João 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian sɔ'n-mɔ yuelɩ'n, yɩ́ nzin cɩan nsan, anɩn bɛ lɛ fa atɔnvɔlɛ kʋn Galile mân nɩn anun ɛlɔ kulo kʋn asʋ. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana. Anɩn Zozi anin'n wɔ ɛbɛlɛ bie.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Atɔnvɔlɛ sɔ nɩn abʋ, bɛ kɔ fɛlɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Bɛ lili fɛtɩ'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, bɛ́ nzan'n kɔ yue. Ɛhɩ a, Zozi anin'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́, yɩ́ nwan: “Zozi, bɛ́ nzan nɩn a yue o.”
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Zozi manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “M mo, si abʋtamʋn, nán mɩ́n *dɔɛ dɩɛ'n nyan juli man.”
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nin kɔ hɔ kɔ tʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n, yɩ́ nwan: “Like biala mɔ Zozi kɔ se kɛ ɛmɔ yɔ́'n, ɛmɔ kpɩ́nlɩn sʋ bɛ yɔ́.”
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Anɩn, nyɔbʋɛ ɛ́tɛ́ nsian jijin ɛbɛlɛ, kʋn kʋala kɛ ɔ fa nzue elitili ɛya kʋn. Nun nzue'n, Zufʋ'n-mɔ fa nwunnzin bɛ́ sa bɛ tu bɛ́ nwʋn efian bɛ yɔ bɛ́ nwʋn nwannzan-nwannzan, ɛsɛ bɛ fa bɛ kputa bɛ́ ninnge. Afɩ, ɔ tɩ bɛ́ mala.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n kɛ: “Ɛmɔ sá nzue bɛ gúa ɛ́tɛ́ ɛhɩ-mɔ anun maan ɔ yí.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ sa nzue bɛ kɔ gugua nun dede bɛ kɔ yi tɩtɛkɛɛ.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Zozi nwan: “Sian dɩɛ, ɛmɔ sá bie bɛ hɔ́ mán fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n.”
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n 'bɔ sʋ o, nzue nɩn a kaci nzan. Bian'n nɩan an, ɔ nnwun man lɩka mɔ nzan sɔ'n fi ɔ, kʋsʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su'n, bɛ dɩɛ, bɛ sɩ.
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 M'ɔ bɔlɩ nzan nɩn asʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ atɔnvɔlɛ bian'n, yɩ́ nwan: “Eja, mɩn 'yɔ wɔ́ mo kpa! A bɔ mɔndɩnlɩn sakpa! Menian'n-mɔ kʋalaa, sɛ bɛ 'fa bɛ́ atɔnvɔlɛ nɩn an, bɛ di mʋa bɛ su nzan'n m'ɔ yɔ fɛ kpa'n. Bɛ nʋn dede bɛ fɛ a, bɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ su m'ɔ nyɔ man fɛ kpa nɩn ɔ. Nan wɔ́ dɩɛ, mɔ a su yɩ́ sian'n yɔ fɛ tala mɔ ɛ lili mʋa suli'n.”
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Zozi yɩlɩ alimʋa asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn. Ɔ yɩlɩ yɩ́ wɔ Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana nɩn asʋ. Ɔ yɔlɩ sɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ anunminnyanmʋn'n. Asinbɛnwʋn like sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ lelɩ yɩ́ lili.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Mɔ bɛ falɩ atɔnvɔlɛ'n yuelɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ nin nʋn yɩ́ nianman'n-mɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ hɔlɩ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛ nnyuan kʋn ɛbɛlɛ.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Kɛmɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ fanwʋndi fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n ka kaan ju'n, Zozi kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ 'kɔ a ju a, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tɔnɩn bɛ́ nnalɛ nʋn bɛ́ mmʋa ɔ nʋn bɛ́ mɔlɔnʋnman. (Bɛ to ninnge sɔ'n-mɔ bɛ fa bɛ yɩ tɛɛ.) Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ bɛ́ tɔbɩlɩ nwʋn, bɛ lɛ di esika ɛkacie junman.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hɔ kɔ fa nyanman ɔ kɔ nwʋn mgbele. Ɔ kɔ fa kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa kɔ fite awulo, bɛ́ nʋn bɛ́ mmʋa, nʋn bɛ́ nnalɛ'n-mɔ kʋalaa. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ kaci bɛ́ esika'n kʋsʋ, ɔ kɔ han bɛ́ esika'n-mɔ kɔ gua asɩ, ɔ kɔ kunnzun bɛ́ tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua asɩ.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ yɩ́yɩ bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa ɛwa, nán bɛ fa mɩ́n Sɩ awulo'n bɛ kaci gua elie lɩka.”
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ ati kɔ kpɩn *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka ɛhɩ asʋ:
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Ɛhɩ a, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “Nzu like dɩɛ kpa yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ yɔ m'ɔ kele kɛ ɛ le tunmin ɛ bɔ bala sʋa ɔ?”
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Zozi nwan: “Ɛmɔ búbu sua nwannzan-nwannzan ɛhɩ, nan mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “An! *Sua Nwannzan-nwannzan ɛhɩ, mɔ b'a fa afʋɛ abulanan nʋn nsian b'a si'n, wɔ́ dɩɛ, ɛ 'fa cɩan nsan kpɛ̂ ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ?”
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Sua nwannzan-nwannzan'n mɔ anɩn Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le yɩ́ muonun yɩ́ sʋanlan baka'n.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 M'ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n. Ɔ man bɛ lelɩ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn mɔ Zozi hanlɩn'n bɛ lili.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Cɩan dʋdʋ mɔ Zozi lili yɩ́ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie nɩn anun'n, menian dɔʋn nwunlin yɩ́ asinbɛnwʋn ninnge'n m'ɔ yɔ'n, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Zozi dɩɛ, ɔ'a nva man yɩ́ ajʋnlɩn ɔ'a ndʋ man bɛ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ sɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Ɔ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ kan kulo sʋanlan anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kele yɩ́ bɔbɔ, afɩ yɩ́ muonun, ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.