʋ'n-mɔ asɩ ɛbɔ nɩn a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn a nyan bɛ́ nwʋn an, bɛ́ ɛjasʋɛ dɩɛ mɔ bɛ 'ba jasʋ kpa bɔkɔɔ'n, ɔ tɩ man nzɛmɩndɛ!
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Nan afɩ sian dɩɛ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n kɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ bɔfʋɛ'n y'ɔ le mɩ́n. Yɩ́ ti kɛ n gbɩn n dɩ yɩ́'n, mɩn di junman'n mɔ mɩn di nɩn anwʋn fɛ kpa.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Mɩn de mɩn di kɛ junman sɔ'n mɔ mɩn di'n, ɔ 'ba wula bɛ́ mɔ mɩn nʋn bɛ́ yɛ tɩ anɩɛ kʋn nɩn akpue maan bɛ́ mmie-mɔ nyan bɛ́ ti.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Afɩ sɛ bɛ́ ahanmɩan esie mɔ b'a sie bɛ́ nɩn a man mân'n nʋn Nyanmɩan bɛ́ afian a sɛ a, sɛ Nyanmɩan sa fa bɛ́ biekun an, nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'ba ɔ? Ɔ 'yɔ kɛ menian mɔ bɛ fi ewue nun b'a tinnge!
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Sɛ bɛ fa *bele nɩn alimʋa mma'n mɔ bɛ kɔ tɩ'n bɛ yɔ fali bɛ tʋn kpaun bɛ man Nyanmɩan an, yɩ́ bʋ nga'n kʋalaa m'ɔ ka'n kʋsʋ tɩ yɩ́ dɩɛ. Ɛsɛ sɛ bɛ fa baka nɩn abʋ ndɩan'n bɛ man Nyanmɩan an, yɩ́ sa mma'n-mɔ kʋsʋ tɩ yɩ́ dɩɛ.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Izalayɛ amma'n-mɔ tɩ kɛ *olivʋ baka mɔ b'a lua mɔ b'a kpɩkpɛ yɩ́ sa mma'n-mɔ bie b'a gua ɔ. Wɔ́ mɔ ɛ tɩ man Zufʋ'n, ɛ tɩ kɛ ebolo olivʋ baka mɔ b'a kpɛ yɩ́ sa baa'n kʋn b'a sie mɔ b'a lua nɩn asʋ ɔ. Sian dɩɛ, olivʋ baka'n mɔ b'a lua'n, yɩ́ ndɩan'n-mɔ cʋɩn nzue bɛ man wɔ́ bie.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Ɛhɩka ati, n'ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ kpa tala olivʋ baka'n mɔ b'a lua nɩn asa mma'n mɔ b'a kpɛ b'a gua'n. Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kʋala kɛ ɛ tu wɔ́ nwʋn ɔ? Nán wɔ́ yɛ̂ ɛ le ndɩan nɩn ɔ, nan ndɩan'n lɩlɩ yɛ̂ ɔ le wɔ́ ɔ.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Bie sʋa a, ɛ 'ba han kɛ: “Nan b'a kpɩkpɛ baka nɩn asa amma sɔ'n-mɔ maan m'an fa bɛ́ lɩka'n.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Sɛ ɛ kan sɔ a, ɔ tɩ fɔ́ʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ dedi'n mɔ b'a nnyan man yɩ́'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man b'a kpɩkpɛ bɛ́ b'a gua ɔ. Wɔ́ kʋsʋ wɔ́ dedi'n mɔ a nyan yɩ́'n, yɩ́ ti y'ɔ man b'a fa wɔ́ b'a sie bɛ́ bʋsʋ nɩn ɔ. Nan kʋsʋ nɩan wɔ́ nwʋn kpa, n'ɛ tu wɔ́ nwʋn! Sɛ ɛ nwun Nyanmɩan an, sulo yɩ́.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ Nyanmɩan a yaci Zufʋ'n-mɔ muonun mɔ bɛ tɩ kɛ olivʋ baka'n mɔ ɔ'a lua nɩn ɔ'a tʋ a, nán wɔ́ mɔ ɛ tɩ kɛ ebolo olivʋ baka'n yɛ̂ ɔ ngɔ yaci man wɔ́ ngɔ tʋ man ɔ.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Ɛhɩka ati, nwun yɩ́ kɛ Nyanmɩan tɩ kpa ɛsɛ ɔ yɔ sɩ. Ɔ kpɛ bɛ́ mɔ b'a tɔ asɩ nɩn ati sɛlɛ. Nan wɔ́ dɩɛ, ɔ'a nwun wɔ́ nwʋn anwunnvoe. Nan kʋsʋ, ɔ fata kɛ ɛ nʋn Nyanmɩan bɛ tanlan kanlanman. Sɛ ɔ'a nyɔ man sɔ a, ɔ 'kpɛ wɔ́ kʋsʋ ɔ tʋ kɛ baka nɩn asa baa'n.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Yɛ̂ sɛ Zufʋ'n-mɔ kʋsʋ yaci bɛ́ anzʋsɛlɛ nɩn an, bɛ sa 'kan bɛ́ lɩka daba'n. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan le tunmin, ɔ kʋala kɛ ɔ fa bɛ́ ɔ sie bɛ́ lɩka daba'n biekun.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Wɔ́ mɔ ɛ tɩ man Zufʋ'n, ebolo olivʋ baka nɩn asa baa'n y'ɔ le wɔ́. B'a kpɛ wɔ́ b'a sie olivʋ baka'n mɔ b'a lua nɩn asa baa nɩn abʋsʋ. olivʋ baka sɔ'n mɔ b'a lua nɩn asa mma'n-mɔ y'ɔ le Zufʋ'n-mɔ. Ɛhɩka ati, sɛ bɛ 'fa bɛ́ bɛ sie bɛ́ bʋsʋ'n biekun an, ɔ nyɔ man sɩ fɩ́ɩ́ sʋa.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Ɛhɩ, anianman-mɔ, kɛ ɔ kɔ yɔ nán ɛmɔ a mmu man bɛ́ nwʋn bɛngɛlɛfʋɛ'n, yɩ́ ti, mɩn kulo kɛ mɩn kan ananhɔlɛ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ kʋn mɩn kele ɛmɔ. Ɛjɔlɛ sɔ'n, y'ɔ le kɛ Izalayɛ amma'n-mɔ ebue ndɩ man ɛjɔlɛ kʋ́n. Bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ dede ɔ 'ju mɛlɛ mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n kʋalaatin kɔ nyan bɛ́ ti'n.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Kɛ Izalayɛ amma'n-mɔ kʋalaatin 'kpɩn nyan bɛ́ ti nɩn anɩn. Ɔ sanlɩn kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nwan:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Mɛlɛ mɔ mɩn 'ba fa bɛ́ ɛtɛ'n-mɔ
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Ɛjɔlɛkpa'n mɔ Zufʋ'n-mɔ a nne a nni man'n, sɛ yɛ lɛ nɩan yɩ́ kpa a, yɛ nwun yɩ́ kɛ ɛmɔ kpa ɛyɔlɛ dunman nun, Nyanmɩan a kaci bɛ́ kpɔfʋɛ. Nan kʋsʋ sɛ yɛ lɛ nɩan menian mɔ Nyanmɩan a yɩ bɛ́ nɩn an, anɩn bɛ tɩ menian mɔ bɛ́ nan-mɔ dunman nun, Nyanmɩan kulo bɛ́.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan dɩɛ, like m'ɔ kɔ fa kɔ man sʋanlan'n, anɩn ɔ'a fa ɔ'a man. Yɛ̂ menian m'ɔ kɔ fɛlɛ bɛ́ yɩ́ nwʋn'n, ɔ ngaci man yɩ́ nzin ɔ nzi man bɛ́.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Daba, ɛmɔ anyɩn a nzɔ man Nyanmɩan. Nan sian dɩɛ, Nyanmɩan a nwun ɛmɔ anwʋn anwunnvoe. Afɩ Zufʋ'n-mɔ anyɩn a nzɔ man yɩ́.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Kɩkaala, bɛ́ nyɩn m'ɔ nzɔ man Nyanmɩan nɩn a man ɔ'a nwun ɛmɔ anwʋn anwunnvoe. Nan ɔ 'ba nwun bɛ́ kʋsʋ bɛ́ nwʋn anwunnvoe.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Kɩkaala bɛ́ nyɩn m'ɔ nzɔ man Nyanmɩan nɩn a man menian'n-mɔ kʋalaa a yɔ anzʋsɛlɛ mma, nán ɔ'a nwun bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn anwunnvoe.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Nyanmɩan anyanbɛnwʋn'n tɩ kpili o! Yɩ́ ngɛlɛ nʋn yɩ́ ninnge'n m'ɔ sɩ nɩn abʋ hɔlɩ! Nyanmɩan ajʋnlɩn m'ɔ kɔ fa'n, nwan yɛ̂ ɔ kʋala ɔ nwun yɩ́ nzin ɔ? Yɩ́ atɩn m'ɔ kɔ kpɛ'n-mɔ, nwan yɛ̂ ɔ kʋala tɩ yɩ́ bʋ ɔ?
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Afɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɛ kan kɛ:
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Nwan yɛ̂ ɔ lili mʋa ɔ manlɩn Nyanmɩan like
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Ninnge kʋalaa fi Nyanmɩan ɛlɔ, yɩ́ yɛ̂ ɔ man ninnge wɔ mân nɩn anun ɔ, yɩ́ kʋalaa tɩ yɩ́ dɩɛ. Anunminnyanmʋn hán Nyanmɩan cɩan daa! Amɩn.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.