João 6
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ sa kɔ hɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ. Cɩan kʋn ɔ kɔ kpɛ Galile asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun kɛ *Tibeliadɩ'n, ɔ kɔ hɔ yɩ́ nzin ɛlɔ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Menian dɔʋn kpa kɔ si yɩ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nwunlin asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ yɔlɩ manlɩn nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn salɩ'n.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ kɔ tanlan bʋka kʋn asʋ.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie'n ka kaan ju biekun.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ɛhɩ a, bɛ tɩ ɛbɛlɛ kaan mɔ ɔ 'kɔ bie'n, Zozi 'tʋ yɩ́ nyɩn nɩan an, menian dɔʋn kpa lɛ ba yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a bisa Filipʋ kɛ: “Filipʋ, ninhan yɛ̂ yɛ 'nyan like yɛ to yɛ man menian nwala ɛhɩ di ɔ?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ɔ 'kan sɔ nán ɔ nɩan mɔ Filipʋ 'ba bua'n. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ muonun ɔ sɩ like mɔ ɔ 'ba yɔ ɔ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filipʋ nwan: “Sɛ bɔbɔ yɛ fa jɛtɛ fufue mma ɛya nnyuan yɛ to kpaʋn an, ɔ nza man fɩ́ɩ́ mɔ bɛ́ nun kʋn biala nyan sin kaan sʋa di ɔ.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 M'ɔ Filipʋ anʋan tɔlɩ'n, Zozi menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Andele m'ɔ tɩ Simʋn Pɩɛlɩ anianman'n nwan:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Kpafɛlɛ kaan kʋn wɔ ɛwa, ɔ le *ɔlɩzʋ kpaʋn nnun nʋn ejue nnyuan. Nan kʋsʋ menian nwala ɛhɩ, nzukɛ yɛ̂ ɔ 'sa yɩ́ yɔ ɔ?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Zozi nwan: “Ɛmɔ mán menian'n-mɔ kʋalaa tɛ́tanlan asɩ.” Lɩka sɔ'n tɩ tɛtɛlɛ kpa, ndile dɔʋn kʋsʋ wɔ ɛbɛlɛ. Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ tɛtanlan asɩ. Bɛ́ mɔ bɛ walɩ ɛbɛlɛ'n, mmelenzua mɔ bɛ wɔ bɛ́ nun'n, bɛ ju kɔ yɔ akpɩɩ nnun.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Zozi kɔ fa kpaʋn nnun'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ ɔ kɔ hye kɔ man bɛ́. Ɛsɛ ɔ kɔ fa ejue nnyuan'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ biekun ɔ kɔ hye kɔ man bɛ́. Sʋanlan kʋn biala nyanlɩn mɔ yɩ́ kunnun jɔ yɩ́ nwʋn ɔ lili.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ yuelɩ didi'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ sɩ́sa yɩ́ bʋ'n mɔ ɔ'a ha'n, nán bɛ ju fɩ́ɩ́ bɛ tʋ.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ɔlɩzʋ kpaʋn nnun'n, bɛ lili dede m'ɔ halɩ yɩ́ bʋ mɔ Zozi menian'n-mɔ sɩsalɩ'n, ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin asinbɛnwʋn like'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, bɛ́ nwan: “Nyanmɩan *kpɔmanfʋɛ'n mɔ bɛ kan kɛ ɔ lɛ ba'n, sakpa, yɩ́ y'ɔ le bian ɛhɩka.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ 'kpʋnndɛ bɛ fa yɩ́ bɛ sie bɛ́ belemgbin'n, yɩ́ ngʋnmɩn ɔ tɩlɩ yɩ́ nwʋn ɔ hɔlɩ bʋka nɩn asʋ ɛlɔ biekun.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Mɔ alɩ́ɛ'n tɔlɩ nun'n, Zozi menian'n-mɔ hɔlɩ asue nɩn anʋan ɛlɔ.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun bɛ lɛ kpɛ asue'n bɛ kɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn alɩ́ɛ nɩn a muan sʋ a yue, kʋsʋ Zozi a mma ndʋ man bɛ́.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Anɩn asutue kʋsʋ lɛ tu sɛlɛ kpa.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Bɛ hanlɩn ɛlɛɛ'n bɛ hɔlɩ dede kɔ yɔ cilo nnun anaan nsian'n, anɩn Zozi nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ lɛ ba bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Ɛbɛlɛ ala, esulo kɔ han bɛ́, bɛ jʋnlɩn kɛ like bie ɔ.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Nan m'ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan tʋ bɛ́'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n ɔ, nán bɛ sulo.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Sian'n m'ɔ hanlɩn sɔ'n, anɩn bɛ kulo kɛ bɛ fa yɩ́ ɛlɛɛ nɩn anun. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ si asɩ, bɛ kɔ ju lɩka mɔ bɛ lɛ kɔ'n.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ɛhɩ, meninsʋnman'n mɔ bɛ halɩ asue nɩn anzin ɛlɔ'n nwunlin kɛ mɛlɛ mɔ Zozi menian'n-mɔ 'kpɛ asue'n, anɩn ɛlɛɛ kʋnmgba cein yɛ̂ ɔ si ɛbɛlɛ ɔ. Bɛ sɩ kɛ Zozi a nvʋ man nun bie, yɩ́ menian'n-mɔ angʋnmɩn ala yɛ̂ bɛ fʋlɩ nun bɛ hɔlɩ ɔ. Kʋsʋ mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, meninsʋnman'n 'ba ju a, anɩn Zozi nnʋn man ɛbɛlɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ɛlɛɛ mmie-mɔ kʋsʋ fi Tibeliadɩ kulo nɩn asʋ, bɛ kɔ a kɔ sisi m'ɔ mantan lɩka mɔ yɛ́ Mɩn lalɩ Nyanmɩan asɩ, ɔ falɩ kpaʋn'n manlɩn meninsʋnman'n lili'n.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nan mɔ meninsʋnman'n nwunlin kɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nnʋn man ɛbɛlɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ fa ɛlɛɛ sɔ'n-mɔ bɛ kɔ hɔ Zozi ɛkpʋnndɛ Kapɛɛnawɔmʋn.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi asue nɩn ebue kʋn ɛlɔ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ́ nwan: “Labi, ɛ juli ɛwa cɩan benin?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ nán kɛ asinbɛnwʋn ninnge'n mɔ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ nɩn ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ. Nan kpaʋn'n mɔ ɛmɔ a li dede bɛ́ kʋ a yi'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ mɩ́n ɔ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Alɩɛ'n m'ɔ sɛcɩ'n, ɛmɔ nán bɛ di yɩ́ nwʋn junman. Nan ɛmɔ lí alɩɛ'n m'ɔ man bɛ nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn anwʋn junman. Alɩɛ sɔ'n, *Mân Baa'n yɛ̂ ɔ fa man ɔ. Yɩ́ yɛ̂ Sɩɛ Nyanmɩan Kpili a man yɩ́ atɩn kɛ ɔ fá alɩɛ sɔ'n mán mân nɩn ɔ.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Bɛ́ nwan: “Nzu yɛ̂ yɛ 'yɔ nán y'a li junman mɔ Nyanmɩan kulo ɔ?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Zozi nwan: “Junman'n mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɛmɔ di'n y'ɔ le kɛ ɛmɔ lé sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan yɩ́'n bɛ lí.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Bɛ́ nwan: “Nzukɛ asinbɛnwʋn like dɩɛ yɛ̂ ɛ 'yɔ maan yɛ nwun yɩ́ nán y'a le wɔ́ y'a li ɔ? Nzu junman dɩɛ yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ di ɔ?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Daba, ɛwâ nɩn anun ɛlɔ, yɛ́ nannan-mɔ lili *mannan kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan yɩ́'n. Yɩ́ nwan: Ɔ'a man bɛ́ nyanmɩansʋ kpaʋn b'a li.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, kpaʋn'n mɔ *Moyizɩ falɩ manlɩn ɛmɔ anan-mɔ'n, nán nyanmɩansʋ kpaʋn kpa nɩn ɔ. Nan nyanmɩansʋ kpaʋn kpa'n y'ɔ le mɔ mɩ́n Sɩ lɛ fa man ɛmɔ'n.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Ɔ sanlɩn kɛ, kpaʋn kpa'n mɔ Nyanmɩan fa man menian'n-mɔ'n y'ɔ le sʋanlan'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ'a ju asɩ m'ɔ man mân'n nyan ngʋan'n.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, anɩn fa kpaʋn sɔ'n bie man yɛ́ cɩan daa e.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Zozi nwan: “Kpaʋn'n m'ɔ man bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan biala m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn'n, ɛhɔɛ ngun man yɩ́ lé. Yɛ̂ sʋanlan biala m'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, nzuhoe ngun man yɩ́ lé.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Nan m'an han m'an hele ɛmɔ, ɛmɔ a nwun mɩ́n, kʋsʋ afɩ ɛmɔ nne man mɩ́n nni man.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Sʋanlan biala mɔ Sɩɛ'n kɔ fa yɩ́ kɔ man mɩ́n'n, ɔ 'ba mɩ́n nwʋn. Yɛ̂ sʋanlan biala m'ɔ kɔ a mɩ́n nwʋn'n, cɩan bie lé, mɩn nyɩ man yɩ́.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ɔ sanlɩn kɛ n vi nyanmɩansʋ m'an mma man kɛ mɩn 'ba yɔ like mɔ mɩn kulo ɔ. Nan m malɩ kɛ mɩn 'ba yɔ like mɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n kulo'n.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Like mɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n kulo'n y'ɔ le kɛ bɛ́ mɔ ɔ'a fa bɛ́ ɔ'a man mɩ́n'n fɩ́ɩ́ n'ɔ minlin mɩ́n sa nun. Nan cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, n dínnge bɛ́ fi ewue nun maan bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Like mɔ Sɩɛ'n kulo'n y'ɔ le kɛ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ nwun Baa'n mɔ bɛ kɔ le yɩ́ bɛ kɔ li'n, bɛ nyán nyanmɩansʋ ngʋan'n. Ɛsɛ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, n dínnge bɛ́ maan bɛ fi ewue nun bɛ jásʋ.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zufʋ'n-mɔ kɔ fɛ yɩ́ nwʋn ɛya, bɛ lɛ jʋjɔ yɩ́ bɛ́ konvin abʋ kɛ yɩ́ nwan: “Kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n y'ɔ le mɩ́n”.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bɛ́ nwan: “Zozi sɔ'n muonun, nán Zozɛfʋ awa dɩɛ nɩn ɔ? Yɛ sɩ yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin. Yɛ̂ ɔ yɔ sɛ m'ɔ kan kɛ ɔ fi nyanmɩansʋ yɛ̂ ɔ'a ju ɔ?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Zozi nwan: “Ɛmɔ yáci bɛ́ konvin abʋ ɛjʋjɔlɛ'n.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Sɛ ɛmɔ nwun kɛ sʋanlan kʋn lɛ ba mɩ́n nwʋn an, anɩn Sɩɛ'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n y'ɔ nʋn yɩ́ a a ɔ. Mɩ́n kʋsʋ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, mɩn 'tinnge yɩ́ maan ɔ fi ewue nun jasʋ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Afɩ b'a hɛlɛ wɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata nɩn anun kɛ: Nyanmɩan 'ba hehele menian'n-mɔ kʋalaa ninnge. Yɩ́ sɔ ati, sʋanlan biala m'ɔ kɔ tie Sɩɛ'n kɔ fa yɩ́ atɩn dɩɛ nɩn asʋ'n, ɔ 'ba mɩ́n nwʋn.
45 Está escrito nos profetas:
46 Nán kɛ sʋanlan bie a nwun Sɩɛ'n lé ti ɔ, nan sʋanlan'n m'ɔ fi Nyanmɩan anwʋn ɛlɔ ɔ'a ju'n, yɩ́ ngʋnmɩn ala yɛ̂ ɔ'a nwun Sɩɛ nɩn ɔ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ 'nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɔ sanlɩn kɛ alɩɛ mɔ bɛ di a, bɛ nyan ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Kɛ ɛmɔ anan-mɔ lili mannan nɩn ɛwâ nɩn asʋ ɛlɔ'n, anun bɛ halɩ ɛbɛlɛ ɔ? Ɔ yɔlɩ dede bɛ́ kʋalaa bɛ yuelɩ wu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Nan kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n dɩɛ, sʋanlan m'ɔ kɔ li bie'n, ɔ nwu man lé.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ngʋan kpaʋn kpa'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan m'ɔ kɔ li kpaʋn sɔ'n bie'n, ɔ le ngʋan cɩan daa. Kpaʋn'n mɔ mɩn 'fa mɩn man'n y'ɔ le mɩ́n nwʋnnaan'n. Mɩn 'fa mɩn man maan mân nɩn anun menian'n-mɔ nyan ngʋan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn anwʋn, Zufʋ'n-mɔ kɔ su akpʋlʋwa kpili kpa bɛ́ afian ɛlɔ, bɛ́ nwan: “Nan sʋanlan ɛhɩ muonun, ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a fa yɩ́ nwʋnnaan'n ɔ'a man y'a li?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ a nni man *Mân Baa nɩn anwʋnnaan'n, ɛsɛ sɛ ɛmɔ a nnʋn man yɩ́ moja nɩn an, anɩn ɛmɔ le man ngʋan.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, m'ɔ kɔ nʋn mɩ́n moja'n, ɔ le nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n, ɛsɛ cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, mɩn 'tinnge yɩ́ maan ɔ fi ewue nun ɔ jasʋ.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Afɩ ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ, alɩɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n nwʋnnaan'n yɛ̂ nzan kpa'n y'ɔ le mɩ́n moja'n.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, mɔ ɛsɛ ɔ kɔ nʋn mɩ́n moja'n, anɩn ɔ nʋn mɩ́n tɩ, mɩ́n kʋsʋ, mɩn nʋn yɩ́ tɩ.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Kɛmɔ Sɩɛ'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n'n tɩ asɩ mɔ yɩ́ dunman nun yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ n dɩ asɩ'n, yɩ́ sɔ kʋsʋ ala, sʋanlan m'ɔ kɔ li mɩ́n nwʋnnaan'n, mɩ́n dunman nun, ɔ 'nyan ngʋan.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Kpaʋn'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ'n, kɛ ɔ tɩ yɩ́ nɩn anɩn. Ɔ tɩ man kɛ mɔ ɛmɔ anan-mɔ lili bɛ wuli'n. Sʋanlan m'ɔ kɔ li kpaʋn sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan ɔ tanlan asɩ dahuu.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tɛmʋn mɔ Zozi 'kan ɛjɔlɛ ɛhɩ-mɔ ɔ kekele menian'n-mɔ ninnge'n, anɩn ɔ wɔ Kapɛɛnawɔmʋn, Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mɔ Zozi menian'n-mɔ dɔʋn tɩlɩ yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn'n, bɛ́ nwan: “Hei! Ɛjɔlɛ ɛhɩ dɩɛ ɔ yɔ sɩ o! Nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ kʋala sʋ di ɔ?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Mɔ Zozi nwunlin kɛ ɛhɩ anwʋn yɛ̂ yɩ́ menian'n-mɔ lɛ jʋjɔ bɛ́ konvin abʋ'n, yɩ́ nwan: “Yɩ́ ti, ɛhɩ yɔ sɩ man ɛmɔ ɔ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Nan anɩn sɛ cɩan bie ɛmɔ nwun kɛ *Mân Baa'n lɛ fʋ kɔ lɩka m'ɔ fi walɩ nɩn an, yɩ́ dɩɛ, ɛmɔ 'yɔ bɛ́ nwʋn sɛ?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Nyanmɩan Wawɛ'n yɛ̂ ɔ man bɛ nyan ngʋan ɔ. Anwʋnnaan'n tɩ man like fɩ́ɩ́. Ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han m'an hele ɛmɔ'n, ɔ kele kɛ bɛ kpɩn bɛ nyan Nyanmɩan Wawɛ'n ɔ nʋn nyanmɩansʋ ngʋan'n.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nan kʋsʋ ɛmɔ anun mmie-mɔ nne nni man.” Zozi hanlɩn kɛ menian'n mmie-mɔ nne nni man, ɔ sanlɩn kɛ mɔ ɔ 'bɔ yɩ́ junman nɩn abʋ'n, ɔ sɩ menian mɔ bɛ nne bɛ nni man'n, ɛsɛ ɔ sɩ sʋanlan'n mɔ ɔ 'kpɛ yɩ́ nwʋn atɩn maan bɛ cɩ yɩ́'n.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛhɩka ati, sʋanlan biala mɔ mɩ́n Sɩ a nyɩ man yɩ́ kɛ ɔ bála mɩ́n nwʋn'n, ɔ ngʋala man mɩ́n nwʋn ba.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɩ́ menian'n mmie-mɔ dɔʋn yacili yɩ́ tʋlɩ, b'a nzi man yɩ́ sʋ kʋ́n.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán Zozi a bisa yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɛ: “Nan ɛmɔ lɩlɩ, ɛmɔ dɩɛ bɛ ngɔ man?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Kɛ Zozi anʋan 'tɔ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nwan sʋanlan dɩɛ anwʋn yɛ̂ yɛ 'kɔ ɔ? Wɔ́ yɛ̂ wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ'n man bɛ nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Yɛ́ dɩɛ yɛ de wɔ́ yɛ di, ɛsɛ y'a nwun kɛ Sʋanlan Nwannzan-nwannzan'n mɔ Nyanmɩan a sʋan yɩ́'n y'ɔ le wɔ́.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Mɔ Simʋn Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ menian bulu nʋn nnyuan'n, asʋ nán mɩ́n yɛ̂ n vɛlɛlɩ ɛmɔ ɔ? Nan kʋsʋ ɛmɔ anun kʋn tɩ busuɔfʋɛ.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Sʋanlan sɔ'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ mɔ cɩan bie ɔ 'yɩ Zozi man'n. Zudasɩ sɔ'n tɩ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.