João 6

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ sa kɔ hɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ. Cɩan kʋn ɔ kɔ kpɛ Galile asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun kɛ *Tibeliadɩ'n, ɔ kɔ hɔ yɩ́ nzin ɛlɔ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Menian dɔʋn kpa kɔ si yɩ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nwunlin asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ yɔlɩ manlɩn nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn salɩ'n.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ kɔ tanlan bʋka kʋn asʋ.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie'n ka kaan ju biekun.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ɛhɩ a, bɛ tɩ ɛbɛlɛ kaan mɔ ɔ 'kɔ bie'n, Zozi 'tʋ yɩ́ nyɩn nɩan an, menian dɔʋn kpa lɛ ba yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a bisa Filipʋ kɛ: “Filipʋ, ninhan yɛ̂ yɛ 'nyan like yɛ to yɛ man menian nwala ɛhɩ di ɔ?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Ɔ 'kan sɔ nán ɔ nɩan mɔ Filipʋ 'ba bua'n. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ muonun ɔ sɩ like mɔ ɔ 'ba yɔ ɔ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipʋ nwan: “Sɛ bɔbɔ yɛ fa jɛtɛ fufue mma ɛya nnyuan yɛ to kpaʋn an, ɔ nza man fɩ́ɩ́ mɔ bɛ́ nun kʋn biala nyan sin kaan sʋa di ɔ.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 M'ɔ Filipʋ anʋan tɔlɩ'n, Zozi menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Andele m'ɔ tɩ Simʋn Pɩɛlɩ anianman'n nwan:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Kpafɛlɛ kaan kʋn wɔ ɛwa, ɔ le *ɔlɩzʋ kpaʋn nnun nʋn ejue nnyuan. Nan kʋsʋ menian nwala ɛhɩ, nzukɛ yɛ̂ ɔ 'sa yɩ́ yɔ ɔ?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Zozi nwan: “Ɛmɔ mán menian'n-mɔ kʋalaa tɛ́tanlan asɩ.” Lɩka sɔ'n tɩ tɛtɛlɛ kpa, ndile dɔʋn kʋsʋ wɔ ɛbɛlɛ. Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɛtanlan asɩ. Bɛ́ mɔ bɛ walɩ ɛbɛlɛ'n, mmelenzua mɔ bɛ wɔ bɛ́ nun'n, bɛ ju kɔ yɔ akpɩɩ nnun.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Zozi kɔ fa kpaʋn nnun'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ ɔ kɔ hye kɔ man bɛ́. Ɛsɛ ɔ kɔ fa ejue nnyuan'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ biekun ɔ kɔ hye kɔ man bɛ́. Sʋanlan kʋn biala nyanlɩn mɔ yɩ́ kunnun jɔ yɩ́ nwʋn ɔ lili.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ yuelɩ didi'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ sɩ́sa yɩ́ bʋ'n mɔ ɔ'a ha'n, nán bɛ ju fɩ́ɩ́ bɛ tʋ.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Ɔlɩzʋ kpaʋn nnun'n, bɛ lili dede m'ɔ halɩ yɩ́ bʋ mɔ Zozi menian'n-mɔ sɩsalɩ'n, ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin asinbɛnwʋn like'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, bɛ́ nwan: “Nyanmɩan *kpɔmanfʋɛ'n mɔ bɛ kan kɛ ɔ lɛ ba'n, sakpa, yɩ́ y'ɔ le bian ɛhɩka.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ 'kpʋnndɛ bɛ fa yɩ́ bɛ sie bɛ́ belemgbin'n, yɩ́ ngʋnmɩn ɔ tɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ hɔlɩ bʋka nɩn asʋ ɛlɔ biekun.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Mɔ alɩ́ɛ'n tɔlɩ nun'n, Zozi menian'n-mɔ hɔlɩ asue nɩn anʋan ɛlɔ.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun bɛ lɛ kpɛ asue'n bɛ kɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn alɩ́ɛ nɩn a muan sʋ a yue, kʋsʋ Zozi a mma ndʋ man bɛ́.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Anɩn asutue kʋsʋ lɛ tu sɛlɛ kpa.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Bɛ hanlɩn ɛlɛɛ'n bɛ hɔlɩ dede kɔ yɔ cilo nnun anaan nsian'n, anɩn Zozi nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ lɛ ba bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Ɛbɛlɛ ala, esulo kɔ han bɛ́, bɛ jʋnlɩn kɛ like bie ɔ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Nan m'ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan tʋ bɛ́'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n ɔ, nán bɛ sulo.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Sian'n m'ɔ hanlɩn sɔ'n, anɩn bɛ kulo kɛ bɛ fa yɩ́ ɛlɛɛ nɩn anun. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ si asɩ, bɛ kɔ ju lɩka mɔ bɛ lɛ kɔ'n.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ɛhɩ, meninsʋnman'n mɔ bɛ halɩ asue nɩn anzin ɛlɔ'n nwunlin kɛ mɛlɛ mɔ Zozi menian'n-mɔ 'kpɛ asue'n, anɩn ɛlɛɛ kʋnmgba cein yɛ̂ ɔ si ɛbɛlɛ ɔ. Bɛ sɩ kɛ Zozi a nvʋ man nun bie, yɩ́ menian'n-mɔ angʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ fʋlɩ nun bɛ hɔlɩ ɔ. Kʋsʋ mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, meninsʋnman'n 'ba ju a, anɩn Zozi nnʋn man ɛbɛlɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ɛlɛɛ mmie-mɔ kʋsʋ fi Tibeliadɩ kulo nɩn asʋ, bɛ kɔ a kɔ sisi m'ɔ mantan lɩka mɔ yɛ́ Mɩn lalɩ Nyanmɩan asɩ, ɔ falɩ kpaʋn'n manlɩn meninsʋnman'n lili'n.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Nan mɔ meninsʋnman'n nwunlin kɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ fa ɛlɛɛ sɔ'n-mɔ bɛ kɔ hɔ Zozi ɛkpʋnndɛ Kapɛɛnawɔmʋn.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi asue nɩn ebue kʋn ɛlɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ́ nwan: “Labi, ɛ juli ɛwa cɩan benin?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ nán kɛ asinbɛnwʋn ninnge'n mɔ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ nɩn ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ. Nan kpaʋn'n mɔ ɛmɔ a li dede bɛ́ kʋ a yi'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ.
26 Jesus respondeu:
27 Alɩɛ'n m'ɔ sɛcɩ'n, ɛmɔ nán bɛ di yɩ́ nwʋn junman. Nan ɛmɔ lí alɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anwʋn junman. Alɩɛ sɔ'n, *Mân Baa'n yɛ̂ ɔ fa man ɔ. Yɩ́ yɛ̂ Sɩɛ Nyanmɩan Kpili a man yɩ́ atɩn kɛ ɔ fá alɩɛ sɔ'n mán mân nɩn ɔ.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Bɛ́ nwan: “Nzu yɛ̂ yɛ 'yɔ nán y'a li junman mɔ Nyanmɩan kulo ɔ?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zozi nwan: “Junman'n mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɛmɔ di'n y'ɔ le kɛ ɛmɔ lé sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan yɩ́'n bɛ lí.”
29 Jesus respondeu:
30 Bɛ́ nwan: “Nzukɛ asinbɛnwʋn like dɩɛ yɛ̂ ɛ 'yɔ maan yɛ nwun yɩ́ nán y'a le wɔ́ y'a li ɔ? Nzu junman dɩɛ yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ di ɔ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Daba, ɛwâ nɩn anun ɛlɔ, yɛ́ nannan-mɔ lili *mannan kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n. Yɩ́ nwan: Ɔ'a man bɛ́ nyanmɩansʋ kpaʋn b'a li.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, kpaʋn'n mɔ *Moyizɩ falɩ manlɩn ɛmɔ anan-mɔ'n, nán nyanmɩansʋ kpaʋn kpa nɩn ɔ. Nan nyanmɩansʋ kpaʋn kpa'n y'ɔ le mɔ mɩ́n Sɩ lɛ fa man ɛmɔ'n.
32 Jesus lhes disse:
33 Ɔ sanlɩn kɛ, kpaʋn kpa'n mɔ Nyanmɩan fa man menian'n-mɔ'n y'ɔ le sʋanlan'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ'a ju asɩ m'ɔ man mân'n nyan ngʋan'n.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, anɩn fa kpaʋn sɔ'n bie man yɛ́ cɩan daa e.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Zozi nwan: “Kpaʋn'n m'ɔ man bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan biala m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn'n, ɛhɔɛ ngun man yɩ́ lé. Yɛ̂ sʋanlan biala m'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, nzuhoe ngun man yɩ́ lé.
35 Jesus respondeu:
36 Nan m'an han m'an hele ɛmɔ, ɛmɔ a nwun mɩ́n, kʋsʋ afɩ ɛmɔ nne man mɩ́n nni man.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Sʋanlan biala mɔ Sɩɛ'n kɔ fa yɩ́ kɔ man mɩ́n'n, ɔ 'ba mɩ́n nwʋn. Yɛ̂ sʋanlan biala m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn'n, cɩan bie lé, mɩn nyɩ man yɩ́.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ɔ sanlɩn kɛ n vi nyanmɩansʋ m'an mma man kɛ mɩn 'ba yɔ like mɔ mɩn kulo ɔ. Nan m malɩ kɛ mɩn 'ba yɔ like mɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n kulo'n.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Like mɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n kulo'n y'ɔ le kɛ bɛ́ mɔ ɔ'a fa bɛ́ ɔ'a man mɩ́n'n fɩ́ɩ́ n'ɔ minlin mɩ́n sa nun. Nan cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, n dínnge bɛ́ fi ewue nun maan bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Like mɔ Sɩɛ'n kulo'n y'ɔ le kɛ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun Baa'n mɔ bɛ kɔ le yɩ́ bɛ kɔ li'n, bɛ nyán nyanmɩansʋ ngʋan'n. Ɛsɛ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, n dínnge bɛ́ maan bɛ fi ewue nun bɛ jásʋ.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zufʋ'n-mɔ kɔ fɛ yɩ́ nwʋn ɛya, bɛ lɛ jʋjɔ yɩ́ bɛ́ konvin abʋ kɛ yɩ́ nwan: “Kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n y'ɔ le mɩ́n”.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Bɛ́ nwan: “Zozi sɔ'n muonun, nán Zozɛfʋ awa dɩɛ nɩn ɔ? Yɛ sɩ yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin. Yɛ̂ ɔ yɔ sɛ m'ɔ kan kɛ ɔ fi nyanmɩansʋ yɛ̂ ɔ'a ju ɔ?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Zozi nwan: “Ɛmɔ yáci bɛ́ konvin abʋ ɛjʋjɔlɛ'n.
43 Jesus respondeu:
44 Sɛ ɛmɔ nwun kɛ sʋanlan kʋn lɛ ba mɩ́n nwʋn an, anɩn Sɩɛ'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n y'ɔ nʋn yɩ́ a a ɔ. Mɩ́n kʋsʋ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, mɩn 'tinnge yɩ́ maan ɔ fi ewue nun jasʋ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Afɩ b'a hɛlɛ wɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata nɩn anun kɛ: Nyanmɩan 'ba hehele menian'n-mɔ kʋalaa ninnge. Yɩ́ sɔ ati, sʋanlan biala m'ɔ kɔ tie Sɩɛ'n kɔ fa yɩ́ atɩn dɩɛ nɩn asʋ'n, ɔ 'ba mɩ́n nwʋn.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Nán kɛ sʋanlan bie a nwun Sɩɛ'n lé ti ɔ, nan sʋanlan'n m'ɔ fi Nyanmɩan anwʋn ɛlɔ ɔ'a ju'n, yɩ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɔ'a nwun Sɩɛ nɩn ɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ 'nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɔ sanlɩn kɛ alɩɛ mɔ bɛ di a, bɛ nyan ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kɛ ɛmɔ anan-mɔ lili mannan nɩn ɛwâ nɩn asʋ ɛlɔ'n, anun bɛ halɩ ɛbɛlɛ ɔ? Ɔ yɔlɩ dede bɛ́ kʋalaa bɛ yuelɩ wu.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Nan kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n dɩɛ, sʋanlan m'ɔ kɔ li bie'n, ɔ nwu man lé.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ngʋan kpaʋn kpa'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan m'ɔ kɔ li kpaʋn sɔ'n bie'n, ɔ le ngʋan cɩan daa. Kpaʋn'n mɔ mɩn 'fa mɩn man'n y'ɔ le mɩ́n nwʋnnaan'n. Mɩn 'fa mɩn man maan mân nɩn anun menian'n-mɔ nyan ngʋan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn anwʋn, Zufʋ'n-mɔ kɔ su akpʋlʋwa kpili kpa bɛ́ afian ɛlɔ, bɛ́ nwan: “Nan sʋanlan ɛhɩ muonun, ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a fa yɩ́ nwʋnnaan'n ɔ'a man y'a li?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ a nni man *Mân Baa nɩn anwʋnnaan'n, ɛsɛ sɛ ɛmɔ a nnʋn man yɩ́ moja nɩn an, anɩn ɛmɔ le man ngʋan.
53 Jesus respondeu:
54 Sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, m'ɔ kɔ nʋn mɩ́n moja'n, ɔ le nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n, ɛsɛ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, mɩn 'tinnge yɩ́ maan ɔ fi ewue nun ɔ jasʋ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Afɩ ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ, alɩɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n nwʋnnaan'n yɛ̂ nzan kpa'n y'ɔ le mɩ́n moja'n.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, mɔ ɛsɛ ɔ kɔ nʋn mɩ́n moja'n, anɩn ɔ nʋn mɩ́n tɩ, mɩ́n kʋsʋ, mɩn nʋn yɩ́ tɩ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Kɛmɔ Sɩɛ'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n tɩ asɩ mɔ yɩ́ dunman nun yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ n dɩ asɩ'n, yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, mɩ́n dunman nun, ɔ 'nyan ngʋan.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn anɩn. Ɔ tɩ man kɛ mɔ ɛmɔ anan-mɔ lili bɛ wuli'n. Sʋanlan m'ɔ kɔ li kpaʋn sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan ɔ tanlan asɩ dahuu.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tɛmʋn mɔ Zozi 'kan ɛjɔlɛ ɛhɩ-mɔ ɔ kekele menian'n-mɔ ninnge'n, anɩn ɔ wɔ Kapɛɛnawɔmʋn, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mɔ Zozi menian'n-mɔ dɔʋn tɩlɩ yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn'n, bɛ́ nwan: “Hei! Ɛjɔlɛ ɛhɩ dɩɛ ɔ yɔ sɩ o! Nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ kʋala sʋ di ɔ?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Mɔ Zozi nwunlin kɛ ɛhɩ anwʋn yɛ̂ yɩ́ menian'n-mɔ lɛ jʋjɔ bɛ́ konvin abʋ'n, yɩ́ nwan: “Yɩ́ ti, ɛhɩ yɔ sɩ man ɛmɔ ɔ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Nan anɩn sɛ cɩan bie ɛmɔ nwun kɛ *Mân Baa'n lɛ fʋ kɔ lɩka m'ɔ fi walɩ nɩn an, yɩ́ dɩɛ, ɛmɔ 'yɔ bɛ́ nwʋn sɛ?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Nyanmɩan Wawɛ'n yɛ̂ ɔ man bɛ nyan ngʋan ɔ. Anwʋnnaan'n tɩ man like fɩ́ɩ́. Ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han m'an hele ɛmɔ'n, ɔ kele kɛ bɛ kpɩn bɛ nyan Nyanmɩan Wawɛ'n ɔ nʋn nyanmɩansʋ ngʋan'n.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Nan kʋsʋ ɛmɔ anun mmie-mɔ nne nni man.” Zozi hanlɩn kɛ menian'n mmie-mɔ nne nni man, ɔ sanlɩn kɛ mɔ ɔ 'bɔ yɩ́ junman nɩn abʋ'n, ɔ sɩ menian mɔ bɛ nne bɛ nni man'n, ɛsɛ ɔ sɩ sʋanlan'n mɔ ɔ 'kpɛ yɩ́ nwʋn atɩn maan bɛ cɩ yɩ́'n.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛhɩka ati, sʋanlan biala mɔ mɩ́n Sɩ a nyɩ man yɩ́ kɛ ɔ bála mɩ́n nwʋn'n, ɔ ngʋala man mɩ́n nwʋn ba.”
65 E prosseguiu:
66 Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɩ́ menian'n mmie-mɔ dɔʋn yacili yɩ́ tʋlɩ, b'a nzi man yɩ́ sʋ kʋ́n.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán Zozi a bisa yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɛ: “Nan ɛmɔ lɩlɩ, ɛmɔ dɩɛ bɛ ngɔ man?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Kɛ Zozi anʋan 'tɔ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nwan sʋanlan dɩɛ anwʋn yɛ̂ yɛ 'kɔ ɔ? Wɔ́ yɛ̂ wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ'n man bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Yɛ́ dɩɛ yɛ de wɔ́ yɛ di, ɛsɛ y'a nwun kɛ Sʋanlan Nwannzan-nwannzan'n mɔ Nyanmɩan a sʋan yɩ́'n y'ɔ le wɔ́.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Mɔ Simʋn Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ menian bulu nʋn nnyuan'n, asʋ nán mɩ́n yɛ̂ n vɛlɛlɩ ɛmɔ ɔ? Nan kʋsʋ ɛmɔ anun kʋn tɩ busuɔfʋɛ.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Sʋanlan sɔ'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ mɔ cɩan bie ɔ 'yɩ Zozi man'n. Zudasɩ sɔ'n tɩ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.