Mateus 22
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Zozi buli anyɩnndala mmiekun-mɔ dɔʋn ɔ helelɩ bɛ́. Yɩ́ nwan:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Anwunno Belemgbin Mân'n tɩ kɛ belemgbin kʋn m'ɔ lɛ man yɩ́ wa belenzua kʋn fa yɩ́ yɩ atɔnvɔlɛ ɔ.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ fɛ́lɛ bɛ́ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n kɛ b'a sesie alɩɛ nɩn a yue. Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ fɩ́ɩ́ ngɔ a man.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 “Ɔ kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ, yɩ́ nʋan la bɛ́ nʋan nun, yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ sé bɛ́ kɛ: M'an hun mɩ́n nnalɛ'n-mɔ nʋn naan'n-mɔ mɔ b'a lɔ kpa'n. M'an sesie alɩɛ nɩn a yue. Yɩ́ ti, ɛmɔ bála atɔnvɔlɛ nɩn abʋ.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 “Bɛ hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, menian sɔ'n-mɔ ngɔ kpinlin belemgbin anwʋn. Ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ yɩ́ ebolo, ɛhɩ jasʋ a, ɔ lɛ kɔ a tɔnɩn yɩ́ ninnge.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ sɔ ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ hele bɛ́ yalɛ dede bɛ kɔ hun bɛ́.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Mɔ belemgbin'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛ ɛya. Ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ hún kodiawu sɔ'n-mɔ ɛsɛ bɛ yála bɛ́ kulo'n.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 “Mɔ ɛhɩ tɩlɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Atɔnvɔlɛ alɩɛ nɩn a bɩn. Nan bɛ́ mɔ n vɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a mma man.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Yɩ́ ti, ɛmɔ hɔ́ gua nɩn asʋ ɛlɔ, sʋanlan biala mɔ ɛmɔ kɔ nwun yɩ́'n, ɛmɔ fɛ́lɛ yɩ́.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ngʋa'n-mɔ kɔ hɔ gua nɩn asʋ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nʋn bɛ́ yialɩ'n, ati anun ɛtɛ o, ati anun kpa o, bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ dede atɔnvɔlɛ sua'n kɔ yi tɛkɛɛ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Belemgbin'n kɔ wʋlʋ sua nɩn anun, ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n. Ɔ 'nɩan an, anɩn sʋanlan kʋn tɩ ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ'n wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Belemgbin'n kɔ bisa yɩ́ kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, ɛ yɔlɩ sɛ mɔ ɛ wʋlʋlɩ ɛwa, kʋsʋ afɩ ɛ wula man atɔnvɔlɛ taladɩɛ'n bie'n?’ Bian'n ngɔ hʋala man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kan.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Ɛhɩ, belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ cɩ́cɩ yɩ́ ja'n nʋn yɩ́ sa'n-mɔ bɛ tʋ́ yɩ́ awosin nɩn anun ɛlɔ gua nɩn asʋ. Ɛlɔ yɛ̂ ɔ 'sun ɛsɛ ɔ 'kʋan yɩ́ je nɩn ɔ.’”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “B'a fɛlɛ menian dɔʋn, nan kʋsʋ kaan bie yɛ̂ bɛ 'fa bɛ́ ɔ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ hɔlɩ yialɩ bɛ kpʋnndɛlɩ kosuan mɔ sɛ bɛ bisa Zozi a, ɔ kʋala kɛ ɔ fʋn ɔ tɔ bɛ́ ngaa nɩn anun'n.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Bɛ kɔ sʋan bɛ́ menian'n mmie-mɔ, ɔ nʋn belemgbin *Elɔdɩ menian dɩɛ'n mmie-mɔ Zozi anwʋn ɛlɔ, kɛ bɛ hɔ́ bisa yɩ́ kɛ: “Kpain, yɛ sɩ kɛ wɔ́ dɩɛ ɛ kan ananhɔlɛ. Like mɔ Nyanmɩan kulo kɛ sʋanlan yɔ'n, ɛ kele yɩ́ ananhɔlɛ. Ajʋnlɩn mɔ menian'n-mɔ kɔ fa'n, ɛ nzulo man yɩ́ nzin. Afɩ ɛ nnɩan man sʋanlan nyunnun ɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Yɩ́ ti, wɔ́ dɩɛ m'ɔ wɔ wɔ́ ti anun'n, kan maan yɛ tɩ́. Asʋ yɛ́ mala'n kele kɛ yɛ túa ajule anaan nán yɛ tua yɛ man belemgbin Sezaa ɔ?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Nan mɔ Zozi nwunlin bɛ́ ajʋnlɩn ɛtɛ'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Apoo mma, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ sɔ mɩ́n nɩan ɔ?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Esika'n mɔ ɛmɔ fa tua Sezaa ajule'n, ɛmɔ fá bie bɛ mán n nɩ́an.” Bɛ kɔ fa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Bɛ nʋn yɩ́ walɩ a, yɩ́ nwan: “Nwan nvoninnin ɔ nʋn nwan dunman dɩɛ yɛ̂ ɔ wɔ sʋ ɔ?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Bɛ́ nwan: “Belemgbin Sezaa ɔ.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Zozi mmua sɔ'n mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ yacili yɩ́ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Cɩan kʋnmgba sɔ'n, *Sadusifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ́ nwan ewuetinnge nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bisa yɩ́ kosuan kɛ:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Kpain, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ Moyizɩ a han'n: ‘Sɛ belenzua kʋn ja bala nán ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede nán belenzua'n wu a, yɩ́ nianman'n di kɛ ɔ ja bala'n, nán ɔ nʋn yɩ́ wʋ baa bɛ man yɩ́ nianman'n mɔ ɔ'a wu'n.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Ɛhɩ, anɩn anianman nsʋ wɔ yɛ́ afian ɛwa. Nunhan kpain'n jalɩ balasua kʋn, ɔ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu. Yɩ́ nzin baa'n kɔ ja balasua sɔ'n.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Yɩ́ kʋsʋ ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede ɔ kɔ wu, yɩ́ nzin baa dɩɛ'n kɔ fa bala'n. Ɔ nʋn yɩ́ b'a nwʋ man baa fɩ́ɩ́ dede yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ wu. Bɛ le yɩ́ sɔ dede bɛ́ menian nsʋ'n kʋalaa bɛ kɔ ja balasua kʋnmgba'n dede ɔ kɔ yia. Bɛ́ fɩ́ɩ́ bɛ nʋn yɩ́ a nwʋ man baa dede bɛ́ kʋalaa bɛ́ kɔ yue wu.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Yɩ́ nzin, balasua'n kʋsʋ kɔ wu.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Ewuetinnge cɩan'n, bɛ́ menian nsʋ'n, nunhan benin yɛ̂ balasua'n tɩ yɩ́ dɩɛ ɔ? Afɩ bɛ́ kʋalaa b'a ja yɩ́ bie.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Bɛ́ kosuan sɔ nɩn anwʋn, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ a fʋn, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ nzɩ man Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn Nyanmɩan tunmin'n.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Afɩ ewuetinnge cɩan'n, mmelenzua'n-mɔ ngɔ ja man mmalasua kʋ́n, mmalasua'n-mɔ kʋsʋ ngɔ ja man mmelenzua kʋ́n. Nan bɛ́ kʋalaa bɛ 'kaci kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Ewuetinnge nɩn anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpili hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ? Ɔ hanlɩn kɛ:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Abalahamʋn nʋn Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le mɩ́n. Ngʋan mma'n-mɔ, bɛ́ Nyanmɩan'n y'ɔ le yɩ́, nan ɔ tɩ man ewue mma Nyanmɩan.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Mɔ meninsʋnman'n tɩlɩ Zozi ngehele sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mɔ *Falisifʋɛ'n-mɔ tɩlɩ kɛ Zozi a hʋala *Sadusifʋɛ'n-mɔ'n, bɛ kɔ yia ɛbɛlɛ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Bɛ́ nunhan kʋn tɩ *mala nɩn asʋ kpain. Ɔ kulo kɛ ɔ sɔ Zozi nɩan. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Kpain, mala'n nunhan benin y'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa ɔ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Fa wɔ́ ahʋnlɩn'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ɛkala'n kʋalaa, ɔ nʋn wɔ́ ajʋnlɩn'n kʋalaa kulo wɔ́ Mɩn Nyanmɩan.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Mala m'ɔ li mʋa m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa nɩn anɩn.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 M'ɔ tian yɩ́ nnyuan, m'ɔ nʋn alimʋa dɩɛ'n tɩ kʋn'n, y'ɔ le ɛhɩ: Ɔ di kɛ ɛ kulo wɔ́ manngʋn kɛ wɔ́ muonun wɔ́ nwʋn.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Mala nnyuan ɛhɩ asʋ yɛ̂ Moyizɩ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ ngehele'n kʋalaa jin ɔ.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ ati a yia. Zozi kɔ bisa bɛ́ kosuan kɛ:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Ɛmɔ jʋnlɩn kɛ nwan y'ɔ le *Kilisi'n? Ɔ tɩ nwan awa?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Zozi nwan: “Nan anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n manlɩn Davidi fɛlɛlɩ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn'n’? Afɩ Davidi nwan:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Yɛ́ Mɩn a han a hele mɩ́n Mɩn kɛ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Sɛ Davidi fɛlɛ yɩ́ ‘mɩ́n Mɩn’ an, anɩn ɔ yɔ sɛ mɔ ɛsɛ Kilisi'n tɩ Davidi awa'n?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋn bua. Ɔ fi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man Zozi kosuan fɩ́ɩ́ kʋ́n bisa.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.