Lucas 14
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn, *Falisifʋɛ'n-mɔ asʋ kpain kʋn kɔ fɛlɛ Zozi alɩɛ. Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ fʋn bɛ́ mala nɩn an.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ɛbɛlɛ ala, bian kʋn kɔ a kɔ jinlan Zozi anyunnun. Bian sɔ nɩn a yiyi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ, ɔ kɔ bisa mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ: “Asʋ yɛ̂ mala'n man atɩn kɛ bɛ mán sʋanlan tɩ́ akpɔlɛ anaan n'ɔ tɩ akpɔlɛ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun ɔ?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ bua yɩ́ bie. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ hɔ́ awulo.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kacili yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nunhan benin yɛ̂ sɛ yɩ́ wa kʋn anaan yɩ́ ɛnalɛ kʋn tɔ bula nun ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, ɔ nyɩ man yɩ́ ndɛ ndɛ ɔ?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, b'a ngʋala man bie bua.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Mɛlɛ mɔ bɛ 'ba tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ di alɩɛ'n, Zozi nwunlin kɛ bɛ́ mɔ bɛ tʋlɩ bɛ́ sa bɛ fɛlɛlɩ bɛ́ alɩɛ'n, biala lɛ kpʋnndɛ meninkpa lɩka ɔ tanlan.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan tʋ yɩ́ sa fɛlɛ wɔ́ atɔnvɔlɛ alɩɛ a, n'ɛ kɔ tanlan meninkpa lɩka. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, b'a fɛlɛ sʋanlan bie kʋsʋ m'ɔ tɩ kpili tala wɔ́.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Sʋanlan'n mɔ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ munnyuan'n ba tʋ wɔ́ a, yɩ́ nwan: ‘Ao, jasʋ maan ɔ tánlan ɛbɛlɛ.’ Sian anɩn afɩ wɔ́ nyunnun nyian, bɔʋn-bɔʋn, ɛ lɛ kɔ a tanlan bɛ́ nzin.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Nan sɛ bɛ tʋ bɛ́ sa bɛ fɛlɛ wɔ́ a, wɔ́ lɩlɩ tanlan bɛ́ nzin. Sʋanlan'n m'ɔ fɛlɛlɩ wɔ́'n nwun wɔ́ a, ɔ 'kan kele wɔ́ kɛ: ‘Eja, bala bɛ́ nyunnun ɛwa.’ Ɛbɛlɛ nɩn anun, anɩn wɔ́ nyunnun a kpaja wɔ́ bɛ́ mɔ ɛ nʋn bɛ́ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn anyunnun.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bian'n m'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ alɩɛ'n kɛ: “Eyua o, nɔsʋba o, sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, n'ɛ fɛlɛ wɔ́ manngʋn-mɔ, wɔ́ nianman-mɔ, wɔ́ nwʋn amma-mɔ anaan esikafʋɛ-mɔ mɔ bɛ mantan mantan wɔ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ kʋala kɛ bɛ fɛlɛ wɔ́ alɩɛ bɛ tua wɔ́ dɩɛ'n kalɛ.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Nan sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, fɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ ɔ nʋn anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Nyila 'kan wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ ngɔ nyan man yɩ́ nwʋn sʋ like bɛ ngɔ mman man wɔ́. Nan mɛlɛ mɔ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ yɔlɩ ye'n fi ewue nun tinnge'n, mɛlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'man wɔ́ yɩ́ nwʋn ahatua ɔ.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n, bɛ́ nunhan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Nyila hán sʋanlan m'ɔ kɔ li like Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele yɩ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn tʋnlɩn alɩɛ kpili kpa. Ɔ kɔ fɛfɛlɛ menian dɔʋn kpa.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Mɛlɛ mɔ bɛ yuelɩ alɩɛ'n tʋn'n, ɔ kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kɛ ɔ hɔ́ sé menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ bála nán kɩkaala dɩɛ, alɩɛ nɩn a bɩn.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Akʋa'n hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ yɩ. Sʋanlan'n mɔ akʋa'n lili mʋa fɛlɛlɩ yɩ́'n nwan: ‘M'an to ebo kʋn. Ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Kʋn nwan: ‘M'an to nnalɛ bulu. Ɛnɛ dein ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan sɛ bɛ kʋala junman di a. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Nunhan kʋn biekun kʋsʋ nwan: ‘Bɛlɛ mɔ m'an fa mɩ́n yɩ atɔnvɔlɛ ɔ. Mɩn ngɔ hʋala man kɔ.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Akʋa'n kɔ sa kɔ hɔ kɔ bɔ kʋalaa kʋalaa kɔ hele yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ mɩn'n kɔ fɛ ɛya, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn kɔ gua nɩn asʋ ɛlɔ kɔ fɛfɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ maan bɛ bála ɛwa.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Akʋa'n kɔ hɔ. Kaan cɛ, ɔ kɔ a kɔ tʋ yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Kpain, junman'n mɔ ɛ helelɩ mɩ́n'n, m'an li a yue, kʋsʋ lɩka biekun tɛ wɔ ɛbɛlɛ.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Ɛhɩ a, mɩnlɩan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Fa nanmue nanmue atɩn'n-mɔ, san ɛnwanlan'n-mɔ, sʋanlan biala mɔ ɛ nʋn yɩ́ kɔ yia'n, tinndin yɩ́ maan ɔ bála. Yɔ bɛ́ sɔ dede maan sua'n yí.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Bɛ́ mɔ n nili mʋa n vɛlɛlɩ bɛ́ mɔ b'a mma man'n, bɛ́ nun fɩ́ɩ́ nni man mɩ́n alɩɛ'n bie!’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ɛhɩ, anɩn Zozi nʋn menian dɔʋn kpa aja wɔ atunnun. Ɔ kpɛlɩ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Sʋanlan mɔ yɩ́ nwan ɔ 'si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ kulo yɩ́ sɩ, yɩ́ nin, yɩ́ yɩ, yɩ́ mma, yɩ́ nianman mmelenzua nʋn mmalasua ɔ nʋn yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɔ tala mɩ́n an, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ nva man yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ ndʋ man yɩ́ kɔmɩn sʋ ɔ nzi man mɩ́n sʋ'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Sɛ ɛmɔ anun kʋn kulo kɛ ɔ si sua hyilili kʋn an, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ ɔ nɩan sɛ esika'n m'ɔ le yɩ́'n kɔ sa sua'n si e sɛ se e.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ɔ'a ndɩtɩ ɔ'a nnɩan man sɛ ɔ bɔ sua nɩn abʋ nan ɔ a ngʋala man yɩ́ si a, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun kɛ sua nɩn a ha ɛbɛlɛ'n, bɛ 'sɩlɩ yɩ́.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Bɛ kan kɛ: ‘Bian ɛhɩ a bɔ sua esie abʋ kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bʋ gua!’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sɛ belemgbin kʋn kulo kɛ ɔ nʋn yɩ́ manngʋn kʋn ɛlɔɛ a, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ nɩan sɛ ɔ kʋala kɛ ɔ fa menian akpɩɩ bulu ɔ kɔ tʋa yɩ́ manngʋn'n m'ɔ le menian akpɩɩ abulaa'n bɛ kʋn an.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Sɛ ɔ nɩan nán ɔ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ a, mɛlɛ mɔ belemgbin ɛhɩnlɩn tɛ wɔ mʋa'n, ɔ yɩ menian maan bɛ kɔ li yɩ́ mgbata bɛ sesie bɛ́ afian.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ɛhɩka ati, sʋanlan mɔ ɔ'a nyaci man ninnge'n m'ɔ le yɩ́'n ɔ'a ngua man'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Njɩn'n tɩ like kpa. Nan kʋsʋ sɛ ɔ yɔ talɛ a, bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ kpa biekun?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Bɛ ngʋala man yɩ́ fa tʋn alɩɛ, bɛ ngʋala man yɩ́ fa gua ninnge'n-mɔ anun. Asɩ ala yɛ̂ bɛ ju bɛ gua ɔ. M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá ɛjɔlɛ sɔ'n ɔ síe!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.