João 7

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ hɔ mgbanza Galile mân nɩn anun kulo'n-mɔ asʋ. Mgbanza sɔ nɩn anun, ɔ'a nju man Zude mân nun, ɔ sanlɩn kɛ ɛlɔ Zufʋ mgbain'n-mɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́ kun yɩ́.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Nan kɛmɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ *Kpato Bʋ Fɛtɩ'n ka kaan ju'n,
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 yɩ́ nianman'n-mɔ nwan: “Zozi, jasʋ ɛwa kɔ Zude maan wɔ́ menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛlɔ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ nwún wɔ́ junman'n mɔ ɛ lɛ di'n.
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ menian'n-mɔ nwun yɩ́ junman'n m'ɔ di'n, ɔ nni man yɩ́ nvɩalɩɛ nun. Kɛ wɔ́ lɩlɩ ɛ di junman sʋa'n, kɔ li yɩ́ ɛlɔ maan mân'n kʋalaa nwún wɔ́.”
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Bɛ lɛ kan sɔ'n, afɩ yɩ́ nianman'n-mɔ muonun, bɛ nne man yɩ́ bɛ nni man.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Zozi nwan: “Mɩ́n dɩɛ, mɩ́n mɛlɛ dɩɛ kpa'n juli man, nan ɛmɔ dɩɛ, mɛlɛ kʋalaa tɩ kpa man ɛmɔ.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Ɛmɔ dɩɛ, menian'n-mɔ ngʋala man kɛ bɛ kpɔ ɛmɔ, nan mɩ́n dɩɛ, bɛ kpɔ mɩ́n. Afɩ mɩn kan kɛ bɛ́ nyɔlɩɛ'n tɩ ɛtɛ.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Ɛmɔ hɔ́, bɛ hɔ́ li fɛtɩ'n, nan mɩ́n dɩɛ, mɩn nni man fɛtɩ sɔ'n bie. Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n mɛlɛ dɩɛ kpa'n juli man.”
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́ yuelɩ'n, ɔ kɔ ha Galile.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Mɔ Zozi anianman'n-mɔ hɔlɩ fɛtɩ elie'n, sian'n yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ kpʋ bɛ́. Nan kʋsʋ ɔ fɩalɩ. Ɔ'a nyɩ man yɩ́ nwʋn ɔ'a ngele man menian'n-mɔ kʋalaatin.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Mɔ bɛ 'di fɛtɩ'n, anɩn Zufʋ mgbain'n-mɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́. Ɛsɛ anɩn bɛ lɛ bisa bisa: “Ɔ wɔ nin? Ɔ wɔ nin?”
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Meninsʋnman nɩn anun, anɩn bɛ lɛ su yɩ́ nwʋn akpʋlʋwa. Mmie-mɔ nwan: “Ɔ tɩ sʋanlan kpa.” Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Cɛcɛ, nán sʋanlan kpa ɔ, ɔ lɛ laka laka menian'n-mɔ.”
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Nan kʋsʋ kɛmɔ bɛ sulo Zufʋ mgbain'n-mɔ nɩn ati, bɛ ngʋala man yɩ́ jawe nun kan.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Mɔ bɛ lili fɛtɩ'n dede mɔ ɔ 'kɔ yɩ́ afian'n, Zozi kɔ hɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɔ lɛ kɔ a hehele menian'n-mɔ ninnge.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Yɩ́ like'n m'ɔ lɛ kele'n kɔ sin Zufʋ'n-mɔ anwʋn, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ mɔ ɔ'a ngɔ man sukulu fɩ́ɩ́'n, ɔ yɔ sɛ mɔ ɔ sɩ kalata kpili sʋa ɔ?”
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Zozi nwan: “Ninnge'n mɔ mɩɩn kekele ɛmɔ ɛwa'n, nán mɩ́n muonun mɩ́n ti anun ninnge yɛ̂ mɩɩn kekele ɛmɔ ɔ, nan ɔ fi sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n nɩn ɛlɔ.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ yɔ like mɔ Nyanmɩan kulo'n, sɛ ninnge'n mɔ mɩɩn kele'n fi Nyanmɩan ɛlɔ a, anaan ɔ tɩ mɩ́n muonun mɩ́n ti anwʋn ninnge a, ɔ kʋala ɔ nwun yɩ́.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Sʋanlan m'ɔ kan yɩ́ muonun yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n, anɩn ɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́ muonun yɩ́ anunminnyanmʋn. Nan nunhan m'ɔ kpʋnndɛ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn yɩ́ nɩn anunminnyanmʋn'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ tɩ sʋanlan kpa. Ɔ nni man ato fɩ́ɩ́.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 *Moyizɩ yɛ̂ ɔ falɩ mala'n manlɩn ɛmɔ ɔ. Ɔ tɩ man sɔ ɔ? Kʋsʋ ɛmɔ anun kʋn bɔbɔ nni man mala sɔ nɩn asʋ. Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ bɛ kun mɩ́n ɔ?”
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Meninsʋnman'n nwan: “Wɔ́, ɛ tɩ man sʋanlan kpa fɩfɩfɩ, ɛ le baye! Nwan yɛ̂ ɔ kulo kɛ ɔ kun wɔ́ ɔ?”
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Zozi nwan: “Like kʋnmgba cein ɛhɩ mɔ m'an yɔ'n, ɔ'a sin ɛmɔ anwʋn. Ɛjɔlɛ sɔ nɩn a lɔ ɛmɔ ngasi. Cɩan daa ɛmɔ bɔ sʋ.
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Ɛmɔ tíe, Moyizɩ a man ɛmɔ mala kɛ bɛ kpɛ́ mmelenzua'n-mɔ mmian nun. Sakpa kʋsʋ, mmelenzua mmian nun ɛkpɛ sɔ'n, ɛmɔ anan-mɔ yɔ yɩ́ daba yɩ́ nzin nán b'a wʋ Moyizɩ. Kɛmɔ ɛmɔ kulo kɛ bɛ di mala sɔ nɩn asʋ nɩn ati, *ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n bɔbɔ, ɛmɔ kpɛ mmelenzua'n-mɔ mmian nun.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Kɛ ɔ kɔ yɔ nán ɛmɔ a nvʋn man Moyizɩ mala nɩn ati, ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n muonun ɛmɔ kpɛ mmelenzua'n-mɔ mmian nun. Nan sɛ ɛmɔ kpɛ mmelenzua mmian nun ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, anɩn nzu ati yɛ̂, sɛ m'an man kulo sʋanlan dasannin kʋn anwʋn a sa ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an, anɩn ɛmɔ fɛ mɩ́n nwʋn ɛya sʋa ɔ?
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Ɛmɔ nán bɛ nɩan sʋanlan anyunnun bɛ bua yɩ́ ndɛɛ, nan ɛmɔ búa ndɛɛ ananhɔlɛ nun.”
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Ɛhɩ, anɩn Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ menian mmie-mɔ lɛ kan kɛ: “Sʋanlan'n mɔ yɛ́ mgbain'n-mɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́ bɛ kun yɩ́'n, nán yɩ́ ahɩ?
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Bɛ nɩ́an kɛ ɔ lɛ jʋjɔ menian'n-mɔ anun ɛwa ɔ, kʋsʋ bɛ nze man yɩ́ sa fɩ́ɩ́. Asʋ yɛ́ mgbain'n-mɔ a nwun yɩ́ ananhɔlɛ kɛ yɩ́ y'ɔ le *Kilisi'n, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba le yɛ́ ti nɩn ɔ?
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Bian ɛhɩ dɩɛ, yɛ sɩ lɩka m'ɔ fi ɔ. Kʋsʋ bɛ́ nwan Kilisi'n dɩɛ, sɛ ɔ 'ba a, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnwun man lɩka m'ɔ fi'n.”
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Yɩ́ sɔ ati, mɔ Zozi 'kekele bɛ́ ninnge wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun'n, ɔ kɔ tɩan nun, yɩ́ nwan: “Asʋ ɛmɔ jʋnlɩn kɛ ɛmɔ sɩ mɩ́n ɛsɛ ɛmɔ sɩ lɩka mɔ n vi'n sakpa ɔ? Nán mɩ́n ti anwʋn atɩn yɛ̂ m'an a ɔ, nan sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n tɩ ananhɔlɛfʋɛ. Kʋsʋ ɛmɔ nzɩ man yɩ́.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Mɩ́n dɩɛ mɩn sɩ yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ n vi yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ yɛ̂ m'an a ɔ. Yɩ́ dein yɛ̂ ɔ sʋanlɩn mɩ́n ɔ.”
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ 'kpʋnndɛ kɛ bɛ cɩ yɩ́ ɛbɛlɛ ala. Nan sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man yɩ́ cɩ, ɔ sanlɩn kɛ anɩn yɩ́ dɔɛ'n juli man.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Nan kʋsʋ meninsʋnman nɩn anun, menian dɔʋn lelɩ yɩ́ lili. Bɛ́ nwan: “Cɩan mɔ Kilisi'n kɔ a'n, asʋ ɔ 'yɔ asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ tala sʋanlan ɛhɩ dɩɛ'n-mɔ ɔ?”
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Ɛhɩ, Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ anɩn bɛ lɛ kɩkan yɩ́ nhun nhun menian nɩn anun'n, *Falisifʋɛ'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ kʋalaa. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ yɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun nzalafʋ'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ hyɩ́ Zozi.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Mɔ nzalafʋ'n-mɔ hɔlɩ juli Zozi anwʋn ɛlɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ 'tanlan mɛlɛ kaan biekun kʋalaaka nán m'an hɔ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anwʋn ɛlɔ.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan kʋsʋ, ɛmɔ ngɔ nwun man mɩ́n. Ɔ sanlɩn kɛ lɩka mɔ mɩn 'ba hɔ'n, ɛmɔ ngɔ hʋala man ɛlɔ kɔ.”
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Zufʋ'n-mɔ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Anɩn ninhan lɩka dɩɛ yɛ̂ ɔ 'ba hɔ dede mɔ yɛ kpʋnndɛ yɩ́ a, yɛ nnwun man yɩ́ ɔ? Asʋ ɔ 'ba tʋa Zufʋ'n-mɔ mɔ b'a tʋ b'a sanndɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n mân nun'n nán ɔ kekele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n ninnge anaan?
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Afɩ yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan kʋsʋ, ɛmɔ ngɔ nwun man mɩ́n. Ɔ sanlɩn kɛ lɩka mɔ mɩn 'ba hɔ'n, ɛmɔ ngɔ hʋala man ɛlɔ kɔ.’ Ɛjɔlɛ ɛhɩ mɔ ɔ'a han'n, yɩ́ bʋ kele sɛ?”
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ sɔ'n kʋsʋ, cɩan m'ɔ li sian'n yɛ̂ ɔ tɩ fɛtɩ'n cɩan kpili kpa nɩn ɔ. Cɩan sɔ'n, Zozi jasʋlɩ jinlanlɩn menian'n-mɔ kʋalaa afian an, yɩ́ nwan: “Sʋanlan mɔ nzuhoe lɛ kun yɩ́'n, ɔ bála mɩ́n nwʋn ɔ bála a nʋn nzue.
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n, biala m'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ngʋan nzue fʋfɔlɛ fi yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun ɔ 'sɩn wa wa wa.”
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Ngʋan nzue sɔ'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ ɛwa'n y'ɔ le Nyanmɩan Wawɛ'n mɔ sʋanlan biala m'ɔ kɔ le yɩ́ kɔ li nɩn asa 'kan yɩ́'n. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn sʋanlan fɩ́ɩ́ asa hanlɩn man Wawɛ'n bɔbɔ. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn bɛ wulalɩ man Zozi anunminnyanmʋn.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, meninsʋnman'n kɔ bu bɛ́ nwʋn nun. Mmie-mɔ nwan: “Bian ɛhɩ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n sakpa.”
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Kilisi nɩn ɔ!”
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan kɛ Kilisi'n, ɔ 'yɔ *Davidi abusuan nɩn anun sʋanlan, ɔ fi Betelehɛmʋn, Davidi kulo nɩn asʋ.”
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Kɛ ɔ yɔlɩ mɔ Zozi dunman nun, meninsʋnman'n buli bɛ́ nwʋn nun nɩn anɩn.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Mmie-mɔ kʋsʋ dɩɛ, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ yɩ́ bɛ cɩ yɩ́, nan kʋsʋ sʋanlan fɩ́ɩ́ a ngʋala man yɩ́ sa fa kan yɩ́.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, nzalafʋ'n-mɔ kɔ sa kɔ hɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Kɛ bɛ 'ju ɛbɛlɛ ala, mgbain'n-mɔ nwan: “Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ a njɩ man yɩ́ a mma man ɔ?”
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Nzalafʋ'n-mɔ nwan: “Ɛjɔlɛ'n m'ɔ kan'n, nyanmɩnsɛmʋn, kɛ yɛ wɔ ɛwa'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ hanlɩn man bie lé.”
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Falisifʋɛ'n-mɔ nwan: “Yɩ́ ti, ɛmɔ kʋsʋ, ɛmɔ a man ɔ'a laka ɛmɔ bie ɔ?
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Asʋ yɛ́ mgbain'n-mɔ nunhan kʋn anaan Falisifʋɛ'n-mɔ nunhan kʋn lelɩ yɩ́ ɔ lili man ɔ?
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Meninsʋnman ɛhɩ, bɛ́ dɩɛ bɛ nzɩ man *Moyizɩ mala'n, bɛ tɩ menian mɔ b'a bɔ bɛ́ sasan!”
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Falisifʋɛ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ yialɩ ɛbɛlɛ'n, Ninkodɛmʋn m'ɔ walɩ tʋlɩ Zozi cɩan kʋn kɔngɔɛ'n, anɩn ɔ wɔ bɛ́ nun bie.
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 Yɩ́ nwan: “Yɛ́ mala nɩn anun, sʋanlan mɔ bɛ nwunlin man like mɔ ɔ'a yɔ'n, bɛ mmua man yɩ́ ndɛɛ kɛ ɔ di fʋɔ ɔ.”
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Ninkodɛmʋn hanlɩn'n ngɔ yɔ man bɛ́ fɛ. Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɩ́ ti, wɔ́ kʋsʋ wɔ́ ɛ tɩ Galile sʋanlan? Suan Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nán ɛ 'ba nwun kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ fɩ́ɩ́ fi man Galile.”
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, ɛhɩ jasʋ a, anɩn cuein ɔ'a hɔ yɩ́ awulo, ɛhɩ jasʋ a, anɩn cuein ɔ'a hɔ yɩ́ awulo.
53 E voltaram, cada um para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.