Mateus 22

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Zozi buli anyɩnndala mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́. Yɩ́ nwan:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Anwunno Belemgbin Mân'n tɩ kɛ belemgbin kʋn m'ɔ lɛ man yɩ́ wa belenzua kʋn fa yɩ́ yɩ atɔnvɔlɛ ɔ.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fɛ́lɛ bɛ́ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n kɛ b'a sesie alɩɛ nɩn a yue. Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ ngɔ a man.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 “Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ, yɩ́ nʋan la bɛ́ nʋan nun, yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ sé bɛ́ kɛ: M'an hun mɩ́n nnalɛ'n-mɔ nʋn naan'n-mɔ mɔ b'a lɔ kpa'n. M'an sesie alɩɛ nɩn a yue. Yɩ́ ti, ɛmɔ bála atɔnvɔlɛ nɩn abʋ.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ ngɔ kpinlin belemgbin anwʋn. Ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ yɩ́ ebolo, ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ a tɔnɩn yɩ́ ninnge.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ sɔ ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ hele bɛ́ yalɛ dede bɛ kɔ hun bɛ́.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Mɔ belemgbin'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛ ɛya. Ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ hún kodiawu sɔ'n-mɔ ɛsɛ bɛ yála bɛ́ kulo'n.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Mɔ ɛhɩ tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Atɔnvɔlɛ alɩɛ nɩn a bɩn. Nan bɛ́ mɔ n vɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a mma man.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Yɩ́ ti, ɛmɔ hɔ́ gua nɩn asʋ ɛlɔ, sʋanlan biala mɔ ɛmɔ kɔ nwun yɩ́'n, ɛmɔ fɛ́lɛ yɩ́.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ngʋa'n-mɔ kɔ hɔ gua nɩn asʋ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nʋn bɛ́ yialɩ'n, ati anun ɛtɛ o, ati anun kpa o, bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ dede atɔnvɔlɛ sua'n kɔ yi tɛkɛɛ.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Belemgbin'n kɔ wʋlʋ sua nɩn anun, ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n. Ɔ 'nɩan an, anɩn sʋanlan kʋn tɩ ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ'n wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Belemgbin'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, ɛ yɔlɩ sɛ mɔ ɛ wʋlʋlɩ ɛwa, kʋsʋ afɩ ɛ wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie'n?’ Bian'n ngɔ hʋala man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kan.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Ɛhɩ, belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ cɩ́cɩ yɩ́ ja'n nʋn yɩ́ sa'n-mɔ bɛ tʋ́ yɩ́ awosin nɩn anun ɛlɔ gua nɩn asʋ. Ɛlɔ yɛ̂ ɔ 'sun ɛsɛ ɔ 'kʋan yɩ́ je nɩn ɔ.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “B'a fɛlɛ menian dɔʋn, nan kʋsʋ kaan bie yɛ̂ bɛ 'fa bɛ́ ɔ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ hɔlɩ yialɩ bɛ kpʋnndɛlɩ kosuan mɔ sɛ bɛ bisa Zozi a, ɔ kʋala kɛ ɔ fʋn ɔ tɔ bɛ́ ngaa nɩn anun'n.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Bɛ kɔ sʋan bɛ́ menian'n mmie-mɔ, ɔ nʋn belemgbin *Elɔdɩ menian dɩɛ'n mmie-mɔ Zozi anwʋn ɛlɔ, kɛ bɛ hɔ́ bisa yɩ́ kɛ: “Kpain, yɛ sɩ kɛ wɔ́ dɩɛ ɛ kan ananhɔlɛ. Like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ sʋanlan yɔ'n, ɛ kele yɩ́ ananhɔlɛ. Ajʋnlɩn mɔ menian'n-mɔ kɔ fa'n, ɛ nzulo man yɩ́ nzin. Afɩ ɛ nnɩan man sʋanlan nyunnun ɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Yɩ́ ti, wɔ́ dɩɛ m'ɔ wɔ wɔ́ ti anun'n, kan maan yɛ tɩ́. Asʋ yɛ́ mala'n kele kɛ yɛ túa ajule anaan nán yɛ tua yɛ man belemgbin Sezaa ɔ?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Nan mɔ Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn ɛtɛ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Apoo mma, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ sɔ mɩ́n nɩan ɔ?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Esika'n mɔ ɛmɔ fa tua Sezaa ajule'n, ɛmɔ fá bie bɛ mán n nɩ́an.” Bɛ kɔ fa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Bɛ nʋn yɩ́ walɩ a, yɩ́ nwan: “Nwan nvoninnin ɔ nʋn nwan dunman dɩɛ yɛ̂ ɔ wɔ sʋ ɔ?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Bɛ́ nwan: “Belemgbin Sezaa ɔ.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Zozi mmua sɔ'n mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Sadusifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ́ nwan ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ:
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Kpain, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Moyizɩ a han'n: ‘Sɛ belenzua kʋn ja bala nán ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede nán belenzua'n wu a, yɩ́ nianman'n di kɛ ɔ ja bala'n, nán ɔ nʋn yɩ́ wʋ baa bɛ man yɩ́ nianman'n mɔ ɔ'a wu'n.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ɛhɩ, anɩn anianman nsʋ wɔ yɛ́ afian ɛwa. Nunhan kpain'n jalɩ balasua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu. Yɩ́ nzin baa'n kɔ ja balasua sɔ'n.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Yɩ́ kʋsʋ ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu, yɩ́ nzin baa dɩɛ'n kɔ fa bala'n. Ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ wu. Bɛ le yɩ́ sɔ dede bɛ́ menian nsʋ'n kʋalaa bɛ kɔ ja balasua kʋnmgba'n dede ɔ kɔ yia. Bɛ́ fɩ́ɩ́ bɛ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa dede bɛ́ kʋalaa bɛ́ kɔ yue wu.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Yɩ́ nzin, balasua'n kʋsʋ kɔ wu.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ewuetinnge cɩan'n, bɛ́ menian nsʋ'n, nunhan benin yɛ̂ balasua'n tɩ yɩ́ dɩɛ ɔ? Afɩ bɛ́ kʋalaa b'a ja yɩ́ bie.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Bɛ́ kosuan sɔ nɩn anwʋn, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ a fʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ nzɩ man Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn Nyanmɩan tunmin'n.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Afɩ ewuetinnge cɩan'n, mmelenzua'n-mɔ ngɔ ja man mmalasua kʋ́n, mmalasua'n-mɔ kʋsʋ ngɔ ja man mmelenzua kʋ́n. Nan bɛ́ kʋalaa bɛ 'kaci kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpili hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ? Ɔ hanlɩn kɛ:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le mɩ́n. Ngʋan mma'n-mɔ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le yɩ́, nan ɔ tɩ man ewue mma Nyanmɩan.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Mɔ meninsʋnman'n tɩlɩ Zozi ngehele sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ tɩlɩ kɛ Zozi a hʋala *Sadusifʋɛ'n-mɔ'n, bɛ kɔ yia ɛbɛlɛ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Bɛ́ nunhan kʋn tɩ *mala nɩn asʋ kpain. Ɔ kulo kɛ ɔ sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Kpain, mala'n nunhan benin y'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa ɔ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa kulo wɔ́ Mɩn Nyanmɩan.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Mala m'ɔ li mʋa m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa nɩn anɩn.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 M'ɔ tian yɩ́ nnyuan, m'ɔ nʋn alimʋa dɩɛ'n tɩ kʋn'n, y'ɔ le ɛhɩ: Ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Mala nnyuan ɛhɩ asʋ yɛ̂ Moyizɩ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ngehele'n kʋalaa jin ɔ.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ ati a yia. Zozi kɔ bisa bɛ́ kosuan kɛ:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ nwan y'ɔ le *Kilisi'n? Ɔ tɩ nwan awa?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Zozi nwan: “Nan anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n manlɩn Davidi fɛlɛlɩ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn'n’? Afɩ Davidi nwan:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Yɛ́ Mɩn a han a hele mɩ́n Mɩn kɛ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Sɛ Davidi fɛlɛ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn’ an, anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ ɛsɛ Kilisi'n tɩ Davidi awa'n?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn bua. Ɔ fi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man Zozi kosuan fɩ́ɩ́ kʋ́n bisa.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.