Lucas 17

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ mgba man yɩ́ nwʋn, ngaa wɔ ɛbɛlɛ mɔ ɔ 'man menian'n-mɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun ɔ. Nan munnzue hán sʋanlan m'ɔ kɔ man yɩ́ manngʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Ɔ tɩ kpa man yɩ́ kɛ bɛ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn ɛbʋɛ kpili kʋn bɛ jú yɩ́ bɛ tʋ́ asue jenvie nɩn anun. Ɔ le sʋ nvasʋɛ tala kɛ ɔ kɔ man mmatʋnman ɛhɩ-mɔ anun kʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Yɩ́ ti, ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye kpa o!
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Sɛ ɔ yɔ wɔ́ ɛtɛ kpɛ̂ nsʋ alɩhɩan kʋn anun an, yɩ́ kʋalaa m'ɔ kɔ yɔ'n, sɛ ɔ ba tʋ wɔ́ ɔ kan kɛ: ‘Mɩn 'kaci mɩ́n abalabɔ'n,’ sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, yaci yɩ́ ɛtɛ'n ce yɩ́.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ han kɔ hele yɛ́ Mɩn kɛ: “Gua yɛ́ dedi nɩn asʋ.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, yɛ́ Mɩn nwan: “Sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili'n nʋn muntadɩ baa sɛ a, ɛmɔ kʋala se baka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.’ Baka sɔ'n 'tu yɩ́ bʋ ɔ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.”
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 Zozi nwan: “Yɛ bú yɩ́ kɛ ɛmɔ anun kʋn le yɩ́ akʋa kʋn. Yɩ́ akʋa sɔ'n di yɩ́ ebo nɩn asʋ junman anaan ɔ nɩan yɩ́ ayɛmʋa'n-mɔ asʋ. Sɛ ɔ nwun kɛ yɩ́ akʋa'n fi ebolo a a, asʋ ɔ 'kan kele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn, tanlan asɩ di like’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Ɔ ngan man sɔ. Nan ɔ 'kan kele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Sesie mɩ́n like'n, kɔ kaci wɔ́ nwʋn bala yɩ mɩ́n alɩɛ dɩɛ'n man mɩ́n maan n ní n nʋ́n nzue. Sɛ mɩn yue a, ɛ kɔ li wɔ́ dɩɛ ɛ kɔ nʋn nzue.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Junman'n mɔ ɔ'a man yɩ́ akʋa nɩn a li'n, asɩ nâ nnʋn man nun.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Kɛ ɔ tɩ yɩ́ man ɛmɔ kʋsʋ nɩn ala'n. Sɛ ɛmɔ yue junman'n kʋalaa mɔ b'a hele ɛmɔ'n di a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ tɩ ngʋa mgban, like m'ɔ sɛ kɛ yɛ yɔ'n yɛ̂ y'a yɔ ɔ.’”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, ɔ sɩnlɩn Samali nʋn Galile ɛyɛ nɩn asʋ.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Anɩn ɔ ka kaan ju kulo kʋn asʋ, kokobefʋɛ bulu kɔ hɔ kɔ kpa yɩ́ atɩn. Bɛ jinlanlɩn mʋa,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Kpain Zozi, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ héle tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ.” Mɛlɛ mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Mɔ kokobefʋɛ bulu nɩn anun kʋn nwunlin kɛ yɩ́ nwʋn a sa'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin. Ɔ 'ba a, anɩn ɔ lɛ tɩan ɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Ɔ kɔ tutu kɔ tɔ Zozi aja nun, ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ, ɔ kɔ yɔ yɩ́ mo. Kanngʋ anɩn sʋanlan sɔ'n tɩ Samali sʋanlan.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Bɛ́ kokobefʋɛ bulu'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn a nza man ɔ? Nan kokobefʋɛ ngʋanlan ɛhɩnlɩn, bɛ halɩ bɛ́ dɩɛ nin?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ a nza a mma nyɩ man Nyanmɩan ayɛ kɛ ɛyɛfʋɛ ɛhɩ ala?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele kokobefʋɛ'n kɛ: “Jasʋ kɔ, wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Ɛlɛhʋn kʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ bisa Zozi kɛ: “Cɩan benin yɛ̂ Nyanmɩan 'di yɩ́ belemgbin nɩn ɔ?”
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Bɛ ngan man kɛ: ‘Ɛ 'nwun yɩ́’ anaan ‘Yɩ́ ahɩ’. Afɩ ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan lɛ di yɩ́ belemgbin nɩn ɛmɔ afian ɛwa.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Mɛlɛ'n 'ba ju mɔ cɩan kʋn ɛmɔ alʋa 'ba lɔ *Mân Baa'n, kʋsʋ ɛmɔ ngɔ nwun man yɩ́.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Menian'n-mɔ 'ba han kele ɛmɔ kɛ: ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛwa o!’ anaan ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛlɔ o!’ Bɛ kan sɔ a, nán bɛ tu bɛ́ bʋ bɛ nwanndi bɛ kɔ lɩka fɩ́ɩ́.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Kɛmɔ nyanmɩan'n kpɛ mɩaɩn, ɔ fite ebue kʋn ɔ ta kɔ ebue kʋn'n, kɛ Mân Baa'n kʋsʋ ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Nan kʋsʋ ɔ di kɛ ɔ nwun yalɛ kpa, ɛsɛ ɔ di kɛ ajulisʋ menian'n-mɔ yɩ yɩ́ tʋ kʋalaaka.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 “Ɛjɔlɛ m'ɔ walɩ Nowe mɛlɛ sʋ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n kʋnmgba yɛ̂ ɔ 'ba a Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan nɩn ɔ.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Dede m'ɔ juli cɩan mɔ Nowe 'fʋ meli nɩn anun, mɔ asuyie kpili'n 'bu asɩ ɔ kun menian'n-mɔ kʋalaatin'n, anɩn Nowe mɛlɛ sʋ menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ jija bɛ́ nwʋn, ɛsɛ anɩn bɛ lɛ fa bɛ́ mma'n-mɔ ajaa.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 “Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ kɛ Lɔtʋ mɛlɛ sʋ. Lɔtʋ mɛlɛ sʋ, anɩn menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ tunndo ninnge, bɛ lɛ tɔnɩn ninnge, bɛ lɛ dodua ninnge ɛsɛ anɩn bɛ lɛ sisi sua.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Nan cɩan mɔ Lɔtʋ fi *Sodɔmʋn jasʋlɩ'n, Nyanmɩan manlɩn sɩ̂n esue ɔ nʋn like kʋn, ɔ ban nvan kɛ tui ndunmunlan, bɛ tɔlɩ gualɩ bɛ hunlin menian sɔ'n-mɔ kʋalaatin.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 “Cɩan mɔ Mân Baa'n 'ba yɩ yɩ́ nwʋn kele'n, kɛ ɛjɔlɛ'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Cɩan sɔ'n, sʋanlan m'ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ sua nɩn ati sʋ'n, n'ɔ ju ɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɔ fa yɩ́ ninnge'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ hɔ ebolo'n, n'ɔ sa yɩ́ nzin ɔ ba kulo.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Ɛmɔ ati kácɩ Lɔtʋ ayɩ'n!
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Sʋanlan m'ɔ tɩ ahyʋan ɔ kulo yɩ́ kunnun'n, ɔ nnyan man ngʋan. Nan sʋanlan mɔ eyuadɩ ɛtɛ ɛhɩ anun ɔ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ɔ bʋka bɛ́'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ cɩan sɔ'n kɔngɔɛ, sɛ menian nnyuan la ɛbɛɛ kʋn asʋ a, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Mmalasua nnyuan mɔ bɛ lɛ futu *bele bɛ yɩ yɩ́ fali'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.” [
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Mmelenzua nnyuan mɔ bɛ kɔ hɔ ebolo'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, bɛ yaci kʋn.]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛjɔlɛ sɔ'n 'ba te ɔ?”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.