Lucas 17
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ mgba man yɩ́ nwʋn, ngaa wɔ ɛbɛlɛ mɔ ɔ 'man menian'n-mɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun ɔ. Nan munnzue hán sʋanlan m'ɔ kɔ man yɩ́ manngʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Ɔ tɩ kpa man yɩ́ kɛ bɛ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn ɛbʋɛ kpili kʋn bɛ jú yɩ́ bɛ tʋ́ asue jenvie nɩn anun. Ɔ le sʋ nvasʋɛ tala kɛ ɔ kɔ man mmatʋnman ɛhɩ-mɔ anun kʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Yɩ́ ti, ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye kpa o!
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Sɛ ɔ yɔ wɔ́ ɛtɛ kpɛ̂ nsʋ alɩhɩan kʋn anun an, yɩ́ kʋalaa m'ɔ kɔ yɔ'n, sɛ ɔ ba tʋ wɔ́ ɔ kan kɛ: ‘Mɩn 'kaci mɩ́n abalabɔ'n,’ sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, yaci yɩ́ ɛtɛ'n ce yɩ́.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ han kɔ hele yɛ́ Mɩn kɛ: “Gua yɛ́ dedi nɩn asʋ.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, yɛ́ Mɩn nwan: “Sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili'n nʋn muntadɩ baa sɛ a, ɛmɔ kʋala se baka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.’ Baka sɔ'n 'tu yɩ́ bʋ ɔ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Zozi nwan: “Yɛ bú yɩ́ kɛ ɛmɔ anun kʋn le yɩ́ akʋa kʋn. Yɩ́ akʋa sɔ'n di yɩ́ ebo nɩn asʋ junman anaan ɔ nɩan yɩ́ ayɛmʋa'n-mɔ asʋ. Sɛ ɔ nwun kɛ yɩ́ akʋa'n fi ebolo a a, asʋ ɔ 'kan kele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn, tanlan asɩ di like’?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Ɔ ngan man sɔ. Nan ɔ 'kan kele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Sesie mɩ́n like'n, kɔ kaci wɔ́ nwʋn bala yɩ mɩ́n alɩɛ dɩɛ'n man mɩ́n maan n ní n nʋ́n nzue. Sɛ mɩn yue a, ɛ kɔ li wɔ́ dɩɛ ɛ kɔ nʋn nzue.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Junman'n mɔ ɔ'a man yɩ́ akʋa nɩn a li'n, asɩ nâ nnʋn man nun.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Kɛ ɔ tɩ yɩ́ man ɛmɔ kʋsʋ nɩn ala'n. Sɛ ɛmɔ yue junman'n kʋalaa mɔ b'a hele ɛmɔ'n di a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ tɩ ngʋa mgban, like m'ɔ sɛ kɛ yɛ yɔ'n yɛ̂ y'a yɔ ɔ.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, ɔ sɩnlɩn Samali nʋn Galile ɛyɛ nɩn asʋ.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Anɩn ɔ ka kaan ju kulo kʋn asʋ, kokobefʋɛ bulu kɔ hɔ kɔ kpa yɩ́ atɩn. Bɛ jinlanlɩn mʋa,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Kpain Zozi, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ héle tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ.” Mɛlɛ mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Mɔ kokobefʋɛ bulu nɩn anun kʋn nwunlin kɛ yɩ́ nwʋn a sa'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin. Ɔ 'ba a, anɩn ɔ lɛ tɩan ɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Ɔ kɔ tutu kɔ tɔ Zozi aja nun, ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ, ɔ kɔ yɔ yɩ́ mo. Kanngʋ anɩn sʋanlan sɔ'n tɩ Samali sʋanlan.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Bɛ́ kokobefʋɛ bulu'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn a nza man ɔ? Nan kokobefʋɛ ngʋanlan ɛhɩnlɩn, bɛ halɩ bɛ́ dɩɛ nin?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ a nza a mma nyɩ man Nyanmɩan ayɛ kɛ ɛyɛfʋɛ ɛhɩ ala?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele kokobefʋɛ'n kɛ: “Jasʋ kɔ, wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ɛlɛhʋn kʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ bisa Zozi kɛ: “Cɩan benin yɛ̂ Nyanmɩan 'di yɩ́ belemgbin nɩn ɔ?”
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Bɛ ngan man kɛ: ‘Ɛ 'nwun yɩ́’ anaan ‘Yɩ́ ahɩ’. Afɩ ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan lɛ di yɩ́ belemgbin nɩn ɛmɔ afian ɛwa.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Mɛlɛ'n 'ba ju mɔ cɩan kʋn ɛmɔ alʋa 'ba lɔ *Mân Baa'n, kʋsʋ ɛmɔ ngɔ nwun man yɩ́.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Menian'n-mɔ 'ba han kele ɛmɔ kɛ: ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛwa o!’ anaan ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛlɔ o!’ Bɛ kan sɔ a, nán bɛ tu bɛ́ bʋ bɛ nwanndi bɛ kɔ lɩka fɩ́ɩ́.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Kɛmɔ nyanmɩan'n kpɛ mɩaɩn, ɔ fite ebue kʋn ɔ ta kɔ ebue kʋn'n, kɛ Mân Baa'n kʋsʋ ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Nan kʋsʋ ɔ di kɛ ɔ nwun yalɛ kpa, ɛsɛ ɔ di kɛ ajulisʋ menian'n-mɔ yɩ yɩ́ tʋ kʋalaaka.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 “Ɛjɔlɛ m'ɔ walɩ Nowe mɛlɛ sʋ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n kʋnmgba yɛ̂ ɔ 'ba a Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan nɩn ɔ.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Dede m'ɔ juli cɩan mɔ Nowe 'fʋ meli nɩn anun, mɔ asuyie kpili'n 'bu asɩ ɔ kun menian'n-mɔ kʋalaatin'n, anɩn Nowe mɛlɛ sʋ menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ jija bɛ́ nwʋn, ɛsɛ anɩn bɛ lɛ fa bɛ́ mma'n-mɔ ajaa.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 “Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ kɛ Lɔtʋ mɛlɛ sʋ. Lɔtʋ mɛlɛ sʋ, anɩn menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ tunndo ninnge, bɛ lɛ tɔnɩn ninnge, bɛ lɛ dodua ninnge ɛsɛ anɩn bɛ lɛ sisi sua.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Nan cɩan mɔ Lɔtʋ fi *Sodɔmʋn jasʋlɩ'n, Nyanmɩan manlɩn sɩ̂n esue ɔ nʋn like kʋn, ɔ ban nvan kɛ tui ndunmunlan, bɛ tɔlɩ gualɩ bɛ hunlin menian sɔ'n-mɔ kʋalaatin.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 “Cɩan mɔ Mân Baa'n 'ba yɩ yɩ́ nwʋn kele'n, kɛ ɛjɔlɛ'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Cɩan sɔ'n, sʋanlan m'ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ sua nɩn ati sʋ'n, n'ɔ ju ɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɔ fa yɩ́ ninnge'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ hɔ ebolo'n, n'ɔ sa yɩ́ nzin ɔ ba kulo.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Ɛmɔ ati kácɩ Lɔtʋ ayɩ'n!
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Sʋanlan m'ɔ tɩ ahyʋan ɔ kulo yɩ́ kunnun'n, ɔ nnyan man ngʋan. Nan sʋanlan mɔ eyuadɩ ɛtɛ ɛhɩ anun ɔ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ɔ bʋka bɛ́'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ cɩan sɔ'n kɔngɔɛ, sɛ menian nnyuan la ɛbɛɛ kʋn asʋ a, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Mmalasua nnyuan mɔ bɛ lɛ futu *bele bɛ yɩ yɩ́ fali'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.” [
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Mmelenzua nnyuan mɔ bɛ kɔ hɔ ebolo'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, bɛ yaci kʋn.]
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛjɔlɛ sɔ'n 'ba te ɔ?”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.