Lucas 14
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn, *Falisifʋɛ'n-mɔ asʋ kpain kʋn kɔ fɛlɛ Zozi alɩɛ. Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ fʋn bɛ́ mala nɩn an.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ɛbɛlɛ ala, bian kʋn kɔ a kɔ jinlan Zozi anyunnun. Bian sɔ nɩn a yiyi.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ, ɔ kɔ bisa mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ: “Asʋ yɛ̂ mala'n man atɩn kɛ bɛ mán sʋanlan tɩ́ akpɔlɛ anaan n'ɔ tɩ akpɔlɛ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun ɔ?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ bua yɩ́ bie. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ hɔ́ awulo.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kacili yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nunhan benin yɛ̂ sɛ yɩ́ wa kʋn anaan yɩ́ ɛnalɛ kʋn tɔ bula nun ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, ɔ nyɩ man yɩ́ ndɛ ndɛ ɔ?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, b'a ngʋala man bie bua.
6 A isto nada puderam responder.
7 Mɛlɛ mɔ bɛ 'ba tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ di alɩɛ'n, Zozi nwunlin kɛ bɛ́ mɔ bɛ tʋlɩ bɛ́ sa bɛ fɛlɛlɩ bɛ́ alɩɛ'n, biala lɛ kpʋnndɛ meninkpa lɩka ɔ tanlan.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan tʋ yɩ́ sa fɛlɛ wɔ́ atɔnvɔlɛ alɩɛ a, n'ɛ kɔ tanlan meninkpa lɩka. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, b'a fɛlɛ sʋanlan bie kʋsʋ m'ɔ tɩ kpili tala wɔ́.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Sʋanlan'n mɔ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ munnyuan'n ba tʋ wɔ́ a, yɩ́ nwan: ‘Ao, jasʋ maan ɔ tánlan ɛbɛlɛ.’ Sian anɩn afɩ wɔ́ nyunnun nyian, bɔʋn-bɔʋn, ɛ lɛ kɔ a tanlan bɛ́ nzin.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Nan sɛ bɛ tʋ bɛ́ sa bɛ fɛlɛ wɔ́ a, wɔ́ lɩlɩ tanlan bɛ́ nzin. Sʋanlan'n m'ɔ fɛlɛlɩ wɔ́'n nwun wɔ́ a, ɔ 'kan kele wɔ́ kɛ: ‘Eja, bala bɛ́ nyunnun ɛwa.’ Ɛbɛlɛ nɩn anun, anɩn wɔ́ nyunnun a kpaja wɔ́ bɛ́ mɔ ɛ nʋn bɛ́ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn anyunnun.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bian'n m'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ alɩɛ'n kɛ: “Eyua o, nɔsʋba o, sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, n'ɛ fɛlɛ wɔ́ manngʋn-mɔ, wɔ́ nianman-mɔ, wɔ́ nwʋn amma-mɔ anaan esikafʋɛ-mɔ mɔ bɛ mantan mantan wɔ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ kʋala kɛ bɛ fɛlɛ wɔ́ alɩɛ bɛ tua wɔ́ dɩɛ'n kalɛ.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Nan sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, fɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ ɔ nʋn anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Nyila 'kan wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ ngɔ nyan man yɩ́ nwʋn sʋ like bɛ ngɔ mman man wɔ́. Nan mɛlɛ mɔ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ yɔlɩ ye'n fi ewue nun tinnge'n, mɛlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'man wɔ́ yɩ́ nwʋn ahatua ɔ.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n, bɛ́ nunhan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Nyila hán sʋanlan m'ɔ kɔ li like Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele yɩ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn tʋnlɩn alɩɛ kpili kpa. Ɔ kɔ fɛfɛlɛ menian dɔʋn kpa.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Mɛlɛ mɔ bɛ yuelɩ alɩɛ'n tʋn'n, ɔ kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kɛ ɔ hɔ́ sé menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ bála nán kɩkaala dɩɛ, alɩɛ nɩn a bɩn.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 “Akʋa'n hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ yɩ. Sʋanlan'n mɔ akʋa'n lili mʋa fɛlɛlɩ yɩ́'n nwan: ‘M'an to ebo kʋn. Ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Kʋn nwan: ‘M'an to nnalɛ bulu. Ɛnɛ dein ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan sɛ bɛ kʋala junman di a. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Nunhan kʋn biekun kʋsʋ nwan: ‘Bɛlɛ mɔ m'an fa mɩ́n yɩ atɔnvɔlɛ ɔ. Mɩn ngɔ hʋala man kɔ.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Akʋa'n kɔ sa kɔ hɔ kɔ bɔ kʋalaa kʋalaa kɔ hele yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ mɩn'n kɔ fɛ ɛya, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn kɔ gua nɩn asʋ ɛlɔ kɔ fɛfɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ maan bɛ bála ɛwa.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Akʋa'n kɔ hɔ. Kaan cɛ, ɔ kɔ a kɔ tʋ yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Kpain, junman'n mɔ ɛ helelɩ mɩ́n'n, m'an li a yue, kʋsʋ lɩka biekun tɛ wɔ ɛbɛlɛ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Ɛhɩ a, mɩnlɩan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Fa nanmue nanmue atɩn'n-mɔ, san ɛnwanlan'n-mɔ, sʋanlan biala mɔ ɛ nʋn yɩ́ kɔ yia'n, tinndin yɩ́ maan ɔ bála. Yɔ bɛ́ sɔ dede maan sua'n yí.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Bɛ́ mɔ n nili mʋa n vɛlɛlɩ bɛ́ mɔ b'a mma man'n, bɛ́ nun fɩ́ɩ́ nni man mɩ́n alɩɛ'n bie!’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Ɛhɩ, anɩn Zozi nʋn menian dɔʋn kpa aja wɔ atunnun. Ɔ kpɛlɩ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Sʋanlan mɔ yɩ́ nwan ɔ 'si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ kulo yɩ́ sɩ, yɩ́ nin, yɩ́ yɩ, yɩ́ mma, yɩ́ nianman mmelenzua nʋn mmalasua ɔ nʋn yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɔ tala mɩ́n an, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ nva man yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ ndʋ man yɩ́ kɔmɩn sʋ ɔ nzi man mɩ́n sʋ'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Sɛ ɛmɔ anun kʋn kulo kɛ ɔ si sua hyilili kʋn an, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ ɔ nɩan sɛ esika'n m'ɔ le yɩ́'n kɔ sa sua'n si e sɛ se e.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ɔ'a ndɩtɩ ɔ'a nnɩan man sɛ ɔ bɔ sua nɩn abʋ nan ɔ a ngʋala man yɩ́ si a, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun kɛ sua nɩn a ha ɛbɛlɛ'n, bɛ 'sɩlɩ yɩ́.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Bɛ kan kɛ: ‘Bian ɛhɩ a bɔ sua esie abʋ kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bʋ gua!’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sɛ belemgbin kʋn kulo kɛ ɔ nʋn yɩ́ manngʋn kʋn ɛlɔɛ a, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ nɩan sɛ ɔ kʋala kɛ ɔ fa menian akpɩɩ bulu ɔ kɔ tʋa yɩ́ manngʋn'n m'ɔ le menian akpɩɩ abulaa'n bɛ kʋn an.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Sɛ ɔ nɩan nán ɔ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ a, mɛlɛ mɔ belemgbin ɛhɩnlɩn tɛ wɔ mʋa'n, ɔ yɩ menian maan bɛ kɔ li yɩ́ mgbata bɛ sesie bɛ́ afian.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ɛhɩka ati, sʋanlan mɔ ɔ'a nyaci man ninnge'n m'ɔ le yɩ́'n ɔ'a ngua man'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Njɩn'n tɩ like kpa. Nan kʋsʋ sɛ ɔ yɔ talɛ a, bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ kpa biekun?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Bɛ ngʋala man yɩ́ fa tʋn alɩɛ, bɛ ngʋala man yɩ́ fa gua ninnge'n-mɔ anun. Asɩ ala yɛ̂ bɛ ju bɛ gua ɔ. M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá ɛjɔlɛ sɔ'n ɔ síe!”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.