Lucas 17
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ mgba man yɩ́ nwʋn, ngaa wɔ ɛbɛlɛ mɔ ɔ 'man menian'n-mɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun ɔ. Nan munnzue hán sʋanlan m'ɔ kɔ man yɩ́ manngʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ɔ tɩ kpa man yɩ́ kɛ bɛ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn ɛbʋɛ kpili kʋn bɛ jú yɩ́ bɛ tʋ́ asue jenvie nɩn anun. Ɔ le sʋ nvasʋɛ tala kɛ ɔ kɔ man mmatʋnman ɛhɩ-mɔ anun kʋn kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Yɩ́ ti, ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye kpa o!
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Sɛ ɔ yɔ wɔ́ ɛtɛ kpɛ̂ nsʋ alɩhɩan kʋn anun an, yɩ́ kʋalaa m'ɔ kɔ yɔ'n, sɛ ɔ ba tʋ wɔ́ ɔ kan kɛ: ‘Mɩn 'kaci mɩ́n abalabɔ'n,’ sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, yaci yɩ́ ɛtɛ'n ce yɩ́.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ han kɔ hele yɛ́ Mɩn kɛ: “Gua yɛ́ dedi nɩn asʋ.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, yɛ́ Mɩn nwan: “Sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili'n nʋn muntadɩ baa sɛ a, ɛmɔ kʋala se baka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.’ Baka sɔ'n 'tu yɩ́ bʋ ɔ kɔ jinlan jenvie nɩn anun ɛlɔ.”
6 E ele respondeu:
7 Zozi nwan: “Yɛ bú yɩ́ kɛ ɛmɔ anun kʋn le yɩ́ akʋa kʋn. Yɩ́ akʋa sɔ'n di yɩ́ ebo nɩn asʋ junman anaan ɔ nɩan yɩ́ ayɛmʋa'n-mɔ asʋ. Sɛ ɔ nwun kɛ yɩ́ akʋa'n fi ebolo a a, asʋ ɔ 'kan kele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn, tanlan asɩ di like’?
7 Jesus disse:
8 Ɔ ngan man sɔ. Nan ɔ 'kan kele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Sesie mɩ́n like'n, kɔ kaci wɔ́ nwʋn bala yɩ mɩ́n alɩɛ dɩɛ'n man mɩ́n maan n ní n nʋ́n nzue. Sɛ mɩn yue a, ɛ kɔ li wɔ́ dɩɛ ɛ kɔ nʋn nzue.’
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Junman'n mɔ ɔ'a man yɩ́ akʋa nɩn a li'n, asɩ nâ nnʋn man nun.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Kɛ ɔ tɩ yɩ́ man ɛmɔ kʋsʋ nɩn ala'n. Sɛ ɛmɔ yue junman'n kʋalaa mɔ b'a hele ɛmɔ'n di a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ tɩ ngʋa mgban, like m'ɔ sɛ kɛ yɛ yɔ'n yɛ̂ y'a yɔ ɔ.’”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, ɔ sɩnlɩn Samali nʋn Galile ɛyɛ nɩn asʋ.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Anɩn ɔ ka kaan ju kulo kʋn asʋ, kokobefʋɛ bulu kɔ hɔ kɔ kpa yɩ́ atɩn. Bɛ jinlanlɩn mʋa,
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Kpain Zozi, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ héle tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ.” Mɛlɛ mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Mɔ kokobefʋɛ bulu nɩn anun kʋn nwunlin kɛ yɩ́ nwʋn a sa'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin. Ɔ 'ba a, anɩn ɔ lɛ tɩan ɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Ɔ kɔ tutu kɔ tɔ Zozi aja nun, ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ, ɔ kɔ yɔ yɩ́ mo. Kanngʋ anɩn sʋanlan sɔ'n tɩ Samali sʋanlan.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Bɛ́ kokobefʋɛ bulu'n, asʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn a nza man ɔ? Nan kokobefʋɛ ngʋanlan ɛhɩnlɩn, bɛ halɩ bɛ́ dɩɛ nin?
17 Jesus disse:
18 Bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ a nza a mma nyɩ man Nyanmɩan ayɛ kɛ ɛyɛfʋɛ ɛhɩ ala?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele kokobefʋɛ'n kɛ: “Jasʋ kɔ, wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan.”
19 E Jesus disse a ele:
20 Ɛlɛhʋn kʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ bisa Zozi kɛ: “Cɩan benin yɛ̂ Nyanmɩan 'di yɩ́ belemgbin nɩn ɔ?”
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Bɛ ngan man kɛ: ‘Ɛ 'nwun yɩ́’ anaan ‘Yɩ́ ahɩ’. Afɩ ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Nyanmɩan lɛ di yɩ́ belemgbin nɩn ɛmɔ afian ɛwa.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Mɛlɛ'n 'ba ju mɔ cɩan kʋn ɛmɔ alʋa 'ba lɔ *Mân Baa'n, kʋsʋ ɛmɔ ngɔ nwun man yɩ́.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Menian'n-mɔ 'ba han kele ɛmɔ kɛ: ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛwa o!’ anaan ‘Bɛ nɩ́an, ɔ wɔ ɛlɔ o!’ Bɛ kan sɔ a, nán bɛ tu bɛ́ bʋ bɛ nwanndi bɛ kɔ lɩka fɩ́ɩ́.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Kɛmɔ nyanmɩan'n kpɛ mɩaɩn, ɔ fite ebue kʋn ɔ ta kɔ ebue kʋn'n, kɛ Mân Baa'n kʋsʋ ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Nan kʋsʋ ɔ di kɛ ɔ nwun yalɛ kpa, ɛsɛ ɔ di kɛ ajulisʋ menian'n-mɔ yɩ yɩ́ tʋ kʋalaaka.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 “Ɛjɔlɛ m'ɔ walɩ Nowe mɛlɛ sʋ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n kʋnmgba yɛ̂ ɔ 'ba a Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan nɩn ɔ.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Dede m'ɔ juli cɩan mɔ Nowe 'fʋ meli nɩn anun, mɔ asuyie kpili'n 'bu asɩ ɔ kun menian'n-mɔ kʋalaatin'n, anɩn Nowe mɛlɛ sʋ menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ jija bɛ́ nwʋn, ɛsɛ anɩn bɛ lɛ fa bɛ́ mma'n-mɔ ajaa.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 “Mân Baa nɩn ɛwalɛ cɩan'n 'ba yɔ kɛ Lɔtʋ mɛlɛ sʋ. Lɔtʋ mɛlɛ sʋ, anɩn menian'n-mɔ lɛ didi, bɛ lɛ nʋn nzan, bɛ lɛ tunndo ninnge, bɛ lɛ tɔnɩn ninnge, bɛ lɛ dodua ninnge ɛsɛ anɩn bɛ lɛ sisi sua.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Nan cɩan mɔ Lɔtʋ fi *Sodɔmʋn jasʋlɩ'n, Nyanmɩan manlɩn sɩ̂n esue ɔ nʋn like kʋn, ɔ ban nvan kɛ tui ndunmunlan, bɛ tɔlɩ gualɩ bɛ hunlin menian sɔ'n-mɔ kʋalaatin.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 “Cɩan mɔ Mân Baa'n 'ba yɩ yɩ́ nwʋn kele'n, kɛ ɛjɔlɛ'n 'ba yɔ yɩ́ nɩn anɩn.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Cɩan sɔ'n, sʋanlan m'ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan yɩ́ sua nɩn ati sʋ'n, n'ɔ ju ɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɔ fa yɩ́ ninnge'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ hɔ ebolo'n, n'ɔ sa yɩ́ nzin ɔ ba kulo.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Ɛmɔ ati kácɩ Lɔtʋ ayɩ'n!
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Sʋanlan m'ɔ tɩ ahyʋan ɔ kulo yɩ́ kunnun'n, ɔ nnyan man ngʋan. Nan sʋanlan mɔ eyuadɩ ɛtɛ ɛhɩ anun ɔ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ɔ bʋka bɛ́'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ cɩan sɔ'n kɔngɔɛ, sɛ menian nnyuan la ɛbɛɛ kʋn asʋ a, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Mmalasua nnyuan mɔ bɛ lɛ futu *bele bɛ yɩ yɩ́ fali'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, kʋn ka ɛbɛlɛ.” [
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Mmelenzua nnyuan mɔ bɛ kɔ hɔ ebolo'n, bɛ nʋn kʋn kɔ, bɛ yaci kʋn.]
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛjɔlɛ sɔ'n 'ba te ɔ?”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.