Mateus 22
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Zozi buli anyɩnndala mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́. Yɩ́ nwan:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Anwunno Belemgbin Mân'n tɩ kɛ belemgbin kʋn m'ɔ lɛ man yɩ́ wa belenzua kʋn fa yɩ́ yɩ atɔnvɔlɛ ɔ.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fɛ́lɛ bɛ́ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n kɛ b'a sesie alɩɛ nɩn a yue. Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ ngɔ a man.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ, yɩ́ nʋan la bɛ́ nʋan nun, yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ sé bɛ́ kɛ: M'an hun mɩ́n nnalɛ'n-mɔ nʋn naan'n-mɔ mɔ b'a lɔ kpa'n. M'an sesie alɩɛ nɩn a yue. Yɩ́ ti, ɛmɔ bála atɔnvɔlɛ nɩn abʋ.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ ngɔ kpinlin belemgbin anwʋn. Ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ yɩ́ ebolo, ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ a tɔnɩn yɩ́ ninnge.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ sɔ ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ hele bɛ́ yalɛ dede bɛ kɔ hun bɛ́.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Mɔ belemgbin'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛ ɛya. Ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ hún kodiawu sɔ'n-mɔ ɛsɛ bɛ yála bɛ́ kulo'n.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Mɔ ɛhɩ tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Atɔnvɔlɛ alɩɛ nɩn a bɩn. Nan bɛ́ mɔ n vɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a mma man.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Yɩ́ ti, ɛmɔ hɔ́ gua nɩn asʋ ɛlɔ, sʋanlan biala mɔ ɛmɔ kɔ nwun yɩ́'n, ɛmɔ fɛ́lɛ yɩ́.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ngʋa'n-mɔ kɔ hɔ gua nɩn asʋ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nʋn bɛ́ yialɩ'n, ati anun ɛtɛ o, ati anun kpa o, bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ dede atɔnvɔlɛ sua'n kɔ yi tɛkɛɛ.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Belemgbin'n kɔ wʋlʋ sua nɩn anun, ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n. Ɔ 'nɩan an, anɩn sʋanlan kʋn tɩ ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ'n wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Belemgbin'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, ɛ yɔlɩ sɛ mɔ ɛ wʋlʋlɩ ɛwa, kʋsʋ afɩ ɛ wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie'n?’ Bian'n ngɔ hʋala man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kan.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 “Ɛhɩ, belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ cɩ́cɩ yɩ́ ja'n nʋn yɩ́ sa'n-mɔ bɛ tʋ́ yɩ́ awosin nɩn anun ɛlɔ gua nɩn asʋ. Ɛlɔ yɛ̂ ɔ 'sun ɛsɛ ɔ 'kʋan yɩ́ je nɩn ɔ.’”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “B'a fɛlɛ menian dɔʋn, nan kʋsʋ kaan bie yɛ̂ bɛ 'fa bɛ́ ɔ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ hɔlɩ yialɩ bɛ kpʋnndɛlɩ kosuan mɔ sɛ bɛ bisa Zozi a, ɔ kʋala kɛ ɔ fʋn ɔ tɔ bɛ́ ngaa nɩn anun'n.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Bɛ kɔ sʋan bɛ́ menian'n mmie-mɔ, ɔ nʋn belemgbin *Elɔdɩ menian dɩɛ'n mmie-mɔ Zozi anwʋn ɛlɔ, kɛ bɛ hɔ́ bisa yɩ́ kɛ: “Kpain, yɛ sɩ kɛ wɔ́ dɩɛ ɛ kan ananhɔlɛ. Like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ sʋanlan yɔ'n, ɛ kele yɩ́ ananhɔlɛ. Ajʋnlɩn mɔ menian'n-mɔ kɔ fa'n, ɛ nzulo man yɩ́ nzin. Afɩ ɛ nnɩan man sʋanlan nyunnun ɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Yɩ́ ti, wɔ́ dɩɛ m'ɔ wɔ wɔ́ ti anun'n, kan maan yɛ tɩ́. Asʋ yɛ́ mala'n kele kɛ yɛ túa ajule anaan nán yɛ tua yɛ man belemgbin Sezaa ɔ?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Nan mɔ Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn ɛtɛ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Apoo mma, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ sɔ mɩ́n nɩan ɔ?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Esika'n mɔ ɛmɔ fa tua Sezaa ajule'n, ɛmɔ fá bie bɛ mán n nɩ́an.” Bɛ kɔ fa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Bɛ nʋn yɩ́ walɩ a, yɩ́ nwan: “Nwan nvoninnin ɔ nʋn nwan dunman dɩɛ yɛ̂ ɔ wɔ sʋ ɔ?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Bɛ́ nwan: “Belemgbin Sezaa ɔ.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Zozi mmua sɔ'n mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Sadusifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ́ nwan ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ:
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Kpain, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Moyizɩ a han'n: ‘Sɛ belenzua kʋn ja bala nán ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede nán belenzua'n wu a, yɩ́ nianman'n di kɛ ɔ ja bala'n, nán ɔ nʋn yɩ́ wʋ baa bɛ man yɩ́ nianman'n mɔ ɔ'a wu'n.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ɛhɩ, anɩn anianman nsʋ wɔ yɛ́ afian ɛwa. Nunhan kpain'n jalɩ balasua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu. Yɩ́ nzin baa'n kɔ ja balasua sɔ'n.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Yɩ́ kʋsʋ ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu, yɩ́ nzin baa dɩɛ'n kɔ fa bala'n. Ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ wu. Bɛ le yɩ́ sɔ dede bɛ́ menian nsʋ'n kʋalaa bɛ kɔ ja balasua kʋnmgba'n dede ɔ kɔ yia. Bɛ́ fɩ́ɩ́ bɛ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa dede bɛ́ kʋalaa bɛ́ kɔ yue wu.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Yɩ́ nzin, balasua'n kʋsʋ kɔ wu.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ewuetinnge cɩan'n, bɛ́ menian nsʋ'n, nunhan benin yɛ̂ balasua'n tɩ yɩ́ dɩɛ ɔ? Afɩ bɛ́ kʋalaa b'a ja yɩ́ bie.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Bɛ́ kosuan sɔ nɩn anwʋn, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ a fʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ nzɩ man Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn Nyanmɩan tunmin'n.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Afɩ ewuetinnge cɩan'n, mmelenzua'n-mɔ ngɔ ja man mmalasua kʋ́n, mmalasua'n-mɔ kʋsʋ ngɔ ja man mmelenzua kʋ́n. Nan bɛ́ kʋalaa bɛ 'kaci kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpili hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ? Ɔ hanlɩn kɛ:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le mɩ́n. Ngʋan mma'n-mɔ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le yɩ́, nan ɔ tɩ man ewue mma Nyanmɩan.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Mɔ meninsʋnman'n tɩlɩ Zozi ngehele sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ tɩlɩ kɛ Zozi a hʋala *Sadusifʋɛ'n-mɔ'n, bɛ kɔ yia ɛbɛlɛ.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Bɛ́ nunhan kʋn tɩ *mala nɩn asʋ kpain. Ɔ kulo kɛ ɔ sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Kpain, mala'n nunhan benin y'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa ɔ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa kulo wɔ́ Mɩn Nyanmɩan.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Mala m'ɔ li mʋa m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa nɩn anɩn.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 M'ɔ tian yɩ́ nnyuan, m'ɔ nʋn alimʋa dɩɛ'n tɩ kʋn'n, y'ɔ le ɛhɩ: Ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Mala nnyuan ɛhɩ asʋ yɛ̂ Moyizɩ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ngehele'n kʋalaa jin ɔ.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ ati a yia. Zozi kɔ bisa bɛ́ kosuan kɛ:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ nwan y'ɔ le *Kilisi'n? Ɔ tɩ nwan awa?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Zozi nwan: “Nan anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n manlɩn Davidi fɛlɛlɩ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn'n’? Afɩ Davidi nwan:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Yɛ́ Mɩn a han a hele mɩ́n Mɩn kɛ:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Sɛ Davidi fɛlɛ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn’ an, anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ ɛsɛ Kilisi'n tɩ Davidi awa'n?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn bua. Ɔ fi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man Zozi kosuan fɩ́ɩ́ kʋ́n bisa.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.