Mateus 22
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Zozi buli anyɩnndala mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́. Yɩ́ nwan:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Anwunno Belemgbin Mân'n tɩ kɛ belemgbin kʋn m'ɔ lɛ man yɩ́ wa belenzua kʋn fa yɩ́ yɩ atɔnvɔlɛ ɔ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fɛ́lɛ bɛ́ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n kɛ b'a sesie alɩɛ nɩn a yue. Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ ngɔ a man.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ, yɩ́ nʋan la bɛ́ nʋan nun, yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ sé bɛ́ kɛ: M'an hun mɩ́n nnalɛ'n-mɔ nʋn naan'n-mɔ mɔ b'a lɔ kpa'n. M'an sesie alɩɛ nɩn a yue. Yɩ́ ti, ɛmɔ bála atɔnvɔlɛ nɩn abʋ.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ ngɔ kpinlin belemgbin anwʋn. Ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ yɩ́ ebolo, ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ a tɔnɩn yɩ́ ninnge.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ sɔ ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ hele bɛ́ yalɛ dede bɛ kɔ hun bɛ́.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Mɔ belemgbin'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛ ɛya. Ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ hún kodiawu sɔ'n-mɔ ɛsɛ bɛ yála bɛ́ kulo'n.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Mɔ ɛhɩ tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Atɔnvɔlɛ alɩɛ nɩn a bɩn. Nan bɛ́ mɔ n vɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a mma man.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Yɩ́ ti, ɛmɔ hɔ́ gua nɩn asʋ ɛlɔ, sʋanlan biala mɔ ɛmɔ kɔ nwun yɩ́'n, ɛmɔ fɛ́lɛ yɩ́.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ngʋa'n-mɔ kɔ hɔ gua nɩn asʋ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nʋn bɛ́ yialɩ'n, ati anun ɛtɛ o, ati anun kpa o, bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ dede atɔnvɔlɛ sua'n kɔ yi tɛkɛɛ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Belemgbin'n kɔ wʋlʋ sua nɩn anun, ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n. Ɔ 'nɩan an, anɩn sʋanlan kʋn tɩ ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ'n wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Belemgbin'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, ɛ yɔlɩ sɛ mɔ ɛ wʋlʋlɩ ɛwa, kʋsʋ afɩ ɛ wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie'n?’ Bian'n ngɔ hʋala man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kan.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Ɛhɩ, belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ cɩ́cɩ yɩ́ ja'n nʋn yɩ́ sa'n-mɔ bɛ tʋ́ yɩ́ awosin nɩn anun ɛlɔ gua nɩn asʋ. Ɛlɔ yɛ̂ ɔ 'sun ɛsɛ ɔ 'kʋan yɩ́ je nɩn ɔ.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “B'a fɛlɛ menian dɔʋn, nan kʋsʋ kaan bie yɛ̂ bɛ 'fa bɛ́ ɔ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ hɔlɩ yialɩ bɛ kpʋnndɛlɩ kosuan mɔ sɛ bɛ bisa Zozi a, ɔ kʋala kɛ ɔ fʋn ɔ tɔ bɛ́ ngaa nɩn anun'n.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Bɛ kɔ sʋan bɛ́ menian'n mmie-mɔ, ɔ nʋn belemgbin *Elɔdɩ menian dɩɛ'n mmie-mɔ Zozi anwʋn ɛlɔ, kɛ bɛ hɔ́ bisa yɩ́ kɛ: “Kpain, yɛ sɩ kɛ wɔ́ dɩɛ ɛ kan ananhɔlɛ. Like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ sʋanlan yɔ'n, ɛ kele yɩ́ ananhɔlɛ. Ajʋnlɩn mɔ menian'n-mɔ kɔ fa'n, ɛ nzulo man yɩ́ nzin. Afɩ ɛ nnɩan man sʋanlan nyunnun ɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Yɩ́ ti, wɔ́ dɩɛ m'ɔ wɔ wɔ́ ti anun'n, kan maan yɛ tɩ́. Asʋ yɛ́ mala'n kele kɛ yɛ túa ajule anaan nán yɛ tua yɛ man belemgbin Sezaa ɔ?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Nan mɔ Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn ɛtɛ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Apoo mma, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ sɔ mɩ́n nɩan ɔ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Esika'n mɔ ɛmɔ fa tua Sezaa ajule'n, ɛmɔ fá bie bɛ mán n nɩ́an.” Bɛ kɔ fa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Bɛ nʋn yɩ́ walɩ a, yɩ́ nwan: “Nwan nvoninnin ɔ nʋn nwan dunman dɩɛ yɛ̂ ɔ wɔ sʋ ɔ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Bɛ́ nwan: “Belemgbin Sezaa ɔ.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Zozi mmua sɔ'n mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Sadusifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ́ nwan ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Kpain, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Moyizɩ a han'n: ‘Sɛ belenzua kʋn ja bala nán ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede nán belenzua'n wu a, yɩ́ nianman'n di kɛ ɔ ja bala'n, nán ɔ nʋn yɩ́ wʋ baa bɛ man yɩ́ nianman'n mɔ ɔ'a wu'n.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ɛhɩ, anɩn anianman nsʋ wɔ yɛ́ afian ɛwa. Nunhan kpain'n jalɩ balasua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu. Yɩ́ nzin baa'n kɔ ja balasua sɔ'n.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Yɩ́ kʋsʋ ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu, yɩ́ nzin baa dɩɛ'n kɔ fa bala'n. Ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ wu. Bɛ le yɩ́ sɔ dede bɛ́ menian nsʋ'n kʋalaa bɛ kɔ ja balasua kʋnmgba'n dede ɔ kɔ yia. Bɛ́ fɩ́ɩ́ bɛ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa dede bɛ́ kʋalaa bɛ́ kɔ yue wu.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Yɩ́ nzin, balasua'n kʋsʋ kɔ wu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ewuetinnge cɩan'n, bɛ́ menian nsʋ'n, nunhan benin yɛ̂ balasua'n tɩ yɩ́ dɩɛ ɔ? Afɩ bɛ́ kʋalaa b'a ja yɩ́ bie.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Bɛ́ kosuan sɔ nɩn anwʋn, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ a fʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ nzɩ man Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn Nyanmɩan tunmin'n.
29 Jesus respondeu:
30 Afɩ ewuetinnge cɩan'n, mmelenzua'n-mɔ ngɔ ja man mmalasua kʋ́n, mmalasua'n-mɔ kʋsʋ ngɔ ja man mmelenzua kʋ́n. Nan bɛ́ kʋalaa bɛ 'kaci kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpili hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ? Ɔ hanlɩn kɛ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le mɩ́n. Ngʋan mma'n-mɔ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le yɩ́, nan ɔ tɩ man ewue mma Nyanmɩan.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Mɔ meninsʋnman'n tɩlɩ Zozi ngehele sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ tɩlɩ kɛ Zozi a hʋala *Sadusifʋɛ'n-mɔ'n, bɛ kɔ yia ɛbɛlɛ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Bɛ́ nunhan kʋn tɩ *mala nɩn asʋ kpain. Ɔ kulo kɛ ɔ sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Kpain, mala'n nunhan benin y'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa ɔ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa kulo wɔ́ Mɩn Nyanmɩan.
37 Jesus respondeu:
38 Mala m'ɔ li mʋa m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa nɩn anɩn.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 M'ɔ tian yɩ́ nnyuan, m'ɔ nʋn alimʋa dɩɛ'n tɩ kʋn'n, y'ɔ le ɛhɩ: Ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Mala nnyuan ɛhɩ asʋ yɛ̂ Moyizɩ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ngehele'n kʋalaa jin ɔ.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ ati a yia. Zozi kɔ bisa bɛ́ kosuan kɛ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ nwan y'ɔ le *Kilisi'n? Ɔ tɩ nwan awa?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Zozi nwan: “Nan anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n manlɩn Davidi fɛlɛlɩ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn'n’? Afɩ Davidi nwan:
43 E Jesus perguntou:
44 Yɛ́ Mɩn a han a hele mɩ́n Mɩn kɛ:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Sɛ Davidi fɛlɛ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn’ an, anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ ɛsɛ Kilisi'n tɩ Davidi awa'n?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn bua. Ɔ fi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man Zozi kosuan fɩ́ɩ́ kʋ́n bisa.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.