Lucas 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 *Ɛnwʋnmɩan ele cɩan kʋn, *Falisifʋɛ'n-mɔ asʋ kpain kʋn kɔ fɛlɛ Zozi alɩɛ. Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ fʋn bɛ́ mala nɩn an.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ɛbɛlɛ ala, bian kʋn kɔ a kɔ jinlan Zozi anyunnun. Bian sɔ nɩn a yiyi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Zozi kukuli yɩ́ nʋan sʋ, ɔ kɔ bisa mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ kɛ: “Asʋ yɛ̂ mala'n man atɩn kɛ bɛ mán sʋanlan tɩ́ akpɔlɛ anaan n'ɔ tɩ akpɔlɛ ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn anun ɔ?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ bua yɩ́ bie. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anwʋn ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa. Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ ɔ hɔ́ awulo.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kacili yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ nunhan benin yɛ̂ sɛ yɩ́ wa kʋn anaan yɩ́ ɛnalɛ kʋn tɔ bula nun ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, ɔ nyɩ man yɩ́ ndɛ ndɛ ɔ?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, b'a ngʋala man bie bua.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Mɛlɛ mɔ bɛ 'ba tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ di alɩɛ'n, Zozi nwunlin kɛ bɛ́ mɔ bɛ tʋlɩ bɛ́ sa bɛ fɛlɛlɩ bɛ́ alɩɛ'n, biala lɛ kpʋnndɛ meninkpa lɩka ɔ tanlan.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn ɔ kɔ hele bɛ́. Yɩ́ nwan: “Sɛ sʋanlan tʋ yɩ́ sa fɛlɛ wɔ́ atɔnvɔlɛ alɩɛ a, n'ɛ kɔ tanlan meninkpa lɩka. Ɛ 'su yɩ́ akpʋlʋwa a, b'a fɛlɛ sʋanlan bie kʋsʋ m'ɔ tɩ kpili tala wɔ́.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Sʋanlan'n mɔ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ munnyuan'n ba tʋ wɔ́ a, yɩ́ nwan: ‘Ao, jasʋ maan ɔ tánlan ɛbɛlɛ.’ Sian anɩn afɩ wɔ́ nyunnun nyian, bɔʋn-bɔʋn, ɛ lɛ kɔ a tanlan bɛ́ nzin.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Nan sɛ bɛ tʋ bɛ́ sa bɛ fɛlɛ wɔ́ a, wɔ́ lɩlɩ tanlan bɛ́ nzin. Sʋanlan'n m'ɔ fɛlɛlɩ wɔ́'n nwun wɔ́ a, ɔ 'kan kele wɔ́ kɛ: ‘Eja, bala bɛ́ nyunnun ɛwa.’ Ɛbɛlɛ nɩn anun, anɩn wɔ́ nyunnun a kpaja wɔ́ bɛ́ mɔ ɛ nʋn bɛ́ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn anyunnun.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bian'n m'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ alɩɛ'n kɛ: “Eyua o, nɔsʋba o, sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, n'ɛ fɛlɛ wɔ́ manngʋn-mɔ, wɔ́ nianman-mɔ, wɔ́ nwʋn amma-mɔ anaan esikafʋɛ-mɔ mɔ bɛ mantan mantan wɔ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ kʋala kɛ bɛ fɛlɛ wɔ́ alɩɛ bɛ tua wɔ́ dɩɛ'n kalɛ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Nan sɛ ɛ 'fɛlɛ menian alɩlie a, fɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ ɔ nʋn anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Nyila 'kan wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ ngɔ nyan man yɩ́ nwʋn sʋ like bɛ ngɔ mman man wɔ́. Nan mɛlɛ mɔ Nyanmɩan 'ba man bɛ́ mɔ bɛ yɔlɩ ye'n fi ewue nun tinnge'n, mɛlɛ sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'man wɔ́ yɩ́ nwʋn ahatua ɔ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n, bɛ́ nunhan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Nyila hán sʋanlan m'ɔ kɔ li like Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele yɩ́. Yɩ́ nwan: “Bian kʋn tʋnlɩn alɩɛ kpili kpa. Ɔ kɔ fɛfɛlɛ menian dɔʋn kpa.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Mɛlɛ mɔ bɛ yuelɩ alɩɛ'n tʋn'n, ɔ kɔ sʋan yɩ́ akʋa'n kɛ ɔ hɔ́ sé menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ bála nán kɩkaala dɩɛ, alɩɛ nɩn a bɩn.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Akʋa'n hɔlɩ fɛlɛlɩ bɛ́ a, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ yɩ. Sʋanlan'n mɔ akʋa'n lili mʋa fɛlɛlɩ yɩ́'n nwan: ‘M'an to ebo kʋn. Ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Kʋn nwan: ‘M'an to nnalɛ bulu. Ɛnɛ dein ɔ di kɛ mɩn kɔ mɩn nɩan sɛ bɛ kʋala junman di a. Yɩ́ ti, yaci, n'ɛ fɛ ɛya.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Nunhan kʋn biekun kʋsʋ nwan: ‘Bɛlɛ mɔ m'an fa mɩ́n yɩ atɔnvɔlɛ ɔ. Mɩn ngɔ hʋala man kɔ.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Akʋa'n kɔ sa kɔ hɔ kɔ bɔ kʋalaa kʋalaa kɔ hele yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ mɩn'n kɔ fɛ ɛya, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Kan wɔ́ nwʋn kɔ gua nɩn asʋ ɛlɔ kɔ fɛfɛlɛ ehianfʋɛ'n-mɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n-mɔ maan bɛ bála ɛwa.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 “Akʋa'n kɔ hɔ. Kaan cɛ, ɔ kɔ a kɔ tʋ yɩ́ mɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Kpain, junman'n mɔ ɛ helelɩ mɩ́n'n, m'an li a yue, kʋsʋ lɩka biekun tɛ wɔ ɛbɛlɛ.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Ɛhɩ a, mɩnlɩan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ akʋa'n kɛ: ‘Fa nanmue nanmue atɩn'n-mɔ, san ɛnwanlan'n-mɔ, sʋanlan biala mɔ ɛ nʋn yɩ́ kɔ yia'n, tinndin yɩ́ maan ɔ bála. Yɔ bɛ́ sɔ dede maan sua'n yí.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ: Bɛ́ mɔ n nili mʋa n vɛlɛlɩ bɛ́ mɔ b'a mma man'n, bɛ́ nun fɩ́ɩ́ nni man mɩ́n alɩɛ'n bie!’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ɛhɩ, anɩn Zozi nʋn menian dɔʋn kpa aja wɔ atunnun. Ɔ kpɛlɩ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ a, yɩ́ nwan:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 Sʋanlan mɔ yɩ́ nwan ɔ 'si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ kulo yɩ́ sɩ, yɩ́ nin, yɩ́ yɩ, yɩ́ mma, yɩ́ nianman mmelenzua nʋn mmalasua ɔ nʋn yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɔ tala mɩ́n an, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ nva man yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ ndʋ man yɩ́ kɔmɩn sʋ ɔ nzi man mɩ́n sʋ'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Sɛ ɛmɔ anun kʋn kulo kɛ ɔ si sua hyilili kʋn an, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ ɔ nɩan sɛ esika'n m'ɔ le yɩ́'n kɔ sa sua'n si e sɛ se e.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Ɔ'a ndɩtɩ ɔ'a nnɩan man sɛ ɔ bɔ sua nɩn abʋ nan ɔ a ngʋala man yɩ́ si a, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun kɛ sua nɩn a ha ɛbɛlɛ'n, bɛ 'sɩlɩ yɩ́.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Bɛ kan kɛ: ‘Bian ɛhɩ a bɔ sua esie abʋ kʋsʋ ɔ'a ngʋala man yɩ́ bʋ gua!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sɛ belemgbin kʋn kulo kɛ ɔ nʋn yɩ́ manngʋn kʋn ɛlɔɛ a, ɔ di mʋa ɔ tanlan asɩ ɔ tɩtɩ nɩan sɛ ɔ kʋala kɛ ɔ fa menian akpɩɩ bulu ɔ kɔ tʋa yɩ́ manngʋn'n m'ɔ le menian akpɩɩ abulaa'n bɛ kʋn an.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Sɛ ɔ nɩan nán ɔ ngʋala man yɩ́ sɔ yɔ a, mɛlɛ mɔ belemgbin ɛhɩnlɩn tɛ wɔ mʋa'n, ɔ yɩ menian maan bɛ kɔ li yɩ́ mgbata bɛ sesie bɛ́ afian.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Ɛhɩka ati, sʋanlan mɔ ɔ'a nyaci man ninnge'n m'ɔ le yɩ́'n ɔ'a ngua man'n, sʋanlan sɔ'n ngʋala ɔ ngaci man mɩ́n sʋanlan.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Njɩn'n tɩ like kpa. Nan kʋsʋ sɛ ɔ yɔ talɛ a, bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ kpa biekun?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Bɛ ngʋala man yɩ́ fa tʋn alɩɛ, bɛ ngʋala man yɩ́ fa gua ninnge'n-mɔ anun. Asɩ ala yɛ̂ bɛ ju bɛ gua ɔ. M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá ɛjɔlɛ sɔ'n ɔ síe!”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.