Lucas 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn, *Falisifʋɛ'n-mɔ asʋ kpain kʋn kɔ fɛlɛ Zozi alɩɛ. Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ fʋn bɛ́ mala nɩn an.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Ɛbɛlɛ ala, bian kʋn kɔ a kɔ jinlan Zozi anyunnun. Bian sɔ nɩn a yiyi.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ, ɔ kɔ bisa mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ: “Asʋ yɛ̂ mala'n man atɩn kɛ bɛ mán sʋanlan tɩ́ akpɔlɛ anaan n'ɔ tɩ akpɔlɛ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun ɔ?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ bua yɩ́ bie. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ hɔ́ awulo.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kacili yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nunhan benin yɛ̂ sɛ yɩ́ wa kʋn anaan yɩ́ ɛnalɛ kʋn tɔ bula nun ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, ɔ nyɩ man yɩ́ ndɛ ndɛ ɔ?”
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, b'a ngʋala man bie bua.
6 E eles nada puderam responder.
7 Mɛlɛ mɔ bɛ 'ba tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ di alɩɛ'n, Zozi nwunlin kɛ bɛ́ mɔ bɛ tʋlɩ bɛ́ sa bɛ fɛlɛlɩ bɛ́ alɩɛ'n, biala lɛ kpʋnndɛ meninkpa lɩka ɔ tanlan.
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan tʋ yɩ́ sa fɛlɛ wɔ́ atɔnvɔlɛ alɩɛ a, n'ɛ kɔ tanlan meninkpa lɩka. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, b'a fɛlɛ sʋanlan bie kʋsʋ m'ɔ tɩ kpili tala wɔ́.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Sʋanlan'n mɔ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ munnyuan'n ba tʋ wɔ́ a, yɩ́ nwan: ‘Ao, jasʋ maan ɔ tánlan ɛbɛlɛ.’ Sian anɩn afɩ wɔ́ nyunnun nyian, bɔʋn-bɔʋn, ɛ lɛ kɔ a tanlan bɛ́ nzin.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Nan sɛ bɛ tʋ bɛ́ sa bɛ fɛlɛ wɔ́ a, wɔ́ lɩlɩ tanlan bɛ́ nzin. Sʋanlan'n m'ɔ fɛlɛlɩ wɔ́'n nwun wɔ́ a, ɔ 'kan kele wɔ́ kɛ: ‘Eja, bala bɛ́ nyunnun ɛwa.’ Ɛbɛlɛ nɩn anun, anɩn wɔ́ nyunnun a kpaja wɔ́ bɛ́ mɔ ɛ nʋn bɛ́ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn anyunnun.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bian'n m'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ alɩɛ'n kɛ: “Eyua o, nɔsʋba o, sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, n'ɛ fɛlɛ wɔ́ manngʋn-mɔ, wɔ́ nianman-mɔ, wɔ́ nwʋn amma-mɔ anaan esikafʋɛ-mɔ mɔ bɛ mantan mantan wɔ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ kʋala kɛ bɛ fɛlɛ wɔ́ alɩɛ bɛ tua wɔ́ dɩɛ'n kalɛ.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Nan sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, fɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ ɔ nʋn anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Nyila 'kan wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ ngɔ nyan man yɩ́ nwʋn sʋ like bɛ ngɔ mman man wɔ́. Nan mɛlɛ mɔ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ yɔlɩ ye'n fi ewue nun tinnge'n, mɛlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'man wɔ́ yɩ́ nwʋn ahatua ɔ.”
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n, bɛ́ nunhan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Nyila hán sʋanlan m'ɔ kɔ li like Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n!”
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele yɩ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn tʋnlɩn alɩɛ kpili kpa. Ɔ kɔ fɛfɛlɛ menian dɔʋn kpa.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Mɛlɛ mɔ bɛ yuelɩ alɩɛ'n tʋn'n, ɔ kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kɛ ɔ hɔ́ sé menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ bála nán kɩkaala dɩɛ, alɩɛ nɩn a bɩn.’
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 “Akʋa'n hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ yɩ. Sʋanlan'n mɔ akʋa'n lili mʋa fɛlɛlɩ yɩ́'n nwan: ‘M'an to ebo kʋn. Ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 “Kʋn nwan: ‘M'an to nnalɛ bulu. Ɛnɛ dein ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan sɛ bɛ kʋala junman di a. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 “Nunhan kʋn biekun kʋsʋ nwan: ‘Bɛlɛ mɔ m'an fa mɩ́n yɩ atɔnvɔlɛ ɔ. Mɩn ngɔ hʋala man kɔ.’
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 “Akʋa'n kɔ sa kɔ hɔ kɔ bɔ kʋalaa kʋalaa kɔ hele yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ mɩn'n kɔ fɛ ɛya, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn kɔ gua nɩn asʋ ɛlɔ kɔ fɛfɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ maan bɛ bála ɛwa.’
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Akʋa'n kɔ hɔ. Kaan cɛ, ɔ kɔ a kɔ tʋ yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Kpain, junman'n mɔ ɛ helelɩ mɩ́n'n, m'an li a yue, kʋsʋ lɩka biekun tɛ wɔ ɛbɛlɛ.’
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 “Ɛhɩ a, mɩnlɩan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Fa nanmue nanmue atɩn'n-mɔ, san ɛnwanlan'n-mɔ, sʋanlan biala mɔ ɛ nʋn yɩ́ kɔ yia'n, tinndin yɩ́ maan ɔ bála. Yɔ bɛ́ sɔ dede maan sua'n yí.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Bɛ́ mɔ n nili mʋa n vɛlɛlɩ bɛ́ mɔ b'a mma man'n, bɛ́ nun fɩ́ɩ́ nni man mɩ́n alɩɛ'n bie!’”
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Ɛhɩ, anɩn Zozi nʋn menian dɔʋn kpa aja wɔ atunnun. Ɔ kpɛlɩ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 Sʋanlan mɔ yɩ́ nwan ɔ 'si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ kulo yɩ́ sɩ, yɩ́ nin, yɩ́ yɩ, yɩ́ mma, yɩ́ nianman mmelenzua nʋn mmalasua ɔ nʋn yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɔ tala mɩ́n an, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ nva man yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ ndʋ man yɩ́ kɔmɩn sʋ ɔ nzi man mɩ́n sʋ'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 “Sɛ ɛmɔ anun kʋn kulo kɛ ɔ si sua hyilili kʋn an, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ ɔ nɩan sɛ esika'n m'ɔ le yɩ́'n kɔ sa sua'n si e sɛ se e.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Ɔ'a ndɩtɩ ɔ'a nnɩan man sɛ ɔ bɔ sua nɩn abʋ nan ɔ a ngʋala man yɩ́ si a, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun kɛ sua nɩn a ha ɛbɛlɛ'n, bɛ 'sɩlɩ yɩ́.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 Bɛ kan kɛ: ‘Bian ɛhɩ a bɔ sua esie abʋ kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bʋ gua!’
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 “Yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sɛ belemgbin kʋn kulo kɛ ɔ nʋn yɩ́ manngʋn kʋn ɛlɔɛ a, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ nɩan sɛ ɔ kʋala kɛ ɔ fa menian akpɩɩ bulu ɔ kɔ tʋa yɩ́ manngʋn'n m'ɔ le menian akpɩɩ abulaa'n bɛ kʋn an.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Sɛ ɔ nɩan nán ɔ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ a, mɛlɛ mɔ belemgbin ɛhɩnlɩn tɛ wɔ mʋa'n, ɔ yɩ menian maan bɛ kɔ li yɩ́ mgbata bɛ sesie bɛ́ afian.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Ɛhɩka ati, sʋanlan mɔ ɔ'a nyaci man ninnge'n m'ɔ le yɩ́'n ɔ'a ngua man'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Njɩn'n tɩ like kpa. Nan kʋsʋ sɛ ɔ yɔ talɛ a, bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ kpa biekun?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Bɛ ngʋala man yɩ́ fa tʋn alɩɛ, bɛ ngʋala man yɩ́ fa gua ninnge'n-mɔ anun. Asɩ ala yɛ̂ bɛ ju bɛ gua ɔ. M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá ɛjɔlɛ sɔ'n ɔ síe!”
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.